ตอนที่ 26: ขี่กระบี่ (ในฝัน) ไปก่อนนะน้อง

ตอนที่ 26: ขี่กระบี่ (ในฝัน) ไปก่อนนะน้อง

เย่ชวนปิดไฟนอนหลับปุ๋ยไปตั้งแต่หัวค่ำ ไม่สนโลกโซเชียลที่กำลังลุกเป็นไฟ ใครจะด่าจะแช่งก็ช่างแม่ง เขาไม่แคร์

เช้าวันรุ่งขึ้น...

ตีห้า เย่ชวนลืมตาตื่นขึ้นมา ฟ้ายังมืดตึ๊ดตื๋อ แสงอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบตึก

กลิ่นเหม็นไหม้ในห้องยังจางๆ อยู่ แต่ร่างกายกลับรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอย่างประหลาด ไม่มีความงัวเงียหรือเพลียสะสมเหมือนเคย

สงสัยจะเป็นอานิสงส์จากการเริ่มบำเพ็ญเพียรแบบปล่อยบอท ร่างกายเลยฟื้นฟูไวผิดมนุษย์มนา

ทั้งที่ปกติแค่เดินขึ้นบันไดก็หอบแฮกๆ จะตายมิตายแหล่ แต่ตั้งแต่ได้ไป๋เฉียนซวงมา ชีวิตก็ดีขึ้นทันตาเห็น

ติ๊ง!

เสียงสวรรค์ดังขึ้น เย่ชวนหยิบมือถือดู

[เงินเข้าบัญชี: 3,000 หยวน]

"มีต้นไม้ดี ก็เหมือนมีโรงกษาปณ์ส่วนตัว" เย่ชวนยิ้มแก้มปริ มองยอดเงินที่เพิ่มขึ้นทุกวันด้วยความฟิน

ไหนดูซิ... แม่นาง 'ต้นไม้ผลิตเงิน' ทำอะไรอยู่?

เย่ชวนกดดูบันทึกประจำวันของไป๋เฉียนซวง

[02:00 - ไป๋เฉียนซวงกำลังโจมตี 'ถุงมันฝรั่งทอด']

[03:30 - ไป๋เฉียนซวงกำลังทำลายล้าง 'โมจิไส้ถั่วแดง']

[04:45 - ไป๋เฉียนซวงกำลัง...]

เย่ชวน: "..."

นี่แม่คุณเล่นแดกมาราธอนยันเช้าเลยเรอะ!

ในหน้าจอมือถือ ตัวการ์ตูนจิ๋วรูปไป๋เฉียนซวงกำลังเคี้ยวแก้มตุ่ยไม่หยุด จนกระทั่งขนมหมดเกลี้ยง นางถึงได้ทำหน้าเศร้าสร้อยจ้องมองถุงเปล่า แล้วค่อยคลานขึ้นเตียงไปนั่งสมาธิ

เย่ชวนกุมขมับ ไม่นึกว่าแม่นางเซียนผู้สูงส่งจะมีกระเพาะหลุมดำขนาดนี้

เมื่อวานกินถล่มทลายไปทั้งถนน ซื้อตุนมาอีกเป็นกองภูเขา... หมดเกลี้ยงในคืนเดียว!

"เอาเถอะ... กินได้ก็กินไป เลี้ยงไหวอยู่แล้ว" เย่ชวนปลอบใจตัวเอง ยิ่งกินเยอะ ยิ่งอารมณ์ดี ยิ่งดรอปของเทพ!

วันนี้คงต้องจัดบุฟเฟต์ชุดใหญ่ไฟกระพริบให้ซะแล้ว

เช็คเงินเสร็จ ก็มาเช็คระบบ 'ผจญภัย' ต่อ

รอบใหม่รีเซ็ตแล้ว!

คราวนี้เย่ชวนตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องรอดให้นานที่สุด อย่างน้อยต้องคุ้มค่าตั๋ว (ถึงรอบนี้จะฟรีก็เถอะ)

[เป้าหมาย: ทวีปเทียนเสวียน]

[ท่านโผล่มากลางป่าดงดิบ ในทวีปตงหัวเสินโจว เบื้องหน้ามีถ้ำมืดมิดดูลึกลับน่าค้นหา ท่านจะ...]

[1. บุกถ้ำแม่งเลย!]

[2. หนีไปให้ไกล]

[3. เดินสำรวจแถวๆ นี้]

บทเรียนจากความตายสองรอบสอนให้รู้ว่า... อย่าเปรี้ยว!

ถ้ำมืดๆ แบบนี้มีบอสชัวร์!

เย่ชวนกดเลือกข้อ 2 'หนีสุดชีวิต'

[ท่านวิ่งหนีออกมาได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงระเบิดตูมตามและเสียงคำรามกึกก้องมาจากทิศทางของถ้ำ ดูเหมือนจะมีสัตว์ประหลาดระดับบอสซ่อนอยู่จริงๆ]

[รอดมาได้หวุดหวิด! แต่ระหว่างทางหนี ท่านได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งมาจากข้างหน้า ท่านจะ...]

[1. เข้าไปมุงดู]

[2. เปลี่ยนทางหนี]

[3. หาที่ซ่อนตัว]

กลิ่นเลือด = มีคนตาย = อันตราย

ขืนไปมุงเดี๋ยวโดนลูกหลง ซ่อนตัวก็เสี่ยงโดนเจอ

เย่ชวนเลือกข้อ 2 'โกยเถอะโยม'

เป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีพลังปราณ วิ่งหนีคือทางรอดเดียว! จะให้ไปสู้กับใครเขาไหว

[ท่านวิ่งหนีมาอีกทาง แต่ดันไปจ๊ะเอ๋เข้ากับกองศพเกลื่อนกลาด สภาพศพเละเทะถูกฉีกทึ้ง เลือดนองเต็มพื้น ท่านจะ...]

[1. ค้นศพ]

[2. ฝังศพให้]

[3. หนีต่อ]

เย่ชวนตาเป็นประกาย

ค้นศพ!

นี่มันช่วงเวลาทองของเกม RPG ชัดๆ! คนตายแล้วของก็ไม่ได้ใช้ ขอเสี่ยเอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์หน่อยนะจ๊ะ!

กดเลือกข้อ 1 รัวๆ

[ท่านลงมือค้นศพอย่างรวดเร็ว ได้รับ: หินวิญญาณจำนวนหนึ่ง, ตำราเคล็ดวิชา, และกระบี่หนึ่งเล่ม]

[ยังไม่ทันได้ชื่นชมสมบัติ เสียงตวาดแหลมสูงของสตรีก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "ไอ้โจรชั่ว! บังอาจมารบกวนคนตาย! กระบี่... มา!"]

[ฉัวะ!]

[ร่างกายของท่านถูกรังสีดาบสับเป็นชิ้นๆ ในพริบตา]

[ท่านเสียชีวิต]

[จบการผจญภัย ไอเทมที่ได้รับ: 3 ชิ้น]

[ไอเทมทั้งหมดถูกส่งเข้ากระเป๋าเรียบร้อย]

"ตายอีกละ..."

เย่ชวนถอนหายใจ แต่ก็ไม่ซีเรียส ตายในเกมแต่ของจริงยังอยู่ แถมรอบนี้ได้ของติดมือมาตั้ง 3 ชิ้น! คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

เขารีบเปิดกระเป๋าดูของรางวัล

[ไอเทม: หินวิญญาณ]

[แร่ธาตุอัดแน่นด้วยพลังปราณบริสุทธิ์ ใช้เป็นสกุลเงินในโลกเซียน หรือดูดซับเพื่อเพิ่มพลังก็ได้]

[ไอเทม: วิชาดาบตงหัว]

[ตำรากระบี่พื้นฐานของสำนักตงหัว เรียนแล้วฟันดาบเป็น]

[ไอเทม: กระบี่ชิงเฟิง]

[อาวุธระดับต่ำ]

กระบี่!

ลูกผู้ชายมันต้องคู่กับกระบี่สิวะ! จะให้ไปถือไม้เท้าเวทมนตร์มันก็ไม่ใช่แนว

แถมในตำรายังมีแถมวิธี 'ขี่กระบี่บิน' มาด้วย!

เย่ชวนกด 'เรียนรู้' ทันที ความรู้เรื่องเพลงดาบไหลเข้าสมองปรู๊ดปร๊าด

เขาลองเรียกกระบี่ชิงเฟิงออกมาถือ

น้ำหนักกำลังดี ตัวดาบสีเงินยวง ด้ามจับทองเหลืองดูคลาสสิก แต่เทียบกับกระบี่แสงวิบวับของไป๋เฉียนซวงแล้ว... อันนี้ดูเหมือนของเด็กเล่นไปเลยแฮะ

"จงลอย!" เย่ชวนลองปล่อยพลัง

กระบี่ในมือสั่นกึกๆ แล้วค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล ตัวดาบเปล่งแสงสีแดงจางๆ (เพราะพลังธาตุไฟของเย่ชวน) ดูเหมือนไส้กรอกย่างไฟอ่อนๆ

ตุบ!

ลอยได้แค่หน้าแข้งก็ร่วงแปะลงพื้น

"เฮ้อ... ไม่ไหวแฮะ"

พลังกากๆ ระดับยังไม่เข้าขั้นปรับพื้นฐาน จะไปริอ่านขี่กระบี่ คงได้ตกมาคอหักตายก่อน

"ช่างมัน ฟาร์มของต่อดีกว่า"

เย่ชวนหันไปมองก้อนหินวิญญาณในมือ

เขาไม่ต้องใช้... เอาไปให้ไป๋เฉียนซวงดีกว่า

ให้ของขวัญ = ค่าความชอบเพิ่ม = ของรางวัลเทพๆ

สมการง่ายๆ ที่เศรษฐีเขาทำกัน!

แต่จะบอกนางยังไงดีล่ะว่าเอามาจากไหน? เสกมาเหรอ?

อืม...

โม้ว่าเป็น 'มรดกประจำตระกูล' ไปเลยละกัน!