ตอนที่ 49 ความผิดพลาดโง่ๆ
ตอนที่ 49 ความผิดพลาดโง่ๆ
ระหว่างทางไปห้องสภานักเรียน
เมื่อคาซึฟุรุ โอกิได้ถูกปล่อยตัวออกมาจากง้ามเหล็กของเซจิ จากนั้นเขาก็ปรับแว่นตาและจัดคอเสื้อของเขาก่อนที่จะขมวดคิ้ว
เขาเริ่มรู้สึกเสียใจ... ไม่สิ เขารู้สึกเสียใจตั้งแต่ที่ตกลงว่าจะเป็น "เพื่อน" กับ เซนโจ ฮาราโนะ แล้ว
เขาตั้งใจว่าจะหาจุดอ่อนของเซนโจและใช้ประโยชน์จากข้อตกลงระหว่าง"มิตรภาพ"นี้ แต่เขาก็ไม่ได้รู้อะไรที่เป็นประโยชน์เลยและรู้สึกกดดันเพราะท่าทีของเซจิเสมอ
เห็นได้ชัดว่าคาซึฟุรุเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยม และยอดเยี่ยมจนไม่มีเหตุผลใดๆที่จะต้องกลัวฮาราโนะ แต่เขารู้สึกไม่สามารถที่จะเทียบเคียงฮาราโนะได้เลยเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน
เป็นเพราะฮาราโนะเป็นที่โดดเด่นในกีฬางั้นเหรอ?
ไม่ นี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความแตกต่างระหว่างความสามารถทางกายภาพของพวกเขา... คาซึฟุรุเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเหมือนกัน
" ทำไมนายถึงหยุดเดินล่ะ เลขานุการ เดินนำต่อไปเลย " เสียงของฮาราโนะดังขึ้นมาจากด้านหลังเขา
คาซึฟุรุถอนหายใจ
"นายรู้ทางใช่ไหม ? ถ้างั้นทำไมนายถึงอยากให้ฉันมาด้วยล่ะ?"
"ผมบอกนายก่อนหน้านี้แล้วไง-ว่าผมแค่อยากจะคุยกับนาย"
"ฉันไม่คิดว่าฉันมีอะไรที่ต้องการจะพูดกับนายนะ" ท่าทางของคาซึฟุรุนั้นเย็นชาในทันทีและเสียงของเขาก็ดูห่างเหินมาก
เซจิสังเกตเห็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยมนี้ที่อยู่ข้างหน้าเขาสักครู่ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจ
"คิดจะแสดงท่าทางแบบนี้กับผมมันจะดีจริงๆเหรอ? นายก็รู้ ผม... "
"ฉันไม่ได้เป็นเพื่อนกับนาย!"
"ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น อีกอย่างมันค่อนข้างจะหยาบคายที่ไปขัดจังหวะตอนที่คนอื่นเขากำลังพูดอยู่นะ คุณโอกิ... " เซจิเหลือบมองไปที่คาซึฟุรุด้วยหางตา "นายดูเหมือนจะเป็นคนฉลาด แต่ทำไมนายถึงได้ทำผิดพลาดโง่ๆเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญแบบนี้กันล่ะ?"
"นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?" คาซึฟุรุขมวดคิ้วขึ้น
"เป้าหมายของนายคือประธานโยรุฮานะใช่หรือเปล่าล่ะ?" เซจิพูดออกมาเบาๆ "อย่าได้ปฏิเสธเลย มันค่อนข้างจะชัดเจน... นายต้องการที่จะเป็นแฟนของเธอและนายได้กำลังพยายามที่จะลดช่องว่างระหว่างพวกนายสองคนใช่ไหม"
"...แล้วนายจะทำยังไง ถ้าฉันเป็นแบบนั้น?" คาซึฟุรุค่อยๆจ้องไปที่เซจิ
ความจริงที่ว่าเป้าหมายของเขาคือประธานไม่ได้เป็นความลับแต่อย่างใด ดังนั้นจึงไม่อาจบอกได้ว่านี้เป็นจุดอ่อนของเขา
"นายยังไม่เข้าใจความผิดพลาดของนายอีกงั้นเหรอ? นายต้องการเข้าใกล้ประธานให้มากขึ้นและผมเซนโจ ฮาราโนะเป็นคนที่ประธานช่วยในการย้ายโรงเรียนเข้ามา ซึ่งหมายความว่าเธอและผมมีความสัมพันธ์เป็นพิเศษกัน สำหรับใครบางคน อย่างผมจะกลายเป็นเพื่อนของคุณโดยสมัครใจและสำหรับนายที่จะต่อต้าน... นี้ผมกำลังพูดให้คนโง่ฟังอยู่อย่างนั้นหรือไง?"
เซจิยิ้มเมื่อพูดเสร็จสิ้น
คาซึฟุรุ โอกิรู้สึกประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่สมองของเขาได้วิเคราะห์ว่าที่เซจิพูดนั้นความหมายว่าอะไร ก่อนที่เขาจะเข้าใจมันอย่างแจ่มแจ้ง
ใช่... ฮาราโนะพูดถูกต้อง!
ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือเปลี่ยนวิธีคิดเล็กน้อย และเขาต้องยอมรับว่าฮาราโนะพูดถูก
เขาเคยเห็นเซนโจ ฮาราโนะเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งและต้องพ่ายแพ้ แต่ฮาราโนะก็ไม่เคยต่อต้านเขาอย่างแท้จริงในทางไหนๆ... ไม่เพียงแค่นั้น แต่นั้นมีความเป็นไปได้ที่ฮาราโนะจะกลายเป็นพันธมิตรของเขา!
ท่าทางของคาซึฟุรุ โอกินั้นดูบิดเบี้ยวอย่างมาก
'นี้ ฉันพลาดตรงไหน? ฉัน... พลาดอย่างร้ายแรงได้ยังไง นี้ ฉัน... กลายเป็นคนโง่ไปแล้วจริงๆอย่างงั้นหรือเนี่ย! '
เซจิดูอย่างเงียบๆ และสังเกตการเปลี่ยนแปลงและความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนและน่ารักของเด็กหนุ่มตรงหน้าเขา
'คาซึฟุรุ มีบุคลิกที่ผิดแปลกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้รุนแรงเกินไป แม้ว่าเขาจะยังคงเป็นแบบนี้อยู่ แต่ก็อาจจะไม่เป็นปัญหา ตราบใดที่เขามีประสบการณ์เพียงพอในอนาคตหรือถ้ามีสถานการณ์ที่ยากลำบากเกิดขึ้น เขาควรจะสามารถรู้ถึงความผิดพลาดของตัวเองได้ เขาคิดว่าเขาดีกว่าคนอื่น เขาคิดว่าเขาฉลาดมาก และเขาคิดว่าเขานั้นดีที่สุด... เขาเชื่อว่าเขาเป็นคนพิเศษ นี้เป็นกระบวนการคิดที่คนหนุ่มหลายคนมีก่อนที่จะถึงวัยผู้ใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่นักเนียนมัธยมต้น รวมถึงพฤติกรรมแปลกๆ บางอย่าง และเป็นสิ่งที่เรียกกันทั่วไปว่าโรคอาการดาวน์ซินโดรมม.ต้น'
คาซึฟุรุ โอกิ... พูดง่ายๆก็คือเขาไม่เคยตื่นจากอาการดาวน์ซินโดรมของเขา และเขาก็ไม่เคยมองเห็นข้อบกพร่องเฉพาะในบุคลิกภาพของเขา
ด้วยประสบการณ์ชีวิตของเซจิเขาสามารถมองเห็นได้ แม้กระทั่งแม่มดคู่ที่ปกปิดตัวตนที่แท้จริงของพวกเธอไว้อย่างลึกซึ้งจากคนอื่น ดังนั้นแน่นอนว่าคนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอย่างคาซึฟุรุ โอกิเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะเข้าใจ
เมื่อเห็นว่านักเรียนรุ่นนี้ดูเหมือนจะไม่มีบุคลิกที่เลวทรามอยู่ในตัวของเขา เซจิจึงต้องการช่วยเขานิดหน่อย... แต่เซจิก็เลือกที่จะเว้นจากกิจกรรมแบบที่เขาไม่คุ้นเคยกับพวกเขา
ไม่ใช่ว่าเขาเป็นอาจารย์โอนิซึกะหรืออะไรซักหน่อย
'ล้อเล่นกับผู้ชายคนนี้เป็นครั้งสุดท้ายก็น่าจะเพียงพอแล้ว'
"ฮาราโนะคุง..."
คาซึฟุรุ โอกิดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่เซจิคิดไว้เมื่อคิดถึงคำพูดของเขา
"นายสายไปแล้ว โอกิ" เซจิตั้งใจแสดงรอยยิ้มที่เย็นชาออกมา
" ผมเดิมไม่ได้เป็นศัตรูกับนายตั้งแต่เริ่มต้น แต่นายก็ยังคงแสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อผมโดยไม่มีเหตุผลและต่อต้านการเป็นมิตรของเรา... ดังนั้น ผมขอโทษด้วย แต่ผมเหนื่อยกับนายแล้ว ดังนั้น ตามที่ขอ เราไม่ 'เพื่อน' กันอีกต่อไปแล้ว นายเป็นอิสระแล้ว คุณโอกิ ทำตามที่นายต้องการได้แล้ว"
เซจิโบกมือลวกๆขณะที่เขาหันไปทิศทางตรงกันข้ามกับคาซึฟุรุ
"เดี๋ยว... รอก่อน ฮาราโนะคุง... "
ท่าทางของคาซึฟุรุ โอกินั้นดูเปลี่ยนไปอ่อนลง และรีบวิ่งไปที่เซจิ
"ทุกอย่าง... ทุกอย่างเป็นเพราะฉันไม่ดีเอง ฉัน... แค่พลาดเล็กน้อย ดังนั้น... "
เซจิไม่สนใจเขาและเดินต่อไปเรื่อยๆ
คลื่นแห่งความกังวลเข้ารุมเร้าคาซึฟุรุ โอกิทันทีเมื่อเห็นท่าทางที่ไม่แยแสของเซจิ
เขากำลังอยู่ที่ทางตันในการเพิ่มความสัมพันธ์ของเขากับนัทสึยะ และนักเรียนที่ลึกลับที่ย้ายเข้ามาใหม่นี้ก็อาจเป็นจุดที่ใช้เพิ่มความสัมพันธ์นั้นได้... บางทีเขาอาจเป็นเพียงจุดที่ใช้เพิ่มความสัมพันธ์นั้นได้ก็ได้!
และคาซึฟุรุเนื่องจากตกเป็นเหยื่อของอารมณ์เชิงลบอย่างความหึงหวงและความหวาดกลัว ทำให้เขาบอกตัวเองว่าเขาเป็นศัตรู... คู่ต่อสู้ด้านความรักกับเขา
แต่เมื่อคิดดีๆแล้วเซนโจ ฮาราโนะก็ไม่เคยแสดงความรู้สึกพิเศษไหนๆกับนัทสึยะ โยรุฮานะเลย!
อย่างน้อยที่สุดในสัปดาห์ที่ผ่านมาคาซึฟุรุไม่เคยได้ยินเขาพูดเกี่ยวกับเรื่องของประธานและไม่ได้ยินอะไรเกี่ยวกับหัวข้อนี้จากนักเรียนคนอื่น แต่เขาได้ยินมาหลายครั้งว่าเซนโจ ฮาราโนะบอกกับนักเรียนหญิงคนอื่นๆในชั้นเรียนให้รู้ว่าเขาไม่มีความสัมพันธ์พิเศษกับประธานโยรุฮานะเลย
เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่าประธานโยรุฮานะช่วยให้เขาย้ายเข้ามา บางทีพวกเขาก็อาจจะมีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่โรแมนติกแต่อย่างใด ถ้าพวกเขามีความสัมพันธ์แบบโรแมนติกนั้นก็ควรเป็นหัวข้อร้อนในโรงเรียนมานานแล้ว!
คาซึฟุรุเอาชนะตัวเองภายในใจได้แล้ว สำหรับอารมณ์เชิงลบบางจุดที่เป็นเรื่องธรรมดาในช่วงวัยแรกรุ่น เขามองข้ามความจริงนั้นอย่างได้เห็นได้ชัดและทำผิดพลาดเป็นอย่างร้ายแรง
ถ้าเขาติดเชื้อจากนักเรียนคนอื่นที่มีความสามารถด้อยกว่าเขา? พวกโง่ที่โกรธ กลัวหรือแม้แต่เกลียดชังต่อเซนโจ ฮาราโนะ ... หากอารมณ์ความรู้สึกที่ต่ำตมเหล่านั้นมันทำให้เขาติดเชื้อจริงๆล่ะ!?
มันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง!? เขาควรจะสงบและควบคุมได้โดยไม่ได้รับผลกระทบจากบรรยากาศรอบข้างสิ! แต่นี้ไม่อาจคาดการณ์ได้ ว่าเขาจะกลายเป็นเหมือนพวกโง่นั้น
มันเป็นความผิดของผู้ชายทั้งหมดนั้น! คาซึฟุรุรู้สึกโกรธพวกเขามาก [อ้าว... โบ้ยเฉย]
แต่ไม่ว่าเขาจะพูดเรื่องอะไรไป เขาก็ทำผิดพลาดอย่างที่เซนโจ ฮาราโนะพูด
เซนโจ ฮาราโนะหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากเขาในการที่จะสามารถทำงานร่วมกับทุกคนได้ดีขึ้น และแลกกับการที่เซนโจจะช่วยให้เขาสามารถเพิ่มสัมพันธ์กันระหว่างเขากับประธานได้... เรื่องนี้น่าจะเป็นความสัมพันธ์ที่เป็นประโยชน์ร่วมกันระหว่างเราทั้งสองคน แต่เขากลับต่อต้านมันด้วยเหตุผลโง่ๆและสุดท้ายมันก็พังลงมาทั้งหมด!
คาซึฟุรุเข้าใจความรู้สึกของของเซนโจ ฮาราโนะและคิดถึงเรื่องนี้ ถ้าเขาตั้งใจจะเข้าใกล้กับคนอื่นด้วยการการกระทำที่ดี แต่ได้รับการตอบกลับมาอย่างไม่เป็นมิตร เขาเองก็จะรู้สึกโกรธ และทำกับคนๆนั้นด้วยความเย็นเหมือนกัน
เขาเชื่อว่าเซนโจ ฮาราโนะรู้สึกแบบนี้
"แม่งเอ้ย! ฉัน... ฉันทำผิดพลาดโง่ๆแบบนี้ได้ยังไง '
คาซึฟุรุ โอกิกัดริมฝีปากของเขา
"ขอโทษนะ... ฮาราโนะคุง! ฉันผิดเองทุกอย่างเลย ก่อนหน้านี้ ฉัน... ขอร้องล่ะโปรดให้อภัยฉันด้วยเถอะ!"
เขาพยายามพูดให้ดังมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยที่ไม่ดึงดูดความสนใจของนักเรียนใกล้ๆ ขณะที่เขาขอโทษกับหลังของเซจิ
เซจิหยุดเดินทันที
"ผมได้รับคำขอโทษจากนายแล้ว" เซจิไม่หันกลับไปปล่อยให้ คาซึฟุรุมองไปที่ด้านหลังของเขา "แต่ถ้าผมให้อภัยนายง่ายๆ นายจะเชื่อผมงั้นเหรอ?" เขาถามขึ้น
"เอ่อ... " คาซึฟุรุหยุดไปชั่วขณะหนึ่งด้วยความประหลาดใจ เมื่อเขากัดฟันของเขาอย่างเสียใจ
"รู้สึกอิสระที่จะไปงั้นเหรอ คุณโอกิ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ข้างหลังผมหรอก" เซจิทิ้งประโยคนี้ไว้ ในขณะที่เขายังเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
เขาเต็มไปด้วยความเสียใจในขณะที่ดูเซจิออกห่างไปเรื่อยๆ
เซจิไม่สนใจนักเรียนแบบคาซึฟุรุ โอกิ จากความคิดของเขา ขณะที่เขาปล่อยให้เขายืนอยู่ที่นั่น
สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือการพูดคุยกับประธานโยรุฮานะต่างหาก
เมื่อเซจิมาถึงห้องประชุมของสภานักเรียนอีกครั้ง
"ขอโทษนะครับ" เขาเดินเข้าไปในห้อง
เขาประหลาดใจกับอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆกับนัทสึยะ โยรุฮานะในห้องสภานักเรียน
-----------------------------
คาซึฟุรุ เสร็จไปล่ะ