บทที่ 201 งานนี้ต้องหย่า

บทที่ 201 งานนี้ต้องหย่า!

ในเมื่อกู้หงหว่านถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ในบ้าน แม่เฒ่าจี้จะยอมให้หลานๆ เข้าไปเห็นสภาพนั้นได้อย่างไร นางรีบกางแขนขวางไว้แล้วพูดว่า

"เสี่ยวฮวา เสี่ยวซาน ย่าให้พ่อเรียกพวกหลานมาช่วยไกล่เกลี่ยนะ ไม่ใช่มาช่วยพ่อกับแม่หย่ากัน!"

"ขืนบุกเข้าไปตอนนี้ แม่แกยิ่งอยากจะหย่าเข้าไปใหญ่ เชื่อย่าเถอะนะ ถือว่าย่าขอร้อง ใจเย็นๆ แล้วฟังย่าก่อนได้ไหม?!"

แม่เฒ่าจี้รู้ดีว่าเวลานี้ถ้าใช้ไม้แข็ง เด็กๆ จะยิ่งต่อต้าน

นางจึงกลอกตาไปมา อาศัยจังหวะที่เสื้อบัง แอบหยิกต้นขาตัวเองอย่างแรง จนน้ำตาเล็ด ขอบตาแดงก่ำ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้น

จี้เสี่ยวฮวายังโกรธที่แม่เฒ่าจี้ว่าร้ายกู้หงหว่านเมื่อครู่ เห็นนางร้องไห้ก็ไม่อยากจะสนใจ

แต่จี้เสี่ยวซานกับภรรยานี่สิ ตกใจที่จู่ๆ ย่าก็ร้องไห้ออกมา

"คุณย่าทำอะไรเนี่ย? พวกเราแค่อยากเข้าไปฟังเหตุผลของแม่... ต้องรู้ความจริงทั้งสองฝ่ายก่อนสิครับถึงจะไกล่เกลี่ยถูก!"

อู๋ฮุ่ยหลิง ภรรยาของจี้เสี่ยวซานก็ช่วยพูดกล่อม "ใช่ค่ะคุณย่า เมื่อกี้คุณย่าบอกเองว่าแม่โวยวายเพราะพ่อดื่มเหล้าไม่ใช่เหรอคะ?"

"พวกเราฟังความข้างคุณย่าแล้ว ขอเข้าไปฟังเหตุผลของแม่บ้าง จะได้รู้ว่าควรเริ่มแก้ตรงไหน!"

จี้เสี่ยวฮวาไม่ได้ใจเย็นเหมือนน้องชายและน้องสะใภ้ เห็นแม่เฒ่าจี้บีบน้ำตาก็ขมวดคิ้วอย่างรำคาญ

"คุณย่าทำอะไรแม่หรือเปล่า? ถึงได้ขวางไม่ให้พวกเราเข้าไป?"

"พ่อทำร้ายแม่จนดูไม่ได้ หรือว่าย่าช่วยพ่อจับแม่มัดไว้กันแน่?!"

พูดจบ จี้เสี่ยวฮวาก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปในบ้าน แม่เฒ่าจี้จะลุกขึ้นมาขวาง แต่จี้เสี่ยวซานกับอู๋ฮุ่ยหลิงสบตากัน แล้วช่วยกันล็อกตัวนางไว้

เห็นจี้เสี่ยวฮวาไปถึงหน้าประตูแล้ว แม่เฒ่าจี้ก็ดิ้นรนด้วยความร้อนรน "เสี่ยวซาน! ฮุ่ยหลิง! มาจับย่าทำไม? จะก่อกบฏตามพี่สาวแกหรือไง?!"

จี้เสี่ยวซานกับภรรยาไม่ตอบ ได้แต่หันไปมองจี้เสี่ยวฮวาที่กำลังเปิดประตู

กู้หงหว่านถูกแม่เฒ่าจี้กับจี้ฮุ่ยเต๋อมัดและอุดปากไว้ ถ้าไม่มีคนช่วย นางไม่มีทางออกมาเองได้ ประตูห้องจึงไม่ได้ลงกลอน

จี้เสี่ยวฮวาผลักประตูเข้าไปอย่างง่ายดาย ทันทีที่ก้าวเข้าไป ภาพที่เห็นบนเตียงทำเอาเธอช็อกจนตัวแข็ง

"อือ! อือ!"

กู้หงหว่านถูกมัดแน่นมาก แค่ขยับตัวนิดเดียวก็เจ็บไปถึงกระดูก

นางจึงนอนนิ่งๆ หลับตาออมแรงมาตลอด พอได้ยินเสียงเปิดประตู พอลืมตาขึ้นเห็นว่าเป็นลูกสาวคนรอง นางก็ตื่นเต้นส่งเสียงอู้อี้ขอความช่วยเหลือ!

"แม่!!"

จี้เสี่ยวฮวาคิดแค่ว่าแม่คงโดนย่าขังไว้ในห้อง ไม่นึกเลยว่าจะถึงขั้นถูกจับมัดและอุดปากแบบนี้

เห็นสภาพแม่อิดโรย ขอบตาของจี้เสี่ยวฮวาก็ร้อนผ่าว มือไม้สั่นรีบเข้าไปดึงผ้าออกจากปากแม่ แล้วเร่งแก้มัดเชือกที่ตัว

จี้เสี่ยวซานกับอู๋ฮุ่ยหลิงที่อยู่หน้าประตูได้ยินเสียงร้องเรียกแม่ ก็รีบผลักแม่เฒ่าจี้ออกแล้ววิ่งตามเข้ามา

เห็นพี่สาวกำลังแก้มัดให้แม่อย่างลนลาน ใบหน้าของจี้เสี่ยวซานก็ดำทะมึนทันที เขารีบเข้าไปช่วยจี้เสี่ยวฮวาแกะเชือก

"แม่! เกิดอะไรขึ้นครับ? ทำไมถึงโดนมัดแบบนี้? ฝีมือพ่อกับย่าใช่ไหม?!"

พอไม่มีคนขวาง แม่เฒ่าจี้ก็ตามมาถึงหน้าประตูห้อง

ยังไม่ทันที่นางจะแก้ตัว กู้หงหว่านบนเตียงก็ชี้นิ้วมาที่นาง พร้อมพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

"ใช่ ฝีมือเขาแหละ ย่าแกเป็นคนสั่งให้พ่อจับแม่มัด เพราะกลัวว่าแม่จะหย่ากับพ่อ!"

"เสี่ยวฮวา เสี่ยวซาน รีบพาแม่ออกไปเถอะ ขืนอยู่ต่อไม่รู้จะโดนทำร้ายอะไรอีก!"

ความแตกแล้ว แม่เฒ่าจี้รีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน "เข้าใจผิด! เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว!"

จี้เสี่ยวซานพูดเสียงเย็น "เข้าใจผิดอะไรถึงต้องมัดแม่ขนาดนี้? งานนี้ต้องหย่าครับ ขืนอยู่ต่อแม่คงโดนพวกย่าทรมานจนตายแน่!"

พูดจบ จี้เสี่ยวซานก็ประคองกู้หงหว่านลุกจากเตียง กลัวว่าแม่จะเจ็บจนเดินไม่ไหว เขาเลยย่อตัวลงให้แม่ขี่หลัง แล้วแบกเดินออกไป

แม่เฒ่าจี้หน้าซีดเผือด กลัวว่าถ้าหลานแบกแม่ออกไปสภาพนี้ ชาวบ้านเห็นเข้าชื่อเสียงตระกูลจี้คงป่นปี้ นางรีบวิ่งตามไปอ้อนวอน

"เสี่ยวซาน เข้าใจผิดจริงๆ นะ ย่าเป็นย่าแท้ๆ ของแก เป็นแม่สามีของหงหว่าน เขาเรียกย่าว่าแม่ ย่าจะไปทำร้ายเขาได้ยังไง?"

"เมื่อกี้เขาเถียงกับฮุ่ยเต๋อรุนแรงมาก ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ย่ากลัวเขาจะคลุ้มคลั่งทำร้ายตัวเอง เลยมัดไว้ให้สงบสติอารมณ์เฉยๆ!"

จี้เสี่ยวฮวาหัวเราะด้วยความโกรธจัด "อยากให้แม่สงบสติอารมณ์? แล้วทำไมไม่มัดพ่อให้สงบสติอารมณ์บ้างล่ะ?"

อู๋ฮุ่ยหลิงเสริมทันที "พี่รองพูดถูกค่ะ อาศัยจังหวะพวกเราไม่อยู่รุมรังแกแม่ชัดๆ หนูก็เห็นด้วยเรื่องหย่าค่ะ!"

อู๋ฮุ่ยหลิงกับกู้หงหว่านเข้ากันได้ดี แม้จะเป็นแม่ผัวลูกสะใภ้ แต่รักกันเหมือนแม่ลูกแท้ๆ

ช่วงนี้เธอกับเสี่ยวซานงานยุ่ง กู้หงหว่านก็อาสาช่วยเลี้ยงหลานสองคนให้อย่างเต็มใจ

แถมยังคอยมาทำกับข้าว ทำงานบ้านให้โดยไม่เคยบ่น อู๋ฮุ่ยหลิงซาบซึ้งใจแม่สามีคนนี้มาก

แม่สามีดีๆ แบบนี้หายาก เธอยังไม่ทันได้ตอบแทนบุญคุณ จะปล่อยให้คนตระกูลจี้มารังแกไม่ได้ งานนี้ต้องหย่าให้ได้!

เห็นหลานสามคนเข้าข้างกู้หงหว่านกันหมด แม่เฒ่าจี้ก็ทำอะไรไม่ถูก

จังหวะที่พวกเขากำลังจะแบกกู้หงหว่านออกไป จี้ฮุ่ยเต๋อก็กลับมาถึงพอดี

เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่พาพานเหยียนหลาน และน้องชายตระกูลจี้อีกสองคนมาด้วย

เห็นจี้เสี่ยวซานแบกคนจะออกไป พวกเขาก็กรูกันเข้ามาขวางทางไว้

"พ่อจะทำอะไร? ถึงกับไปตามพวกลุงมาขวางทาง กะจะกักขังหน่วงเหนี่ยวพวกเราไม่ให้หย่าเหรอ?!"

จี้เสี่ยวซานจ้องหน้าพ่อด้วยความโกรธ

ลุงสองคนของตระกูลจี้ทำงานใช้แรงงานในนาทุกวัน ร่างกายกำยำแข็งแรง

ฝ่ายนั้นมีผู้ชายสามคน ฝั่งเขามีแค่เขาคนเดียว แถมต้องแบกแม่ที่บาดเจ็บอยู่ ถ้าปะทะกันจริงๆ เขาไม่มีทางสู้ได้แน่!

ตอนแรกจี้ฮุ่ยเต๋อแค่อารมณ์ชั่ววูบที่โทรตามลูกๆ มาตามคำยุของแม่

แต่ระหว่างทางกลับ พอลองคิดดูดีๆ เขากลัวว่าจี้เสี่ยวซานกับจี้เสี่ยวฮวาจะแปรพักตร์ไปช่วยแม่ เขาเลยไปตามน้องชายสองคนมาช่วยคุมเชิง

และก็เป็นอย่างที่คิด มาถึงก็เห็นลูกๆ กำลังจะพากู้หงหว่านหนี

จี้ฮุ่ยเต๋อไม่อยากลงไม้ลงมือกับลูกชาย ได้ยินจี้เสี่ยวซานถามแบบนั้น เขาก็แสร้งทำใจดีสู้เสือ เกลี้ยกล่อมว่า

"เสี่ยวซาน อย่าเพิ่งวู่วาม เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่ลูกคิดหรอก พาแม่กลับเข้าไปข้างในก่อน แล้วมานั่งคุยกันดีๆ ไม่มีเรื่องอะไรที่คนในครอบครัวคุยกันไม่ได้หรอก!"