บทที่ 6 - วิกฤตการณ์ในยามวิกาล!
บทที่ 6 - วิกฤตการณ์ในยามวิกาล!
บทที่ 6 - วิกฤตการณ์ในยามวิกาล!
✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿
เสี่ยวเจี๋ย?
มู่จั๋ววินนี่มันจิ้งจอกเฒ่าชัดๆ ซ่งเจี๋ยเดินเข้าไปหา แล้วทักทายตามมารยาท "สวัสดีครับท่านผู้นำตระกูลมู่"
"เสี่ยวเจี๋ยเอ๊ย เธอจะเกรงใจไปทำไม ต่อไปเรียกฉันว่าลุงมู่ก็พอ" มู่จั๋ววินพูดอย่างเป็นกันเอง
"หิวหรือยัง? เดี๋ยวฉันให้คนยกอาหารมาเลย รอเธอคนเดียวนี่แหละ"
มู่จั๋ววินพูดจบก็หันไปสั่งพ่อบ้าน "ไปตามหนิงเสวี่ยลงมาได้แล้ว"
"ครับ!"
พ่อบ้านรับคำ พอหันหลังกลับไปก็เห็นมู่หนิงเสวี่ยกำลังเดินลงมาจากชั้นสองพอดี
จังหวะนั้นเอง สายตาของซ่งเจี๋ยก็เหลือบไปเห็นมู่หนิงเสวี่ยที่กำลังเดินลงบันไดมา
วันนี้เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวเปิดไหล่ ซึ่งเข้ากันได้ดีกับผมยาวสีเงินยวงของเธออย่างที่สุด!
มู่หนิงเสวี่ยมีสีหน้าเรียบเฉย มักจะแผ่บรรยากาศที่กันคนออกห่างอยู่เสมอ
แม้ซ่งเจี๋ยจะสะดุดตากับความงามของมู่หนิงเสวี่ย แต่ตอนนี้ก็เป็นแค่ความชื่นชมเท่านั้น
"หนิงเสวี่ย ลูกคงรู้จักเสี่ยวเจี๋ยแล้วสินะ?" มู่จั๋ววินแนะนำ "นี่ลูกสาวฉัน มู่หนิงเสวี่ย เธอคงเคยได้ยินชื่อมาบ้างใช่ไหม?"
"เคยได้ยินครับ" ซ่งเจี๋ยพยักหน้า อีกฝ่ายอุตส่าห์ลดตัวลงมาแนะนำขนาดนี้ เขาเองก็ต้องรักษามารยาท
"นั่งลงเถอะ เดี๋ยวจะเริ่มทานข้าวกันแล้ว" มู่จั๋ววินยิ้ม แล้วสั่งให้เด็กเสิร์ฟยกอาหารมา
ไม่ช้า!
อาหารเต็มโต๊ะก็ถูกนำมาวาง ทั้งสามคนนั่งล้อมวงกินข้าวพลางคุยสัพเพเหระ
มู่จั๋ววินส่งคนไปสืบประวัติซ่งเจี๋ยมาแล้ว พอรู้ว่าเป็นเด็กกำพร้าไม่มีพ่อแม่ ก็คิดว่าน่าจะชักจูงได้ง่ายขึ้น
"เสี่ยวเจี๋ย พ่อแม่เธอเสียไปตั้งแต่เด็ก ไม่มีญาติพี่น้อง ใช้ชีวิตคนเดียวคงลำบากแย่เลยสินะ?" มู่จั๋ววินถาม
"ก็พอไหวครับ ผมชินกับการอยู่คนเดียวแล้ว" ซ่งเจี๋ยตอบ
มู่จั๋ววินรุกต่อ "สนใจจะย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลมู่ไหม ด้วยพรสวรรค์ของเธอ ถ้าได้รับทรัพยากรสนับสนุนมากกว่านี้ รับรองว่าจะต้องก้าวหน้าไปได้ไกลแน่นอน"
"ขอบคุณลุงมู่ที่เมตตาครับ แต่ว่า..." ครั้งนี้ซ่งเจี๋ยปฏิเสธคำเชิญของมู่จั๋ววินแบบตรงไปตรงมา
ถ้ารับความหวังดีของคนอื่น วันข้างหน้าก็ต้องคอยรับใช้เขา
ซ่งเจี๋ยไม่อยากเดินเส้นทางนั้น อีกอย่างด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าการเข้าร่วมตระกูลมู่สักเท่าไหร่!
ต้องรู้ไว้ว่า ตอนนี้พลังของเขาเทียบเท่า "จอมเวทระดับสูง" จะหาเงินหาทองหรือทรัพยากรก็มีวิธีตั้งเยอะแยะ!
ต่อให้ไปเป็นนักล่า ก็ยังดีกว่าต้องไปอาศัยใต้ชายคาคนอื่น!
"เสี่ยวเจี๋ย เธอเป็นแค่จอมเวทธาตุแสง ถ้าไม่มีทรัพยากรสนับสนุน เส้นทางข้างหน้าจะลำบากเอานะ" มู่จั๋ววินพยายามเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี
"ลุงมู่ครับ ผมตัดสินใจแล้ว" ซ่งเจี๋ยยืนยันคำเดิมอย่างหนักแน่น
เมื่อเห็นดังนั้น มู่จั๋ววินก็ไม่ได้เซ้าซี้ต่อ แต่แอบแสดงสีหน้าเสียดายออกมาเล็กน้อย
"เอาเถอะเสี่ยวเจี๋ย ถ้าเธอเปลี่ยนใจอยากเข้าร่วมตระกูลมู่เมื่อไหร่ ประตูบ้านตระกูลมู่เปิดต้อนรับเธอเสมอ!" มู่จั๋ววินทิ้งท้าย
หลังมื้ออาหารจบลง ซ่งเจี๋ยลุกขึ้นกล่าวลา
"จะกลับแล้วเหรอ? หนิงเสวี่ย ลูกไปส่งเสี่ยวเจี๋ยที่บ้านหน่อยสิ" มู่จั๋ววินยิ้ม
เมื่อกี้เขาเห็นซ่งเจี๋ยแอบมองมู่หนิงเสวี่ยอยู่หลายครั้ง คิดว่าไอ้หนุ่มนี่ต้องปิ๊งลูกสาวเขาเข้าแล้วแน่ๆ!
มู่หนิงเสวี่ยทำท่าจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสายตาบังคับกลายๆ ของผู้เป็นพ่อ สุดท้ายก็ยอมเดินตามซ่งเจี๋ยออกไป
ทั้งสองขึ้นรถ คนขับสตาร์ตเครื่องยนต์มุ่งหน้าไปยังที่พักของซ่งเจี๋ย
ตลอดทาง ซ่งเจี๋ยกับมู่หนิงเสวี่ยไม่ได้พูดคุยกันเลย ภายในรถเงียบกริบ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถเก๋งสีดำก็มาจอดหน้าตึกที่พักอาศัยของซ่งเจี๋ย
มู่หนิงเสวี่ยคิดดูแล้ว ซ่งเจี๋ยถือเป็นแขกที่ตระกูลมู่เชิญมา สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจลงจากรถมาส่ง
ซ่งเจี๋ยลงจากรถ หันมามองมู่หนิงเสวี่ยแวบหนึ่ง กำลังจะหันหลังเดินกลับ แต่พลันสังเกตเห็นความผิดปกติ!
มีเสียงกุกกักดังมาจากท่อระบายน้ำด้านล่าง มู่หนิงเสวี่ยเองก็สังเกตเห็นเหมือนกัน!
สายตาของทั้งคู่จ้องเขม็งไปที่ฝาท่อ ในใจต่างคาดเดาไปต่างๆ นานา
ฉับพลัน!
ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของซ่งเจี๋ย!
สัตว์อสูร!!
ทันใดนั้น ฝาท่อระบายน้ำก็ถูกกระแทกจนปลิวว่อน หนูปีศาจตาเดียวตัวมหึมาพุ่งพรวดออกมาจากท่อ!
มันมีดวงตาสีแดงฉานขนาดใหญ่ รูปร่างเหมือนหนู แต่ตัวใหญ่เท่ารถเก๋งคันหนึ่งเลยทีเดียว!
ปากท่ออยู่ตรงหน้ารถเก๋งสีดำพอดี คนขับเห็นภาพนั้นก็สติแตกทันที!!
เขาพยายามจะบิดกุญแจสตาร์ตรถหนี แต่มือไม้สั่นจนคุมไม่อยู่!
เจ้าหนูปีศาจตาเดียวกระโจนใส่รถเก๋งสีดำอย่างดุดัน คนขับกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว รีบปีนหนีไปขดตัวสั่นเทาอยู่ที่เบาะหลัง ไม่กล้าแม้แต่จะมอง!
เวลานี้ ซ่งเจี๋ยกับมู่หนิงเสวี่ยยืนประจันหน้ากับเจ้าหนูปีศาจตาเดียว ทั้งคู่ค่อยๆ ถอยหลังช้าๆ!!
นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งเจี๋ยได้เผชิญหน้ากับสัตว์อสูรของจริง แม้จะเคยจินตนาการไว้ว่ามันน่ากลัว แต่พอมาเจอตัวเป็นๆ ถึงได้รู้ว่ามันน่าสยดสยองขนาดไหน!
"เถาวัลย์น้ำแข็ง!"
"แช่แข็ง!!" มู่หนิงเสวี่ยจ้องมองเจ้าหนูปีศาจตาเดียวที่เกาะอยู่บนรถเก๋ง ร่ายเวทมนตร์เสร็จสิ้นในชั่วพริบตา!
ในฐานะนักศึกษาของมหาวิทยาลัยตี้ตู เธอได้เรียนรู้เรื่องสัตว์อสูรมามากกว่าคนอื่น จึงสามารถข่มความกลัวและตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว
พริบตาเดียว พื้นดินก็ถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ไอเย็นยะเยือกพุ่งเข้าใส่รถเก๋ง ลามเลียไปหาเจ้าหนูปีศาจตาเดียว!
เจ้าหนูปีศาจรู้ตัวว่าท่าไม่ดี กำลังจะกระโดดหนี แต่ขาของมันถูกน้ำแข็งเกาะกุมไว้จนขยับไม่ได้!
มู่หนิงเสวี่ยมีเมล็ดพันธุ์วิญญาณแต่กำเนิด เวทน้ำแข็งของเธอจึงทรงพลังกว่าจอมเวทน้ำแข็งทั่วไปมากโข
ตูม! จู่ๆ เจ้าหนูปีศาจตาเดียวก็ระเบิดพลังพุ่งตัวออกมา ทำลายพันธนาการน้ำแข็งที่ขาจนแตกกระจาย!
มู่หนิงเสวี่ยขมวดคิ้ว เตรียมปล่อยเวทใส่เจ้าหนูยักษ์อีกครั้ง!
"เถาวัลย์น้ำแข็ง!"
"ผนึก!!"
ทว่า!
ในจังหวะนั้นเอง! มีหนูปีศาจตาเดียวอีกตัวพุ่งออกมาจากท่อระบายน้ำ เห็นพวกพ้องโดนรังแก มันจึงกระโจนเข้าใส่มู่หนิงเสวี่ยทันที!
เห็นกรงเล็บมรณะพุ่งเข้ามา มู่หนิงเสวี่ยจะหลบก็ไม่ทันแล้ว!
วูบ!
เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาจากด้านข้าง กอดรัดตัวเธอแล้วกลิ้งหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
ทั้งสองกลิ้งไปตามพื้นหลายตลบ กว่าจะหยุดลงได้
สภาพตอนนี้ มู่หนิงเสวี่ยกำลังทับอยู่บนตัวซ่งเจี๋ย ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกัน
ซ่งเจี๋ยสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มบางอย่างที่กดทับอยู่บนหน้าอก!
แต่เขารู้ดีว่าไม่ใช่เวลามาคิดฟุ้งซ่าน ต้องรีบจัดการสถานการณ์ตรงหน้าก่อน!
เจ้าหนูปีศาจตาเดียวคำรามลั่น พุ่งกระโจนใส่พวกเขาซ้ำอีกครั้ง!
ซ่งเจี๋ยตั้งสมาธิ ดวงดาวทั้งเจ็ดเรียงตัวกันเป็นเส้นสายในห้วงความคิดอย่างรวดเร็ว!
วิถีดาวปรากฏขึ้นฉับพลัน!
"แสงระเบิด!"
"มหาแสงระเบิด!"
ซ่งเจี๋ยตะโกนก้องในใจ ฝ่ามือเล็งไปที่เจ้าหนูยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้ามา!
ตูม! แสงสีทองเจิดจ้าปะทุออกจากฝ่ามือ พุ่งอัดกระแทกใส่ร่างหนูปีศาจตาเดียวเต็มแรง!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว กลุ่มก้อนแสงสีทองระเบิดออก ส่งร่างเจ้าหนูยักษ์กระเด็นลอยไปไกล!
ถึงมู่หนิงเสวี่ยจะทับอยู่บนตัวซ่งเจี๋ย แต่เธอก็เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่เต็มสองตา!
นั่นมันเวทธาตุแสงเหรอ?
เป็นไปได้ยังไง...
เธอไม่อยากจะเชื่อ เวทธาตุแสงมีพลังรุนแรงขนาดนี้ได้ยังไงกัน?!
แต่มู่หนิงเสวี่ยก็เริ่มรู้สึกตัวถึงท่าทางล่อแหลมของทั้งคู่ ใบหน้าสวยแดงซ่าน รีบลุกออกจากตัวซ่งเจี๋ยทันที
ซ่งเจี๋ยเองก็ลุกขึ้นยืน สายตาจ้องเขม็งไปที่หนูปีศาจตาเดียวตัวนั้น
มันโกรธจัดที่โดนเล่นงาน แววตาฉายแสงอำมหิต เตรียมพุ่งเข้ามาอีกรอบ!
. . .
[จบแล้ว]