บทที่ 6 ซูหรานออกโรง! เล่นเอาทีมงานไปไม่เป็น!

บทที่ 6 ซูหรานออกโรง! เล่นเอาทีมงานไปไม่เป็น!

หลังจากปัดประเด็นเรื่องเจียสิง มีเดียทิ้งไป เติ้งเชาก็กลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เริ่มชวนคุยสร้างสีสันไปเรื่อยเปื่อย

ตอนแรก เขาก็บ่นกับซูหรานเรื่องทีมงานสุดแสบของรายการ "อู่ฮา" ที่ไม่ให้เงินสักหยวนแถมยังเกือบจะปล่อยให้พวกเขานอนข้างถนน

แล้วก็คุยไปถึงเรื่องที่ว่าช่วงนี้ทำอะไรกันอยู่บ้าง

ไม่นาน พนักงานก็ยกน้ำซุปหม้อไฟมาเสิร์ฟ ตามมาด้วยอาหารนานาชนิดที่ถูกวางเรียงรายจนเต็มโต๊ะ

มันเยอะมากซะจนต้องใช้รถเข็นเล็กๆ ถึงสองคันมาช่วยวาง

เมื่อมองดูจานเนื้อและผักที่วางอยู่เต็มโต๊ะ กับน้ำซุปในหม้อไฟที่กำลังเดือดปุดๆ

เติ้งเชากับพวกก็หยุดคุย แล้วกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่

จากนั้นทุกคนก็คว้าตะเกียบของตัวเองขึ้นมา

"หอมชะมัดเลย ซูหราน พี่ไม่เกรงใจแล้วนะ ขอลุยก่อนเลย!"

"ฉันก็หิวจะแย่แล้วเหมือนกัน!"

"รีบกินๆ เติมพลังก่อน"

แต่ในจังหวะที่พวกเขากำลังจะคีบเนื้อลงไปลวกในหม้อไฟ...

"เดี๋ยวก่อน!"

หวังเจิ้งอวี่ ผู้กำกับ ที่ยืนอยู่กับทีมงาน เอ่ยปากห้ามขึ้นมา

ซูหราน ไป๋ลู่ และคนอื่นๆ หันไปมองอย่างงุนงง

หวังเจิ้งอวี่พูดช้าๆ ว่า "เนื่องจากการปรากฏตัวของซูหรานไม่ได้อยู่ในแผน ทำให้พวกคุณได้รับความช่วยเหลือเป็นพิเศษ ดังนั้น ก่อนจะกิน พวกคุณต้องเล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ ก่อนหนึ่งเกม ถ้าผ่านถึงจะได้กิน"

"หา?!!!"

เสียงโหยหวนของเติ้งเชาและพวกดังลั่นขึ้นมาทันที

"หวังเจิ้งอวี่! โธ่เอ๊ย! ผมจะอดตายอยู่แล้วนะ ยังจะมาเล่นอะไรตอนนี้อีก!"

"ขอร้องล่ะครับ ให้พวกเรากินก่อนแล้วค่อยเล่นเกมได้ไหม?"

"ผู้กำกับ!!!"

ตอนนี้อาหารรสเลิศวางอยู่ตรงหน้าแต่กลับกินไม่ได้ ไม่ว่าใครเจอแบบนี้ก็ต้องใจสลายเป็นธรรมดา

ทว่า...ต่อให้พวกเขาจะโอดครวญโหยหวนแค่ไหน หวังเจิ้งอวี่ก็ยังคงไม่ไหวติง

เขาแค่โบกมือหนึ่งครั้ง

จากนั้นก็มีทีมงานสาวที่ห้อยบัตรพนักงานเดินออกมา ในมือถือถาดใบหนึ่งอยู่

บนถาดมีแก้วที่บรรจุของเหลวใสไม่มีสีอยู่ยี่สิบใบ

"ในนี้มีแก้วอยู่ยี่สิบใบ สิบเก้าใบเป็นน้ำเกลือเข้มข้นสุดๆ และอีกหนึ่งใบเป็นน้ำเปล่า ให้ส่งตัวแทนขึ้นมาหนึ่งคน ดื่มไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอน้ำเปล่า ถึงจะถือว่าชนะเกมและได้กินข้าว"

หวังเจิ้งอวี่พูดช้าๆ ชัดๆ ให้ทุกคนเข้าใจ

"พรืด! น้ำเยอะขนาดนั้น แถมโอกาสชนะยังแค่ 1 ใน 20 ดื่มเข้าไปก็อิ่มพอดี แล้วจะไปกินอะไรลงอีก!"

เฉินเฮ่อพูดอย่างเดือดดาล "ผมขอประท้วง!"

"ใช่เลย ทีมงานไร้หัวใจสิ้นดี ถ้าดวงซวยขึ้นมาก็ต้องดื่มจนหมดเลยน่ะสิ"

เติ้งเชาไม่อยากพลาดหม้อไฟหอมๆ แต่ก็ไม่อยากซดน้ำเกลือเข้าไปเป็นลิตรๆ เหมือนกัน

"แบบนั้นมันก็อิ่มน่ะสิ แล้วจะไปกินอะไรได้อีก แถมยังเป็นน้ำเกลือเข้มข้นสุดๆ ด้วยนะ"

ไป๋ลู่แค่มองแก้วน้ำยี่สิบใบนั้น ก็รู้สึกเหมือนปากตัวเองเริ่มเค็มขึ้นมาแล้ว

แต่ไม่ว่าเติ้งเชากับพวกจะโวยวายแค่ไหน...

หวังเจิ้งอวี่ก็ยังคงสงบนิ่งดุจขุนเขาไท่ซาน

"เอาเถอะน่า ผู้กำกับหยูคงไม่ยอมเปลี่ยนใจแล้วล่ะ"

เติ้งเชาเหลือบมองหม้อไฟหอมกรุ่นอย่างอาลัยอาวรณ์แล้วเลียปากอย่างตะกละตะกลาม "ทุกคนรีบคิดหาวิธีแล้วส่งคนออกไปเร็วเข้า"

"งั้นก็คงต้องเลือกคนไปเคลียร์ด่านแล้วล่ะ"

ลู่หานมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า "พี่เฮ่อไง เขากินจุ เดี๋ยวพอดื่มเสร็จก็ยังกินหม้อไฟต่อไหวแน่นอน"

พอเติ้งเชาได้ยินดังนั้นก็หูผึ่งขึ้นมาทันที

"เฮ้ย เสี่ยวลู่ อย่าพูดแบบนั้นสิ อย่าเลยจริงๆ เฉินเฮ่อ นายไปเลย นายทำได้แน่"

"ล้อเล่นน่า ฉันไม่เอาด้วยหรอก ดื่มเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอกน่า พวกนายไปเถอะ ไปเลย"

เฉินเฮ่อปฏิเสธหัวชนฝา ต่อให้เขากินจุแค่ไหน ก็ใช่ว่าจะดื่มน้ำเยอะขนาดนั้นไหว

"แล้วจะทำไงดีล่ะ? ไป๋ลู่เป็นผู้หญิงนะ เราต้องดูแลเธอ"

"พี่เชา พี่เสียสละหน่อยเป็นไง?"

"พี่แก่แล้ว พวกนายต้องเคารพผู้สูงอายุและรักเด็กสิ พี่หิวมาทั้งวันแล้วนะ"

"ทุกคนก็หิวมาทั้งวันเหมือนกันนั่นแหละ เพื่อความยุติธรรม...เป่ายิงฉุบกันไหม?"

"มาก็มาสิ ใครกลัวใครกัน ห้ามขี้โกงนะ"

“…”

บนโต๊ะอาหารเกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที

ซูหรานที่นั่งอยู่ตรงกลางได้แต่นั่งดูละครเงียบๆ

แต่พอฟังเสียงจอแจไปเรื่อยๆ เขาก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา เหมือนมีผึ้งเป็นร้อยตัวบินอยู่ในหู

ในที่สุด เขาก็ทนไม่ไหวและลุกขึ้นยืน

"เลิกเถียงกันได้แล้วน่า ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย"

เติ้งเชากับพวกที่กำลังจะเป่ายิงฉุบกันอยู่ พอเห็นซูหรานลุกขึ้นก็หันไปมองแล้วอึ้งไปชั่วขณะ

เกิดอะไรขึ้น?

ซูหรานหันไปมองหวังเจิ้งอวี่ "แค่มีคนดื่มน้ำเปล่าก็กินได้ใช่ไหมครับ? ผมเป็นตัวแทนพวกเขาได้รึเปล่า?"

รีบๆ จบเรื่องนี้แล้วกินข้าวสักทีเถอะ

ไม่งั้นเขาคงโดนเสียงพวกนี้ปั่นจนประสาทกินตายก่อนแน่

"เอ่อ...ได้สิ"

หวังเจิ้งอวี่ตอบอย่างมึนงง เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าซูหรานจะอาสาออกโรงเอง

"โอเค งั้นผมเอง"

ซูหรานพูดจบก็เดินตรงไปข้างหน้า

"ซูหราน..."

เติ้งเชากับพวกซาบซึ้งจนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ซูหรานก็เดินไปถึงตัวทีมงานสาวที่ถือถาดอยู่แล้ว

เขาหยิบแก้วขึ้นมาหนึ่งใบ แหงนหน้าขึ้น แล้วกระดกของเหลวในแก้วลงคอในอึกเดียว

ทุกท่วงท่าลื่นไหลต่อเนื่อง ไม่มีลังเลแม้แต่น้อย จบในรวดเดียว

"โอเค นี่คือน้ำเปล่า ผมดื่มหมดแล้ว จบเกม"

ซูหรานวางแก้วลงแล้วพูดเรียบๆ

หวังเจิ้งอวี่อึ้ง: “…”

ทีมงานทุกคน: "......"

เติ้งเชากับพวกทำหน้าเหวอ: "......"

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ซูหราน บรรยากาศทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบงัน

พวกเขาถึงกับไปไม่เป็น มันรู้สึกเหลือเชื่อจนไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

นี่คือเจอน้ำเปล่าแล้วเหรอ?

เอาจริงดิ? ตลกแล้ว!

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนพวกเขาตั้งตัวไม่ทัน

ผ่านไปพักใหญ่...

"คุณ...คุณ...จะพิสูจน์ได้ยังไงว่าที่ดื่มเข้าไปมันคือน้ำเปล่า?"

หวังเจิ้งอวี่ถึงได้สติและพูดตะกุกตะกัก

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าซูหรานจะเลือกถูกแก้วตั้งแต่ครั้งแรก!

"แล้วคุณรู้ได้ยังไงล่ะครับว่าที่ผมดื่มไปมันไม่ใช่น้ำเปล่า? ทำไมไม่ลองชิมทุกแก้วที่เหลือดูเลยล่ะ จะได้รู้ว่ามันเป็นน้ำเกลือทั้งหมดรึเปล่า"

ซูหรานยิ้มบางๆ แล้วพูดอย่างสบายๆ

หวังเจิ้งอวี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ก่อนจะหันไปถามทีมงานสาวข้างๆ

"เธอรู้ไหมว่าแก้วไหนเป็นน้ำเปล่า?"

ทีมงานสาวส่ายหน้าอย่างงงๆ "ผู้กำกับไม่ได้สั่งให้ฉันทำเครื่องหมายไว้นี่คะ ฉันก็เลยไม่รู้"

หวังเจิ้งอวี่ได้ยินดังนั้นก็โกรธจนแทบกระอักเลือด

"ฉันไม่สั่ง เธอก็ไม่ทำเลยเรอะ!"

"ก็คุณไม่สั่ง แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะคะว่าต้องทำ?"

"เธอ..."

ซูหรานพูดขัดจังหวะขึ้นมา "เอาล่ะครับ ไม่คุณก็ลองชิมทุกแก้วเพื่อพิสูจน์ ก็ให้พวกเรากินข้าวได้แล้ว"

หวังเจิ้งอวี่หันไปมองทีมงานคนอื่นๆ

ทีมงานทุกคนพร้อมใจกันก้มหน้า ทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้

ล้อเล่นน่า! ใครจะไปอยากชิมทีละแก้วกัน นั่นมันน้ำเกลือเข้มข้นสุดๆ เลยนะ

หวังเจิ้งอวี่เห็นลูกน้องทำเป็นทองไม่รู้ร้อน หน้าก็ดำคล้ำลงทันที

พึ่งพาอะไรไม่ได้สักคน!

"โอเคๆ ไม่เป็นไร ผมกลับไปก่อนนะ"

ซูหรานเห็นสีหน้าเหมือนจะขาดใจของหวังเจิ้งอวี่ก็ยิ้มแล้วเดินกลับไป

ที่เขาดื่มไปมันไม่ใช่น้ำเปล่าจริงๆ นั่นแหละ แต่ตอนนี้ถ้าจะพิสูจน์ก็ต้องชิมทีละแก้ว

เขาพนันได้เลยว่าหวังเจิ้งอวี่ไม่มีทางยอมลองชิมทุกแก้วแน่

ห้องไลฟ์สดของรายการ "อู่ฮา"

"ฮ่าๆๆๆๆ โคตรฮา! ซูหรานโคตรเทพ! เล่นเอาทีมงานหน้าแตกยับ!"

"ไม่รู้ทำไม แต่เห็นทีมงานโดนเล่นงานแล้วสะใจชะมัด"

"ซูหรานหัวหมอมาก ถ้าอยากจะพิสูจน์ว่าเขาโกหก ก็ต้องยอมชิมอีกสิบเก้าแก้วที่เหลือ"

"ที่สำคัญคือซูหรานซดหมดแก้ว ไม่เหลือร่องรอย ไม่ทิ้งหลักฐานไว้เลย ฮ่าๆๆๆ"

"ซูหรานควรมาเป็นสมาชิกประจำนะ มีคนมาปั่นหัวทีมงานแบบนี้ต้องสนุกแน่ๆ"