บทที่ 3 ผมจะออกแบบเมืองโบราณจิงเจวี๋ย!

หลินเย่?!

เมื่อได้ยินข่าวที่กะทันหันนี้

โจวชิงซานและทุกคนในที่นั่งฝั่งต้าเซี่ยต่างตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

"เสี่ยวหลิน?"

"ใครให้เขาไปลงชื่อสมัคร!"

สมาชิกทีมออกแบบเขาวงกตคนหนึ่งกระซิบข้างหูโจวชิงซานด้วยความจนปัญญา:

"หัวหน้าโจว... เมื่อกี้เสี่ยวหลินเดินลงจากอัฒจันทร์ไปโดยไม่พูดไม่จา ไม่คิดเลยว่าเขาจะไปลงชื่อสมัครแข่งขันโดยตรง"

"เขากำลังขัดคำสั่ง!"

โจวชิงซานกัดฟันพูด แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนใจ

"เขาไม่เคยออกแบบเขาวงกตอย่างเป็นทางการมาก่อน ถ้าเขาวงกตแรกถูกพิชิต เขาจะต้องตายสถานเดียว!"

หลังจากเทพเจ้าแห่งเขาวงกตจุติลงมา โลกนี้ก็มีค่าพลังเกิดขึ้นสองชนิด

หนึ่งคือแต้มชะตาประเทศที่เป็นตัวแทนของชะตากรรมของชาติ

อีกหนึ่งคือแต้มเขาวงกตส่วนบุคคล

หากนักออกแบบเขาวงกตชนะ หรือนักสำรวจพิชิตเขาวงกตได้ ทั้งคู่จะได้รับแต้มเขาวงกตส่วนบุคคลตามสัดส่วน

และแต้มเขาวงกตส่วนบุคคลก็จะถูกแปลงเป็นแต้มชะตาประเทศในระดับชาติ

และในทางกลับกันก็เช่นกัน

แต้มเขาวงกตจะเป็นตัวกำหนดระดับของนักออกแบบหรือนักสำรวจ

เมื่อยื่นเรื่องขอเป็นนักออกแบบหรือนักสำรวจต่อเทพเจ้าแห่งเขาวงกตแล้ว แต้มเขาวงกตก็คือชีวิตของคนคนนั้น!

หากแต้มเขาวงกตของนักออกแบบติดลบ นักออกแบบคนนั้นจะถูกเทพเจ้าแห่งเขาวงกตสังหารทิ้งทันที!

หลินเย่เป็นเพียงนักออกแบบเขาวงกตระดับหนึ่ง บนตัวไม่มีแต้มเขาวงกตสะสมเลยแม้แต่น้อย

ขอแค่ล้มเหลว เขาต้องตายอย่างแน่นอน

แม้ผลลัพธ์ในตอนนี้จะดูปุบปับไปบ้าง แต่ความจริงแล้วไม่มีใครโทษหลินเย่เลย

เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า หลินเย่ลงแข่งแทนโจวชิงซาน ถ้าไม่ใช่เพราะโจวชิงซานห้ามไว้ พวกเขาทุกคนก็อยากจะลงไปแทนทั้งนั้น!

ไม่มีใครอยากเห็นชายชราที่ทุ่มเทเพื่อต้าเซี่ยมาทั้งชีวิต ต้องมาถูกคนยามาโตะเหยียดหยามในวาระสุดท้าย!

ในขณะเดียวกัน ที่นั่งฝั่งยามาโตะก็เริ่มส่งเสียงเอะอะโวยวายขึ้นมาอีกครั้ง

"บากะ! ลีลาชักช้าอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็ส่งไอ้เด็กเมื่อวานซืนออกมา"

"ทำเป็นเก่งมีศักดิ์ศรี สุดท้ายก็เป็นแค่พวกหัวหดกันหมด"

"ดูท่าทางฝั่งต้าเซี่ยจะถอดใจยอมแพ้ไปแล้วจริงๆ สินะ"

"บอกพวกแกไว้เลยนะ ไม่ว่าใครหน้าไหนขึ้นมาผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม เพราะรอบนี้พวกเรายามาโตะจะส่ง 'กลุ่มอาโอกิ' เข้าไปในเขาวงกต"

"ไม่ต้องแย่งกันหรอก เดี๋ยวพวกเรายามาโตะจะส่งพวกแกทุกคนไปรวมญาติกันเอง"

ระหว่างที่พูดนั้น

ชายหนุ่มในชุดสูทที่นั่งอยู่ฝั่งยามาโตะก็ลุกขึ้นยืน แล้วโบกมือทักทายไปทางโจวชิงซานและจินอิง

ใบหน้าของเขาเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มดูถูกเหยียดหยาม ก่อนจะทำท่าปาดคอตัวเอง

นั่นคือ อาโอกิ รินโซ หัวหน้ากลุ่มอาโอกิ ซึ่งเป็นทีมสำรวจอันดับหนึ่งของประเทศยามาโตะ

ฝั่งยามาโตะมีทีมสำรวจอยู่หลายทีม เช่น กลุ่มอาโอกิ, โชกุนใหม่, กลุ่มนินจา, วิถีซากุระ, กลุ่มโจรสลัด

แต่ทีมที่มีอัตราการชนะสูงสุดคือกลุ่มอาโอกิที่นำโดยอาโอกิ รินโซ

ตระกูลอาโอกิเป็นตระกูลนักสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะ บรรพบุรุษทำอาชีพสำรวจสืบต่อกันมา ส่วนอาโอกิ รินโซ ก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักสำรวจอันดับหนึ่งของยามาโตะ

ฝั่งต้าเซี่ยมีเขาวงกตอย่างน้อย 10 แห่งที่ถูกไอ้สารเลวคนนี้ทำลายลง

หลังจากยั่วยุเสร็จ อาโอกิ รินโซ ก็พูดเสียงดังกับลูกน้องข้างกายว่า:

"เตรียมตัวให้พร้อม"

"อีกเดี๋ยวเราจะเข้าไปเปิดฉากสังหารหมู่ในเขาวงกตสุดท้ายของต้าเซี่ยกันแล้ว"

"ผลงานอันยิ่งใหญ่ในการล้างบางต้าเซี่ยครั้งนี้ ข้าอาโอกิ รินโซ จะต้องคว้ามาถวายแด่องค์จักรพรรดิให้จงได้!"

...

ในขณะเดียวกัน

หลินเย่ถูกส่งตัวไปยังโลกที่ว่างเปล่ากว้างใหญ่ไพศาลแห่งหนึ่ง

รอบกายขาวโพลนเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุด

ตัวเขาเองเหมือนกำลังลอยอยู่กลางความว่างเปล่า มองลงมายังโลกใบนี้

และข้างมือของเขาก็มีอุปกรณ์คล้ายจอยสติกอันหนึ่ง เพียงแค่หมุนเบาๆ โลกทั้งใบก็เริ่มหมุนตาม!

วินาทีนี้หลินเย่เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว

การออกแบบเขาวงกตที่ว่านี้ คล้ายกับเกมในชาติก่อนที่ชื่อว่า Minecraft มาก

หลินเย่เล่น Minecraft ไม่บ่อยนัก แต่ในฐานะนักศึกษาโบราณคดี เขาใช้ซอฟต์แวร์ปั้นโมเดล 3D ทำนองนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

ขอแค่เข้าใจกฎการออกแบบ การจัดการเขาวงกตนี้ก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

[เรียน คุณหลินเย่ นักออกแบบเขาวงกตที่เคารพ สวัสดี!]

ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของหลินเย่

[ฉันคือเทพเจ้าแห่งเขาวงกต หรือคุณจะเรียกฉันว่า 'เทพปริศนา' ก็ได้]

[ที่นี่คือพื้นที่ออกแบบเขาวงกตที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง คุณจะไม่ถูกรบกวนจากปัจจัยภายนอกใดๆ สามารถออกแบบเขาวงกตได้อย่างสบายใจหายห่วง!]

[กฎพื้นฐานของการออกแบบเขาวงกตมีดังนี้:]

[1. โลกเขาวงกตจะเคลื่อนไหวตามจิตใจของนักออกแบบ จิตก่อกำเนิดสรรพสิ่ง! เพียงแค่มีแบบร่างในใจ มันจะถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ออกแบบเขาวงกตโดยอัตโนมัติ!]

[2. สรรพสิ่งในโลกหล้าสามารถนำมาวางไว้ในเขาวงกตได้ คุณสามารถใช้วัสดุใดก็ได้ในการสร้างเขาวงกต ไม่จำกัดแค่คอนกรีต ทราย หิน หรือปูนซีเมนต์...

คุณสามารถสร้างโครงสร้างเขาวงกตได้อย่างอิสระ จะเป็นแนวราบหรือแนวตั้งก็ได้

คุณยังสามารถควบคุมเวลาในเขาวงกตได้อย่างอิสระ จะใช้วัสดุใหม่เอี่ยม หรือวัสดุที่ผุพังไปตามกาลเวลาก็ได้!]

[3. ห้ามวางสิ่งของที่ไม่มีอยู่จริงในโลกความเป็นจริงลงในเขาวงกต!]

[4. นอกจากแผนที่เขาวงกตแล้ว ในโลกเขาวงกตยังต้องกำหนดขั้นตอนการไขปริศนาด้วย ขั้นตอนการไขปริศนาที่กำหนดตายตัวคือ: ค้นหาไอเท็มพิเศษบางอย่าง หรือไขปริศนาบางอย่าง แล้วออกจากเขาวงกตอย่างปลอดภัย]

[5. สามารถวาง NPC ลงในโลกเขาวงกตได้ตามใจชอบ NPC จะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใดก็ได้รวมถึงมนุษย์ด้วย]

[6. เมื่อสร้างเขาวงกตเสร็จสิ้น เทพปริศนาจะทำการประเมินความยากของเขาวงกต ระดับความยากประกอบด้วยสองส่วนคือ ความซับซ้อน และ ความสยองขวัญ! ระดับของเขาวงกตจะเป็นตัวกำหนดเพดานผลตอบแทนของเขาวงกตด้วย!]

[...]

เทพเจ้าแห่งเขาวงกตอธิบายกฎยืดยาวให้หลินเย่ฟังรวดเดียว

แม้จะฟังดูเข้าใจยากไปบ้าง แต่หลินเย่กลับเข้าใจได้อย่างง่ายดาย

สรุปสั้นๆ ก็คือแทบไม่มีกฎอะไรเลย

ขอแค่เป็นสิ่งที่เคยมีอยู่ในโลกนี้ ก็สามารถยัดใส่เข้าไปได้หมด

คุณจะเอาศาลเจ้ายาสุกุนิของพวกยุ่นมารวมกับส้วมหลุมแล้วทำเป็นเขาวงกตก็ได้ไม่มีปัญหา

เพียงแต่คุณภาพคงไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่

ความจริงแล้วจะเรียกว่าออกแบบเขาวงกตก็ไม่ถูกนัก เรียกว่าออกแบบดันเจี้ยนเกมที่มีแผนที่ซับซ้อนน่าจะถูกกว่า

ระดับของเขาวงกตประกอบด้วยสองส่วน ส่วนหนึ่งคือความซับซ้อน อีกส่วนคือความสยองขวัญ

ความซับซ้อนขึ้นอยู่กับการออกแบบแผนที่ ยิ่งแผนที่ซ้อนทับสลับซับซ้อน ความซับซ้อนก็ยิ่งสูง

หลักการเดียวกับแผนที่โลกจำลองในเกมบางเกมของชาติก่อน

ส่วนความสยองขวัญขึ้นอยู่กับขั้นตอนภารกิจที่ออกแบบและการตั้งค่า NPC การทำให้นักสำรวจรู้สึกหวาดกลัวในระหว่างสำรวจเขาวงกตถือเป็นศาสตร์อย่างหนึ่ง

เมื่อเห็นตรงนี้ หลินเย่ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมการออกแบบเขาวงกตของประเทศต่างๆ ถึงพัฒนาจากบ้านผีสิงห้องปิดตายไปเป็นโบราณสถานและสุสานเก่าแก่

เพราะของพวกนี้มันมีความน่ากลัวอยู่ในตัวของมันเองอยู่แล้ว

สิ่งที่น่ากลัวและแปลกประหลาดจะส่งผลต่อสภาพจิตใจของนักสำรวจ ทำให้โอกาสที่เขาวงกตจะถูกพิชิตลดต่ำลง

"ผมเข้าใจแล้ว เทพปริศนา!"

"งั้นเริ่มออกแบบกันเลย"

"ก่อนอื่นขุดหลุมขนาด 100 ตารางกิโลเมตรให้ผมก่อน ผมจะออกแบบสุสานจักรพรรดิแห่งแรกของต้าเซี่ย: สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้!"

หลินเย่ไม่คิดจะฟังเทพปริศนาอธิบายกฎหยุมหยิมพวกนี้มากนัก

ของแบบนี้ต้องค่อยๆ เรียนรู้ไปในระหว่างออกแบบ

เขาไม่คิดจะออมมือให้พวกยามาโตะอยู่แล้ว กะจะงัดไพ่ตายออกมาตบหน้าให้หงายไปเลย!

ประจวบเหมาะกับที่วิทยานิพนธ์ปริญญาโทของเขาเป็นงานวิจัยเกี่ยวกับสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้พอดี ข้อมูลแน่นปึ้ก

[...]

[เทพปริศนาแจ้งเตือน: ระดับนักออกแบบเขาวงกตของคุณในตอนนี้มีเพียงระดับหนึ่ง ความเร็วในการสร้างเขาวงกตจะช้ามาก เทพปริศนาไม่แนะนำให้ออกแบบแผนที่ที่ใหญ่โตเกินไป!]

[เนื่องจากการแข่งขันออกแบบเขาวงกตมีเวลาออกแบบสูงสุดเพียง 24 ชั่วโมงต่อครั้งเท่านั้น!]

[นักออกแบบสามารถออกแบบเขาวงกตที่ค่อนข้างง่ายก่อน แล้วใช้เขาวงกตนั้นหาแต้มเขาวงกตเพื่อยกระดับตัวเอง จากนั้นค่อยออกแบบเขาวงกตที่ใหญ่กว่านี้!]

หลินเย่ถึงกับพูดไม่ออก ไม่คิดว่าจะมีอุปสรรคแบบนี้ด้วย

ความเร็วในการสร้างเขาวงกตขึ้นอยู่กับระดับของนักออกแบบ

พูดอีกอย่างคือ ต้องมีเลเวลสูงๆ ก่อน ถึงจะมีสิทธิ์ออกแบบเขาวงกตที่ใหญ่กว่าเดิม

สเกลระดับสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้นั้นถือเป็นที่สุดของเขาวงกต ไม่ใช่สิ่งที่หลินเย่ในตอนนี้จะควบคุมได้

แต่ก็ไม่เป็นไร

ต้าเซี่ยกว้างใหญ่ไพศาล ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จะหยิบโบราณสถานหรือสุสานไหนมาก็บดขยี้ได้ทั้งนั้น เริ่มจากอันเล็กๆ เพื่อฝึกมือก่อนก็ถือเป็นเรื่องดี

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หลินเย่ก็ตัดสินใจได้

ครั้งนี้เขาจะออกแบบเมืองโบราณจิงเจวี๋ย!