บทที่ 16 การอัปเกรดระบบพรสวรรค์

กลางทะเลสีน้ำเงินสดใส เรือรบขนาดกลางของฐานย่อยทหารเรือลำหนึ่ง กำลังแล่นเต็มสปีด ฝ่าคลื่นทะลุทะเลด้วยความเร็วสูง

“รายงานครับผู้พัน! พบเรือของกลุ่มโจรสลัดฟูโรข้างหน้า!”

“เหรอ?”

ผู้พันทหารเรือที่เป็นผู้บัญชาการบนเรือลำนั้น เดินออกมาบนดาดฟ้า หยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาดู

ในระยะไกล เขาเห็น “เงาดำ” ของเรือโจรสลัดลำหนึ่งลอยอยู่กลางทะเล

พอแล่นเข้าใกล้มากขึ้น เขาก็เริ่มรู้สึกถึง “บางอย่างไม่ปกติ”

เรือของกลุ่มโจรสลัดฟูโร… ได้รับความเสียหายหนัก ราวกับเพิ่งผ่านศึกใหญ่มาหมาด ๆ

“เตรียมพร้อมทุกคน! เข้าระยะยิงเมื่อไหร่ ยิงปืนใหญ่ทันที!”

ผู้พันขมวดคิ้วครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

—

“เรือรบ?”

โรดส์เดินออกมาจากห้องหลังฝึกควบคุมพลังของผลปีศาจเสร็จ เขารับกล้องส่องทางไกลจากโรบิน แล้วมองไปทางทิศที่เธอชี้

ภาพเรือรบของทหารเรือที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ก็ปรากฏตรงหน้า

โรบินยืนอยู่ข้าง ๆ สายตาฉายแววระแวดระวัง ก่อนจะพูดเสียงเบา

“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด… พวกเขาน่าจะมาหากลุ่มโจรสลัดฟูโร”

“อืม”

โรดส์พยักหน้า

แต่ต่อให้จะมาหาฟูโรหรือมาหาพวกเขา ตอนนี้ก็ไม่มีความต่างแล้ว

ทันใดนั้นเอง...

เสียงจากระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของโรดส์อย่างชัดเจน

“เนื่องจากสภาพแวดล้อมของผู้ใช้ระบบเปลี่ยนแปลง และอุดมการณ์ ‘ความยุติธรรมในเงามืด’ อันโดดเด่นของผู้ใช้ระบบ ระบบพรสวรรค์จะเข้าสู่กระบวนการ ‘อัปเกรด’!”

“เนื้อหาการอัปเกรดคือ…”

“นอกจากการล่าโจรสลัดเพื่อรับ ค่าความชำนาญและแต้มพรสวรรค์ฟรีแล้ว

ต่อไปนี้ ผู้ใช้ระบบจะได้รับรางวัลเหล่านี้จากการ ปราบเจ้าหน้าที่ทหารเรือระดับสูงที่ไล่ล่าตัวผู้ใช้ระบบด้วยเช่นกัน!”

“หมายเหตุ: จะได้รับรางวัลเฉพาะกับเจ้าหน้าที่ทหารเรือที่มีตำแหน่งสูงสุด ในกลุ่มที่ไล่ล่ามาเท่านั้น โดยต้องมีตำแหน่งอย่างต่ำเป็นพลเรือตรีขึ้นไป”

เสียงของระบบเรียบเรื่อย แต่โรดส์ที่ได้ยินถึงกับหลุดยิ้มออกมา

“ดีมาก... แบบนี้แหละที่ต้องการ”

“หลังการอัปเกรด ผู้ใช้ระบบจะสามารถดู ‘ขอบเขตรางวัล’ จากการล่าโจรสลัด และจากการปราบเจ้าหน้าที่ทหารเรือได้โดยตรงในหน้าระบบ”

“ติ๊ง! การอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์!”

ระบบเวอร์ชันใหม่ทำให้โรดส์รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เขาเปิดหน้าต่างระบบพรสวรรค์ขึ้นมาทันที

ที่มุมขวาบนของหน้าต่างระบบ มีสัญลักษณ์ใหม่ปรากฏขึ้น  “หน้ารางวัลพิเศษ”

เขากดเปิดทันที

การล่าโจรสลัด:

5 ล้าน – 8 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 3 ราย

8 ล้าน – 10 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 2 ราย

10 ล้าน – 12 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 2 ราย

12 ล้าน – 15 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 2 ราย

15 ล้าน – 20 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 1 ราย

20 ล้าน – 30 ล้านเบรี… ฆ่าแล้ว 1 ราย

...

รายชื่อเรียงตามช่วงค่าหัว พร้อมจำนวนที่ล่าไปแล้วในแต่ละช่วง แสดงให้เห็นว่า ระบบตัดรางวัลแบบลดหลั่น จริงตามที่โรดส์เคยคาดไว้

ฆ่าพวกค่าหัวระดับเดียวกันซ้ำ ๆ = ได้ค่าพรสวรรค์น้อยลงเรื่อย ๆ แต่ล่าโจรสลัดคนแรกในแต่ละช่วง = ได้แต้มฟรีทันที 1 แต้มแน่นอน!

สำหรับโจรสลัดที่มีค่าหัวเกิน 30 ล้าน ระบบก็แบ่งระดับไว้เช่นกัน

50 ล้าน = จุดเปลี่ยนแรก

จากนั้นทุก ๆ 100 ล้าน (100, 200, 300...) มีช่วงรางวัลของตัวเอง

เกิน 500 ล้าน = เหลือแค่ 3 ช่วงสุดท้าย:

500–800 ล้าน

800 ล้าน–1.2 พันล้าน

เกิน 1.2 พันล้าน!

“แบ่งชัดเจนดี... แต่พลังของโจรสลัดบางคน ไม่ได้วัดกันแค่ค่าหัวหรอก”

โรดส์ไล่สายตาดูด้านขวา ก็พบหัวข้อใหม่ที่เพิ่มมา

การปราบเจ้าหน้าที่ทหารเรือ:

พลเรือตรี … 0 ราย

รองพลเรือเอก … 0 ราย

พลเรือเอก … 0 ราย

จอมพล … 0 ราย

ทั้งหมดขึ้น “0” เพราะเขายังไม่เคยจัดการใครในลิสต์นี้มาก่อน

“เฮอะ… จัดหมวดแบบนี้ไม่แฟร์เลย พลเรือตรีจากฐานย่อย กับจากสำนักงานใหญ่ ไม่ใช่ระดับเดียวกันซะหน่อย…”

โรดส์ส่ายหน้าอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก

เขาปิดหน้าต่างระบบและหันกลับไปมองทะเลเบื้องหน้าอีกครั้ง

ตอนนี้… เรือรบทหารเรือขยับเข้ามาใกล้มากแล้ว ไม่ต้องใช้กล้อง ก็เห็นลำเรือชัดเจน

“ลมตะวันออกเฉียงใต้… ความแรงระดับหก...”

โรดส์ประเมินลม แล้วหันไปสั่งโรบินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“โรบิน! กางใบเรือทุกใบ เราออกจากที่นี่เลย”

ไฟร์พาวเวอร์ของเรือรบทหารเรือ... บอกเลยว่าโหดกว่าปืนใหญ่โจรสลัดหลายเท่า

แถมตอนนี้ลมก็ไม่เข้าทาง ถ้าเผลอพุ่งเข้าไปใกล้ อาจโดนยิงกระจุยก่อนจะเข้าเขตปะทะด้วยซ้ำ

แม้ลูกเรือในเรือรบจะอ่อนแอกว่าเขาแต่พลังทำลายของเรือรบยังเป็นปัญหาที่เขาต้องหลีกให้พ้น

“ค่ะ!”

โรบินเองก็เข้าใจดี หากโรดส์ไม่สั่ง เธอก็คงสั่งลูกเรือให้หนีไปนานแล้ว

ลูกเรือโจรสลัดทั้งห้าคนที่รอด ก็รู้ดีถึงความน่ากลัวของเรือรบ

พอโรบินสั่ง พวกมันรีบกางใบเรือทันที

—

ทางฝั่งเรือรบ...

พอเห็นเรือของกลุ่มฟูโรพยายามหนี ก็เริ่มยิงปืนใหญ่ตามหลังทันที หวังจะยิงเสาเรือให้หัก

แต่…

ระยะยังไกลเกิน ยิงไปก็โดนแต่น้ำทะเล

ถึงปืนเรือรบจะแรง แต่ตัวเรือก็หนัก แม้จะมีระบบใบพัดหรือเครื่องยนต์ ในสภาพลมแบบนี้ มันก็ไล่ตามเรือใบขนาดเล็กไม่ได้

เพราะแบบนี้แหละ พวกโจรสลัดถึงชอบใช้ “เรือเบา” เพื่อหนี

เรือของกลุ่มฟูโรก็เป็นเรือใบเบาเช่นกัน ในที่สุดเรือรบก็ทำได้แค่…

มองดูเรือโจรสลัดลอยห่างออกไปทีละนิด จนกลายเป็นจุดดำลับสายตา

“ถ้าฉันใช้ก้าวพระจันทร์ได้ก็คงดีสิ…”

โรดส์ยืนอยู่บนหลังคาเรือ มองทะเลไกลสุดตาแล้วส่ายหน้า

ถ้าเขาใช้ก้าวพระจันทร์ได้ล่ะก็ เขาจะเหินฟ้าข้ามทะเล เข้าโจมตีเรือรบจากด้านบน

ไม่ต้องสนปืนใหญ่เลยแม้แต่นิด!

แต่ถึงอย่างนั้น...

เรือลำนั้นก็แค่มี ผู้พันทหารเรือนำทีม ฆ่าไปก็ไม่ได้รางวัลอะไร โรดส์เลยไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด

อีกไม่นาน...

เมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยระบบพรสวรรค์ เรือรบจะไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป

ใครกล้าไล่ตาม... ก็จะถูก กดให้จมทะเล!!

ฟึ่บ!

โรดส์กระโดดลงจากหลังคาเรือ ลงมายืนข้างโรบิน

“โรบิน เสบียงบนเรือยังพอใช้อีกกี่วัน?”

โรบินคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า

“สำหรับเจ็ดคน... อยู่ได้ประมาณสองถึงสามเดือนค่ะ”

โรดส์พยักหน้า

“ดี..ต่อไปฉันอยากให้เธอรวบรวมข้อมูลของโจรสลัดในเวสต์บลู พวกที่มีค่าหัวเกิน 15 ล้านเบรีขึ้นไปทั้งหมด”

โรบินยิ้มบาง ๆ แล้วตอบอย่างมั่นใจ

“ไม่มีปัญหาเลยค่ะ”