บทที่ 202 วางแผนใส่ร้ายกู้หงหว่าน

บทที่ 202 วางแผนใส่ร้ายกู้หงหว่าน!

จี้เสี่ยวซานยังไม่ทันได้เอ่ยปาก จี้เสี่ยวฮวาที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พูดปฏิเสธเสียงแข็ง

"ไม่มีอะไรต้องคุยแล้วค่ะ ตอนแรกหนูก็อยากช่วยพวกพ่อกล่อมแม่ แต่ในเมื่อพ่อกับย่าทำกับแม่แบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องคุยอะไรกันอีกแล้ว!"

จี้เสี่ยวฮวาไม่อยากอยู่บ้านตระกูลจี้แม้แต่วินาทีเดียว เธออยากพาแม่ออกไปก่อน แล้วค่อยติดต่อพี่ใหญ่จี้เสี่ยวไห่ ให้สามพี่น้องร่วมมือกันช่วยแม่หย่าให้สำเร็จ

แต่เรื่องราวมันไม่ง่ายอย่างที่คิด พ่อลูกตระกูลจี้เห็นลูกหลานดื้อแพ่งไม่ยอมคุยด้วย จี้ฮุ่ยเต๋อก็ส่งสายตาให้พี่ชายทั้งสองคนเข้าไปขวางทางไว้ทันที

กู้หงหว่านคาดไม่ถึงว่าจี้ฮุ่ยเต๋อจะกล้าลงไม้ลงมือกับเธอ แถมยังคิดจะใช้กำลังกับลูกตัวเองอีก เธออดไม่ได้ที่จะด่าทอ

"จี้ฮุ่ยเต๋อ คุณยังเป็นคนอยู่รึเปล่า? แค่ไม่อยากหย่า ถึงกับต้องจ้างคนมาขังลูกเมียไว้ในบ้านเก่าเลยเหรอ!"

"คุณขังเราได้แค่วันเดียว หรือจะขังไปตลอดชีวิต? ถ้าวันนี้พ่อฉันไม่เห็นฉันกลับไป พรุ่งนี้ท่านต้องมาตามหาแน่ ถึงตอนนั้นเรื่องมันจะไม่จบแค่การหย่าหรอกนะ!"

กู้หงหว่านบอกผู้เฒ่ากู้ไว้แล้วว่าจะกลับบ้านวันนี้ เพื่อไปรอรับหลานชายและหลานสะใภ้ที่สถานีรถไฟ

ถ้าเธอไม่กลับไป อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ผู้เฒ่ากู้ต้องร้อนใจมาตามหาแน่นอน

ต่อให้จี้ฮุ่ยเต๋อโกหกแค่ไหน ถ้าพ่อไม่เจอตัวเธอ พ่อไม่มีทางยอมกลับไปมือเปล่าแน่!

และเมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้ตำรวจจะเอาผิดแม่ลูกตระกูลจี้ข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวไม่ได้เพราะติดความเป็นสามีภรรยา แต่ตระกูลกู้ไม่มีทางปล่อยพวกเขาไว้แน่!

พอได้ยินกู้หงหว่านขู่ พี่ชายทั้งสองของจี้ฮุ่ยเต๋อก็เริ่มลังเล หันไปมองน้องชายอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"ฮุ่ยเต๋อ หรือเราจะพอแค่นี้เถอะ พ่อตาแกเป็นถึงผู้บัญชาการกองทัพ ถ้าท่านโกรธขึ้นมา พวกเราจะซวยเอานะ!"

"นั่นสิเสี่ยวเต๋อ พวกพี่แค่อยากช่วยกล่อมพี่สะใภ้เพราะเห็นแก่นาย แต่ถ้าต้องใช้กำลังบังคับกันแบบนี้ มันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดีหรอก!"

สองพี่น้องตระกูลจี้ไม่เคยได้รับความโปรดปรานเท่าจี้ฮุ่ยเต๋อมาตั้งแต่เด็ก พ่อตายกโควตางานให้จี้ฮุ่ยเต๋อคนเดียว ส่วนพวกเขาก็ได้แค่เศษเงินแล้วก็ก้มหน้าทำนาต่อไป

ที่ยอมมาช่วยวันนี้ ก็เพราะหวังว่าถ้าน้องชายยังดองกับตระกูลกู้ พวกเขาจะได้อาศัยใบบุญไปด้วย

แต่ดูทรงแล้ว กู้หงหว่านกับหลานๆ คงแค้นตระกูลจี้เข้ากระดูกดำ ขืนดันทุรังช่วยต่อ มีหวังหาเรื่องใส่ตัวเปล่าๆ ไม่คุ้มเสีย!

เห็นลูกชายสองคนลังเล แม่เฒ่าจี้ก็ง้างมือตบหลังลูกชายคนละป้าบ แล้วด่าเปิง

"พวกแกสองคนยังจำนามสกุลตัวเองได้ไหม? ทำไมเอาแต่เข้าข้างคนนอกฮะ?"

"น้องชายขอให้ช่วยก็ช่วยไปสิ! มีปัญหาอะไรเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง!"

แม่เฒ่าจี้ไม่รู้วิธีรักษาชีวิตแต่งงานของลูกชายคนเล็กหรอก แต่รู้ดีว่าถ้าปล่อยกู้หงหว่านกลับตระกูลกู้ไปตอนนี้ ทุกอย่างจบเห่แน่!

ต้องขังไว้ก่อน แล้วค่อยหาทางแก้ทีหลัง ยังไงก็ต้องยื้อไว้ให้ได้!

พี่ชายตระกูลจี้เชื่อฟังแม่มาแต่ไหนแต่ไร โดนแม่ด่าแถมจี้ฮุ่ยเต๋อก็ไม่คัดค้าน เลยจำใจเข้าไปล็อกตัวจี้เสี่ยวซานและคนอื่นๆ ไว้

จี้เสี่ยวซานพยายามจะสะบัดหลุด แต่เพราะต้องประคองกู้หงหว่านแถมอีกฝ่ายมีพวกมากกว่า สุดท้ายก็สู้แรงไม่ไหว โดนลากกลับเข้าไปในบ้าน

"แม่ แล้วจะเอายังไงต่อ? จะขังไว้แบบนี้ตลอดไปเหรอ?"

หลังจากต้อนทุกคนเข้าไปในบ้านและลงกลอนเรียบร้อย สามพี่น้องตระกูลจี้ก็ลากแม่มาปรึกษาเสียงเครียด

ขวางไว้ได้แล้วก็จริง แต่ขังลืมแบบนี้มันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว ขังวันเดียวพอไหว แต่จะขังตลอดไปไม่ได้!

แม่เฒ่าจี้ที่เมื่อกี้ออกแรงจนเหงื่อท่วม ปาดเหงื่อบนหน้าผากแล้วนั่งลงบนเก้าอี้

"แน่นอนว่าขังตลอดไม่ได้ ฉันมีวิธี แต่เสี่ยงหน่อย ต้องแยกเสี่ยวซานกับเสี่ยวฮวาไปขังคนละห้องก่อนถึงจะลงมือได้"

จี้ฮุ่ยเต๋อถามอย่างสงสัย "วิธีอะไรครับแม่?"

แม่เฒ่าจี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกระซิบเสียงเบากว่าเดิม "กู้หงหว่านหัวเด็ดตีนขาดก็จะหย่า พูดดีๆ คงไม่ฟัง งั้นเราก็ทำให้หล่อนทำผิดซะสิ"

จี้ฮุ่ยเต๋อขมวดคิ้ว "แม่พูดให้ชัดๆ สิ อย่าอมพะนำ!"

เห็นลูกชายร้อนใจ แม่เฒ่าจี้ก็เฉลยรวดเดียวจบ "ง่ายนิดเดียว วางยาให้หล่อนสลบ แล้วหาผู้ชายสักคนยัดเข้าไปในห้องหล่อน"

"แล้วเราค่อยบุกเข้าไปจับชู้ ต่อให้กู้หงหว่านปฏิเสธ แต่การอยู่สองต่อสองกับชายอื่นในห้องมันก็มัดตัวแน่นหนา มีหลักฐานนี้อยู่ในมือ หล่อนไม่กล้าเอ่ยปากขอหย่าแน่!"

จี้ฮุ่ยเต๋อหน้าบูดเบี้ยวทันที "แม่ คิดบ้าอะไรเนี่ย? นี่มันหาเรื่องสวมเขาให้ตัวเองชัดๆ!"

"แถมถ้าพาคนไปจับชู้ กู้หงหว่านคงไม่มีหน้าอยู่ที่เมืองหลวงต่อ แล้วมันต่างอะไรกับหย่ากันล่ะ?"

แม่เฒ่าจี้ถลึงตาใส่ลูกชาย "ต่างสิยะ! ถ้าหล่อนทำผิด ผู้เฒ่ากู้จะต้องรู้สึกผิดกับแก แล้วก็ต้องชดเชยค่าเสียหายให้แกแน่!"

"อีกอย่าง ฉันไม่ได้บอกให้พาคนนอกไปจับซะหน่อย เอาแค่คนกันเอง กับพวกเสี่ยวซานเสี่ยวฮวาก็พอ พวกมันไม่กล้าเอาเรื่องแม่ตัวเองไปประจานหรอก!"

แม่เฒ่าจี้วางแผนมาดีแล้ว จี้เสี่ยวซานกับจี้เสี่ยวฮวาตอนนี้เข้าข้างแม่ แต่ถ้ามาเห็นตำตาว่าแม่นอนกับชายชู้ คงอับอายขายขี้หน้าจนไม่กล้าช่วยแม่อีก

ถ้าเป็นเมื่อก่อน จี้ฮุ่ยเต๋อคงไม่ยอมทำตามแผนแม่แน่

แต่ตอนนี้กู้หงหว่านแข็งข้อเกินเยียวยา แถมตัวเขาเองก็แอบกินตับกับพานเหยียนหลันไปแล้ว คิดไปคิดมา สุดท้ายเขาก็พยักหน้าตกลง

"วิธีนี้ก็น่าลอง แต่ใครจะยอมมาเป็น 'ชายชู้' ล่ะ? คงไม่มีใครกล้าหรอกมั้ง?"

แม่เฒ่าจี้ตบมือลูกชายแล้วหัวเราะ "แกลืมไอ้ทึ่มเจ็ดที่ถนนอู่เฟิงไปแล้วเหรอ? ตอนนี้มันอยู่คนเดียว แค่เอาของกินไปล่อแล้วยัดเข้าห้องไป ก็เรียบร้อย!"

ในเมื่อแม่เฒ่าจี้เสนอแผนนี้ ย่อมมีตัวละครในใจอยู่แล้ว

ถนนอู่เฟิงอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ มีชายหนุ่มสติไม่สมประกอบอาศัยอยู่คนหนึ่ง

ตอนเด็กๆ ป่วยหนักจนสมองกระทบกระเทือน ครอบครัวเลยทิ้งให้อยู่บ้านเก่าคนเดียว

ถึงจะเป็นคนปัญญาอ่อน แต่รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาพอดูได้ อายุอานามก็เพิ่งจะสามสิบต้นๆ

ถ้ายืนเฉยๆ ไม่พูดไม่จา ก็ดูเป็นผู้เป็นคนอยู่หรอก!

พอแม่เตือนความจำ จี้ฮุ่ยเต๋อก็ลุกพรวดขึ้นมาทันทีด้วยความกระตือรือร้น

"งั้นรีบไปกันเถอะ ให้พี่ใหญ่กับพี่รองกลับบ้านไปตามหลานๆ มาช่วย!"

"ให้พวกหลานจับแยกกู้หงหว่านไปอยู่ห้องเดียว แล้วเฝ้าหน้าประตูไว้ห้ามใครเข้า ส่วนเราสองคนไปที่ถนนอู่เฟิง!"

ความจริงเรื่องนี้ไม่ควรรีบร้อน ควรวางแผนให้รัดกุมก่อนลงมือ

แต่กู้หงหว่านบอกว่าอย่างช้าพรุ่งนี้ผู้เฒ่ากู้จะมาตามหา เพื่อความชัวร์ ต้องรีบลงมือให้เร็วที่สุด!

เห็นลูกชายลุกขึ้น แม่เฒ่าจี้ก็ลุกตาม

สองแม่ลูกตกลงกันเสร็จก็แยกย้ายกันไปตามคน คนหนึ่งไปตามหลานๆ มาช่วย อีกคนไปล่อลวงไอ้ทึ่มเจ็ดที่ถนนอู่เฟิง

ทว่า ในขณะที่แม่ลูกตระกูลจี้กำลังเตรียมการใส่ร้ายกู้หงหว่าน คนตระกูลกู้ก็เริ่มเอะใจว่ามีบางอย่างผิดปกติ และกำลังบึ่งรถมุ่งหน้ามาที่บ้านตระกูลจี้!