บทที่ 18 ไอ้เจ้านิววิลเลตต์ เจ้ามีหนทางสู่ความตาย!

ให้ตายสิ นี่มันกฎที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาสดๆ ร้อนๆ เลยนี่นา!

แน่ใจนะว่ากฎข้อนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อเล่นงานผู้เข้าแข่งขันถังซานโดยเฉพาะ?

ผู้เข้าแข่งขันถังซานอ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ!

ผู้พิพากษาสูงสุดนึกอยากจะเพิ่มกฎการแข่งอะไรก็เพิ่มได้ตามใจชอบเลยงั้นหรือ?

ผู้ชมเองก็อึ้งไปเหมือนกัน แต่พอลองคิดดูดีๆ ท่านผู้พิพากษานิววิลเลตต์ก็พูดถูก การพูดจายั่วยุคู่ต่อสู้นั้นทำได้ก่อนเริ่มการประลอง

แต่ในระหว่างการประลองวิญญาณอย่างเป็นทางการ ควรใช้การกระทำเป็นเครื่องพิสูจน์จะดีกว่า!

ทุกคนต่างแสดงความรังเกียจต่อพฤติกรรมต่ำช้าเช่นนี้

"ทักษะวิญญาณยังไม่น่ากลัวเท่าวาจาที่เชือดเฉือน ท่านผู้พิพากษานิววิลเลตต์ เขาช่าง... พูดจนคนอื่นอยากร้องไห้เลย!!!"

ผู้เข้าแข่งขันถังซาน: พฤติกรรมต่ำช้าอะไรกัน? นี่มันก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งไม่ใช่หรือไง?

เขาอยากจะแย้งแต่ก็ทำไม่ได้ ผู้เข้าแข่งขันถังซานรู้สึกอัดอั้นตันใจเหลือเกิน

เขาแค่หวังดีอยากเตือนจูจู๋ชิงว่าอย่าดิ้นรนให้เสียแรงเปล่าแท้ๆ แต่ผลลัพธ์คืออะไร? นิววิลเลตต์หาว่าเขารบกวนสมาธิคู่ต่อสู้!

คนตายยังถูกพูดให้ฟื้นคืนชีพได้!

บัดซบ นิววิลเลตต์จ้องจะเล่นงานข้าผู้เข้าแข่งขันถังซานชัดๆ! ที่พร่ำบอกว่ายุติธรรมเที่ยงตรงน่ะ โกหกทั้งเพ!

"ไม่ถูกสิ ข้าไปใช้วาจาทำร้ายใครตอนไหน?"

ผู้เข้าแข่งขันถังซานพึมพำด้วยความงุนงง เขาสับสนและมึนงงมาก คำพูดของเขามันผิดตรงไหน?

"ผู้เข้าแข่งขันถังซาน สายตาของข้าคือมาตรวัด โปรดอย่าสงสัยในการตัดสินของข้า!"

"ยามที่เจ้าเอ่ยถึงไต้2มู่ไป๋ อารมณ์ของจูจู๋ชิงเต็มไปด้วยความโกรธและความสับสน เจ้าอาจจะตีความได้ว่ามันซับซ้อนยิ่งนัก! ระหว่างพวกเขาน่าจะมีความบาดหมางกันอยู่"

นิววิลเลตต์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมอธิบายเหตุผลว่าทำไมเขาถึงตัดสินว่าผู้เข้าแข่งขันถังซานเจตนา รบกวนคู่ต่อสู้

จูจู๋ชิงสะดุ้งเฮือก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ นางไม่นึกเลยว่านิววิลเลตต์จะสามารถรับรู้อารมณ์ของนางได้!

ผู้เข้าแข่งขันถังซานเองก็อึ้งไปเช่นกัน เขามองจูจู๋ชิงสลับกับนิววิลเลตต์ เขาไม่ใช่คนโง่ สายตาของจูจู๋ชิงนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง ไม่มีการเสแสร้งแกล้งทำแม้แต่น้อย

"หรือว่าจูจู๋ชิงจะมีความแค้นกับไต้2มู่ไป๋จริงๆ?"

"จะว่าไปก็ใช่ สองวันที่ผ่านมา พอจูจู๋ชิงเห็นไต้2มู่ไป๋ทีไรก็มักจะมีท่าทีโกรธเคืองและเมินใส่ตลอด ตอนแรกข้านึกว่านางแค่นิสัยเย็นชา ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง..."

"พวกเขารู้จักกันมาก่อน!"

"ตอนที่ไต้2มู่ไป๋พูดเมื่อครู่นี้ เขาก็มีท่าทีลังเล ดูเหมือนข้าจะเข้าใจผิดไป เขาคงไม่อยากให้ข้าทำร้ายจูจู๋ชิงจริงๆ แต่เขามีความลำบากใจอะไรกันนะ?"

ผู้เข้าแข่งขันถังซานครุ่นคิดในใจ เขาไม่ได้ห่วงใยสถานการณ์ของจูจู๋ชิงหรอก แต่กำลังสงสัยว่าไต้2มู่ไป๋มีความลับอะไรซ่อนอยู่มากกว่า

"ผู้เข้าแข่งขันถังซาน หากตอนนี้ข้าเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้า แล้วข้าเอ่ยถึงแม่นางเสี่ยวอู่ต่อหน้าเจ้า เจ้าจะคิดเช่นไร?"

ผู้เข้าแข่งขันถังซาน: "???"

เจ้านิววิลเลตต์นี่มันรนหาที่ตายจริงๆ!

กล้าดียังไง!

"เห็นไหม เจ้าเองก็คงโกรธเหมือนกัน จะพูดเรื่องพวกนี้ก่อนแข่งก็ย่อมได้ เวลาหนึ่งนาทีนั้นมีไว้ให้ผู้เข้าแข่งขันได้พูดคุยกัน แต่หากมาพูดในระหว่างการแข่งขันอย่างเป็นทางการ มันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง"

"เอาล่ะ ตอนนี้เจ้ายอมรับกฎที่เพิ่มเข้ามาใหม่นี้ได้หรือยัง?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้เข้าแข่งขันถังซานก็ 'บรรลุแจ้ง'!

"ข้า..."

"ข้ายอมรับ!"

ผู้เข้าแข่งขันถังซานพยักหน้าในที่สุด ถึงไม่อยากยอมรับก็ต้องจำใจยอมรับ แม้การเปรียบเปรยของนิววิลเลตต์จะชวนให้โมโหจนอยากฆ่าคน แต่สิ่งที่เขาพูดมาก็ถูกต้องทุกประการ

การทำเช่นนั้นมันไม่เหมาะสมจริงๆ!

เมื่อเห็นว่าผู้เข้าแข่งขันถังซานในฐานะผู้เข้าแข่งขันยอม 'จำนน' ผู้ชมย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

"การแข่งขันดำเนินต่อไปได้!"

สิ้นเสียงประกาศของนิววิลเลตต์ การประลองวิญญาณก็เริ่มต้นขึ้น!

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: พัน... พันธนาการหญ้าเงินคราม!"

ผู้เข้าแข่งขันถังซานและจูจู๋ชิงยืนห่างกันเพียงสามสิบเมตร ทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเขาสามารถควบคุมได้ดั่งใจภายในระยะห้าสิบถึงหกสิบเมตร

เมื่อวงแหวนวิญญาณสีเหลืองวงแรกสว่างวาบ หญ้าเงินครามในมือของผู้เข้าแข่งขันถังซานก็พุ่งทะยานออกไปราวกับเถาวัลย์ยักษ์ ถาโถมเข้าใส่จูจู๋ชิง

จูจู๋ชิงรู้ทักษะของถังซานดี นางเตรียมตัวพร้อมรับมืออยู่แล้ว แต่กลับไม่คิดจะหลบ

"ทักษะวิญญาณที่สอง: ร้อยกรงเล็บโลกันตร์!"

"ซี๊ด..."

"มัวแต่มองนิววิลเลตต์เพลิน สองคนนี้ดูอายุไม่เท่าไหร่ แต่เป็นถึงระดับมหาวิญญาณจารย์เชียวหรือ?"

"นั่นสิ คนหนึ่งระดับยี่สิบเจ็ด อีกคนระดับยี่สิบเก้า เป็นไปได้ยังไงเนี่ย?!"

ทุกคนต่างสูดปากด้วยความทึ่ง มองดูผู้เข้าแข่งขันถังซานและจูจู๋ชิงด้วยความประหลาดใจ

ในตอนนี้ทั้งคู่ไม่ได้สวมหน้ากาก เมื่อผู้ชมได้เห็นใบหน้าชัดๆ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

นั่นเป็นเพราะทั้งสองคนยังดูเด็กมากจริงๆ

เดี๋ยวนะ ถ้าสองคนนี้เป็นอัจฉริยะเหนือมนุษย์ แล้วนิววิลเลตต์ที่ยืนอยู่ขอบสนามล่ะ?

ในฐานะกรรมการตัดสินการประลองระดับมหาวิญญาณจารย์ ความแข็งแกร่งของเขาอย่างน้อยต้องระดับอัคราวิญญาณจารย์ ขึ้นไปใช่ไหม?

นิววิลเลตต์ดูเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก แต่ก็ไม่น่าจะอายุมากกว่าสองคนนี้เท่าไหร่นัก

ทางด้านจูจู๋ชิง ขณะที่นางใช้ร้อยกรงเล็บโลกันตร์ตัดหญ้าเงินคราม วงแหวนวิญญาณวงที่แรกของนางก็สว่างวาบขึ้นตามจังหวะ

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: โลกันตร์ทิ่มแทง!"

นี่คือทักษะโจมตีฉับพลันที่ช่วยให้นางเคลื่อนที่เข้าประชิดตัวคู่ต่อสู้และสร้างความเสียหายได้อย่างรวดเร็ว

มุมปากของผู้เข้าแข่งขันถังซานยกขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววดูแคลนวูบหนึ่ง ตอนที่จูจู๋ชิงตัดหญ้าเงินคราม นางก็พลาดท่าโดนเมล็ดพันธุ์หญ้าเงินครามเกาะติดตัวเข้าให้แล้ว ซึ่งนั่นเข้าทางทักษะวิญญาณที่สองของเขาพอดี!

เขาอุตส่าห์เตือนให้ยอมแพ้ดีๆ แล้วแท้ๆ แต่แม่นางคนนี้ดื้อดึงไม่ฟัง ก็คงต้องกำราบให้สิ้นฤทธิ์

"ทักษะวิญญาณที่สอง: ปรสิต!"

ในชั่วพริบตา ร่างของจูจู๋ชิงที่กำลังพุ่งเข้ามาก็ถูกหญ้าเงินครามพันธนาการไว้แน่นหนาทันที นางพยายามจะใช้กรงเล็บอันแหลมคมตัดพวกมัน แต่แขนขาถูกมัดจนขยับไม่ได้

พละกำลังไม่ใช่จุดเด่นของสายโจมตีเร็วอย่างนาง การจะดิ้นให้หลุดด้วยแรงกายล้วนๆ จึงเป็นไปไม่ได้

หลังจากดิ้นรนอยู่นานแต่ไม่เป็นผล แม้ในดวงตาของจูจู๋ชิงจะฉายแววมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ แต่นางก็จนปัญญาที่จะแก้สถานการณ์

"จูจู๋ชิง..."

เมื่อผู้เข้าแข่งขันถังซานเอ่ยชื่อนาง เขาก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ รีบหันขวับไปมองนิววิลเลตต์

ทันใดนั้น ตัวเขาก็สั่นเทิ้ม... เกือบจะทำผิดกติกาอีกรอบแล้ว!

"ข้ายอมแพ้"

เสียงเย็นชาแต่ชัดเจนของจูจู๋ชิงดังขึ้น ก่อนที่ผู้เข้าแข่งขันถังซานจะทันได้เหวี่ยงนางลงจากเวที นางก็ชิงเอ่ยปากออกมาเสียก่อน

นางรู้ตัวดีว่าไม่ใช่คู่มือของผู้เข้าแข่งขันถังซาน แต่ก็ไม่คิดว่าช่องว่างระหว่างฝีมือจะห่างชั้นกันขนาดนี้

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้เข้าแข่งขันถังซานก็รีบสลายหญ้าเงินคราม คืนอิสรภาพให้แก่จูจู๋ชิง

"ผู้เข้าแข่งขันจูจู๋ชิงขอยอมแพ้ ผู้เข้าแข่งขันถังซานเป็นฝ่ายชนะ!"

นิววิลเลตต์ประกาศด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เขาไม่ได้รู้สึกผิดหวังที่ถังซานชนะ จูจู๋ชิงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของถังซานมาตั้งแต่ต้นแล้ว อีกอย่าง ในฐานะกรรมการผู้เที่ยงธรรม เขาจะไม่ลำเอียงเข้าข้างฝ่ายใดทั้งสิ้น

"หึ ต่อให้เขาจ้องเล่นงานข้า แล้วจะทำไม? ด้วยพลังการต่อสู้ระดับจูจู๋ชิง จะเอาชนะข้าได้ยังไงกัน?!"

ผู้เข้าแข่งขันถังซานคิดในใจ เขาปักใจเชื่อว่านิววิลเลตต์จ้องจะเล่นงานเขา ใครที่ไหนเขาห้ามไม่ให้เกลี้ยกล่อมคู่ต่อสู้ให้ยอมแพ้ก่อนแข่งกันเล่า?

ผู้ชมดูจะกร่อยๆ ลงไปบ้าง การประลองรอบนี้จบเร็วเกินไป ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายต่างใช้ทักษะวิญญาณแค่สองอย่าง และใช้ต่อเนื่องกันในเวลาอันสั้น

การแข่งขันเพิ่งจะเริ่ม ก็ดันจบลงซะแล้ว

"หือ?"

ทันทีที่การแข่งขันจบลง นิววิลเลตต์ก็ชะงักไปเล็กน้อย พลังภายในกายของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง!

พลังที่ได้จากการแข่งรอบนี้รอบเดียว มากกว่าทุกรอบที่ผ่านมารวมกันเสียอีก

"มันเป็นเพราะเหตุใดกัน?"