บทที่ 1770 ความสั่นสะเทือนจากภายนอก (ฟรี)

บทที่ 1770 ความสั่นสะเทือนจากภายนอก

นับแต่ เขตดับวิญญาณ ถูกผนึกเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใดที่ติดเชื้อ โรคระบาดไร้ชีวิต หลบหนีออกมา นิกายหมื่นพุทธไร้รูป จึงส่งคนมาคอยเฝ้าระวังค่ายกลนี้ไว้โดยเฉพาะ

ตำแหน่งนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นงานว่าง ๆ ที่ไม่มีภาระหนักหนา อีกทั้งยังไม่มีผลประโยชน์ให้หาผล จึงไม่มีผู้ใดอยากรับตำแหน่ง ต่างผลักกันไปมา จนสุดท้ายหน้าที่นี้ก็ตกมาอยู่กับผู้บำเพ็ญระดับเหอถี่คนหนึ่งนามว่า “คงเซียง”

คงเซียงแม้จะมีเพียงพลังระดับเหอถี่ขั้นกลาง ในหมู่ผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันของนิกายหมื่นพุทธไร้รูปก็จัดว่าไม่โดดเด่นนัก ออกจะเงียบขรึมเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นตำแหน่งที่ทั้งว่างเปล่าและน่าเบื่อเช่นนี้ตกมาถึงเขาก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา

ทว่าเหนือความคาดหมาย เขากลับไม่ได้เห็นว่านี่เป็นภาระอันน่ารำคาญ ตรงกันข้าม เขากลับพอใจเสียด้วยซ้ำที่ได้รับหน้าที่เช่นนี้

เพราะสำหรับคงเซียงที่กำลังจะทะลวงขอบเขตเล็ก ๆ ใหม่อยู่พอดี งานที่ไม่ต้องวุ่นวายเช่นนี้ช่างเหมาะกับเขานัก ก็เหมือนการเปลี่ยนที่ปิดด่านบำเพ็ญเท่านั้นเอง

ตราบใดที่โอสถมีพอ จะปิดด่านที่ใดก็ไม่ต่างกัน จะมีสายพลังวิญญาณระดับสูงหรือไม่ย่อมไม่สำคัญ

เรื่องราวก็เป็นไปตามที่เขาคิดจริง ๆ ผ่านมานับพันปี เขาออกจากการปิดด่านเพราะหน้าที่เฝ้า เขตดับวิญญาณ เพียงสามครั้งเท่านั้น โดยรวมแล้วงานนี้แทบไม่กระทบต่อการบำเพ็ญของเขาเลย

แต่สิ่งที่คงเซียงไม่คาดคิดคือ หลังจากเพิ่งเลื่อนสู่ระดับเหอถี่ขั้นที่ห้าได้ไม่นาน เพียงครึ่งปีเท่านั้น ก็มีศิษย์ส่งข่าวขึ้นมาว่า ค่ายกลของเขตดับวิญญาณเกิดความผิดปกติขึ้น!

“นี่มันเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย หรือว่าจะเกิดปัญหาใหญ่เข้าแล้ว?”

คงเซียงพูดพลางรีบมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งอุปกรณ์ค่ายกล

แน่นอนว่านิกายหมื่นพุทธไร้รูปไม่ได้ส่งเขามาเฝ้าเพียงลำพัง ยังมีผู้บำเพ็ญอีกหลายคนอยู่ที่นี่ด้วย พวกเขาสร้างวังบนสายพลังวิญญาณระดับแปดเพื่อสะดวกต่อการเฝ้าดูแลค่ายกล

ส่วนอุปกรณ์ค่ายกลก็ซ่อนอยู่ใต้ดิน เมื่อทำงานตามปกติก็ไม่ปรากฏสิ่งใดผิดปกติ หากเกิดเหตุพิเศษขึ้น คงเซียงสามารถตัดสินใจได้ว่าจะเพิ่มพลังปราณของค่ายกลหรือจะส่งปราณแท้เพิ่มเติมเข้าไป

ถ้ำพำนักของคงเซียงตั้งอยู่บนสายพลังวิญญาณเส้นนั้น ห่างจากอุปกรณ์ค่ายกลไม่ไกลนัก หากมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นเขาก็จะสามารถตอบสนองได้ทันที

แต่สิ่งที่คงเซียงไม่คาดคิดคือ เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ซึ่งซ่อนอุปกรณ์ค่ายกลไว้ กลับพบว่าบรรยากาศภายในช่างไม่ปกติเอาเสียเลย

เหล่าศิษย์ที่อยู่ภายในต่างยืนตัวแข็ง สีหน้าเคร่งเครียดราวกับกลัวว่าจะทำสิ่งใดผิดพลาด ทั้งที่ตามปกติห้องโถงนี้ควรมีคนทำงานขวักไขว่ แต่ตอนนี้ทุกคนกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีใครกล้าขยับ

คงเซียงขมวดคิ้วแน่น

“แค่ค่ายกลมีปัญหาเล็กน้อยถึงกับต้องตกใจขนาดนี้เชียวหรือ?”

หรือว่าค่ายกลจะเกิดความเปลี่ยนแปลงใหญ่ จนพวกเขาคิดว่าตนละเลยหน้าที่และกลัวจะโดนลงโทษ?

“เป็นไปไม่ได้หรอก...”

คงเซียงปลอบใจตัวเอง เพราะค่ายกลที่ล้อม เขตดับวิญญาณ นี้เป็นผลงานของท่านบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยฝีมือเช่นนั้น เว้นแต่ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิง ไม่เช่นนั้นไม่มีทางทำให้ค่ายกลนี้สั่นสะเทือนได้

แต่ถึงจะคิดเช่นนั้น ใจของเขากลับรู้สึกหน่วงหนักและไม่สบายใจอย่างไรชอบกล

ก่อนก้าวเข้าสู่ห้องโถง เขาได้ใช้จิตสัมผัสตรวจสอบรอบหนึ่งแล้ว พบเพียงศิษย์ที่สีหน้าผิดแปลกไปบ้างเท่านั้น ไม่พบสิ่งใดผิดปกติอื่น ๆ

เขาจึงคลายใจลงเล็กน้อย ก้าวเท้าเข้าไปในโถงพลางเปล่งเสียงดังขึ้นก่อนที่ตัวจะถึง

“เกิดเรื่องอะไรกันขึ้น? ทำไมทุกคนถึงได้ตกใจกันเช่นนี้?”