บทที่ 41 ดาร์บี้! การตอบโต้ของโรนัลโด้

บทที่ 41 ดาร์บี้! การตอบโต้ของโรนัลโด้

โรนัลโด้เหลือบมองปาโบลที่อยู่ข้าง ๆ อีกฝ่ายอย่างมากก็เป็นได้แค่ตัวสลับของทีมชาติสเปน เมื่อคิดถึงคำพูดของหลี่หมิง เขาก็อดตั้งคำถามในใจไม่ได้ว่า ชั้นตกต่ำถึงขั้นต้องให้กองหลังระดับนี้มาประกบแล้วงั้นเหรอ? เมื่อก่อนชั้นถูกประกบโดยมัลดินี, เนสต้า, คันนาวาโร!

แววตาโรนัลโด้คมกริบ กลิ่นอายสังหารปะทุขึ้น เขาระเบิดความเร็วที่ขอบเขตโทษในพริบตา ปาโบลรู้สึกเหมือนมีแรงมหาศาลพุ่งผ่านกาย เขาพยายามดึงเสื้อโรนัลโด้ แต่กลับคว้าไม่ติด!

หลี่หมิงเห็นอันตรายก็รีบออกมาปิดมุม โรนัลโด้ปรับก้าวเพียงก้าวเดียว ใช้เท้าขวาดึงบอลกลับ หลี่หมิงรู้ทันว่าอีกฝ่ายกำลังจะสร้างมุมยิงเสาไกล ก่อนที่โรนัลโด้จะง้างยิง เขากดไหล่ เปลี่ยนน้ำหนักไปอีกฝั่ง!

ตามคาด โรนัลโด้ชิพบอล ลูกบอลลอยไปยังอีกด้านของประตู ซีดานที่ยืนดูอยู่ด้านหลังอุทานในใจ ได้แน่!

ทว่า หลี่หมิงราวกับลูกศรหลุดจากคันธนู พุ่งไปตามเส้นทางบอลทันทีที่โรนัลโด้ยิง เขาเหยียดร่างเต็มที่และรู้สึกได้ว่าค่าพลังการกระโดด 20 แต้มไม่ใช่ของปลอม เมื่อก่อนต้องยืดตัวแทบเป็นยางถึงจะเฉียดปัดบางลูกได้ แต่ตอนนี้ แรงระเบิดจากขาทำให้ทั้งร่างเหมือนติดจรวดตัวเล็ก ๆ ฟิ้ว! พุ่งออกไป!

หลี่หมิงชกบอลออกได้ ราอูลที่สอดขึ้นมารอซ้ำถูกเปเรอากดไว้แน่น ทำได้เพียงมองดูบอลสองถูกเซ็นเตอร์แบ็กแอตเลติโกเตะยาวสวนกลับไปข้างหน้าอีกครั้ง!

นักเตะเรอัล มาดริดต่างอึ้งกับการกระโดดของหลี่หมิง ปากแทบค้าง โรนัลโด้เคยเห็นการกระโดดของดิดาในทีมชาติบราซิล สมัยนั้นยังล้อกันว่าดิดามีสปริงในรองเท้า แต่ท่าทางของหลี่หมิงตอนนี้ ไม่ใช่แค่รองเท้ามีสปริง ทั้งตัวเหมือนจรวดทั้งลำ!

หลี่หมิงตะโกนใส่โรนัลโด้ “ถ้านายยิงประตูใส่ชั้นได้คืนนี้ ชั้นเลี้ยงหม้อไฟ!”

โรนัลโด้งงเล็กน้อยก่อนหัวเราะ “งั้นเตรียมตัวจนหมดตัวได้เลย!”

ราอูลที่ดูอยู่ข้าง ๆ ก็สังเกตได้ว่า หลี่หมิงแข็งแกร่งขึ้นกว่าสมัยเป็นคู่ซ้อมทีมชาติสเปนมาก หรือหมอนี่ไปกินยาเซียนอะไรมา?

ราอูลตะโกน “อย่าได้ใจ เดี๋ยวชั้นจัดให้นายสบายเอง!”

หลี่หมิงไม่ให้เกียรติราชันแหวน ตอกกลับทันที “ถ้าเปลี่ยนนายออกแล้วส่งโรบินโญ่ลงก่อนหน้านี้ บางทีนายอาจมีโอกาส ฮ่า ๆ!”

คำพูดนี้ทำให้แนวรุกเรอัล มาดริดได้ยินกันถ้วนหน้า โรนัลโด้คิดในใจ ไม่คิดว่าเด็กนี่จะรู้ลึกขนาดนี้

ใบหน้าราอูลกลับแข็งทื่อ ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง เขานิ่งเงียบไม่ตอบโต้

นาทีที่ 20 ครึ่งแรก เบ็คแฮมได้บอลกลางสนามอีกครั้ง ฝั่งแอตเลติโก วันนี้นอกจากลูแซ็งที่ประกบซีดานแนบแน่นแล้ว มิดฟิลด์เรอัล มาดริดอีกสามคนมีพื้นที่ค่อนข้างมาก

เบ็คแฮมพาบอลอย่างสบาย ๆ ใกล้เส้นเขตโทษ ก่อนเปิดโค้งอีกครั้ง โลเปซ เปเรอาและพวกกระโดดแย่งโหม่ง แต่เส้นโค้งของเบ็คแฮมนั้นพิสดารจริง ๆ ลอดผ่านการสกัดของแอตเลติโกไปตกบนหน้าผากของซีดานที่สอดขึ้นมาช้า ๆ ขณะนั้นซีดานแทบถูกลูแซ็งเกาะห้อย ต้องฝืนกระโดดโหม่ง!

แขนของลูแซ็งยังกดอยู่ที่เอวซีดาน แต่ถึงจะเป็นช่วงปลายอาชีพ พลังระเบิดชั่วขณะของซีดานก็ทำให้ลูแซ็งรู้สึกเหมือนถูกแบกขึ้นฟ้า!

หลี่หมิงเห็นเพียงแสงสีขาววาบ ซีดานโหม่งได้ทั้งแบนและเร็ว บอลพุ่งตรงมุมซ้ายบนของประตู!

ซีดานเห็นเพียงเงาสีเขียววาบผ่านสายตา ผู้รักษาประตูหนุ่มแอตเลติโกที่เขาแทบไม่อยากแม้แต่จะทักทาย กลับเด้งตัวขึ้นราวสายฟ้า พุ่งตรงเข้าหาเส้นทางบอลของเขา!

ยังไม่ทันมองชัด หลี่หมิงก็ชกบอลออกด้วยหมัดเดียว เปเรอารีบคุมบอลสองแล้วเตะยาวขึ้นหน้า ตอนนี้กำลังหลักของเรอัล มาดริดเทไปอยู่แดนแอตเลติโก ทำให้แดนหลังของตัวเองโหว่ ตอร์เรส เปตรอฟ แม็กซี่และพวกพ้องดันขึ้นสวนกลับทันที!

ปาโบล การ์เซียเห็นกระแสบุกของแอตเลติโกแรงจัด โชคดีที่บอลยังไม่ตก เขารีบยืนรอจุดตกเพื่อแย่ง ทว่าตอร์เรสก็ถอยลงมากลางสนามเพื่อโหม่งด้วย และเมื่อทั้งสองกระโดดพร้อมกัน ตอร์เรสได้เปรียบ สะบัดบอลไปให้เปตรอฟทางริมเส้น

พูดถึงการ์เซีย เขาใจนักเลงแรงจัด เห็นตอร์เรสโหม่งชนะก็ไม่พอใจ ทันทีที่ทั้งคู่ลงพื้น เขาใช้แขนฟาดใส่เอว “โกลเด้นบอย” อย่างแรง ตอร์เรสร้อง “โอ๊ย!” กลิ้งไปสองตลบ ผู้ตัดสินให้ได้เปรียบเกมรุก และในจังหวะนั้น เปตรอฟไม่สนตอร์เรสแล้ว กระชากความเร็วทะลุขึ้นริมเส้น!

ซัลกาโด้ใช้ร่างกายเข้าปะทะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ทั้งสองสูสีกัน ปีกสายฟ้าบัลแกเรียไม่ยอมชะลอ เปตรอฟกำลังเลี้ยงอย่างเมามัน จู่ ๆ แสงสีขาวก็วาบต่อหน้า โรแบร์โต้ คาร์ลอสที่เงียบมานาน พุ่งจากซ้ายไปขวา เข้าสไลด์อย่างรุนแรง!

สไลด์ของคาร์ลอสหนักหน่วง แต่โดนบอลไม่โดนคน ท่าทางลื่นไหล หญ้ากระเด็น เปตรอฟถึงกับรู้สึกเหมือนถูกสไลด์ขึ้นเมฆ พอมองอีกที คาร์ลอสก็เกี่ยวบอล ลุกขึ้นเตรียมเติมเกมแล้ว!

นักเตะแอตเลติโกพากันชี้ไปที่ผู้ตัดสิน ถามถึงฟาวล์ก่อนหน้าของการ์เซียใส่ตอร์เรส แต่ผู้ตัดสินไม่สนใจ ทุกคนได้แต่มองคาร์ลอสที่เหมือนรถสปอร์ตคันเล็ก พุ่งตรงเข้าสู่เขตโทษแอตเลติโก!

แบ็กขวาเบลาสโก้รู้สึกถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึง พริบตาเดียว คาร์ลอสก็พุ่งมาถึงตรงหน้า เขายังลังเลว่าจะฟาวล์หรือวิ่งประกบต่อ แต่คาร์ลอสเลี้ยงผ่านไปตรง ๆ ราวกับถนนโล่งยามเช้า!

กูตี ราอูลและพวกข้างหน้าเริ่มยกมือขอบอล แต่คาร์ลอสไม่ลังเล ซัดเต็มแรงจากหน้าเขตโทษ!

หลี่หมิงรู้สึกว่าลูกยิงนี้พุ่งมาพร้อมเงาค้าง ความเร็วปฏิกิริยาของเขาแม้จะ 20 แต่ยังรู้สึกว่าบอลเร็วราวผีคำราม อากาศรอบข้างเหมือนถูกอัดจนกลายเป็นแรงขับ!

หลี่หมิงอาศัยสัญชาตญาณพุ่งเซฟ ได้แล้ว! เขาดีใจในใจ หมัดปะทะบอลได้จริง แต่แรงสะท้อนรุนแรงส่งผ่านแขนไปทั่วร่าง ทำให้ความดันพุ่งวูบ

แม้ปัดโดนบอล แต่หลี่หมิงเคลียร์ไม่ขาด ในกรอบหกหลา แสงสีขาวอีกสายปรากฏ โรนัลโด้พุ่งสอด แซงปาโบลคว้าบอลสอง ขณะที่หลี่หมิงยังมึนจากแรงยิงของคาร์ลอส โรนัลโด้ปั่นโค้งเสียบเสาไกล เข้าประตูไป!

นาทีที่ 23 ครึ่งแรก โรนัลโด้ช่วยให้เรอัล มาดริดตีเสมอ 1-1!

หลี่หมิงยังงงอยู่ แขนที่เพิ่งปะทะบอลสั่นไม่หยุด เขาอดคิดไม่ได้ว่า แม้คาร์ลอสจะเลิกเล่นมานานก่อนยุคที่เขาข้ามโลกมา และเคยเห็นเพียงฟรีคิกอันทรงพลังจากคลิปวิดีโอ แต่การได้เจอกันในสนามวันนี้ทำให้รู้ซึ้งถึงพลังลูกยิงนั้นจริง ๆ นึกถึงเกมอุ่นเครื่องกับยูเว่ช่วงซัมเมอร์ ตอนที่เขาเกือบเจ็บฝ่ามือจากลูกยิงของเนดเวด วันนี้ปะทะลูกยิงคาร์ลอส ราวกับจะพังแขนทั้งข้าง!

เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง โรนัลโด้ เบ็คแฮม ซีดาน คาร์ลอสและพวกกำลังกอดฉลองอย่างสนุกสนาน กูตีกับราอูลยืนตบมือเงียบ ๆ ด้านหลัง ปาโบลวิ่งไปเก็บบอลในตาข่ายแล้วขว้างไปกลางสนาม วันนี้เขาประกบโรนัลโด้ และแม้จะมีข่าวว่าโรนัลโด้เหลือแค่ 40% ของพีค ก็ยังทะลุเขาได้ง่าย ๆ ทำให้ปาโบลหดหู่สุด ๆ ถ้าหมอนี่พีคจริง ๆ ไม่หักขามัน จะป้องกันยังไงวะ!

หลังฉลอง โรนัลโด้ยังไม่ลืมแซวหลี่หมิง “เด็กน้อย นายเปิดบัญชีคืนนี้แล้ว เดี๋ยวมีเพิ่มอีก!”

เห็นหลี่หมิงไม่พูด โรนัลโด้เดินเข้ามากระซิบ “ถ้าคาร์ลอสยิง ก็ภาวนาให้เขายิงหลุดหรือบอลแตกเถอะ ไม่งั้นอย่าคิดจะเซฟเลย”

สีหน้าหลี่หมิงตึงเครียด แต่ปากยังดื้อ “เมื่อกี้ชั้นพลาดเอง ไม่แฟลช ปล่อยให้นายยิงได้ลูกเดียว พอแล้ว! เกมนี้ เรอัล มาดริดจะได้ 0 หรือ 1 แต้ม จำนวนประตูรวมมีแค่ 1 ลูก!”

โรนัลโด้กับซีดานที่อยู่ด้านหลังได้ยินถึงกับขนลุก ส่วนคุณเบ็คแฮมพูดอย่างสุภาพ “คนหนุ่มมีความทะเยอทะยานเป็นเรื่องดี แต่ก็ต้องมีฝีมือด้วย!”

ราอูลเสริม “เขาเก่ง ชั้นเห็นมาแล้ว แต่คนต่อไปที่จะยิงเขาได้ จะเป็นชั้น!”

โรนัลโด้ ซีดาน และเบ็คแฮมได้ยินแล้วเงียบไป เบ็คแฮมคิดในใจ ประสิทธิภาพการยิงของโอเว่นยังสูงกว่านายแท้ ๆ สุดท้ายก็ยังโดนเบียดออกไป…

ทั้งหลายสบตากัน ก่อนถอยกลับไปที่วงกลมกลางสนาม รอการเขี่ยบอลอีกครั้ง

โปรดติดตามตอนต่อไป