บทที่ 19 - "สุนัข" อาศัยบารมีคน

บทที่ 19 - "สุนัข" อาศัยบารมีคน

หอประมูลเงียบกริบ เห็นได้ชัดว่าคุณชายเกาะหยกเอาจริง ส่วนหลิงโหย่วเต้าเงียบไปพักใหญ่แล้ว

"คนนี้เป็นใคร? กล้าแย่งของกับคุณชายเกาะหยก"

"นั่นสิ! ดูการแต่งตัวแล้ว น่าจะเป็นพวกเดียวกับเรา ไม่ใช่ยอดฝีมือที่ไหน"

...

อี๋เซียงก็ผิดหวังเล็กน้อย นึกว่าคนที่โผล่มาจะสู้กับคุณชายเกาะหยกดุเดือดกว่านี้ ช่วยดันราคาเสื้อคลุมขนนกขาวขึ้นไปอีกสักหน่อย

แต่ดูท่าทางแล้ว หมอนั่นคงกลัวคุณชายเกาะหยก

คุณชายเกาะหยกสะบัดพัดจีบขอบทอง กางออกโบกเบาๆ อีกครั้ง "หน้าตาก็ไม่กล้าเปิดเผย ดูท่าฝีมือคงไม่เท่าไหร่ กล้ามาแย่งของกับข้า อย่าคิดว่าใส่ชุดคลุมนั่นแล้วข้าจะหาเจ้าไม่เจอนะ"

คนมางานประมูลล้วนเป็นระดับกลั่นลมปราณ ระดับเก้าถือว่าเก่งสุด คนระดับนี้จึงกล้าเปิดเผยตัวตนเดินเข้างาน ไม่เหมือนพวกหลิงโหย่วเต้าที่ต้องใส่ชุดคลุมปิดบัง

เพราะงั้นคุณชายเกาะหยกถึงไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา คำพูดแฝงคำขู่ชัดเจน

หลิงโหย่วเต้าไม่สนใจ หันไปมองกวนซิงเหวินข้างเวที

"ท่านอาวุโสกวน ท่านปู่ของผู้น้อยฝากความคิดถึงมาให้ท่านขอรับ"

เขาคิดในใจอย่างกังวล "ท่านอาวุโสกวนคงไม่โกรธหรอกนะ?"

เสียงเขาไม่ดัง แต่ทุกคนได้ยินชัดเจน บรรยากาศจอแจเงียบลงทันที

ทุกคนมองหลิงโหย่วเต้าอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงพูดแบบนี้

กวนซิงเหวินชะงัก ไม่นึกว่าหลิงโหย่วเต้าจะมาไม้นี้

เขาตอบไปตามมารยาท "ฝากความคิดถึงกลับไปหาปู่เจ้าด้วย"

หลิงโหย่วเต้าร้องตะโกนในใจ "สำเร็จ!"

ความเงียบถูกทำลายลงด้วยเสียงฮือฮา

"หรือว่าปู่ของคนนี้ก็เป็นระดับสร้างรากฐาน?"

"ต้องใช่แน่ ไม่งั้นท่านอาวุโสกวนจะตอบรับทำไม"

"นั่นสิ!"

"ท่านอาวุโสกวนเป็นผู้อาวุโสตระกูลกวน คนที่ท่านต้องตอบรับด้วยฐานะคงไม่ธรรมดา"

"ดีไม่ดีอาจเป็นถึงระดับแก่นทองคำ!"

...

ฟังเสียงวิจารณ์รอบข้าง หน้าคุณชายเกาะหยกเขียวคล้ำ

อี๋เซียงมองหลิงโหย่วเต้าอย่างสนใจ "ยืมบารมีเสือขู่หมาได้แสบจริงๆ"

กวนซิงเหวินสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจยิ้มขื่น "คิดไม่ถึงว่าระดับสร้างรากฐานอย่างข้า จะโดนเด็กน้อยหลอกใช้เป็นเครื่องมือซะได้"

จังหวะนั้นเอง หลิงโหย่วเต้าตะโกน "ข้าให้หนึ่งพันสองร้อยหินวิญญาณ"

สิ้นเสียง ทุกสายตาจับจ้องไปที่คุณชายเกาะหยก

คุณชายเกาะหยกหน้าซีดเผือด ใครๆ ก็เดาได้จากบทสนทนาเมื่อครู่ว่าปู่ของหลิงโหย่วเต้าน่าจะเป็นระดับสร้างรากฐาน

แม้เขาจะมั่นใจว่าไร้คู่ต่อสู้ในระดับกลั่นลมปราณ แต่ก็ไม่กล้าหาเรื่องระดับสร้างรากฐานหรอก!

ตอนนี้คุณชายเกาะหยกเสียใจจนไส้เขียว ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขาคงใส่ชุดคลุมปิดบังตัวตนมาด้วย

ทีนี้ซวยแล้ว ใครๆ ก็รู้ว่าเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง

แปลว่าปู่ของไอ้หมอนั่นก็ต้องรู้ด้วย ถ้าจะมาแก้แค้น ไม่ต้องเสียเวลาหา มาดักหน้าบ้านได้เลย!

"ใจเย็น ใจเย็น ปู่ของหมอนั่นอาจจะไม่ใช่ระดับสร้างรากฐาน อาจจะเป็นนักปรุงยาหรืออะไรเทือกนั้น อีกอย่าง แค่คำพูดเมื่อกี้ ก็ยืนยันไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าปู่มันเป็นระดับสร้างรากฐาน"

คิดได้ดังนั้น คุณชายเกาะหยกก็ค่อยใจเย็นลงหน่อย

"หนึ่งพันสองร้อยยี่สิบ"

หลายคนมองคุณชายเกาะหยกด้วยความนับถือ ไม่ยอมก้มหัวให้ผู้มีอิทธิพล สมเป็นไอดอลของพวกเรา

"นี่สิคุณชายเกาะหยกตัวจริง จะมากลัวระดับสร้างรากฐานที่มีตัวตนจริงรึเปล่าก็ไม่รู้ได้ไง!"

"สหายพูดถูก ข้าเดาว่าคู่นี้ต้องสู้กันมันหยดแน่"

หลิงโหย่วเต้าดูสงบนิ่ง แต่ในใจปั่นป่วน

"สมเป็นคุณชายเกาะหยก ขนาดนี้แล้วยังไม่ถอย สงสัยต้องเพิ่มยาแรงอีกหน่อย!"

หลิงโหย่วเต้าไม่รีบเสนอราคา หันไปพูดกับกวนซิงเหวิน "ท่านปู่เคยบอกว่าท่านอาวุโสกวนพลังปราณลึกล้ำ หาคู่ต่อกรยากในระดับเดียวกัน วันหน้าจะมาขอแลกเปลี่ยนความรู้ด้วยขอรับ"

คุณชายเกาะหยกร้อนรน "สหายเต๋าท่านนี้ ขอถามว่าเป็นลูกหลานตระกูลใด? หลานของท่านอาวุโสระดับสร้างรากฐานท่านไหน? กล้าเปิดเผยหน้าตาให้พวกเราเห็นหน่อยไหม? ถ้าเจ้าเปิดเผยหน้าตา ข้าจะไม่แย่งเสื้อคลุมขนนกขาวตัวนี้กับเจ้าแล้ว"

หลิงโหย่วเต้าตอบเสียงเรียบ "นามของท่านปู่ จะเอามาพูดพล่อยๆ ได้ยังไง ส่วนหน้าตาข้าไม่เปิดเผยจะดีกว่า จะได้ไม่ยุ่งยาก"

"..."

คุณชายเกาะหยกกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ แต่ไม่กล้าทำอะไร

...

"นี่มันยืมบารมีเสือขู่หมาชัดๆ"

"ข้าว่าเหมือนสุนัขอาศัยบารมีคนมากกว่า"

"ชู่ว์ เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วรึ คนเขามีระดับสร้างรากฐานหนุนหลัง ไปว่าเขาแบบนั้น ระวังจะโดนดี"

"ใช่ๆๆ ขอบคุณสหายที่เตือน ข้าเกือบทำเรื่องใหญ่แล้ว"

อี๋เซียงมองหลิงโหย่วเต้า นางรู้สึกสนใจในตัวเขามาก

"ไม่ว่าปู่เขาจะเป็นระดับสร้างรากฐานจริงหรือไม่ แค่ความกล้าและสติปัญญานี้ก็เหนือกว่าคนทั่วไปมากแล้ว"

หลิงโหย่วเต้ามองกวนซิงเหวิน "ท่านอาวุโสกวนคงไม่รู้ว่าข้าพูดจริงหรือเท็จ น่าจะแค่เออออไปตามน้ำ"

"เจ้าเด็กนี่เจ้าเล่ห์นัก เอาเถอะ ข้าจะช่วยสงเคราะห์ให้ถึงที่สุดแล้วกัน"

คิดได้ดังนั้น กวนซิงเหวินก็เอ่ยขึ้น "ชมเกินไปแล้ว ฝีมือเขายังเหนือกว่าข้ามากนัก"

หลิงโหย่วเต้าคารวะ "ขอบคุณท่านอาวุโสกวน"

ที่เขาขอบคุณกวนซิงเหวิน เพราะกวนซิงเหวินไม่ได้เอ่ยชื่อหลิงหยวนเซิงออกมาเลยตั้งแต่ต้น ทำให้ไม่มีใครสงสัยมาถึงตัวเขา

คำพูดของกวนซิงเหวินเท่ากับยืนยันว่าปู่ของหลิงโหย่วเต้าเป็นระดับสร้างรากฐาน คนที่ใส่ชุดคลุมยังพอทน แต่คนที่ไม่ได้ใส่ชุดคลุมเริ่มถอดใจ ไม่กล้าแข่งกับหลิงโหย่วเต้าแล้ว

คุณชายเกาะหยกพูดขึ้น "สหายร้ายกาจจริงๆ ข้านับถือ"

ใครฟังก็รู้ว่าพูดประชด

หลิงโหย่วเต้าตะโกน "หนึ่งพันสองร้อยสี่สิบ"

อี๋เซียงพูดแทรกถูกจังหวะ "เสื้อคลุมขนนกขาว สหายท่านนี้ให้ราคาหนึ่งพันสองร้อยสี่สิบ มีใครให้สูงกว่านี้ไหมเจ้าคะ?"

ทุกคนในงานบ่นอุบในใจ แต่ไม่มีใครกล้าเสนอราคา

"งั้น เสื้อคลุมป้องกันระดับสูงเสื้อคลุมขนนกขาว ตกเป็นของสหายหมายเลขหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเจ้าค่ะ"

ต่อมาเป็นการประมูลกริชแค้นโลหิต อาวุธวิเศษระดับสูงสุด ถูกชายชุดคลุมดำประมูลไปในราคาหนึ่งพันสี่ร้อยหินวิญญาณ

ตามด้วยยันต์วชิระ ยันต์ป้องกันระดับสองขั้นสูง พลังป้องกันแข็งแกร่งมาก ราคาเริ่มสี่ร้อย หลิงโหย่วเต้าเสนอห้าร้อย ไม่มีใครกล้าสู้ เขาเลยได้ไป

จริงๆ ด้วยอานุภาพของยันต์วชิระ น่าจะประมูลได้ถึงหนึ่งพัน แต่ดันมาเจอหลิงโหย่วเต้าที่มีแบ็คดีขัดลาภ

ชิ้นสุดท้าย ไข่สัตว์อสูรระดับสองขั้นต่ำ ม้าน้ำเกล็ดคราม ถูกคุณชายเกาะหยกประมูลไปในราคาสามพันห้าร้อย

หลิงโหย่วเต้าไม่กล้าสู้ชิ้นนี้ เพราะกวนซิงเหวินคงไม่ช่วยให้เขาได้ของไฮไลท์ชิ้นแพงสุดในราคาถูกๆ แน่ ขืนโดนจับได้จะเสียชื่อหอประมูลกวางลู่เปล่าๆ

หลังจบงานประมูล เขาขึ้นไปชั้นสอง จ่ายเงินสองพันสี่สิบหินวิญญาณ รับยาหน่อเหลืองสามขวดสามสิบเม็ด ยันต์วชิระ และเสื้อคลุมขนนกขาวมาครอบครอง

[จบแล้ว]