ตอนที่ 1: ระบบมิติฝึกซ้อมในฝัน

ณ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ภายใน "ระบบมิติฝึกซ้อมในฝัน" เคย์ซกวาดตามองข้อมูลร่างกายของตัวเองในห้องฝึกพื้นฐานเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ส่วนสูง: 201 ซม.

น้ำหนัก: 97 กก.

วิงสแปน: 214 ซม.

หลังจากอยู่กับระบบมิติฝึกซ้อมในฝันมาห้าปี ร่างกายของเคย์ซก็เข้าสู่สภาวะที่สมบูรณ์ที่สุดเสียที

เวลา 05:30 น. เคย์ซตื่นนอนตรงเวลาเป๊ะ

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่เปี่ยมล้นของร่างกายหนุ่มแน่น เคย์ซก็ลุกจากเตียงอย่างอารมณ์ดี เป็นวัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ ต่อให้อดหลับอดนอนทั้งคืนก็ไม่หวั่น

เมื่อเทียบกับชาติก่อนแล้ว เคย์ซในตอนนี้คือ "ผู้ถูกเลือก" ที่มีระบบติดตัวมาด้วยชัดๆ!

เขาหน้าตาดี ผลการเรียนเยี่ยม และได้รับโควตาพิเศษเข้าศึกษาที่ UCLA

ในการแข่งขัน NCAA ปีที่แล้ว เขาทำสถิติที่น่าประทับใจด้วยการทำเฉลี่ย 18 แต้ม 5 รีบาวด์ และ 3 แอสซิสต์ต่อเกม

ด้วยเหตุนี้ เคย์ซจึงค่อนข้างมีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัย

พอได้ยินเสียงกรนของฮอลิเดย์ รูมเมตของเขา เคย์ซก็ถึงกับพูดไม่ออก

"ไหนตกลงกันว่าจะตื่นมาซ้อมพิเศษเมื่อเช้านี้ไง! แถมยังบอกว่าอยากเห็นแสงอาทิตย์ตอนตี 4 ของลอสแอนเจลิส จิตวิญญาณแมมบ้าของนายมันเชื่อถือไม่ได้จริงๆ!"

ขณะวิ่งจ็อกกิ้งผ่านมหาวิทยาลัยที่เงียบสงบ เคย์ซค่อยๆ หวนนึกถึงชีวิตอันมหัศจรรย์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

นี่คือโลกคู่ขนานที่คล้ายกับโลกเดิมมาก มีความคล้ายคลึงกันหลายอย่าง แต่รายละเอียดการพัฒนาบางอย่างกลับแตกต่างกัน

เช่น ไมเคิล จอร์แดน รีไทร์กลางคันแต่ไม่ได้ไปเล่นเบสบอล

หรืออย่างรัสเซล เวสต์บรูค อดีตรูมเมตของเคย์ซ ก็เข้าสู่ NBA ได้สำเร็จเมื่อปีที่แล้วและยังคงถูกดราฟต์โดยทีมธันเดอร์เหมือนเดิม

เคย์ซเกิดและโตในโลกนี้ และเขาก็เคยรู้สึกหลงทางอยู่บ้าง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อโลกนี้ขาดเพลงฮิตจากโลกเก่า เขาเกือบจะหันไปเอาดีด้านการร้องเพลงด้วยความคึกคะนองตามประสาวัยรุ่น

ชีวิตซูเปอร์สตาร์ช่างน่าอิจฉาจริงๆ

จนกระทั่งเคย์ซย้ายมาลอสแอนเจลิสและเข้าร่วมทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมซานตามาร์การิตาคาทอลิก เส้นทางชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เดิมทีเคย์ซแค่อยากหากิจกรรมทำเพื่อเพิ่มสีสันให้ชีวิตวัยเรียน

ทว่าในคืนที่เขาเข้าร่วมทีมบาสโรงเรียน เคย์ซก็ฝัน ในฝันนั้นเขาได้เข้าไปในโถงบาสเกตบอลสไตล์ไซไฟล้ำยุค

เมื่อเคย์ซเลือกโหมดฝึกซ้อมการชู้ตบนแผงควบคุมโฮโลแกรม เขาก็รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในสนามฝึกซ้อมดิจิทัลอย่างสมบูรณ์

หลังจากเริ่มกระโดดชู้ต เคย์ซก็รับรู้ได้ถึงความสูงในการกระโดด ความเร็วในการปล่อยบอล ระดับการออกแรง และอื่นๆ

เมื่อมองดูข้อมูลที่เกี่ยวข้องและคำแนะนำในการปรับปรุงที่ปรากฏตรงหน้า เคย์ซถึงกับตะลึง

จากนั้นเขาก็ลองฝึกเลี้ยงบอลและฝึกความแข็งแกร่ง วิธีการฝึกแบบดิจิทัลเหล่านี้ทำให้เคย์ซหลงใหล และคำแนะนำที่ชัดเจนแม่นยำก็ทำเอาเขาแทบบ้า!

ในห้องฝึกซ้อมที่ว่างเปล่า เคย์ซพึมพำกับตัวเอง "พื้นที่ฝึกซ้อมในฝันงั้นเหรอ?"

เขาเรียกแผงควบคุมขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเลือกตัวเลือกที่ทำให้เขางงงวย: "ร้านอาหาร"

แม้จะเขียนว่าร้านอาหาร แต่พอเข้าไปกลับมีแค่เคาน์เตอร์บาร์

ไม่มีอาหาร มีเครื่องดื่มให้สั่งแค่ชนิดเดียว: เครื่องดื่มฟังก์ชันเกรด C+ ยี่ห้อ Future

เคย์ซสั่งมาลองแก้วหนึ่งด้วยความอยากรู้อยากเห็น มันเป็นสีฟ้าใส ไม่มีแก๊ส หน้าตาดูดี แต่จิบไปคำเดียวเขาก็ภาพตัดทันที

รสชาติเหมือนน้ำงูขาวเหล่าซานผสมยาสีฟัน

เมื่อเคย์ซตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น เขารู้สึกมวนท้องเล็กน้อย

แต่พอไปซ้อม เขากลับพบว่าร่างกายดูเหมือนจะเปลี่ยนไปจริงๆ โดยเฉพาะตอนฝึกเวทเทรนนิ่ง เขาได้สัมผัสถึงความรู้สึกของการออกแรงที่ลื่นไหลแบบเดียวกับที่เจอในระบบ

คืนนั้น เคย์ซเข้าสู่ระบบอีกครั้ง ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขากำลังจะติดปีกบิน

ช่วงมัธยมปี 1 เคย์ซพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนโค้ชต้องอุทานว่า "อัจฉริยะ!"

การฝึกในพื้นที่ความฝันช่วยให้เคย์ซสร้างพื้นฐานที่แน่นปึกและลบจุดอ่อนด้านเทคนิค

ส่วนเครื่องดื่มฟังก์ชันเกรด C+ ก็ไม่เพียงแต่ค่อยๆ เสริมสร้างร่างกาย แต่ยังช่วยฟื้นฟูพละกำลังได้ด้วย!

ช่วงมัธยมปี 3 และปี 4 เคย์ซระเบิดฟอร์มเต็มที่ จับคู่กับเคลย์ ทอมป์สัน พาทีมโรงเรียนซานตามาร์การิตาทะลุเข้าชิงแชมป์ลีกสองปีซ้อน

และในปีสุดท้าย เขาพาทีมคว้าแชมป์ด้วยสถิติไร้พ่าย

ด้วยผลงานเฉลี่ย 24 แต้ม 7 รีบาวด์ และ 6 แอสซิสต์ต่อเกม เขาแซงหน้าเจมส์ ฮาร์เดน ที่เริ่มมีชื่อเสียงในตอนนั้น จนได้รับเลือกติดทีมยอดเยี่ยมอันดับหนึ่งของภูมิภาคตะวันตก!

ความสำเร็จไม่ได้ได้มาโดยปราศจากการฝึกหนัก และเครื่องดื่มเกรด C+ ก็ต้องอาศัยการออกแรงอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ตัวยามีประสิทธิภาพ

โดยพื้นฐานแล้ว เคย์ซคือ "ราชาแห่งความขยัน" ในทีมเลยทีเดียว

พอเข้ามหาวิทยาลัย เขาปลดล็อกเครื่องดื่มเกรด B- ซึ่งเป็นสีเขียวอ่อนดูคล้ายพลังงานเฟล

รสชาติยังคงเป็นเอกลักษณ์ คล้ายน้ำงูผสมยาหม่อง และดื่มแล้วก็มักจะสลบเหมือนเคย

การรักษาสภาพร่างกายให้ยอดเยี่ยมตลอดปี 1 ต้องยกความดีความชอบให้เครื่องดื่มจากระบบล้วนๆ!

การฟื้นฟูพละกำลังได้รวดเร็วนั้นสำคัญเกินกว่าจะบรรยาย

เคย์ซดึงความคิดกลับมาขณะวิ่งจ็อกกิ้ง เมื่อเห็นร่างอรชรที่คุ้นตาอยู่ข้างหน้า เขาก็รีบเร่งฝีเท้าไปวิ่งข้างๆ และเอ่ยทักทาย

"ไงแอนนี่ วันนี้คุณดูสวยจัง ไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันไหม? มีร้านเปิดใหม่แถวนี้ อาหารอร่อยมากเลยนะ!"

แอนน์ แฮททาเวย์ มองชายหนุ่มรูปร่างกำยำและหล่อเหลาตรงหน้า หัวใจเธอพองโตด้วยความสุขแต่ภายนอกกลับเก็บอาการเรียบเฉย

"ข้ออ้างแย่ชะมัด จะชวนฉันเดตเหรอ? ลี ฉันรู้นะว่าวันนี้นายมีซ้อม และฉันก็ไม่อยากตกเป็นขี้ปากพวกแฟนคลับเชียร์ลีดเดอร์ของนายด้วย!"

"โถ่ แอนนี่ ผมรู้น่าว่าคุณไม่สนคนพวกนั้นหรอก ผมยอมรับก็ได้ว่าเรื่องบริทนีย์คราวที่แล้วน่ะผมผิดเอง!"

บริทนีย์เป็นกัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์และเป็นแฟนคลับตัวยงของเคย์ซ ประเภทที่ชอบ "แนบชิดสนิทเนื้อ"

ปีที่แล้วบริทนีย์เห็นเคย์ซกับแอนนี่เดตกัน เธอเลยสติแตกและตามรังควานแอนนี่มาตลอดทั้งปี

"อย่าพูดชื่อหล่อนให้ฉันได้ยิน วันนี้ฉันต้องไปทำแล็บที่ห้องที่ปรึกษา ไม่มีเวลามาเดตกับเด็กน้อยหรอกนะ"

แอนน์ แฮททาเวย์ เชิดหน้าใส่แล้วเร่งฝีเท้าจากไป ทิ้งให้เคย์ซมองแผ่นหลังอันงดงามของเธอ

เคย์ซถอนหายใจในใจ "มีแฟนคลับหนึ่งคน สร้างศัตรูได้สิบคนจริงๆ" ยัยบริทนีย์กับแก๊งสาวๆ ของเธอนี่รับมือยากชะมัด

แอนน์ แฮททาเวย์ ในโลกนี้หน้าตาคล้ายกับซูเปอร์สตาร์จากโลกเดิมของเขา แต่เครื่องหน้าดูประณีตกว่าเสียอีก

ที่ต่างกันชัดเจนคือแอนนี่คนนี้เป็นเด็กเรียนระดับหัวกะทิ ตอนนี้กำลังเรียนปริญญาโทสาขาชีววิทยา

เธอมีนิสัยใสซื่อ สวยและเสียงหวาน แถมยังใจกว้าง นอกจากไม่ค่อยชอบแต่งตัวและรสนิยมแฟชั่นที่ชวนกุมขมับนิดหน่อยแล้ว แอนนี่ก็แทบไม่มีข้อเสียอะไรเลย

เขาจำเป็นต้องรักษาต้นไม้ใหญ่ แต่ก็ต้องดูแลผืนป่าด้วย เคย์ซตัดสินใจว่าจะคว้าไว้ทั้งสองอย่าง... อย่างมั่นคง

หลังจากโดนแอนนี่ปฏิเสธ เคย์ซตัดสินใจกินแหลกหลังวิ่งเสร็จเพื่อเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ

และกะว่าจะซื้อไปฝากฮอลิเดย์ รูมเมตของเขาด้วย เพราะยังไงหมอนั่นก็ช่วยกันชนแก้วเหล้าไปเยอะในปาร์ตี้เมื่อคืน

ราวๆ 7 โมงเช้า เขาตรงดิ่งไปที่โรงอาหาร สวาปามไข่ดาว เบคอน ไส้กรอก และแฮชบราวน์

"ไม่รู้ฮอลิเดย์ตื่นหรือยังนะ เดี๋ยวฉันต้องไปรายงานตัวกับทีมแล้ว ขืนยังงัวเงียอยู่มีหวังโดนด่ายับแน่"

เคย์ซคิดในใจ

พอกลับมาถึงหอพัก เขาพบว่าประตูห้องเปิดแง้มอยู่ เคย์ซผลักประตูเข้าไปและเห็นฮอลิเดย์กำลังจูบอย่างดูดดื่มกับสาวผิวขาวคนหนึ่ง

"เอ่อ... สงสัยฉันจะมาผิดเวลานะเนี่ย" เคย์ซพูดอย่างพูดไม่ออก

สาวผิวขาวคนนั้นตกใจและวิ่งเขินอายเข้าไปในห้องของฮอลิเดย์ ส่วนฮอลิเดย์ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

"ไม่หรอก นายมาได้จังหวะเป๊ะเลยต่างหาก!"

ด้วยเหตุผลบางอย่าง พอได้ยินประโยคนี้ ภาพที่ผุดขึ้นในหัวของเคย์ซคือ:

ภาพลี้คิมฮวงโอบซ้ายประคองขวา

เคย์ซ: "ฉันสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ แฮะ"

อ้อนเก่ง อุ่นเตียงได้ แฟนคลับหน้าใหม่โปรดแวะมาเก็บเข้าคลัง~