บทที่ 27 องครักษ์แห่งเมืองโบราณจิงเจวี๋ย!

ทีมสำรวจยามาโตะเคลื่อนขบวนต่อไป

ให้อูฐขาวเดินนำทาง และรถถังทะเลทรายสิบคันขับตามหลังมาติดๆ

เมื่อได้อูฐขาวมาครอง ก็เท่ากับทีมสำรวจยามาโตะได้วิธีรับมือพายุทรายดำมาแล้ว

ไม่ว่าพายุทรายดำจะรุนแรงแค่ไหน อูฐขาวก็สามารถหาทิศทางที่เหมาะสมเพื่อหลบเลี่ยงได้เสมอ

และเพราะหลบเลี่ยงพายุทรายดำได้ ทีมสำรวจจึงไม่ต้องเผชิญหน้ากับมดทหารทะเลทรายที่น่ากลัว

หลังจากเดินทางมาสองชั่วโมง กลุ่มคนก็มาถึงกองหินที่พบศพทหารกองทัพคันโตในครั้งก่อน โดยเดินเลียบแม่น้ำมา

ท่ามกลางหมอกจางๆ พอมองเห็นเค้าโครงของเมืองโบราณจิงเจวี๋ยซ่อนตัวอยู่หลังหุบเขา

อาโอกิ รินโซเดินเข้าไปหยิบบันทึกจากศพทหารกองทัพคันโตคนนั้น แล้วสั่งให้ทหารหน่วยรบพิเศษกลุ่มโชกุนเผาศพจนเป็นเถ้าถ่าน

"ไอ้สารเลวหลินเย่เอาร่างทหารยามาโตะมาไว้ในเขาวงกต เจตนาจะปั่นประสาทพวกเราชัดๆ"

"ความอัปยศแบบนี้จะปล่อยให้คงอยู่ต่อไปไม่ได้!"

ในขณะเดียวกัน เสียงของเทพเจ้าแห่งเขาวงกตก็ดังมาจากฟากฟ้า

[เทพปริศนาแจ้งเตือน: ยินดีกับทีมสำรวจยามาโตะที่ทำภารกิจระยะที่ 1 สำเร็จ: ค้นหาเมืองโบราณจิงเจวี๋ย!]

[ต่อไปขอเชิญเริ่มภารกิจระยะที่ 2: สำรวจเมืองโบราณจิงเจวี๋ย และค้นหาทางเข้าสุสานราชินีจิงเจวี๋ย!]

[เทพปริศนาแจ้งเตือน: เจ้าของเมืองโบราณจิงเจวี๋ย ราชินีจิงเจวี๋ย ได้รับรู้ถึงการมาเยือนของผู้บุกรุกแล้ว องครักษ์แห่งเมืองโบราณจิงเจวี๋ยจะเริ่มโจมตีผู้บุกรุกอย่างรุนแรง!]

[ขอให้นักสำรวจที่รอดชีวิตเตรียมพร้อมรบ!]

[เวลาจำกัดของเขาวงกตเหลือ: 45 ชั่วโมง!]

เมื่อได้ยินคำประกาศของเทพปริศนา อาโอกิ รินโซก็จุดบุหรี่สูบอย่างสบายอารมณ์ ดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

ความหม่นหมองจากความล้มเหลวครั้งก่อนถูกกวาดทิ้งไปจนหมดสิ้น

"ฮ่าฮ่าฮ่า โทคุกาวะคุง ดูเหมือนคราวที่แล้วจะเป็นแค่ความผิดพลาดเล็กน้อยของฉันจริงๆ"

"เมืองโบราณจิงเจวี๋ยก็งั้นๆ แหละ ขอแค่รู้วิธี รับมือไม่ยากเลยสักนิด"

"ฉันยังคงเป็นนักสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะอย่างสมศักดิ์ศรี!"

เมื่อถอดหน้ากากที่เสแสร้งออก อาโอกิ รินโซก็กลับมาอวดดีเหมือนเดิม

ครั้งที่แล้วแค่ทำภารกิจแรกสำเร็จก็ตายยกทีม แต่ครั้งนี้กลับไม่เสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว

แถมยังประหยัดเวลาไปได้เยอะ เหลือเวลาอีกตั้ง 45 ชั่วโมง มีโอกาสสูงมากที่จะเคลียร์เขาวงกตได้รวดเดียวจบ

โทคุกาวะ อากิระแบมือยักไหล่ ไม่แสดงความเห็น

แม้กลุ่มโชกุนกับกลุ่มอาโอกิจะเป็นคู่แข่งกันมาตลอด แต่เขาก็อยากให้การท้าทายครั้งนี้สำเร็จไปด้วยดี

เพราะถึงตอนปูนบำเหน็จรางวัล เขาก็จะได้ส่วนแบ่งด้วย

"งั้นก็อย่ามัวชักช้า เราเข้าไปในเมืองโบราณจิงเจวี๋ย แล้วหาไอ้สุสานราชินีอะไรนั่นให้เจอเถอะ!"

...

เมื่อมาถึงปากทางเข้าหุบเขา ทุกคนลงจากรถถัง แล้วเดินเท้าลึกเข้าไปในเมืองโบราณจิงเจวี๋ย

ก่อนหน้านี้ดูผ่านภาพฉายยังไม่รู้สึกเท่าไหร่ แต่พอมายืนอยู่กลางเมืองโบราณจริงๆ กลับรู้สึกถึงความน่าเกรงขามอย่างประหลาด

ภายใต้การกัดเซาะของลมทราย ที่นี่เหลือเพียงซากปรักหักพัง ทรายที่ทับถมกันนับพันปีทำให้พื้นดินสูงขึ้น และทำให้ความรุ่งเรืองในอดีตมลายหายไป

นี่คือเมืองร้างที่ตายซากอย่างแท้จริง!

แม้จะเข้ามาในตอนเที่ยงวัน แต่ก็ยังให้ความรู้สึกวังเวงน่าขนลุก

เสียงลมพัดผ่านรูโพรงของบ้านเรือนในซากปรักหักพัง ส่งเสียงคล้ายเสียงร้องไห้ของเด็ก

"ที่กันดารนกไม่ขี้ชัดๆ" โทคุกาวะ อากิระอดบ่นออกมาไม่ได้

"เมื่อกี้ภารกิจบอกว่าข้างในจะมีองครักษ์ไม่ใช่เหรอ? องครักษ์อยู่ไหนล่ะ?!"

อาโอกิ รินโซเปิดอ่านบันทึกของทหารกองทัพคันโตไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าสุดท้าย

[พวกเราใช้เวลาหนึ่งเดือนเต็ม ในที่สุดก็หาเมืองโบราณจิงเจวี๋ยพบ... ในซากเมืองโบราณเต็มไปด้วยงูพิษ! พวกเราสูญเสียอย่างหนัก! กองทัพห้าพันนายแทบละลายทั้งกองทัพ...]

"โทคุกาวะ นายก็น่าจะใช้สมองบ้างนะ"

"คำใบ้ก็บอกชัดเจนขนาดนี้แล้ว ในเมืองโบราณเต็มไปด้วยงูพิษ แถมเป็นงูพิษที่ฆ่าทหารได้ถึงห้าพันนาย!"

"นายคิดว่าทำไมฉันถึงเอาหมองูเข้ามาด้วย?" อาโอกิ รินโซพูดเยาะเย้ย

เขาโบกมือทีหนึ่ง หมองูห้าคนก็เดินขึ้นไปหน้าแถว หยิบขลุ่ยสำหรับเรียกงูออกมา

อาชีพหมองูเป็นอาชีพที่พบเห็นได้ทั่วไปในประเทศเขตร้อนทางตอนใต้ของเอเชีย โดยเฉพาะในประเทศเทียนจู๋ อาชีพนี้เป็นที่นิยมมาก

ตอนที่ยามาโตะรุกรานประเทศเหล่านี้ ก็ได้เรียนรู้วิชานี้มาบ้างแบบงูๆ ปลาๆ

ดังนั้นการหาหมองูสักสองสามคนในยามาโตะจึงเป็นเรื่องง่ายมาก

จากนั้นอาโอกิ รินโซก็หยิบแผนที่ที่เขาวาดด้วยมือออกมา ตอนที่เทพปริศนาแนะนำเขาวงกต ได้ฉายภาพเมืองโบราณจิงเจวี๋ยในอดีตให้ดู

อาโอกิ รินโซอาศัยความจำ วาดแผนที่เมืองโบราณจิงเจวี๋ยคร่าวๆ ออกมาได้

การที่เขาเป็นนักสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะได้ ย่อมต้องมีฝีมืออยู่บ้าง

ในฐานะนักสำรวจที่มีคุณภาพ การจำแผนที่และการวาดแผนที่ถือเป็นทักษะพื้นฐาน

อาโอกิ รินโซชี้ไปที่สิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ตรงกลางแผนที่ แล้วชี้ไปที่เจดีย์สูงตระหง่านในระยะไกล

"เราจะไปที่นั่น!"

"เมืองโบราณพวกนี้ มักจะสร้างวังหรือเจดีย์ไว้ใจกลางเมือง สุสานของราชินีอะไรนั่น มีความเป็นไปได้สูงที่จะอยู่ในวิหารใจกลางเมือง"

"ชิ" โทคุกาวะ อากิระจุดบุหรี่สูบอีกมวน

"เดินเขาวงกตเป็นหน้าที่ของนาย ส่วนหน้าที่ของฉันคือการต่อสู้ ไม่จำเป็นต้องจำอะไรเยอะแยะเหมือนนายหรอก"

"หึหึหึ ฉันแค่ขำน่ะ ต้าเซี่ยมีราชินีด้วยเหรอ ราชินีที่ฉันรู้จักมีแค่ราชินีฮิมิโกะแห่งยามาโตะเท่านั้นแหละ! สงสัยไอ้หลินเย่อะไรนั่นคงออกแบบราชินีโดยเลียนแบบยามาโตะของเราแน่ๆ!"

"ถ้าเจอศพราชินีเมื่อไหร่ ฉันจะเล่นสนุกกับหล่อนให้หนำใจเลย!"

ทันทีที่สิ้นเสียงของโทคุกาวะ อากิระ เสียงลมในเมืองโบราณก็กรรโชกแรงขึ้นทันที

จากนั้นอาคารที่ผุพังตรงหน้าก็สั่นสะเทือนเบาๆ

ราวกับว่าเมืองโบราณแห่งนี้รับรู้ได้ถึงคำดูหมิ่นของโทคุกาวะ อากิระ จึงเริ่มตอบโต้!

วินาทีถัดมา งูเกล็ดดำนับไม่ถ้วนเริ่มเลื้อยออกมาจากทุกซอกทุกมุม เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ปกคลุมพื้นที่เบื้องหน้าทีมสำรวจจนมิด

ฝูงงูสีดำทามึนยั้วเยี้ยอยู่ทั่วทุกมุม แล้วเลื้อยตรงเข้ามาหาทีมสำรวจราวกับได้รับคำสั่ง

ความรู้สึกเหมือนเมืองโบราณกำลังถูกคลื่นสีดำกลืนกิน

เสียงขู่ฟ่อๆ ของฝูงงูทำให้คนฟังขนหัวลุก

[เทพปริศนาแจ้งเตือน: องครักษ์แห่งเมืองโบราณจิงเจวี๋ยคืองูเกล็ดดำ ราชินีจิงเจวี๋ยสัมผัสได้ถึงการลบหลู่ของผู้บุกรุก! ฝูงงูจะเริ่มการสังหารหมู่ผู้บุกรุกโดยไม่เลือกหน้า!]

"เชี่ยเอ๊ย เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!"

"นี่มันต้องมีเป็นพันตัวแน่ๆ!"

โทคุกาวะ อากิระที่เมื่อกี้ยังปากดีอยู่ ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

ภาพการบุกโจมตีของฝูงงูยั้วเยี้ยพวกนี้ น่ากลัวกว่ามดทหารทะเลทรายไม่รู้กี่เท่า!

เขาเคยดูการถ่ายทอดสดรอบก่อน งูประหลาดพวกนี้กัดแล้วทำให้กล้ามเนื้อแข็งตัว จนกลายเป็นหิน

แถมต่อให้ฟันตัวขาด มันก็ยังพุ่งเข้ามากัดคนได้อีก!

"หมองูทุกคน ควบคุมฝูงงูพวกนี้ซะ!" อาโอกิ รินโซสูดหายใจเฮือกใหญ่ ถอยกรูดไปอยู่ท้ายแถวทันที

หมองูห้าคนที่ยืนอยู่แถวหน้าสุด ตอนนี้กลัวจนยืนแทบไม่อยู่

พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

แล้วหันไปมองอาโอกิ รินโซที่หนีไปหลบอยู่ข้างหลังด้วยสายตาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน

สายตานั้นราวกับจะบอกว่า

มึงล้อกูเล่นใช่ไหมเนี่ย?

หมองูสามารถฝึกงูได้จริง แต่โดยทั่วไปก็ฝึกงูธรรมดาที่ไม่มีพิษ อย่างเก่งฝึกงูเห่าได้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว

แต่งูตรงหน้านี่ดูยังไงก็มีพิษร้ายแรงระดับนรก แถมจำนวนมหาศาลขนาดนี้

จะให้พวกเราห้าคนควบคุมงูทั้งฝูงเนี่ยนะ?!