บทที่ 29: พาหลินเสี่ยวเถาออกนอกเมือง

หลินเสี่ยวเถาที่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของหลินอวี่ถามด้วยความสงสัย "หลินอวี่ ทำไมเราต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วยล่ะ?"

"เพื่อปกปิดตัวตนไง! ข้างนอกนั่นคนชั่วเยอะจะตาย!"

ทั้งคู่แวะไปที่สมาคมนักผจญภัยเพื่อลงทะเบียนนักผจญภัยให้หลินเสี่ยวเถาก่อน

นามแฝง: ซิ่งจึ (ผลแอปริคอต)

จิตวิญญาณภูต: หอกมังกรพันกาย

พลังวิญญาณ: ระดับ 1 ขั้นกลาง

สาย: ต่อสู้ระยะประชิด

ทีม: ไม่มี

จากนั้นหลินอวี่พาหลินเสี่ยวเถาไปใช้เครื่องเทเลพอร์ตเพื่อวาร์ปไปประตูเมืองทิศเหนือ

หลินเสี่ยวเถาจิ๊ปาก "เงินหนึ่งหมื่นหายวับไปกับตา!"

"เธอคงอยากจะบอกว่า น่าจะนั่งรถเมล์สองบาทมาสินะ!"

หลินเสี่ยวเถาพยักหน้า "ก็ใช่น่ะสิ! เงินสองหมื่นนี่ค่ากินอยู่ของบ้านฉันได้ตั้งหลายเดือนเลยนะ!"

"เอาน่า อย่าคิดมาก! ไปกันเถอะ!"

ทั้งคู่มาถึงประตูเมือง เจ้าหน้าที่สแกนรหัสผ่านแล้วปล่อยให้ผ่านไป! พอออกนอกเมือง หลินอวี่ก็เอามอเตอร์ไซค์ออกมาแล้วส่งสัญญาณให้เธอขึ้นซ้อน จากนั้นเขาก็ตัดสินใจคลายมนตร์สะกดจิตที่เคยทำไว้กับเธอ

หลินเสี่ยวเถานั่งซ้อนท้ายแล้วกอดเอวเขาแน่น กระซิบข้างหู "ตั้งแต่วันนั้นที่กลับบ้านไป ฉันรู้สึกทะแม่ง ๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อบ่ายวันนั้นตลอดเลย ที่แท้นายก็แก้ความทรงจำพวกเรานี่เอง!"

"ก็เพื่อตัวเธอเองนั่นแหละ จะได้ไม่เผลอพูดอะไรซี้ซั้วตอนกลับไป! นั่งดี ๆ นะ! ไปล่ะ!"

หลินอวี่สตาร์ทรถแล้วบิดคันเร่งออกตัว หลินเสี่ยวเถากอดเขาแน่นจากด้านหลัง สัมผัสได้ถึงร่างกายที่แนบชิดกับแผ่นหลัง หลินอวี่คิดในใจว่าที่ถังเยียนหรานอุตส่าห์กล่อมเธอมาหลายวันคงเสียเปล่าแล้วล่ะมั้ง!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา มอเตอร์ไซค์จอดที่หน้าปากถ้ำ ให้ตายสิ ที่นี่คนเยอะอย่างกับตลาดสด!

"ตี้ถ้ำ ขาดหนึ่งคน ใครก็ได้มาเลย!"

"ไกด์ถ้ำรุ่นเก๋า คนละแสนเดียว!"

"ไกด์ถ้ำ ห้าแสน สี่ชั่วโมง! การันตีเส้นทางปลอดภัยสุด!"

หลินอวี่กับหลินเสี่ยวเถาลงจากรถแล้วเก็บมอเตอร์ไซค์ ขณะเดินไปที่ปากทางเข้า "ถ้ำปีศาจ" ก็มีคนเดินเข้ามาหา

"น้องชาย มาครั้งแรกใช่ไหม? สนใจไกด์ไหม? พี่คิดถูก ๆ ห้าแสน! รับรองพาเข้าออกปลอดภัยหายห่วง!"

หลินอวี่แค่นเสียงเย็น "ถอยไป!"

แต่หมอนั่นยังหน้าด้านเบียดเข้ามา "แน่ใจเหรอว่าไม่เอาไกด์? ข้างล่างอันตรายมากนะเว้ย!"

หลินอวี่ชักดาบเหมียวเตาออกมาจ่อคอหอยมันทันที "ถอยไป! ไม่งั้นข้าไม่รังเกียจที่จะฆ่าพวกสวะอย่างเอ็งให้หมด!"

"โห ไอ้หนูนี่ใจกล้าว่ะ ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยว่าที่นี่ถิ่นใคร? เฮ้ยพวกเรา มีคนไม่เจียมตัวว่ะ!"

ทันใดนั้น พรรคพวกของมันอีกหลายคนก็กรูกันเข้ามาล้อม หลินเสี่ยวเถาตกใจรีบหลบไปอยู่หลังหลินอวี่!

"หลับตา!"

หลินเสี่ยวเถาหลับตาลงอย่างว่าง่าย หลินอวี่ตวัดดาบ หัวของไอ้คนปากดีก็กระเด็นหลุดจากบ่า จากนั้นเขาก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงไปโผล่ข้าง ๆ คนอื่น แล้วบั่นคอพวกมันทิ้งเรียบก่อนที่พวกมันจะทันได้เรียกจิตวิญญาณภูตออกมา

หลินอวี่ชี้ดาบไปรอบ ๆ "ยังมีใครอยากเป็นไกด์อีกไหม?"

ฝูงชนรอบข้างรีบถอยกรูด ต่างส่ายหน้ากันพัลวัน กลัวว่ามัจจุราชรายนี้จะบ้าเลือดไล่ฆ่าคนไม่เลือกหน้า!

หลินอวี่เก็บดาบแล้วค้นศพ ได้ถุงมิติมาสามใบ ในยุคนี้ไม่ใช่นักผจญภัยทุกคนจะมีถุงมิติใช้

"ไปกันเถอะ!"

หลินอวี่จูงมือหลินเสี่ยวเถาเดินเข้าสู่ถ้ำปีศาจ หลินเสี่ยวเถาเดินตามต้อย ๆ ภายในถ้ำปีศาจไม่ได้มืดมิดเหมือนถ้ำอื่น ผนังถ้ำมีคบเพลิงลุกโชนตลอดเวลาติดอยู่ทุก ๆ สองสามเมตร ไม่มีใครรู้ว่าที่แห่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร

พื้นที่ภายในถ้ำกว้างขวางใหญ่โตกว่าท่อระบายน้ำในเมืองมาก และซับซ้อนราวกับเขาวงกต ยิ่งไปกว่านั้น ตามบันทึกระบุว่าทางลงชั้นสองนั้นไม่แน่นอน ตำแหน่งเปลี่ยนไปทุกวัน สัตว์อสูรที่มีสกิลเวทหมู่ที่ถังเยียนหรานบอกจะพบได้ที่ชั้นสองเท่านั้น!

หลินอวี่ย่อตัวลง หลินเสี่ยวเถางง หลินอวี่จึงบอก "เวลาเรามีน้อย มอนสเตอร์แถวปากทางโดนคนอื่นเก็บไปหมดแล้ว กว่าจะเกิดใหม่ก็พรุ่งนี้! ขึ้นมา! เดี๋ยวผมแบกไป!"

หลินเสี่ยวเถาปีนขึ้นหลังเขาอย่างว่าง่าย หลินอวี่แบกเธอแล้วใช้ "ก้าวย่างพริบตา" ผสานกับ "วิ่งเร็ว" สำรวจในจุดที่คนอื่นยังไปไม่ถึง แม้จะยังเจอทีมนักผจญภัยอื่นบ้างประปราย

ไม่นานพวกเขาก็เจอฝูง "ค้างคาว" หนึ่งในนั้นมีตัวสีแดง หลินอวี่วางหลินเสี่ยวเถาลงให้เธอจัดการ

"ซิ่งจึ ระวังค้างคาวแดงตัวนั้นนะ มันน่าจะโจมตีด้วยไฟ อย่าให้มันลอบกัดได้!"

"อื้อ! รับทราบ!"

ทุกครั้งที่หลินเสี่ยวเถาฆ่าค้างคาวได้ หลินอวี่จะเข้าไปดูดซับวงแหวนวิญญาณ แต่พวกมันล้วนเป็นวงแหวนระดับทั่วไปอายุสามสี่ร้อยปี เขาจึงทิ้งไป

"เถาจึ เดี๋ยวผมฆ่ามอนสเตอร์เอง! คุณคอยดูดซับวงแหวนนะ ถ้าต่ำกว่าห้าร้อยปีไม่ต้องเอา!"

"ตกลง!"

ทางเดินในถ้ำแคบเกินกว่าจะแกว่งดาบยาว หลินอวี่จึงเปลี่ยนมาใช้ "ดาบถังเหิง" คู่ (ดาบตรงทรงจีนโบราณ) พายุคมดาบพัดผ่าน ทิ้งซากค้างคาวเกลื่อนพื้น

แม้หลินเสี่ยวเถาจะใช้เครื่องเก็บวงแหวนพร้อมกันสองเครื่อง ก็ยังตามความเร็วในการฆ่าของหลินอวี่ไม่ทัน

"ช้าหน่อย! ฉันเก็บไม่ทันแล้ว!"

ได้ยินเสียงร้องของหลินเสี่ยวเถา หลินอวี่จึงหยุดมือแล้วช่วยเธอเก็บกวาดวงแหวน

ทั้งคู่เดินหน้าต่อ เจอฝูง "ซอมบี้" ก็ร่วมมือกันจัดการ เก็บวงแหวนได้อีกกว่าสิบวง

"วงแหวนพวกนี้ขายได้เท่าไหร่?"

"พวกที่มีธาตุพิเศษจะแพงหน่อย ส่วนพวกธรรมดาก็แค่หลักหมื่น รวม ๆ แล้วน่าจะได้สักล้านห้า! รีบหาทางลงชั้นสองดีกว่า มอนสเตอร์ข้างล่างเลเวลสูงกว่านี้!"

หลินอวี่แบกหลินเสี่ยวเถาเดินทางต่อ หลังจากวาร์ปไปหลายจุด หลินเสี่ยวเถาก็ร้องทัก "หลินอวี่ หยุดก่อน!" คราวนี้เธอลืมเรียกชื่อเล่นด้วยความตื่นเต้น

หลินอวี่หยุดทันที "มีอะไร?"

"ย้อนกลับไปหน่อย! ฉันเห็นถ้ำ!"

หลินอวี่ย้อนกลับไปตามทางที่เธอบอก ครู่เดียวก็เจอโพรงถ้ำที่ลาดลงสู่ด้านล่างจริง ๆ เขาเดินลงไปทันที ชั้นสองมีมอนสเตอร์เยอะกว่าเดิม แต่ชนิดยังคงเหมือนเดิม อายุอยู่ระหว่าง 1,000 ถึง 5,000 ปี หลินอวี่ระเบิดพลังเต็มพิกัด ไล่ล่าสังหารอย่างบ้าคลั่ง โดยมีหลินเสี่ยวเถาคอยเก็บวงแหวนอยู่ด้านหลัง

"เถาจึ วงแหวนซอมบี้ทิ้งไปเลย ไม่ค่อยมีราคา!"

หลินเสี่ยวเถาถามด้วยความสงสัย "แล้วทำไมเรายังต้องเก็บวงแหวนพวกมันอีกล่ะ?"

"เผื่อฟลุคเจอกระดูกวิญญาณไง!"

"อ๋อ โอเค!"

ผ่านไปกว่าชั่วโมง หลินอวี่ดูเวลา เกือบจะสี่โมงเย็นแล้ว เขายังไม่เจอซอมบี้ตัวที่ตามหา เริ่มรู้สึกร้อนใจขึ้นมา!

"เถาจึ ขึ้นมา เวลาจะหมดแล้ว อย่าเสียเวลากับมอนสเตอร์กระจอกพวกนี้เลย!"

"อื้อ!"

หลินเสี่ยวเถาปีนขึ้นหลัง หลินอวี่ใช้วิชาวาร์ปพาเธอไปต่อ หลังจากวาร์ปไปหลายครั้ง เธอก็ร้องทักอีก

"เดี๋ยวก่อน มีแมงมุมสีม่วงอยู่ตรงนั้น!"

หลินอวี่วาร์ปเข้าไปฟันฉับเดียว แมงมุมขาดสะบั้น เขาจัดการแมงมุมรอบ ๆ จนเกลี้ยง แล้วให้หลินเสี่ยวเถาเก็บวงแหวน จากนั้นเขาก็พาเธอตระเวนล่าเฉพาะ "มอนสเตอร์ชั้นยอด" (Elite Monsters)!

ค้างคาวแดง ซอมบี้น้ำเงิน และแมงมุมม่วง ต่างจบชีวิตลงด้วยคมดาบของเขา ตอนนี้เขาไม่มีเวลามานั่งเช็กวงแหวนแล้ว!

"เดี๋ยว! ฉันเห็นทางลงไปอีกชั้นนึง!"