บทที่ 19 การ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สาม การประมูลเปิดอีกครั้ง

บทที่ 19 การ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สาม การประมูลเปิดอีกครั้ง

เจียงเทียนอุ้มอู่กู่ไว้ในอ้อมแขน แล้วเปิดหีบของอสูรเวทตัวที่ใหญ่ที่สุด

ในความเลือนราง เขารู้สึกเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง…

เขารู้เลยว่า ต้องได้ของดีแน่นอน

พอหยิบของในหีบออกมา เจียงเทียนก็อึ้งไปทันที

【การ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สาม】: ไอเทมล้ำค่าอย่างยิ่ง เป็นใบผ่านสู่ระดับชีวิตที่สูงขึ้น ใช้แล้วจะเปิดการทดสอบจากชีวิตขั้นที่สองไปสู่ชีวิตขั้นที่สาม

พูดไม่ออก แม่งโคตรจม

ตัวเองนี่โดนการ์ดชีวิตขั้นที่สองล็อกคอไว้แน่นจริงๆ

เขาหันไปเปิดหีบอีกสองใบต่อ

【ยาฟื้นฟูระดับต้น】

【พิมพ์เขียวเกราะอกจิ้งจกหนามเวท】

ความต้องการ: เกล็ดจิ้งจกหนามเวท10, เลือดจิ้งจกหนามเวท 1 ขวด, แผ่นโลหะ5, ก้อนโลหะ2, หนังสัตว์2, สารประกอบ*2

ดวงของเจียงเทียนถือว่าโอเค ถึงราคายาฟื้นฟูจะตกลงแล้ว

แต่ยังไงมันก็เป็นของช่วยชีวิต ถือเป็นของแข็งในตลาดอยู่ดี

ส่วนพิมพ์เขียวเกราะอกจิ้งจกหนามเวทนั้นยิ่งหายากเข้าไปใหญ่ เพราะนี่คือพิมพ์เขียวอุปกรณ์ อย่างน้อยตอนนี้เจียงเทียนยังไม่เคยได้ยินว่ามีใครถือพิมพ์เขียวอุปกรณ์เลย

แต่พอจะทำจริงๆ ค่าใช้จ่ายโหดชิบหาย… ไม่ใช่แค่ต้องใช้สารประกอบ ยังต้องใช้ก้อนโลหะอีก

เขามองการ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สามในมือด้วยความปวดใจ

ของดีขนาดนี้อยู่ตรงหน้า แต่ดันใช้ไม่ได้ ความรู้สึกมันทรมานจริงๆ

เดี๋ยวก่อน

การ์ดทดสอบ… ยาฟื้นฟู… พิมพ์เขียวอุปกรณ์…

เหมือนจะเป็นของที่เพิ่มพลังการต่อสู้ทั้งนั้นเลยนี่หว่า?

เขารู้ดีว่าหีบทรัพยากรไม่มีทางดรอปอาวุธโดยตรง นี่ถือเป็นสามัญสำนึกที่ทุกคนสรุปกันไว้แล้ว

จู่ๆ เจียงเทียนก็เข้าใจขึ้นมาทันที

งั้นแบบนี้… การ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สอง ต้องได้จากการล่าอสูรทะเลงั้นเหรอ?

เขาหยิบมือถือขึ้นมา หาไปที่หลี่จื่อเกอ

“อยู่ไหม”

“สวัสดีบอส มาตรวจงานเหรอคะ?”

หลี่จื่อเกอตอบเร็วมาก เหมือนกำลังจ้องมือถืออยู่ตลอด

ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะหลังจากพวกเธอโดนเจียงเทียนโกงลูกแก้วสัตว์เลี้ยงไป ก็แทบไม่มีอะไรทำ นอกจากเล่นมือถือแก้เบื่อ

เจียงเทียน: “มีข่าวการ์ดทดสอบชีวิตขั้นที่สองไหม”

“ไม่มี”

เจียงเทียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย…

ดูท่าคงต้องหาทางทำเรือ ออกทะเลแล้วล่ะ

หรือไม่ก็ประกาศตั้งรางวัลไปเลย…

ยังไงก็น่าจะมีคนปล่อยข่าวออกมาบ้าง

“อ้อใช่ บอส เอ๋ย กิจการสมบัติรุ่งเรืองปล่อยข่าวในกลุ่มประมูล ว่าจะรับซื้อผลวิญญาณจำนวนมาก แถมเอาของดีมาแลกเยอะเลย ไม่แน่ว่าอาจจะมีของที่คุณถามอยู่ด้วย”

กิจการสมบัติรุ่งเรืองอีกแล้ว แถมยังอยู่ในกลุ่มของตัวเองอีก?

นี่คิดจะให้ตัวเองไปหาพวกมันเองงั้นเหรอ หยิ่งขนาดนั้น?

ดูท่าพวกมันจะรับซื้อผลวิญญาณจากผู้เล่นอิสระได้น้อยมาก แบบนี้แปลว่าฝั่งตัวเองเริ่มถือไพ่เหนือกว่าแล้วสินะ?

เจียงเทียนอยากลองหยั่งเชิงราคาต่ำสุดของกิจการสมบัติรุ่งเรือง แผนหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ…

…………

ในทะเลที่ไม่รู้จัก ไม้แพของกิจการสมบัติรุ่งเรืองถูกขยายจนใหญ่โตน่ากลัว

ของคนอื่นยังมีแค่หลักสิบตารางเมตร แต่แพของพวกมันใหญ่เท่ากับสนามบาสสองสนาม

รอบแพยักษ์ยังมีแพเล็กๆ ล้อมรอบ ดูเหมือนเรือคุ้มกันที่ล้อมรอบเรือบรรทุกเครื่องบิน

หลี่อี้หาว หน้าทรงสี่เหลี่ยม ยืนเอามือไพล่หลัง สีหน้าเขียวคล้ำ

เขาไม่เคยคิดเลยว่า เก็บผลวิญญาณมาตลอดทั้งวัน สุดท้ายจะได้มาแค่สามลูก

และในนั้น สองลูกยังเป็นของที่พ่อค้าคนกลางซื้อมาจากเจียงเทียนอีก

โดนฟันเละ

สามลูกจะเอาไปทำอะไรได้?

ดูจากกำลังการผลิตตามพิมพ์เขียว ก็ได้แค่น้ำยา 15 ขวดเท่านั้น

แถมยังไม่มีความสามารถเพิ่มอัตราการได้ผลวิญญาณอีก

หลี่อี้หาวสูดลมหายใจลึก กดความหงุดหงิดในใจลง สีหน้าค่อยๆ กลับมาเรียบเฉย

สักพัก ลูกน้องที่เห็นว่าหัวหน้าอารมณ์เย็นลงแล้ว ก็ฝืนใจเข้าไปพูด

“พี่ใหญ่ ไอ้หมอนั่นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ พวกเราแชทส่วนตัวไปหาเขา นั่นมันเป็นเกียรติของมันแท้ๆ”

“ดันเงียบจนถึงตอนนี้ ถ้าอยู่ไห่จิง ป่านนี้โดนคลุมถุงตีไปแล้ว”

หลี่อี้หาวแค่นเสียง ไม่แสดงความเห็น

“ไปเรียกอารุ่ยมา”

ลูกน้องพยักหน้า เตรียมจะไปเรียกคน

“เดี๋ยวก่อน”

หลี่อี้หาวขยี้ขมับ

“ไม่ต้องเรียกมันมาแล้ว บอกมันว่า ถ้าภายในสามชั่วโมงยังติดต่อไอ้หมอนั่นไม่ได้ ก็โยนลงทะเลไปเลี้ยงปลา”

ลูกน้องชะงัก

ไม่ใช่คุณเองเหรอที่สั่งให้อารุ่ยไม่ต้องแลกของ แต่ไปแชทส่วนตัวตรงๆ

โธ่เอ๊ย พี่รุ่ยช่างน่าสงสารจริงๆ…

แน่นอนว่าคำพวกนี้ เขาได้แต่คิดในใจ ไม่กล้าพูดออกมา

จากนั้นเขาก็ออกจากแพหลัก วิ่งไปยังแพเล็กเพื่อไปเรียกคน

หลี่อี้หาวมองแผ่นหลังของลูกน้องที่จากไป สายตามองออกไปไกล แววตาค่อยๆ เย็นเยียบลง

ตอนนี้พละกำลังร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นถึง 16 แต้มแล้ว ทุกการขยับล้วนสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่เอ่อล้น

และเพราะพลังชีวิตก้อนนี้เอง ทำให้ความทะเยอทะยานในใจเขาพองโตยิ่งขึ้นเรื่อยๆ …

“คนแค่สามร้อย ยังน้อยเกินไป”

หลี่อี้หาวพึมพำกับตัวเอง

หญิงสาวข้างกายเข้ามาโอบแขนของหลี่อี้หาว พูดเสียงอ่อนนุ่ม

“พี่หาว~ อย่าโกรธเลยนะ”

“ก็แค่เด็กหัวทื่อคนเดียว พี่หาวใช้นิ้วเดียวก็บีบตายได้แล้ว”

“ตอนนี้… จะเอาไหมล่ะ…”

หลี่อี้หาวปัดแขนของหญิงสาวออก

“ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ ไปเล่นที่อื่น”

หญิงสาวก็รู้หน้าที่ ถอยออกไปยืนรอคำสั่งอยู่ด้านข้าง

ทันใดนั้น ชายร่างกำยำหัวโล้น สวมสูทสีดำ เดินเข้ามา โค้งคำนับ

“สวัสดีครับพี่ใหญ่ สวัสดีครับพี่สะใภ้”

“มีสถานการณ์ที่ค่อนข้างเกินคาดนิดหน่อย”

หลี่อี้หาวไม่หันกลับมา พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“อาหู่ ว่ามา มีอะไร”

อาหู่หัวโล้นถือมือถืออยู่ในมือ มือถือดูเล็กนิดเดียวเมื่อเทียบกับโครงกระดูกใหญ่โตของเขา

“ไอ้หมอนั่นจะเปิดการประมูลอีกแล้ว”

“มันจะเปิดก็เปิดไปสิ ประมูลอะไรล่ะ”

“ผลวิญญาณแดง 10 ลูก”

หลี่อี้หาวหันกลับมาทันที

“ว่าไงนะ?”

“สิบลูกครับ”

อาหู่เองก็เริ่มเหงื่อซึม มองมือถือย้ำอีกครั้งให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด

ตอนที่ลูกน้องมารายงาน เขาเองก็มีปฏิกิริยาแบบเดียวกัน

เลยยื่นมือถือให้หลี่อี้หาวตรงๆ

พูดเป็นพันเป็นหมื่นคำ ก็ไม่สู้เอาข้อมูลให้เห็นกับตา

หลี่อี้หาวรับมือถือมา ดูเพียงแวบเดียว แล้วส่งคืนให้อาหู่

ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย คือคลื่นยักษ์ที่ปั่นป่วนอยู่ภายใน

มันจะเยอะขนาดนี้ได้ยังไง?

มันยังมีสต็อกอีกเท่าไหร่กันแน่

“พี่ใหญ่ เราจะเข้าร่วมการประมูลไหมครับ”

อาหู่ถามอย่างระมัดระวัง

หลี่อี้หาวมองอาหู่ แล้วพูดเรียบๆ

“ไม่เข้าร่วม”

อาหู่ถึงกับงง

ถึงข้างนอกจะพูดกันว่ากิจการสมบัติรุ่งเรืองผูกขาดตลาด แต่สถานการณ์จริงในบ้านตัวเอง พวกเขารู้ดีที่สุด

เพราะขาดวัตถุดิบอย่างหนัก ของที่ขายได้จริงๆ ในมือมีแค่ไม่กี่ขวด

แถมยังต้องส่งของให้ฝั่งโน้นอีก แน่นเอี๊ยดสุดๆ

จากนั้นเสียงของหลี่อี้หาวก็ดังขึ้น

“ไม่เข้าประมูล ไปหาไอ้หมอนั่นตรงๆ”

หลี่อี้หาวนึกถึงข่าวที่เจียงเทียนปล่อยออกมา เคี้ยวฟันแน่นด้วยความแค้น

…………

“ผลวิญญาณแดง 10 ลูก ขายยกแพ็ก”

“การประมูลแบบปิด ราคาเดียว ผู้ชนะจ่ายราคาที่เสนอ”

“การประมูลครั้งนี้ ค่าผ่านประตูหนึ่งก้อนโลหะ”

เจียงเทียนมองข้อความที่ตัวเองปล่อยออกไป รู้สึกพอใจมาก

การประมูลแบบปิดราคาเดียว หมายความว่าทุกคนไม่รู้ว่าคนอื่นเสนอราคาเท่าไหร่ ทำได้แค่เสนอให้สูงที่สุดเท่าที่คิดว่าคุ้ม

วิธีนี้จะบีบให้ราคาสุดท้ายเข้าใกล้มูลค่าที่แท้จริงของสินค้า

และยังมีความเสี่ยงที่ผู้ชนะจะจ่ายแพงกว่ามูลค่าจริงด้วย

กติกานี้ เหมาะเอาไว้จัดการกับพวกกิจการสมบัติรุ่งเรืองที่สุดแล้ว

ไม่ใช่ว่าแกรีบเหรอ?

ไม่ใช่ว่าแกไม่ยอมมาคุยตามกติกาของฉันเหรอ? ได้เลย ฉันเปิดประมูลปิดราคา

ไม่เพียงแต่มีคนมาแย่งของกับแกแบบลับๆ

แถมถ้าแกอยากเข้าร่วม ก็ต้องมาหาฉันเอง

เจียงเทียนอุ้มอู่กู่ไว้ เงียบๆ รอให้ปลาเข้าฮุบเหยื่อ

【ก้อนโลหะ +1 (หมายเหตุ: ฉันคือหลี่อี้หาว เราคุยกันเรื่องการประมูลเป็นการส่วนตัวได้นะ)】

เจียงเทียนยิ้มบางๆ

รู้งี้ตั้งแต่แรก จะได้ไม่ต้องทำแบบนั้น

อย่าไปมีเรื่องกับซัพพลายเออร์วัตถุดิบของตัวเองเด็ดขาด

【ก้อนโลหะ +1 (หมายเหตุ: สหายสวัสดี เราเป็นฝ่ายทหาร เราคุยกันได้)】

อืม?

ดูเหมือนจะมีโชคหล่นทับแบบไม่คาดคิดซะแล้ว