บทที่ 5 กระแสสังคมกระหน่ำซัด งั้นก็จงลุกโชนต่อไป

วันรุ่งขึ้น

หวังอวี่นั่งหาวหวอดๆ อยู่ที่โต๊ะเรียนในห้อง

ถึงแม้จะอยู่ในวัยหนุ่มแน่นที่ 'ฉี่ทวนลมได้ไกลสามจ้าง' แต่เขาก็ทนรับภารกิจ 'รดน้ำพรวนดิน' ที่หนักหน่วงขนาดนั้นไม่ไหวเหมือนกัน!

หลี่เสวี่ยชิงชอบทำตัวไร้ค่าโพสต์โมเมนต์นักใช่ไหม?

งั้นหวังอวี่ก็ทำได้แค่ลงโทษเฉินหลินนาให้สาสม

แม่ชดใช้หนี้แทนลูก สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอ?

ไม่สิ เฉินหลินนาต่างหากที่ได้ประโยชน์เต็มๆ

หลังจากผ่านค่ำคืนแห่งการ 'รดน้ำ' อันชุ่มฉ่ำ บุปผาแห่งตัณหา...

ก็ส่งผลให้ขอบเขตพลังของเธอพุ่งทะยานจาก 'ขอบเขตหลอมกระดูก' ขั้นที่ 3 ไปสู่ขั้นที่ 8 เตรียมตัวกลับเข้าสู่ 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' ได้ทุกเมื่อ

ก่อนจะกลายเป็นม่าย เธอเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับ 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' มาก่อน

การได้อยู่ข้างกายหวังอวี่ ศักยภาพในอนาคตของเธอย่อมทะลุขีดจำกัดเดิมอย่างแน่นอน

สิ่งเดียวที่ทำให้หวังอวี่ปวดหัวก็คือ...

ค่าความแปดเปื้อนของเฉินหลินนาหยุดนิ่งอยู่ที่ 60% และแทบไม่ขยับเพิ่มอีกเลย

ยังขาดอีก 20% กว่าจะได้รับพรสวรรค์แรก

มองดูหวังอวี่ที่มีสีหน้าเรียบเฉย เพื่อนนักเรียนในห้องต่างพากันจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์อย่างออกรส

"จุ๊ๆๆ หวังอวี่นี่นิ่งจริงนะ โดนเตะออกจากทีมก่อนสอบยุทธการแค่แป๊บเดียวเอง"

"บอกแล้วว่าหมอนั่นมันตัวถ่วง ในที่สุดเทพธิดาเจิ้งก็ตาสว่างสักที"

"ขายหน้าห้องเราชะมัด ได้ข่าวว่าสี่เทพธิดาแห่ง 'ทีมรบเซี่ยอวี่' ยอมโดนหักคะแนน 20% เพื่อเขี่ยหวังอวี่ทิ้งเลยนะ"

"คะแนน 20% ทำอะไร 'ทีมรบเซี่ยอวี่' ไม่ได้หรอก ยังไงพวกเธอก็ยึดที่หนึ่งเหนียวแน่น"

...

เมื่อวานประจบสอพลอแค่ไหน วันนี้ก็เหยียบย่ำแค่นั้น

สันดานคนก็เป็นแบบนี้แหละ

เมื่อคืน

สี่เทพธิดาแห่ง "ทีมรบเซี่ยอวี่" พร้อมใจกันโพสต์ตัดความสัมพันธ์กับหวังอวี่ลงในโมเมนต์

ทันทีหลังจากนั้น

กระทู้หนึ่งในเว็บบอร์ดโรงเรียนก็พุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่งในหมวดปักหมุดหน้าแรก

"ฉันเจิ้งเซี่ยอวี่ ขอพูดถึงหวังอวี่ นักเรียนที่ฉันเตะออกจากทีม"

"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันเจิ้งเซี่ยอวี่ กัปตัน 'ทีมรบเซี่ยอวี่' ต้องขออภัยที่ใช้พื้นที่สาธารณะพูดเรื่องส่วนตัวและทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะคะ"

"จุดประสงค์ของโพสต์นี้คือเพื่อเตือนภัยทุกคนให้ระวังหลุมพรางและหลีกเลี่ยง 'หวังอวี่' ปลิงดูดเลือดจอมชั่วร้ายคนนี้ค่ะ!"

"ตอนแรก ด้วยคำแนะนำของเสวี่ยชิง เราจึงเชิญหวังอวี่ที่มีพรสวรรค์ 'เชื่อมจิต' เข้าร่วมทีม"

"เนื่องจากหวังอวี่มีพลังต่อสู้ต่ำ เราจึงให้เขาอยู่ห่างจากการต่อสู้ในดันเจี้ยนมากที่สุดเพื่อความปลอดภัย และให้เขารับผิดชอบงานสนับสนุนด้านเสบียงเป็นหลัก"

"เราคิดมาตลอดว่าจะได้ร่วมสู้และคว้าผลการสอบยุทธการที่ดีไปด้วยกัน"

"จนกระทั่งวันหนึ่ง... เราพบว่าหวังอวี่อาศัยความไว้ใจของเรา ผลาญเงินกองกลางของทีมอย่างสุรุ่ยสุร่ายตามอำเภอใจ"

ถึงตรงนี้ เจิ้งเซี่ยอวี่ได้แนบรูปหลักฐานการเบิกจ่ายเงินในบัญชีที่นำไปซื้อสมุนไพรและเหล็กกล้าบริสุทธิ์จำนวนมาก

"อย่างที่เห็นค่ะ เงินกองกลางส่วนใหญ่ถูกหวังอวี่นำไปซื้อวัตถุดิบต่างๆ"

"แต่ทีมของเราไม่ได้ใช้วัตถุดิบพวกนี้เลย!"

"ฉันอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่าวัตถุดิบพวกนี้หายไปไหนหมด? เข้ากระเป๋าส่วนตัวของหวังอวี่ไปหมดแล้วหรือเปล่าคะ?"

...

ใต้กระทู้มีคอมเมนต์ยอดนิยมหลายข้อความ คอมเมนต์ท็อปๆ ล้วนมาจากไอริน, หลี่เสวี่ยชิง และแองเจล่า ที่ออกมาช่วยยืนยัน

"ฉันสนับสนุนการตัดสินใจของกัปตันเซี่ยอวี่! อยากจะเตะไอ้ปลิงนี่ออกจากทีมมานานแล้ว! โล่งอกไปที!"

นี่ต้องเป็นไอริน ยัยบ้ากล้ามสมองกลวงแน่นอน

"หวังว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะคะ... แต่หลักฐานพวกนี้มันของจริงทั้งนั้น..."

นี่ต้องเป็นแองเจล่า แม่พระจอมปลอมสร้างภาพ

"การพาหวังอวี่เข้าทีมเป็นความผิดของฉันเอง! ฉันจะรับผิดชอบและชดเชยทุกอย่างในการสอบจำลองครั้งหน้า!"

นี่ต้องเป็นหลี่เสวี่ยชิง สาวแกร่ง(แต่เปลือก)คนนั้นแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม มีคอมเมนต์หนึ่งที่ถูกทัวร์ลงจนขึ้นมาอยู่หน้าแรก ซึ่งทำให้หวังอวี่แปลกใจเล็กน้อย

"สมุนไพรพวกนี้เอาไว้ทำยาเวทมนตร์ ส่วนเหล็กกล้าบริสุทธิ์เอาไว้ซ่อมเกราะกับสร้างลูกธนูไม่ใช่เหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อเล่น?"

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนโพสต์ แต่กล้าหาญมากที่กล้าสวนกระแส

ผลคือโดนรุมด่ายับเยินจนพรุนเป็นตะแกรง

ใต้คอมเมนต์นั้นเต็มไปด้วยข้อความอย่าง "ไอดีหลุมหวังอวี่" "ติ่งหวังอวี่ดิ้นพล่าน"

และ

ทุกครั้งที่กดรีเฟรช ก็จะมีคอมเมนต์ใหม่ๆ ผุดขึ้นมาไม่หยุด

ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนรุมด่าหวังอวี่และสงสารสี่เทพธิดา

"ดีมาก"

เมื่อเห็นกระแสของโพสต์ เจิ้งเซี่ยอวี่ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

"หวังอวี่"

"บอกให้ออกดีๆ ไม่ชอบ"

"ตอนนี้ชื่อเสียงนายป่นปี้ไม่มีชิ้นดี! ฉันอยากจะรู้นักว่านายจะเอาหน้าที่ไหนไปเดินในโรงเรียน เมื่อต้องกลายเป็นเป้าให้คนรุมประณาม!"

นี่คือช่วงเวลาสำคัญก่อนการสอบยุทธการ!

คะแนนสอบยุทธการทั้งหมดประกอบด้วย "การแข่งแบบทีม" และ "การแข่งเดี่ยว"

ถ้าไม่มีคะแนนส่วน "การแข่งแบบทีม" บวกกับความแข็งแกร่งของหวังอวี่ที่อยู่แค่ 'ขอบเขตปลุกวิญญาณ' เขาคงไม่มีปัญญาเข้าแม้แต่มหาวิทยาลัยหางแถว

แค่คิดถึงสภาพของหวังอวี่ตอนนี้ เจิ้งเซี่ยอวี่ก็อดหัวเราะลั่นออกมาไม่ได้

"หวังอวี่ เอ๋ย หวังอวี่ ป่านนี้นายคงไปแอบร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่มุมไหนสักแห่งแล้วสินะ?"

อีกด้านหนึ่ง

หวังอวี่ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย

อย่างที่คอมเมนต์นั้นบอก วัตถุดิบที่ซื้อมาทั้งหมดก็เพื่อเจิ้งเซี่ยอวี่และคนอื่นๆ นั่นแหละ

ไอ้ "ทีมรบเซี่ยอวี่" นี่มันคือทีมรวมดาวคนไม่ได้เรื่องชัดๆ

กัปตันเจิ้งเซี่ยอวี่ อาชีพนักดาบ พรสวรรค์ระดับ S 'หัวใจกระบี่เทวะ'

ชอบวิ่งเอาหน้าไปรับตีนมอนสเตอร์ ไม่เคยหลบหลีก ชุดเกราะพังยับทุกรอบหลังจบการต่อสู้

ไอริน อาชีพนักธนู พรสวรรค์ระดับ S 'การคุ้มครองแห่งสายลม'

ยังไม่ถึง 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' ใช้ได้แค่ธนูกายภาพ พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าหวังอวี่ต้องสร้างลูกธนูให้เธอไปกี่ดอกแล้ว

แองเจล่า อาชีพนักบวช พรสวรรค์ระดับ S 'หัวใจแห่งการรักษาศักดิ์สิทธิ์'

ฮีลแรงจริง แต่ชอบพูดว่า "กระต่ายน้อยน่ารักจัง ฆ่าน้องได้ยังไงคะ?" ไม่ยอมซื้ออุปกรณ์สวมใส่ เอาแต่ซื้อเครื่องประดับไร้สาระมาใส่โชว์สวย พวกสร้างภาพตัวแม่

ส่วนหลี่เสวี่ยชิง... นักเวทดาเมจแรงแต่กินมานาภูเขาเลากา ร่ายสกิลได้แค่สองทีมานาก็เกลี้ยงหลอด

พอมานาหมด สภาพเธอก็อนาถยิ่งกว่ากอบลิน

"ถ้าไม่มีฉันคอยปั๊มยาน้ำเงินกับลูกธนูให้ด้วยบั๊กเกม..."

"ภายในสองวัน 'ทีมรบเซี่ยอวี่' ได้วงแตกแน่"

หวังอวี่ไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด

เขากำลังรอชมละครฉากเด็ดอยู่ด้วยซ้ำ

ใครจะเป็นผู้โชคร้ายรายต่อไปนะ?

คงน่าสนุกพิลึกตอนที่สี่สาวเริ่มตีกันเอง

ขณะที่หวังอวี่กำลังครุ่นคิดเพลินๆ

เสียงแหบห้าวก็ตวาดดังลั่นจนทั้งห้องเงียบกริบ

"หวังอวี่ ไสหัวออกไปซะ!"

อาจารย์หวง ครูประจำชั้น ยืนเท้าสะเอวชี้หน้าด่าหวังอวี่อยู่ที่หน้าประตูห้อง

"เธอมันคือนักเรียนที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่ครูเคยสอนมาในรอบสิบกว่าปี!"

"ไอ้คนไร้ประโยชน์!"

"ขยะ!"

"คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มานั่งฟังครูสอน!"

นักเรียนในห้องพากันระเบิดเสียงหัวเราะ

ตาแก่หวง เมื่อวานแกเพิ่งชมหวังอวี่ต่อหน้าธารกำนัลว่าเป็นนักเรียนดีเด่น เป็นความภาคภูมิใจอยู่หยกๆ ไม่ใช่เหรอ?

ไหงลิ้นพลิกเร็วนักล่ะ?

ไม่กี่วินาทีต่อมา

อาจารย์หวงมองหวังอวี่ที่ยังนั่งนิ่งไม่ไหวติง แถมไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา ความโกรธก็พุ่งทะลุจุดเดือด!

เขาเดินดุ่มๆ เข้าไปหาหวังอวี่!

ออร่าของผู้เชี่ยวชาญระดับ 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' แผ่พุ่งเข้ากดดันหวังอวี่โดยตรง!

"ดี ไม่ยอมออกไปใช่ไหม? ฉันจะลากเธอออกไปเอง!"

พูดจบ

เขาก็ยื่นมือไปคว้าแขนหวังอวี่แล้วกระชากสุดแรง!

ทว่า... หวังอวี่ยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับ เขยื้อนแม้แต่น้อย มองกลับมาด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งบึง!

"ฮะ?"

อาจารย์หวงชะงักค้าง!

แม้เขาจะใช้แรงไม่ถึงสามส่วน แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่นักเรียน 'ขอบเขตปลุกวิญญาณ' จะต้านทานได้ง่ายๆ แน่!

ไอ้บ้าเอ๊ย!

มันยังกล้าล้อเลียนฉันอีก!

อาจารย์หวงเบิกตากว้าง เพิ่มแรงบีบที่มือมากขึ้น!

คราวนี้!

ต่อให้นักเรียนระดับ 'ขอบเขตหลอมกระดูก' ขั้น 3 ก็ต้านไม่อยู่แน่!

แต่ทว่า... หวังอวี่ยังคงรักษท่าทีเกียจคร้าน ศอกซ้ายเท้าโต๊ะ มือค้ำคางไว้อย่างสบายอารมณ์

หลังจากเชื่อมจิตกับเทพธิดาเฉินหลินนาสำเร็จ

โบนัสค่าสถานะทั้งหมดจากพรสวรรค์ 'เชื่อมจิตเทพธิดา' ก็พุ่งแตะ 150%

และ

เขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดเข้าสู่ 'ขอบเขตหลอมกระดูก' เรียบร้อยแล้ว!

แถมยังเป็น 'ขอบเขตหลอมกระดูก' ที่มาพร้อมโบนัสค่าสถานะ 150%!

"เธอทะลวงผ่านสู่ 'ขอบเขตหลอมกระดูก' แล้วเหรอ?"

ในฐานะอาจารย์ระดับ 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' อาจารย์หวงจับสังเกตถึงความผิดปกติได้ทันที!

แต่ต่อให้เป็น 'ขอบเขตหลอมกระดูก' แล้วจะทำไม!

ฉันอยู่ระดับ 'ขอบเขตควบแน่นต้นกำเนิด' นะเว้ย!

ในขณะที่เขากำลังจะงัดพลังทั้งหมดออกมาใช้!

ที่หน้าประตูห้องเรียน

เสียงหวานไพเราะราวกับระฆังแก้วก็ดังแทรกเข้ามา

"ขอโทษนะคะ นักเรียนหวังอวี่อยู่ที่นี่ไหมคะ?"