บทที่ 33 ประกายในแววตา

บทที่ 33 ประกายในแววตา

จู่ๆ การทำงานของเชิงหลงและคณะก็ให้ความรู้สึกเหมือนพวกนักธุรกิจที่ต้องเดินทางไกลอยู่ตลอดเวลา เปลี่ยนเมืองและเป้าหมายไปเรื่อยๆ ต้องจำใจยอมรับคนที่ตัวเองไม่ชอบหน้า และเริ่มจะชาชินกับคนที่ตัวเองชอบ

เชิงหลงและคณะต่างอยู่ในสภาวะตื่นเต้น โดยเฉพาะผู้ช่วยสาวทั้งสองคนที่ดูจะตั้งตารอคอยการเดินทางมาอังกฤษครั้งนี้เป็นพิเศษ

ก็แน่ล่ะ ทริปดูงานที่บริษัทออกค่าใช้จ่ายให้แบบนี้ไม่ได้มีกันบ่อยๆ

เชิงหลงเองก็ใจป้ำไม่เบา เขาพาสาวๆ ทั้งสามคนตระเวนเที่ยวไปทั่วทุกซอกทุกมุมของลอนดอน

พวกสาวๆ ต่างพากันอัปเดต TikTok และเสี่ยวหงซู (Xiaohongshu) กันยกใหญ่ แต่เชิงหลงกลับไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นเลย ในขณะที่ทั้งสี่คนนั่งยองๆ อยู่ริมฟุตบาทเพื่อจัดการกับฮอทดอกข้างทางที่ชาวอังกฤษ 'แสนจะภูมิใจ' เชิงหลงกลับนั่งอยู่บนราวเหล็กใกล้ๆ พลางทอดสายตามองออกไปไกล

หยางซานสังเกตเห็นว่าการแต่งกายของเชิงหลงในครั้งนี้ดูแปลกตาไป ลุคหนุ่มหน้าใสสไตล์ 'นมหวังไจ๋' หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยสไตล์แคชชวลสบายๆ ตอนที่เจรจากับคาริอุสก่อนหน้านี้ เชิงหลงแต่งตัวดูเป็นทางการมาก แต่ครั้งนี้เมื่อออกมาเที่ยว เขาก็เปลี่ยนสไตล์อีกครั้ง เขาสวมเสื้อฮู้ดดี้แบรนด์ Essentials ไว้ข้างในทับด้วยเสื้อสูทลำลอง จับคู่กับกางเกงคาร์โก้สีอ่อน—ซึ่งเป็นกางเกงคาร์โก้แบบที่ไม่มีกระเป๋าข้างใบใหญ่เทอะทะ—และแทนที่จะสวมรองเท้าหนังหัวแหลมเหมือนเคย เขากลับเลือกสวมรองเท้าผ้าใบ Louis Vuitton Trainer สีขาวเขียวรุ่นคลาสสิกแทน

แม้เครื่องแต่งกายชุดนี้จะมีราคาแพงระยับ แต่เขากลับดูหล่อเหลาสดใส ไร้ซึ่งกลิ่นอายความเลี่ยนหรือพยายามเก๊กหล่อแบบเดิมๆ อย่างสิ้นเชิง

หยางซานรู้สึกสงสัยในการเปลี่ยนแปลงของเชิงหลง แต่ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะเอ่ยถามออกไป

สภาพอากาศที่อึมครึมตลอดเวลาของลอนดอนทำให้พวกสาวๆ ที่คุ้นเคยกับความหนาวเย็นแบบแห้งๆ ของมิวนิกปรับตัวได้ยาก

มันเหมือนกับชาวเหนือที่คุ้นชินกับอากาศหนาวแห้ง แล้วต้องมารู้สึกเหลือเชื่อกับความร้อนอบอ้าวและความชื้นสัมพัทธ์เมื่อเดินทางลงมาทางใต้

เมื่ออยู่กลางแจ้งในสภาพอากาศแบบนี้ ชาวเหนือมักจะป่วยเป็นไข้หวัดได้ง่าย หยางซานสวมแจ็กเก็ตมีฮู้ดของ Reebok หากถอดออกก็จะเหลือเพียงเสื้อยืดแขนสั้นของ Puma ซึ่งก็จะหนาวเกินไป แต่ครั้นจะไม่ถอดเลยก็ออกจะร้อนอบอ้าวไปหน่อย

"ช่วงนี้ประเด็นที่ร้อนแรงที่สุดในวงการฟุตบอลคือเรื่องอะไร?" จู่ๆ เชิงหลงก็เอ่ยถามหยางซานขึ้นมา

"หือ?" หยางซานชะงักไปกับคำถามนั้น

"เรื่องที่เป็นกระแสที่สุดในฟุตบอลยุโรปช่วงนี้ไง?"

"น่าจะเป็นเรื่องระหว่างเมสซี่กับปารีส แซงต์-แชร์กแมง ค่ะ" หยางซานทำการบ้านมาเป็นอย่างดีจริงๆ

"ถูกต้อง ปารีส แซงต์-แชร์กแมง จะเป็นแรงบันดาลใจให้เรา เพราะเส้นทางที่เราต้องการจะเดิน จริงๆ แล้วก็คือโมเดลความสำเร็จแบบเดียวกับเชลซี, แมนเชสเตอร์ ซิตี้ และปารีส แซงต์-แชร์กแมง" เชิงหลงกล่าว "แต่ถ้าจัดการไม่ดี มันก็จะลงเอยแบบที่เป็นอยู่นี้ คือเละเทะไม่เป็นท่า"

"อืม..." หยางซานไม่รู้จะตอบรับอย่างไร

"ฉันหวังว่าจะเป็น CEO ที่ดี และพามิวนิก 1860 ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์สโมสรชั้นนำของยุโรปให้ได้" เชิงหลงกล่าวต่อ "ดังนั้นฉันต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ ให้มากขึ้น และทำความเข้าใจวงการนี้ให้ลึกซึ้งกว่าเดิม จะมัวทำตัวลอยชายไร้สาระเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว"

เมื่อเห็นว่าหยางซานยังคงเงียบอยู่ เชิงหลงจึงหันมาถามเธอว่า "เธอจะช่วยฉันพามิวนิก 1860 ไปลุยแชมเปียนส์ลีก และก้าวขึ้นเป็นที่หนึ่งของยุโรปได้ไหม?"

หยางซานไม่ได้เอ่ยปากตอบรับ แต่เธอสัมผัสได้ว่าผู้ชายตรงหน้าเปลี่ยนไปจากเดิม ในแววตาของเขาตอนนี้มีประกายบางอย่างฉายชัด สายตาคู่นั้นดูแน่วแน่มั่นคง ราวกับว่าเขามีเป้าหมายอันยิ่งใหญ่และความฝันที่ตั้งใจจะไขว่คว้ามาให้ได้

พอมองดูใกล้ๆ แล้ว ใบหน้าด้านข้างของเชิงหลงก็ดูหล่อเหล่าเอาการอยู่เหมือนกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็เผลอหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว