บทที่ 19: สองพ่อลูกตระกูลเชียนตกตะลึงไปร้อยปี! (2)

เมื่อปิปิตงมายืนอยู่เบื้องหน้าสัตว์วิญญาณแมงมุมที่เชียนเต้าหลิวจัดการสยบไว้เรียบร้อยแล้ว นางไม่ได้ลงมือสังหารมันในทันที

ทว่านางกลับปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ที่สองของนาง 'จักรพรรดิแมงมุมดูดวิญญาณ' ออกมา

ทันทีที่จักรพรรดิแมงมุมดูดวิญญาณปรากฏกายขึ้นด้านหลังปิปิตง แววตาของเชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋ฉายแววฉงนเล็กน้อย

พวกเขาสงสัยว่าเหตุใดปิปิตงจึงไม่รีบสังหารสัตว์วิญญาณเพื่อดูดซับวงแหวนวิญญาณ แต่กลับเรียกวิญญาณยุทธ์ที่สองออกมาแทน นางมีจุดประสงค์อันใดกันแน่?

ขณะที่เชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋กำลังงุนงงกับการกระทำของปิปิตง เชียนเฉิงเซียวที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับดูออกถึงเจตนาของนาง

เหตุผลที่ปิปิตงเรียกวิญญาณยุทธ์ที่สองอย่างจักรพรรดิแมงมุมดูดวิญญาณออกมา ก็เพราะนางมีความสามารถคล้ายคลึงกับวิญญาณยุทธ์ที่สองของเขา แม้ประสิทธิภาพจะไม่เทียบเท่าของเขาก็ตาม

มิเช่นนั้น ขีดจำกัดในการดูดซับวงแหวนวิญญาณวงแรกของนางคงไม่หยุดอยู่ที่ 1,500 ปีหรอก

และแล้ว ท่ามกลางสายตาของทุกคน ปิปิตงก็ก้าวเข้าไปใกล้สัตว์วิญญาณแมงมุมสีเขียวเข้ม ขาหน้าอันแหลมคมทั้งสองข้างของจักรพรรดิแมงมุมดูดวิญญาณที่เพิ่งถูกเรียกออกมาพุ่งเสียบทะลุร่างของสัตว์ร้ายทันที

ภายใต้การจับตามองของเชียนเต้าหลิวและคนอื่นๆ เพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างของแมงมุมยักษ์สูงสองเมตรก็เหี่ยวแห้งลงต่อหน้าต่อตา

จากนั้น วงแหวนวิญญาณสีม่วงก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากซากศพของมัน

เมื่อเห็นวงแหวนวิญญาณปรากฏขึ้น ดวงตาของปิปิตงก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ราวกับนึกถึงภาพความสุขสมบางอย่าง นางรีบนั่งขัดสมาธิลงทันที แล้วเริ่มดูดซับวงแหวนวิญญาณอย่างเบิกบานใจ

เมื่อปิปิตงเริ่มเข้าสู่กระบวนการดูดซับ หลับตาพริ้ม เชียนสวินจี๋และเชียนเต้าหลิวที่เฝ้ามองอยู่นั้น เห็นวงแหวนวิญญาณสีม่วงอายุ 1,500 ปีค่อยๆ ลอยเข้ามาครอบร่างของนาง ทั้งสองถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ต้องเห็นกับตาตัวเองเท่านั้น พวกเขาถึงจะวางใจได้จริงๆ

เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา นอกจากการได้รับวงแหวนวิญญาณจากการสืบทอดตำแหน่งเทพหรือบททดสอบเทพเจ้าแล้ว ไม่เคยมีใครหน้าไหน ไม่ว่าจะเก่งกาจเพียงใด ที่จะมีวงแหวนวิญญาณวงแรกหรือวงที่สองเป็นระดับพันปีได้

เพราะหากฝืนดูดซับวงแหวนวิญญาณที่เกินขีดจำกัดของตน ร่างกายจะระเบิดและตายตกไปก่อนที่จะดูดซับเสร็จสิ้น

ทว่าเมื่อทั้งสองคลายความกังวลลง จู่ๆ เชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ แววตาพลันเปลี่ยนเป็นความหวาดผวา

จากนั้น ทั้งคู่ก็หันขวับไปมองเชียนเฉิงเซียวพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย สายตาเต็มไปด้วยความเวทนาสงสาร

ฝ่ายเชียนเฉิงเซียว เมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์จากเชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋ ก็อดรู้สึกงงงวยไม่ได้

สองคนนี้ยังไม่ตื่นดีหรือไง หรือลืมกินยาเขย่าขวดวันนี้?

วันนี้สองคนนี้ป่วยหรือเปล่า? ทำไมถึงมองข้าด้วยสายตาน่าสมเพชแบบนั้น?

ป่วยแน่ๆ!

เชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋มองดูเชียนเฉิงเซียวที่เข้าใจความหมายผิดไปคนละทิศละทาง แล้วหันมาสบตากันเอง

"อืม!"

"อืม~"

เพียงสบตากัน สองพ่อลูกก็เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายได้ทันที

สมแล้วที่เป็นพ่อลูกกัน มีกระแสจิตสื่อถึงกันได้จริงๆ

เมื่อครู่ หลังจากปิปิตงใช้วิญญาณยุทธ์จักรพรรดิแมงมุมดูดวิญญาณเสียบร่างสัตว์วิญญาณแมงมุม ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูปก็สูบพลังชีวิตมันจนแห้งเหี่ยว

น่ากลัว... ช่างน่ากลัวจริงๆ

ถ้าในอนาคตเจ้าหนูสองคนนี้แต่งงานกัน แล้วเชียนเฉิงเซียวยังทำตัวเย็นชาใส่ปิปิตงจนนางโกรธแบบนี้ต่อไป...

มีหวังแม่หนูปิปิตงได้สูบเจ้าเด็กแสบเชียนเฉิงเซียวจนแห้งตายคาอกแน่ๆ?

แค่คิด เชียนเต้าหลิวยังพอทน แต่เชียนสวินจี๋นี่สิถึงกับตัวสั่นงันงก

ในขณะที่ปิปิตงกำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณ เยว่กวนและกุ้ยเม่ยที่กระตือรือร้นอยากจะสร้างผลงาน ไม่อยากยืนดูอยู่เฉยๆ ต่างก็แยกย้ายกันไปหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมมาให้ปิปิตง

แต่ทว่า เมื่อทั้งคู่ลากสัตว์วิญญาณที่จับมาได้ กลับมาตามร่องรอยที่เชียนสวินจี๋และคนอื่นๆ ทิ้งไว้ พวกเขาก็ต้องยืนอ้าปากค้างเมื่อเห็นปิปิตงนั่งขัดสมาธิดูดซับวงแหวนวิญญาณอยู่บนพื้นแล้ว

เดี๋ยวนะ... พวกเราสองคนมาเพื่อเป็นตัวประกอบฉากจริงๆ เหรอเนี่ย?

องค์สังฆราช ท่านมหาปุโรหิต อย่างน้อยก็ให้โอกาสพวกเราพี่น้องได้โชว์ฝีมือบ้างเถอะ!

ขณะที่เยว่กวนและกุ้ยเม่ยกลับมา เชียนเฉิงเซียวที่ยืนมองปิปิตงดูดซับวงแหวนวิญญาณอยู่ ก็เริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ

เขารู้ดี แม้จะใช้ส้นเท้าคิดก็ยังรู้ว่าความรู้สึกไม่ปลอดภัยนี้มาจากปิปิตง ยัยบ้าคนนี้ต้องมีแผนชั่วร้ายแน่ๆ

ความไม่ปลอดภัยทั้งมวลเกิดจากพลังโจมตีไม่เพียงพอ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ต้องแข็งแกร่งด้วยตัวเองเท่านั้น

คิดได้ดังนั้น เชียนเฉิงเซียวก็เดินเข้าไปหาเชียนเต้าหลิวแล้วกล่าวว่า "ท่านปู่ ปิปิตงได้วงแหวนวิญญาณแล้ว เพื่อเป็นการไม่เสียเวลาและรีบกลับเมืองวิญญาณยุทธ์ ท่านพาข้าไปหาวงแหวนวิญญาณที่ข้าต้องการบ้างเถอะขอรับ"

"อืม ไปกันเถอะ!"

ได้ยินหลานชายพูดเช่นนั้น เชียนเต้าหลิวก็พยักหน้ารับ

จากนั้น เชียนเต้าหลิวก็คว้าร่างเชียนเฉิงเซียวหิ้วขึ้นมาราวกับลูกเจี๊ยบ แล้วพุ่งทะยานลึกเข้าไปในป่าใหญ่ซิงโต้วทันที

เชียนเฉิงเซียวที่ถูกหิ้วต่องแต่งอยู่ในมือเชียนเต้าหลิว ได้แต่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

ตาแก่นี่เห็นเขาเป็นลูกเจี๊ยบจริงๆ สินะ

"จริงสิ ท่านปู่ ช่วยหาสัตว์วิญญาณที่มีพลังวิญญาณประมาณสามพันปีให้ข้าที เอาแบบสายโจมตีหรือแบบที่ช่วยเสริมพละกำลังให้ข้าก็ได้"

"โห?"

"เจ้าเด็กแสบ ศักดิ์ศรีสูงไม่เบานะเรา"

"เห็นปิปิตงดูดซับวงแหวนแรกได้ 1,500 ปี เจ้าก็เลยยอมไม่ได้ ต้องเอาให้มากกว่านาง จะเอาถึงสามพันปีเลยรึ?"

ถึงตรงนี้ เชียนเต้าหลิวหัวเราะร่า "เจ้าหนู การดูดซับวงแหวนวิญญาณไม่ใช่เรื่องเอามาอวดเบ่งกันนะ"

"ก้าวพลาดนิดเดียวอาจถึงแก่ชีวิตได้ แถมเจ้าก็เห็นแล้วว่าทำไมแม่หนูปิปิตงถึงดูดซับวงแหวน 1,500 ปีได้"

"กรณีของนางมันพิเศษ นางใช้วิญญาณยุทธ์ที่สองดูดกลืนสัตว์วิญญาณเพื่อเสริมพลังให้ตัวเอง"

"นางถึงแหกกฎของทวีปโต้วหลัวและดูดซับข้ามระดับได้"

พูดไปพลาง เชียนเต้าหลิวก็หยุดเคลื่อนไหว วางเชียนเฉิงเซียวลง แล้วมองหน้าเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

"ข้ารู้อยู่แล้ว!"

"ข้าไม่ใช่คนโง่ที่จะเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นนะ"

"ปิปิตงนางมีวิธีพิเศษในการดูดซับข้ามระดับ ข้าเองก็มีเหมือนกัน"

"อีกอย่าง ถ้าท่านปู่เป็นห่วง ท่านลองตรวจสอบร่างกายข้าดูก็ได้"

"ร่างกายข้าพิเศษมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งฝึกฝน พละกำลังยิ่งเพิ่มพูน ร่างกายก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น"

"แถมเส้นลมปราณในตัวข้ายังทนทานกว่าคนทั่วไป ดังนั้นการดูดซับวงแหวนแรกระดับสามพันปี เป็นไปได้แน่นอน"

เชียนเต้าหลิวมองหน้าหลานชายที่ดูจริงจังขึงขัง หลังฟังจบ เขาก็วางมือลงบนไหล่ของเชียนเฉิงเซียว เพื่อตรวจสอบสภาพร่างกาย

ตอนแรกก็ไม่เท่าไหร่ แต่พอตรวจสอบอย่างละเอียดเท่านั้นแหละ ดวงตาของเชียนเต้าหลิวถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

คุณพระช่วย! เจ้าหนูนี่... ก่อนที่เชียนสวินจี๋จะรับมาเลี้ยง เชียนเต้าหลิวเคยตรวจสอบร่างกายเชียนเฉิงเซียวด้วยตัวเองเพราะเรื่องวิญญาณยุทธ์มาแล้ว

เวลาผ่านไปแค่สองเดือน ร่างกายของเจ้าหนูนี่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างน้อยห้าเท่า!

ผิดปกติ... มันผิดปกติเกินไปแล้ว!