บทที่ 12: การจัดอันดับ

บทที่ 12: การจัดอันดับ

รายชื่อ 'เพื่อน' ของเขายังคงเป็น 0 ส่วนพื้นที่ที่แสดงบน 'แผนที่' นั้นค่อนข้างกว้าง ซึ่งเป็นผลมาจากการสำรวจตลอดช่วงบ่ายที่ผ่านมาของเขา

ขณะที่เฉินซูกำลังจะตรวจสอบ 'ตลาดแลกเปลี่ยน' เผื่อมีของดี ๆ เข้ามา เสียงแจ้งเตือนก็ดังเข้าหู ตามมาด้วยประกาศบน 'ประกาศ' ทันที

"ประกาศ: ผู้รอดชีวิต 'จางควง' ประสบความสำเร็จในการล่าอสูรร้ายตัวแรก และได้รับรางวัลมากมาย!"

"ระบบจัดอันดับได้เปิดใช้งานแล้ว และจะมีการสรุปผลรางวัล ณ สิ้นเดือนของทุกเดือนตามอันดับ!"

"มาตรวจสอบอันดับของคุณกันเถอะ!"

"หือ? นี่ไม่ใช่แค่วันแรกเองเหรอ? ทำไมถึงมีคนล่าอสูรร้ายได้แล้ว? จางควงคนนี้เก่งกาจถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เฉินซูประหลาดใจอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าอสูรร้ายแข็งแกร่งเพียงใด แต่การที่มีช่วงคุ้มครองมือใหม่อยู่ ก็หมายความว่าคนธรรมดายังไม่สามารถรับมือกับพวกมันได้ในตอนนี้

แต่ก็เพิ่งจะค่ำลงได้ไม่นานนัก อย่างมากที่สุดก็ครึ่งชั่วโมง และมีคนล่าอสูรร้ายได้แล้ว บอกตามตรงว่ามันออกจะเกินไปหน่อย

สิ่งที่เขาใส่ใจมากกว่าคือรางวัลประจำเดือน ซึ่งตามหลักการแล้วไม่ควรจะแย่

อย่างไรก็ตาม การประกาศของระบบนี้ค่อนข้างกวนไม่เบา ถึงกับบอกว่า "มาตรวจสอบอันดับของคุณกันเถอะ!" นี่มันเยาะเย้ยใครกันแน่?

ถึงกระนั้น เฉินซูก็ยังคงคลิกดูระบบจัดอันดับอยู่ดี

ข้าง ๆ 'แผนที่' มีปุ่ม 'ระบบจัดอันดับ' เพิ่มเข้ามา เมื่อคลิกเข้าไป เขาก็พบว่าไม่ได้มีแค่การจัดอันดับเดียว

มีการจัดอันดับการล่าอสูรร้าย อันดับการสร้างบ้านต้นไม้ อันดับการรวบรวมทรัพยากร อันดับความคืบหน้าในการสำรวจ และอันดับการรวบรวมคู่มือภาพประกอบ

ในอันดับการล่าอสูรร้ายนั้น จางควงที่ถูกประกาศไปก่อนหน้านี้ครองอันดับหนึ่งด้วยคะแนน 200 คะแนน โดยไม่มีใครอยู่ข้างล่างเขาเลย

ในขณะที่คนอื่นยังหวาดกลัว เขากลับฆ่าอสูรร้ายได้แล้ว ช่องว่างมันไม่ได้ใหญ่แค่ธรรมดา ๆ เลย

จากนั้นเฉินซูก็คลิกดู 'อันดับการสร้างบ้านต้นไม้' เดิมทีคิดว่าทุกคนจะเหมือนกันในรายการนี้ แต่ความเป็นจริงก็ตบหน้าเขาอย่างแรง

อันดับการสร้างบ้านต้นไม้ ตามชื่อเลยคือการคำนวณคะแนนตามความคืบหน้าในการสร้างบ้านต้นไม้ และความสมบูรณ์ของสิ่งอำนวยความสะดวก

อันดับหนึ่งคือคนชื่อ ลั่วหยวน ด้วยคะแนนสูงถึง 254 คะแนน

อันดับสองก็มี 247 คะแนน และคนที่อยู่ด้านล่างต่างก็มีคะแนนอยู่บ้าง ตัวเฉินซูเองก็มีคะแนนเช่นกัน แต่มีเพียง 100 คะแนน และอันดับของเขาคือ 8,456,466

ไม่ใช่ว่าคะแนนของเขาสูงเป็นพิเศษ แต่เป็นเพราะทุกคนที่มี 100 คะแนนต่างก็อยู่ในอันดับนี้

คนส่วนใหญ่ก็เหมือนกับเขา คือมีเพียง 100 คะแนนเท่านั้น

เมื่อคลิกที่คะแนนของเขา ก็มีคำอธิบายโดยละเอียดอยู่ด้านใน แต่ดูเหมือนว่าจะมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นได้

"บ้านต้นไม้ที่ผูกมัด: 80 คะแนน"

"สร้างบันได: 20 คะแนน"

"ดูเหมือนว่าคนส่วนใหญ่ยังคงเหมือนกับฉัน ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย" จิตใจของเฉินซูรู้สึกสมดุลขึ้นมากทันที

ต่อมา เขาคลิกที่ 'อันดับการรวบรวมทรัพยากร' และชื่อของเขาก็ปรากฏเด่นชัดในรายการนี้

อันดับที่หนึ่ง: เฉินซู (12544) อันดับที่สอง: เซี่ยเหว่ยเหอ (9879) อันดับที่สาม: เจียงเชี่ย (9752)

...พระเจ้าช่วย! ฉันเป็นอันดับหนึ่งจริง ๆ ด้วย!

เฉินซูเองก็ตกใจ อันดับแรกกลับเป็นตัวเขาเอง

เมื่อคิดทบทวนดูแล้ว วันนี้เขาเก็บทรัพยากรได้มากมาย ดังนั้นอันดับหนึ่งนี้จึงสมควรได้รับอย่างยิ่ง

ด้วยพรของ 'สัมผัสแห่งทรัพยากร' หากเขาไม่สามารถได้อันดับหนึ่ง แม้แต่นิดหน่อยก็จะถือว่าเป็นการทำลายศักดิ์ศรีของความสามารถพิเศษนี้

เมื่อคลิกที่คะแนน ก็มีคำอธิบายคะแนนโดยละเอียดอยู่ด้านในเช่นกัน: ผลเกล็ดสีม่วงหนึ่งลูกนับเป็น 1 คะแนน, ผลน้ำผึ้งหนึ่งลูกนับเป็น 100 คะแนน, ส้มโอแสงดาวก็ 100 คะแนน และอื่น ๆ ต่างก็มีคะแนนของตนเอง

เป็นที่น่าสังเกตว่า หีบสมบัติระดับสองถูกนับเป็นชิ้นเดียว มีมูลค่า 3,000 คะแนน และทรัพยากรที่ได้จากการแลกเปลี่ยนไม่ถูกนวมอยู่ด้วย

สรุปคือ มีเพียงทรัพยากรที่เขาได้รับในป่าเท่านั้นที่จะได้รับคะแนน

ตอนนี้เขาค่อนข้างตั้งตารอการสรุปอันดับสิ้นเดือน หวังว่ามันจะสรุปทุกวัน เขาจะได้เป็นอันดับหนึ่งในอันดับการรวบรวมทรัพยากรแน่นอน

คงไม่มีใครออกไปเก็บทรัพยากรในเวลากลางคืนหรอกใช่ไหม?

หลังจากดู 'อันดับการรวบรวมทรัพยากร' แล้ว เฉินซูก็หันความสนใจไปยังรายการที่สี่: 'อันดับความคืบหน้าในการสำรวจ'

รายการนี้จัดอันดับผู้คนตามขอบเขตการสำรวจเป็นหลัก เฉินซูก็อยู่ในลำดับต้น ๆ โดยอยู่อันดับที่ 98

วันนี้เขาเดินไปไกลพอสมควร แต่ถึงกระนั้นก็ยังอยู่อันดับที่ 98 เท่านั้น

สุดท้ายคือ 'อันดับการรวบรวมคู่มือภาพประกอบ' ซึ่งเฉินซูยังไม่ค่อยเข้าใจนัก

แต่มีคนติดอันดับแล้ว และเขาเองก็ตามที่คาดไว้ คือได้ 0 คะแนน

เขาเปิดช่องทางแชต หวังจะถามว่าคู่มือภาพประกอบคืออะไร แต่กลับพบว่าคนอื่น ๆ ตื่นเต้นยิ่งกว่าเขามาก

"ทำไมถึงมีคนเริ่มล่าอสูรร้ายแล้ว?"

"แล้วอสูรร้ายมันคืออะไรกันแน่? มีใครรู้บ้าง?"

"ไม่สิ! พวกที่ติดอันดับนี่มันเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน?"

"ความสุขและความเศร้าของผู้คนไม่เกี่ยวข้องกัน ฉันแค่รู้สึกว่าพวกเขาเสียงดัง"

"เดี๋ยวนะ ดูอันดับหนึ่งในอันดับการรวบรวมทรัพยากรสิ ไม่ใช่คนเดียวกับมหาเศรษฐีที่เพิ่งส่งไก่ย่างออกมาเหรอ?"

"น่าจะเป็นแค่ชื่อซ้ำกันมั้ง จะบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง"

"ฉันว่ามีความเป็นไปได้สูงนะ ลองดูรูปที่เขาส่งมาก่อนหน้านี้สิ ไม่ใช่แค่ไก่ย่างนะ แต่ยังมีผลไม้หลากหลายชนิดอีกด้วย"

"มีใครรู้บ้างว่าไอ้คู่มือภาพประกอบนั่นมันคืออะไร?"

"ฉันรู้เรื่องนี้ ตอนที่ฉันกำลังตัดต้นไม้ มีการ์ดตกลงมา แล้วฟังก์ชันคู่มือภาพประกอบก็ปลดล็อก ดูเหมือนว่าหลังจากรวบรวมการ์ดจำนวนหนึ่งแล้ว จะได้รับรางวัล"

"การ์ด? มีของแบบนี้ด้วยเหรอ?"

"ฉันก็มีเหมือนกัน แต่ของฉันตกมาตอนที่กำลังเก็บผลเกล็ดสีม่วง"

"นั่นหมายความว่าพวกเราที่โชคร้ายจะไม่มีโอกาสปลดล็อกคู่มือภาพประกอบเลยเหรอ?"

"พวกที่ติดอันดับนี่มันโชคดีอะไรขนาดนั้น? ได้การ์ดมาสองใบแล้ว"

"..."

เฉินซูมองดูบันทึกการแชตเหล่านี้ พลางลูบปลายคาง

เขาซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในอันดับการรวบรวมทรัพยากร กลับไม่มีการ์ดแม้แต่ใบเดียว ซึ่งออกจะน่าอายไปหน่อย

จากคำอธิบายของคนเหล่านี้ มันน่าจะคล้ายกับเกมสะสมการ์ดบางประเภท

เขาไม่รีบร้อน นี่เพิ่งจะต้นเดือนเท่านั้น และรางวัลจะสรุปผลก็ต่อเมื่อสิ้นเดือน ยังเหลือเวลาอีกกว่ายี่สิบวัน เขาสามารถใช้เวลาค่อยเป็นค่อยไปได้

ขณะที่เขากำลังจะเพลิดเพลินกับไก่ย่างของเขาต่อ ก็มีคนที่ไม่คาดคิดส่งข้อความมาหาเขา

"คุณคืออันดับหนึ่งในอันดับการรวบรวมทรัพยากรใช่ไหม?"

เมื่อเห็นว่าผู้ส่งคือ หานซวง เฉินซูก็ประหลาดใจเล็กน้อย

พวกเขาเพิ่งสื่อสารกันเพียงครั้งเดียว เพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรเท่านั้น เขาไม่รู้ว่าคนผู้นี้ต้องการทำอะไร จึงตอบกลับแบบคลุมเครือ

"คุณคิดว่าใช่ไหม?"

"น่าเบื่อ"

เมื่อเห็นคำพูดของหานซวง เฉินซูก็ยิ้ม

เขารู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าคนอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง ผู้ชายไม่ค่อยพูดแบบนี้

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เซ้าซี้ต่อ เขาก็ไม่สนใจที่จะตอบกลับ

ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือไม่ก็ไม่สำคัญ นี่เป็นแค่วันแรกเท่านั้น และเขาได้ตำแหน่งนี้มาก็เพราะอัตลักษณ์ 'สัมผัสแห่งทรัพยากร' ของเขา

หลังจากวันนี้ก็คงพูดได้ยาก

เมื่อเวลาผ่านไป ความน่าจะเป็นของการเปลี่ยนแปลงก็เพิ่มขึ้น และไม่แน่ว่าเขาจะสามารถรักษาอันดับนี้ไว้ได้หรือไม่

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็เริ่มตั้งตารอว่าพรุ่งนี้เขาจะได้อัตลักษณ์อะไรแบบสุ่ม ขอแค่อย่าให้มันแย่จนเกินไป

มันคงจะดีถ้าเขายังคงได้อัตลักษณ์ 'สัมผัสแห่งทรัพยากร' ต่อไป ทำให้เขาสามารถสำรวจพื้นที่ขนาดใหญ่อื่น ๆ ได้อีก

เขายังไม่ได้ไปทางตะวันออกไกลและทางใต้ของบ้านต้นไม้เลย และไม่รู้ว่าอาจมีทรัพยากรอะไรอยู่ที่นั่นบ้าง