บทที่ 36 ประธานจิน ผมขอทดสอบคุณหน่อย!
บทที่ 36 ประธานจิน ผมขอทดสอบคุณหน่อย!
ห้องถ่ายทอดสดเขาวงกตแทบแตกแล้วในขณะนี้
ก่อนหน้านี้ส่วนที่แสดงให้เห็นในเมืองโบราณจิงเจวี๋ย แม้จะน่าตื่นตาตื่นใจ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง
เพราะไม่ว่าจะเป็นทะเลทรายทากลามากัน หรือตัวเมืองโบราณจิงเจวี๋ย ล้วนเป็นแผนที่ขนาดใหญ่
ข้อมูลอัดแน่นก็จริง แต่กลับไม่ค่อยมีกับดักหรือกลไกอะไรมากนัก
ในความเข้าใจของชาวดาวสีน้ำเงิน เขาวงกตระดับสูงแก่นแท้ต้องอยู่ที่การออกแบบกับดัก
ไม่ว่าจะเป็น พีระมิดคูฟู หรือ อาณาจักรบาบิโลน ในเขาวงกตระดับยากทุกแห่ง ล้วนมีกับดักที่มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมซ่อนอยู่นับไม่ถ้วน
สิ่งที่ทำให้เขาวงกตเป็นเขาวงกต คือวิกฤตจากกับดักและปริศนาซับซ้อน
และตอนนี้... ตั้งแต่ระเบียงกระดูกงูมาจนถึงวังกระจก ล้วนคู่ควรกับการเรียกว่าการออกแบบกับดักอันยอดเยี่ยม!
คุณค่าของเขาวงกตระดับนรกอยู่ตรงนี้เอง!
ไม่มีใครมีสิทธิ์สงสัยในความสามารถของหลินเย่อีกต่อไป
[ทีมสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะอะไรกัน น่าเกลียดชะมัด!]
[เขาวงกตสองชั้น อาโอกิ รินโซต้องใช้คนเป็นๆ มาเป็นโล่เนื้อทั้งสองชั้น หมดคำจะพูดจริงๆ]
[สมองของอาโอกิ รินโซคงพังไปแล้วมั้ง!]
[พูดก็พูดเถอะ หลินเย่คนนี้เก่งจริงๆ นักออกแบบหน้าใหม่แต่ออกแบบกับดักซับซ้อนได้ขนาดนี้!]
[เมื่อกี้ฉันนั่งจ้องไลฟ์ตลอด พยายามหาเบาะแส แต่เสียดายที่หาทางแก้กับดักไม่เจอเลย!]
[โดยเฉพาะระเบียงกระดูกงูชั้นแรก น่ากลัวชะมัด ขนลุกไปทั้งตัว]
[น่าเสียดายอย่างเดียวคือครั้งนี้หลินเย่ตั้งค่าจำนวนคนในเขาวงกตไว้สูงเกินไป! ถ้าเป็นสเกล 10 คนเหมือนรอบก่อน ป่านนี้ทีมสำรวจยามาโตะตายเรียบไปนานแล้ว!]
[ไม่อยากจะคิดเลยว่าชั้นต่อไปจะมีอะไรน่ากลัวรออยู่อีก!]
[...]
ในขณะเดียวกัน
ภายในโรงภาพยนตร์ศูนย์การประชุมต้าเซี่ย เต็มไปด้วยเสียงสูดปากด้วยความหวาดเสียว
นักสำรวจและนักออกแบบชาวต้าเซี่ยต่างพากันปาดเหงื่อ
ในฐานะฝ่ายออกแบบเขาวงกต เมื่อเห็นพวกยามาโตะต้องทนทุกข์ทรมาน พวกเขาควรจะดีใจจนเนื้อเต้น
แต่ตอนนี้ทุกคนกลับอกสั่นขวัญแขวน
เพราะตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้าสู่สุสานราชินี บรรยากาศของเขาวงกตก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
กระดูกงู ปรากฏการณ์ศพยักษ์ กระจกสำริด โลงศพคริสตัล...
องค์ประกอบเหล่านี้มารวมกัน สร้างความพิลึกพิลั่นถึงขีดสุด
น่ากลัวจนพวกเขาที่เป็นคนดูอยู่ภายนอกยังขนลุกซู่
ดูเหมือนว่าทะเลทรายทากลามากันและซากเมืองโบราณจิงเจวี๋ยก่อนหน้านี้ หลินเย่จะออกแบบไว้อย่างเป็นมิตรมาก
เหมือนตั้งใจจะโชว์อารยธรรมโบราณของต้าเซี่ยมากกว่า
แต่สุสานราชินีตอนนี้สิ คือการโชว์ของจริง
มันถูกสร้างมาเพื่อฆ่าคน!
"ฮ่าๆ น่าสนใจแฮะ" หลินเย่ผายมือออก ใบหน้าเผยรอยยิ้มพอใจ
เขาอารมณ์ดีมาก
อาโอกิ รินโซสามารถตะลุยมาถึงชั้นสุดท้ายได้จริงๆ ต่อไปคนทั้งโลกจะได้เห็นโฉมหน้าของราชินีจิงเจวี๋ย
แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว
โจวชิงซานที่นั่งอยู่ข้างๆ ยังคงจ้องมองหน้าจอขนาดใหญ่ ปากพึมพำไม่หยุด
"ออกแบบกับดักได้ยอดเยี่ยมมาก..."
ละอายใจเหลือเกิน ในใจเขาตอนนี้มีแต่คำนี้
คนในวงการเท่านั้นถึงจะดูออก!
ในฐานะอดีตนักออกแบบเขาวงกตมือหนึ่งของต้าเซี่ย ข้อมูลที่เขาเห็นจากการถ่ายทอดสดมีมากกว่าคนทั่วไปเยอะ
ไม่ว่าจะเป็นระเบียงกระดูกงูหรือวังกระจก ทั้งความยากและความสยองขวัญเรียกได้ว่าจัดเต็ม
แค่ดึงชั้นใดชั้นหนึ่งออกมา ก็สามารถเป็นเขาวงกตระดับยากได้สบายๆ
แถมองค์ประกอบข้างในยังใช้ได้อย่างลงตัวเป๊ะ!
ปรากฏการณ์ศพยักษ์เป็นปรากฏการณ์ทางศพที่มีอยู่จริงในแถบทะเลทราย เข้ากับสภาพแวดล้อมของเมืองโบราณจิงเจวี๋ยมาก
ส่วนกระจกสำริด ก็เป็นองค์ประกอบทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของต้าเซี่ย
คนทั้งโลกรู้ดีว่า ประเทศที่ใช้เครื่องสำริดในโลกนี้ มีเพียงต้าเซี่ยเท่านั้น!
เขาวงกตของหลินเย่ไม่เหมือนเขาวงกตของบางประเทศที่เน้นแต่ความโหดร้ายเลือดสาด แต่กลับเต็มไปด้วยสไตล์และความงามที่เป็นเอกลักษณ์ของต้าเซี่ย
ไม่ว่าจะเป็นระเบียงกระดูกงูหรือวังกระจก ถ้าไม่ใช่เขาวงกต ก็สามารถเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่งดงามได้เลย
แต่พอความงามนี้ถูกเปลี่ยนเป็นเขาวงกต ระดับความน่ากลัวก็ทะลุปรอท นี่แหละคือความสยองขวัญสไตล์จีนต้าเซี่ยขนานแท้!
หลินเย่เล่นกับองค์ประกอบที่เป็นเอกลักษณ์ของต้าเซี่ยได้อย่างแพรวพราว!
หลินเย่หันไปมองจินอิงที่นั่งอยู่ข้างๆ
ตอนนี้ประธานสมาคมนักสำรวจแห่งต้าเซี่ยคนนี้ ก็กำลังจ้องหน้าจอตาไม่กระพริบเหมือนโจวชิงซาน
มุมปากของเธอสั่นระริก
"ประธานจิน" หลินเย่เอ่ยเรียกกะทันหัน
จินอิงสะดุ้งโหยง รีบพยักหน้ารับ
"คะ... ค่ะ"
"ที่ผมบอกให้ทุกคนมาดูเขาวงกตของผม ความจริงผมหวังว่าจะช่วยให้พวกคุณค้นพบรากฐานทางวัฒนธรรมที่ขาดหายไปของต้าเซี่ยจากในนี้ได้"
"คุณคือนักสำรวจที่เก่งที่สุดของต้าเซี่ย ผมอยากจะทดสอบคุณหน่อย ถ้าตอนนี้คุณอยู่ในเขาวงกต คุณจะแก้ปริศนาระเบียงกระดูกงูและวังกระจกยังไงครับ?" หลินเย่ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
จินอิงอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเม้มปากแน่น ครุ่นคิดอย่างหนัก
เห็นได้ชัดว่านี่คือการทดสอบจากผู้บัญชาการหลินเย่!
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จินอิงก็ตอบกลับ
"ก่อนอื่นฉันต้องยอมรับค่ะ ว่าเขาวงกตของผู้บัญชาการหลินน่ากลัวมากจริงๆ ฉันสำรวจเขาวงกตมาเยอะ แม้แต่เขาวงกตระดับนรกของที่อื่นก็เคยเข้าไป แต่ถ้าพูดถึงความประณีตของกับดัก เขาวงกตของคุณมีเอกลักษณ์ที่สุดค่ะ"
"มุมมองของฉันเป็นแค่มุมมองของผู้ตามที่ดูผ่านพวกยามาโตะ ข้อมูลบางอย่างย่อมไม่ครบถ้วน ทำได้แค่คาดเดาคร่าวๆ นะคะ..."
"ชั้นแรก ระเบียงกระดูกงู ฉันเดาว่ากุญแจสำคัญอยู่ที่หัวงูสองหัวนั้น บางทีทิศทางที่หัวงูหันไป อาจเป็นตำแหน่งของกับดัก"
"ส่วนชั้นที่สอง วังกระจก กระจกสำริดพวกนั้นต้องเป็นกุญแจสำคัญแน่ๆ เป็นไปได้สูงว่าต้องเปลี่ยนตำแหน่งกระจกเพื่อให้ลำแสงรวมกันเป็นจุดเดียว เพื่อให้มองเห็นความจริงในโลงศพคริสตัลค่ะ"
พูดจบ จินอิงก็มองหลินเย่อย่างกล้าๆ กลัวๆ รอคำตอบจากผู้คุมสอบ
ผ่านไปไม่กี่วินาที หลินเย่ก็ปรบมือเบาๆ มองจินอิงด้วยสายตาชื่นชม
สมกับเป็นนักสำรวจมือหนึ่งของต้าเซี่ย ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ
แนวคิดของจินอิงเมื่อครู่ เรียกได้ว่าถูกต้องเกือบทั้งหมด
ชั้นแรกระเบียงกระดูกงู หลินเย่ติดตั้งกลไกพิเศษไว้ เมื่อผู้ท้าชิงเดินหน้าไปเรื่อยๆ ทิศทางของหัวงูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ตำแหน่งที่ตางูจ้องมอง คือตำแหน่งของกับดัก
แค่สังเกตทิศทางของตางูไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านเส้นทางแห่งความตายนี้ไปได้
ส่วนชั้นที่สองวังกระจก ก็อย่างที่จินอิงพูดเป๊ะ เปลี่ยนตำแหน่งกระจกสำริด ให้แสงสะท้อนไปมาจนรวมเป็นจุดเดียว ก็จะมองเห็นความลับในโลงศพคริสตัล
โลงหนึ่งเป็นบันได อีกโลงเป็นหมอกพิษ
การออกแบบทั้งหมด ยึดถือแนวคิดเดียวคือ ผู้จ้องมองต้องคำสาป
"ประธานจิน เก่งมากครับ คุณเก่งกว่าอาโอกิ รินโซเยอะเลย แนวคิดของคุณถูกต้องเกือบหมด"
"ไม่เหมือนพวกยุ่นพวกนั้น ที่เอาแต่ใช้วิธีฆ่าตัวตาย"
"สงสัยคราวหน้าผมต้องออกแบบเขาวงกตให้ยากกว่านี้ซะแล้วสิ ฮ่าๆๆ" หลินเย่พูดติดตลก
แต่จินอิงกลับไม่ได้ดีใจไปกับคำชมนั้น
หลินเย่ชมเธอ แต่เธอย่อมรู้ลิมิตตัวเองดี
ทฤษฎีกับการปฏิบัติจริง มันต่างกันราวฟ้ากับเหว
การสัมผัสเขาวงกตผ่านหน้าจอ กับการไปยืนอยู่ในสถานที่จริง คนละเรื่องกันเลย
"ผู้บัญชาการหลิน อย่าล้อฉันเล่นเลยค่ะ" จินอิงยิ้มแห้งๆ
"ที่ฉันพูดเป็นแค่แนวคิดการไขปริศนา หลักการมันก็คล้ายๆ กัน แต่การจะแก้ปริศนาหน้างานจริงๆ ไม่ใช่เรื่องง่ายแบบนี้หรอกค่ะ"
"แถมสุสานที่คุณออกแบบก็น่ากลัวเกินไป ฉันไม่รับประกันหรอกค่ะว่าถ้าลงไปอยู่ในนั้นจริงๆ จะยังตั้งสติคิดอะไรออกไหม"
ในฐานะคู่แข่งเก่าแก่ จินอิงค่อนข้างรู้นิสัยอาโอกิ รินโซ
ในฐานะนักสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะ ฝีมือของอาโอกิ รินโซไม่ได้อ่อนด้อย
อย่างน้อยก็ไม่น่าจะแสดงความอัปลักษณ์ออกมาขนาดนี้ ต้องพึ่งพาแต่กลยุทธ์คลื่นมนุษย์เข้าแลก
สาเหตุมีเพียงอย่างเดียว คือคนยามาโตะคนนี้สติแตกไปแล้วในเขาวงกต จนสูญเสียความสามารถในการคิดวิเคราะห์
สถานการณ์แบบนี้จินอิงก็เคยเจอ ในเขาวงกตระดับสูง ยิ่งเข้าสู่ช่วงท้าย จิตใจยิ่งเปราะบางง่าย
การเอาชนะความกลัว คือด่านเคราะห์ที่นักสำรวจทุกคนต้องก้าวผ่าน
"ประธานจิน ผมจะบอกความลับให้อย่างหนึ่ง" หลินเย่ตบไหล่จินอิง
"สุสานราชินีของผมยังมีชั้นสุดท้ายอีกชั้น และความยากของชั้นสุดท้ายนี้ มากกว่าสองชั้นแรกรวมกันซะอีก"
"พูดให้ชัดคือ ตอนแข่งออกแบบเขาวงกต ผมใช้เวลาเกินครึ่งไปกับการออกแบบชั้นสุดท้ายนี้"
"คุณต้องดูให้ดีๆ แล้วลองคิดวิธีแก้ปริศนาดูนะครับ"
"ถ้าแนวคิดการไขปริศนาชั้นสุดท้ายของคุณถูกต้อง บางทีในอนาคตผมอาจจะอนุญาตให้คุณออกไปสำรวจเขาวงกตได้อย่างอิสระก็ได้"