ตอนที่ 19: จักรพรรดินีปะทะซาลาเปาไส้หมูแดง

ตอนที่ 19: จักรพรรดินีปะทะซาลาเปาไส้หมูแดง

แม้ปากจะบอกว่า "ข้าอิ่มทิพย์" แต่ดวงตาคู่สวยราวกับอัญมณีของไป๋เฉียนซวงกลับจ้องเป๋งไปที่ถุงซาลาเปาในมือเย่ชวนตาไม่กระพริบ ราวกับมันเป็นสมบัติล้ำค่าระดับเซียน

เย่ชวนนึกสนุก ลองขยับมือซ้ายทีขวาที สายตาของแม่นางเซียนก็กลิ้งตามถุงซาลาเปาไปมาเหมือนลูกแมวมองไม้ตกแมวเปี๊ยบ

พอรู้ตัวว่าโดนแกง ไป๋เฉียนซวงก็รีบกระแอมไอ "อะแฮ่ม!" ทำฟอร์มขรึมมองเพดาน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

น่ารักน่าแกล้งชะมัด

เย่ชวนชูถุงพลาสติกขึ้นมาแกว่งยั่ว "ไม่กินจริงๆ เหรอ?"

"อือ..." สาวน้อยเม้มปากแน่น สีหน้าฉายแววลังเลใจเหมือนกำลังทำสงครามภายในจิตใจ สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะหลับตาลง ตัดกิเลสทางโลก

แต่ทว่า... ลำคอระหงขาวผ่องกลับขยับขึ้นลง กลืนน้ำลายดัง เอือก อย่างห้ามไม่อยู่

เห็นเธอพยายามข่มใจนั่งสมาธิ เย่ชวนก็เลิกแกล้ง วางถุงซาลาเปาลงบนโต๊ะข้างเตียง "งั้นวางไว้ตรงนี้นะ หิวเมื่อไหร่ก็หยิบกินได้เลย"

"ขอบใจ... แต่ข้าไม่ต้องการ" น้ำเสียงเย็นชาตอบกลับมา แต่แววตาซึ้งใจปิดไม่มิด

"ตามใจ ฉันจะออกไปซื้อของใช้เข้าบ้านหน่อย เธอเฝ้าบ้านดีๆ ล่ะ"

"อืม" ไป๋เฉียนซวงรับคำสั้นๆ สำหรับผู้ฝึกตน การนั่งสมาธิเป็นเดือนๆ ถือเป็นเรื่องปกติ

เย่ชวนเดินกลับห้องตัวเอง ตั้งใจจะลองฝึกวิชาเซียนดูบ้าง แต่พอกดเปิดดูบันทึกประจำวันในมือถือ เขาก็ต้องหลุดขำ

[สถานะ: ไป๋เฉียนซวงกำลังโจมตีซาลาเปาไส้หมูแดง]

[สถานะ: ไป๋เฉียนซวงกำลังโจมตีซาลาเปาไส้เนื้อ]

ภาพจิบิบนหน้าจอโชว์ให้เห็นแม่นางเซียนตัวน้อยกำลังยืนโซ้ยซาลาเปาแก้มตุ่ย เคี้ยวหยุบหยับอย่างมีความสุข

ปากแข็งจริงนะแม่คุณ หิวก็บอกว่าหิวสิ

เย่ชวนส่ายหัวยิ้มๆ นั่งขัดสมาธิบนเตียง เปิดตำรา 'เคล็ดวิชาเซียนขั้นหนึ่ง' ขึ้นมาศึกษา ตามตำราบอกว่าระดับพลังก็เหมือนนิยายกำลังภายในทั่วไป เริ่มจาก ปรับพื้นฐาน, ก่อรากฐาน, สร้างแก่นทอง ... ซึ่งไป๋เฉียนซวงอยู่ระดับแก่นทอง ถือว่าโหดขิงๆ สำหรับเด็กอายุแค่นี้

ส่วนเขา... อยู่ระดับ 'ศูนย์' ต้องเริ่มจากดึงพลังงานธรรมชาติเข้าสู่ร่างกาย

แต่พอจะเริ่มฝึก สายตาก็เหลือบไปเห็นไอคอนใหม่ที่เพิ่งโผล่มาหลังเรียนสกิลเสร็จ

[โหมดปล่อยบอท (บ่มเพาะอัตโนมัติ)]

ปล่อยบอท? เย่ชวนตาโต รีบจิ้มเข้าไปดู

หน้าจอแสดงเงาร่างคนนั่งสมาธิ พร้อมสเตตัสตัวละคร:

[ชื่อ: เย่ชวน]

[ระดับ: ปุถุชนคนธรรมดา]

[กายาพิเศษ: ไม่มี]

[รากปราณ: ไม่มี]

[สถานะ: กำลังปล่อยบอทฝึกฝน... อีก 9 วัน จะเข้าสู่ระดับปรับพื้นฐาน (ความเร็วขึ้นอยู่กับของสวมใส่)]

[โปรโมชั่น! เติมเงิน 1,000 หยวน สุ่มรากปราณ 1 ครั้ง! (การันตีระดับ SSR เมื่อสุ่มครบ 99 ครั้ง!)]

[โปรโมชั่น! เติมเงิน 1,000 หยวน สุ่มกายาพิเศษ 1 ครั้ง! (การันตีระดับ SSR เมื่อสุ่มครบ 99 ครั้ง!)]

เย่ชวนอ้าปากค้าง

เชี่ยไรเนี่ย!? จะฝึกเซียนยังต้องเติมทรูอีกเหรอ!?

ความงกในเส้นเลือดเริ่มทำงานทันที เงินทองหายากนะโว้ย! จะให้เอาเงินค่ารักษาตัวเองมาละลายกับกาชาเนี่ยนะ? แถมตั้งพันหยวนสุ่มได้แค่ครั้งเดียว? กว่าจะเกลือจนครบการันตี ไม่หมดตัวก่อนเหรอ?

หรือระบบมันจะบังคับให้เราไปไถตังค์ เอ้ย ไปทำดีกับไป๋เฉียนซวงเพื่อเพิ่มรายได้?

"ไม่เติมเว้ย! สายฟรีบิดายืนหนึ่ง!" เย่ชวนประกาศก้อง

ทันใดนั้น มุมขวาบนก็เด้งกล่องของขวัญดุ๊กดิ๊กยั่วตายั่วใจ

[ข้อเสนอสุดพิเศษ! เติมครั้งแรก 6 หยวน รับมูลค่าเท่ากับ 1,000 หยวน!]

[เหลือเวลา: 23:59:59]

โอ้โห... กลิ่นอายเกมมือถือจีนเกรดบีลอยมาเตะจมูก! แต่... หกหยวนเองนะเว้ย? เท่ากับได้สุ่มฟรีครั้งนึงเลยนะ?

"จัดไป! เพื่อความเทพ!"

เย่ชวนยอมควักเนื้อ 6 หยวน เติมเงินเข้าสู่ระบบทันที นิ้วสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น กดเข้าหน้าสุ่มกาชา

รากปราณ คือพรสวรรค์ ยิ่งดีก็ยิ่งดูดซับพลังไว

กายาพิเศษ  คือร่างกายแกร่งทนทาน มีบัฟเสริม

เย่ชวนกัดฟัน ไหนๆ ก็เติมแล้ว เอาเงินเก็บอีกพันนึงมาลองสุ่มอีกอย่างละกัน วัดดวงไปเลย!

[กำลังสุ่มรากปราณ...]

[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: รากปราณอัคคีระดับสูง ]

[กำลังสุ่มกายาพิเศษ...]

[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: กายาเหมันต์ระดับสูง ]

แสงสีม่วงสาดกระจายเต็มหน้าจอ! ของดี!

เย่ชวนรีบเช็คของในกระเป๋า

[รากปราณอัคคีระดับสูง]

[สรรพคุณ: ควบคุมไฟได้ดั่งใจ พลังทำลายล้างสูง เหมาะกับอาชีพนักปรุงยาและนักสร้างอาวุธ]

[กายาเหมันต์ระดับสูง]

[สรรพคุณ: เป็นมิตรกับธาตุน้ำแข็ง ฝึกวิชาสายเย็นได้รวดเร็ว ลดความเสียหายจากธาตุน้ำแข็ง]

"เดี๋ยวนะ... ไฟกับน้ำแข็ง?" เย่ชวนขมวดคิ้ว "มันจะไม่ตีกันตายเหรอวะ?"

เขาลองกดดูข้อมูล 'กายาเต๋า' ของไป๋เฉียนซวงเทียบดู

[กายาเต๋า : ลูกรักพระเจ้า ไม่ต้องมีรากปราณก็เทพได้ เรียนรู้วิชาทุกธาตุได้ในพริบตา]

เชรด... โกงจัด! มิน่าล่ะถึงเป็นนางเอก

เย่ชวนตัดสินใจติดตั้ง 'รากปราณอัคคี' ก่อน อย่างน้อยก็ได้พลังไฟมาใช้ ส่วน 'กายาเหมันต์' เก็บไว้ก่อนดีกว่า ขืนใส่พร้อมกัน เดี๋ยวธาตุไฟเข้าแทรก ธาตุน้ำแข็งแทงสวน จะกลายเป็นอัมพาตเอา

พอติดตั้งเสร็จ ร่างกายก็ร้อนวูบวาบเหมือนกินพริกขี้หนูเข้าไปทั้งสวน

เย่ชวนลองรวบรวมพลังตามคัมภีร์ แบมือออกมาตรงหน้า...

พรึ่บ!

เปลวไฟสีแดงฉานลุกโชนขึ้นกลางฝ่ามือ!

"เจ๋งเป้ง! นี่มันพลังไฟ!" เย่ชวนตื่นเต้นเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่ ยื่นมือไปใกล้ๆ ผ้าห่มเพื่อทดสอบความร้อน

ฟู่!!!

ผ้าห่มคู่ใจลุกไหม้เป็นจุณในพริบตา!

"เฮ้ยยยย!!!"