บทที่ 8 : หรือว่าเธอจะพาซาโซริมาผิดคน?

บทที่ 8 : หรือว่าเธอจะพาซาโซริมาผิดคน?

แคว้นแห่งฝน  หมู่บ้านอาเมะงาคุระ

หมู่บ้านอาเมะงาคุระที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางม่านหมอกและหยาดฝน ถูกก่อตั้งขึ้นโดยนินจาระดับตำนานนามว่า 'ฮันโซแห่งสลามันเดอร์' ชายผู้ถูกยกย่องประดุจ "กึ่งเทพ" ในโลกนินจา

ด้วยชัยภูมิที่เป็นจุดตัดระหว่างมหาอำนาจทั้งสามอย่างแคว้นแห่งไฟ แคว้นแห่งลม และแคว้นแห่งดิน ทำให้อาเมะงาคุระมักตกเป็นสมรภูมิรบทุกครั้งที่มีการประกาศสงคราม สายฝนที่ตกกระหน่ำอย่างไม่มีวันสิ้นสุดจึงดูราวกับหยาดน้ำตาที่หลั่งรินให้แก่บาดแผลจากสงครามที่ฝังรากลึกมาอย่างยาวนาน

ทว่าในปัจจุบัน ยุคสมัยของฮันโซได้จบสิ้นลงแล้วด้วยน้ำมือของชายลึกลับสวมหน้ากากและนางาโตะ ปัจจุบันอาเมะงาคุระจึงกลายเป็นฐานบัญชาการลับที่ไร้ผู้กล้าย่างกรายเข้ามาของกลุ่ม 'แสงอุษา' ไปโดยปริยาย

ภายในถ้ำที่ส่องแสงสลัว เสียงหยดน้ำกระทบพื้นดังสะท้อนผ่านอากาศที่ชื้นแฉะ

ร่างประหลาดที่มีผิวสีขาวครึ่งดำครึ่ง รูปลักษณ์คล้ายต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิงยักษ์ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่แฝงความนึกสนุก

"โอ้... ดูเหมือนโคนันจะกลับมาแล้วนะ เพน"

สิ้นเสียงนั้น ชายผมสีส้มผู้มีดวงตาสังสาระก็เลื่อนสายตาไปยังปากทางเข้าถ้ำด้วยสีหน้าเย็นชา

"สัมผัสได้ถึงจักระสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง"

"ดูเหมือนโคนันจะนำตัวซาโซริแห่งทรายแดงกลับมาได้สำเร็จ"

เนื่องจากชายสวมหน้ากากมอบหมายภารกิจนี้ให้โคนันเพียงลำพัง เพนจึงไม่ได้สงสัยเลยว่าภารกิจจะเกิดข้อผิดพลาด

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างสองร่างปรากฏขึ้นท่ามกลางเงาสลัวหญิงสาวในชุดคลุมสีดำลายเมฆสีแดงที่ดูสุขุม และชายหนุ่มผมน้ำตาลในชุดเรียบง่ายที่ดูไม่สะดุดตา

โคนันและคุโซะเดินทางมาถึงรังลับจากแคว้นแห่งลมเป็นที่เรียบร้อย

เมื่อเห็นทั้งคู่ 'เซ็ตสึ' ร่างขาวดำก็ส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

"หืม? นี่น่ะเหรอร่างจริงของซาโซริแห่งทรายแดง?"

"ดูเด็กกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย!"

เพนขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความเคลือบแคลง

นี่คือซาโซริงั้นเหรอ?

ตามรายงานข่าวกรอง ซาโซริควรจะมีผมสีแดงสดไม่ใช่หรือไง? หรือหมอนี่จะเปลี่ยนบุคลิกไปแล้ว?

หลังจากนิ่งเงียบไปอึดใจหนึ่ง เพนก็เอ่ยถามโคนันด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เกิดอะไรขึ้น โคนัน?"

"เธอแน่ใจนะ... ว่าชายคนนี้คือซาโซริแห่งทรายแดง อัจฉริยะนักเชิดหุ่นคนนั้นจริงๆ?"

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ

โคนันหยุดเดินก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ เป็นคำตอบ

"ไม่ใช่หรอก เพน"

"ในทางกลับกัน... ฉันยืนยันได้เลยว่าเขา ไม่ใช่ ซาโซริแห่งทรายแดง"

ดวงตาของเพนหรี่ลงด้วยความประหลาดใจ ขณะที่เซ็ตสึหลุดท่าทีลนลานออกมาอย่างชัดเจน

"หา?! ถ้าไม่ใช่เป้าหมายแล้วเธอพาเขามาที่นี่ทำไมกัน!"

คำตอบของโคนันสร้างความฉงนให้แก่ทั้งคู่ หากเธอรู้ว่าเขาไม่ใช่ซาโซริ แล้วเหตุใดจึงพาชายแปลกหน้ามาถึงฐานบัญชาการใหญ่ของแสงอุษา? ในเมื่อคำสั่งของชายสวมหน้ากากนั้นระบุไว้ชัดเจนว่าต้องการตัวซาโซริเท่านั้น

โคนันเหลือบมองคุโซะแวบหนึ่งด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะเอ่ยปากเฉลยข้อสงสัย

"เหตุผลที่ฉันพาเขามาที่นี่..."

"ก็เพราะฉันเห็นเขาฆ่าซาโซริแห่งทรายแดงตายกับตาตัวเองน่ะสิ"

บรรยากาศในถ้ำพลันเย็นยะเยือกขึ้นทันที สีหน้าของเพนและเซ็ตสึเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

"ว่าไงนะ?"

"ซาโซริ... ตายแล้วงั้นเหรอ?!"

"และเป็นฝีมือของหมอนี่เนี่ยนะ?!"

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่คุโซะ ผู้ซึ่งยืนอยู่อย่างผ่อนคลายและดูไร้พิษสง จักระในร่างของเขาก็เบาบางเสียจนแทบจะกลมกลืนไปกับอากาศรอบตัว

ทว่าภายใต้ท่าทีที่ดูแสนธรรมดานั้น... กลับซ่อนความน่าสะพรึงกลัวที่แม้แต่โคนันยังหวั่นใจเอาไว้

ชายคนนี้เนี่ยนะ... คือคนที่จัดการกับซาโซริแห่งทรายแดง ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นยอดฝีมือการเชิดหุ่นและเป็นเจ้าของหุ่นเชิดคาเซะคาเงะรุ่นที่สาม?

เมื่อเห็นอาการตกตะลึงของทั้งคู่ โคนันจึงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติของเธอ

"ตอนที่ฉันระบุตำแหน่งของซาโซริได้ ฉันก็บังเอิญได้เห็นการต่อสู้ของเขากับคุโซะพอดี"

"ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก... ฉันยังไม่ทันจะทำความเข้าใจกับสถานการณ์เลยด้วยซ้ำ ก็เห็นทั้งซาโซริและหุ่นเชิดของเขาถูกดาบสั้นที่เอวของคุโซะแทงทะลุไปแล้ว"

"บวกกับเขาเป็นนินจาเร่ร่อน ฉันเลยถือวิสาสะพาเขามาที่นี่" "คนที่มีฝีมือถึงขั้นโค่นซาโซริได้ ย่อมมีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะเข้าร่วมกับเรา"

เธอเอ่ยสรุปด้วยสีหน้าที่ยังคงสงบนิ่งไม่ไหวติง