บทที่ 44 - อัดให้น่วมไม่ต้องพูดเยอะ!

บทที่ 44 - อัดให้น่วมไม่ต้องพูดเยอะ!

ท่ามกลางความโกลาหล พั่วหลัวรีบดึงหลี่เฟยหลบฉากออกมา ทั้งสองจึงรอดพ้นจากคมดาบมาได้ แต่ภาพที่เห็นคือคนของพวกเขาถูกเซียวเหยาเป่ยเฟิงนำทีมขยี้จนตายไปเกินครึ่งในการปะทะระลอกแรก!

หลี่เฟยมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง รู้สึกว่ากลุ่มของจางอู๋จี๋เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทุกคนฮึกเหิมราวกับฉีดสารกระตุ้นมา!

"พี่เฟย เราถอยก่อนเถอะ รอทัพหนุนมา พวกหน่วยสังหารระดับเทพกำลังมา!" พั่วหลัวตะโกนบอก

ทั้งสองทิ้งลูกน้อง วิ่งหนีเอาตัวรอดหน้าตาเฉย

จางอู๋จี๋ตาไวเห็นสองคนนั้นกำลังจะชิ่ง รีบควบม้าไล่กวด ตะโกนด่า "ไอ้เชี่ย อย่าคิดว่าจะหนีพ้น!"

สองขาหรือจะสู้อาชาศึก ไม่นานก็โดนไล่ทัน จางอู๋จี๋ฟันดาบใส่หลังพั่วหลัวเต็มแรง เกิดคริติคอลเลือดสาด พั่วหลัวเข้าสู่สถานะปางตายทันที

จางอู๋จี๋เห็นได้ที เตรียมจะซ้ำดาบสองใส่หลังหลี่เฟย

ทันใดนั้นแสงสีเงินสายหนึ่งก็พุ่งมาด้วยความเร็วสูง ปักเข้าที่หัวไหล่ของจางอู๋จี๋ แรงปะทะรุนแรงจนซัดจางอู๋จี๋ร่วงตกจากหลังม้า

หลี่เฟยเห็นดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น ทัพหนุนมาแล้ว!

เบื้องหน้าของหลี่เฟยปรากฏกองกำลังห้าร้อยคน นั่นคือกองหนุนของกิลด์เซิ่งซื่อ ผู้นำทัพมีสองคน คนหนึ่งสวมเกราะเงินถือธนูเงิน ลูกธนูเมื่อครู่มาจากฝีมือเขานั่นเอง

อีกคนสวมเกราะดำ แบกค้อนยักษ์สีดำคู่หนึ่งไว้ด้านหลัง หน้าตาถทึงดุดัน ไว้หนวดเคราเฟิ้ม ดูน่าเกรงขาม

"คุณชายเฟย ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?" นักธนูเกราะเงินควบม้าเข้ามาถามด้วยรอยยิ้ม

"ไท่อี! นายมาได้จังหวะพอดี ฆ่าพวกมันให้หมด!" หลี่เฟยดีใจจนแทบกระโดด เหมือนคนกำลังจะจมน้ำแล้วคว้าขอนไม้ได้

เซิ่งซื่อไท่อี สมาชิกหน่วยสังหาร ซึ่งเป็นแกนนำหลักของกิลด์เซิ่งซื่อ ยอดฝีมือเลเวล 25 ที่มีสัตว์ภูต!

"หึหึ ได้ครับ คุณชายเฟยเชิญชมการแสดงอยู่ข้างๆ เถอะ" เซิ่งซื่อไท่อียิ้มอย่างผู้ดี ก่อนจะหันไปมองทางพรรคโต้วเทียนด้วยสายตาอำมหิต ตะโกนสั่ง "ตั้งค่ายกล!"

กองกำลังห้าร้อยคนจัดขบวนทัพตั้งรับทันที

อีกด้านหนึ่ง ฉู่เป่ยช่วยพยุงจางอู๋จี๋ขึ้นมา การต่อสู้ด้านหลังจบลงแล้ว สมาชิกกิลด์เซิ่งซื่อร้อยกว่าคนถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง!

"ที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ฉัน นายพักเถอะ ฉันบอกแล้วว่าจะทวงความยุติธรรมให้" ฉู่เป่ยตบไหล่จางอู๋จี๋เบาๆ

จางอู๋จี๋บาดเจ็บหนักจากลูกธนูเมื่อครู่ สู้ต่อไม่ไหวแล้ว ได้แต่ยิ้มขมขื่น "ดูเหมือนฝีมือฉันจะยังอ่อนหัด เป็นตัวถ่วงนายจนได้ ฉันสาบาน ต่อไปฉันจะไม่เป็นตัวถ่วงอีก ฉันจะต้องเก่งขึ้นให้ได้!"

ผ่านเหตุการณ์นี้ จางอู๋จี๋ซาบซึ้งถึงความสำคัญของคำว่า 'ความแข็งแกร่ง' เขาไม่อยากเป็นภาระของเพื่อนในหอพักอีกแล้ว!

หลี่ฮ่าวหรานฉลาดเป็นกรด บริหารงานเก่ง สวีเฟยก็บ้าพลัง ฝีมือการต่อสู้ของจริง คุมคนในกลุ่มแสงได้อยู่หมัด

ส่วนเขาในเกมนี้เหมือนเป็นน้องเล็กที่คอยให้เพื่อนดูแลตลอด เขาไม่อยากรู้สึกไร้ค่าแบบนี้อีก!

ครั้งนี้เขาตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น และก้าวเดินในเส้นทางของตัวเองให้ได้!

"นายทำได้แน่ ตอนนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน" ฉู่เป่ยให้กำลังใจ

ขอบตาจางอู๋จี๋แดงระเรื่อ เขาพยักหน้าหนักแน่น

ฉู่เป่ยกระโดดขึ้นหลังม้า ควบม้าออกไปเผชิญหน้ากับกองทัพห้าร้อยคนของกิลด์เซิ่งซื่อเพียงลำพัง

ลมกรรโชกแรงหอบเอาฝุ่นทรายฟุ้งกระจาย ฉู่เป่ยขี่ม้าเหยาะย่างเข้าไปทีละก้าว แผ่รังสีอำมหิตพุ่งเสียดฟ้ากดดันไปทั่วบริเวณ ทุกสรรพสิ่งเงียบกริบ

เซิ่งซื่อไท่อีจำฉู่เป่ยได้ มุมปากยกยิ้มดูแคลน "เซียวเหยาเป่ยเฟิง ใจกล้าดีนี่ คิดว่าตัวคนเดียวจะรับมือกองทัพห้าร้อยของพวกเราไหวเหรอ?"

ฉู่เป่ยชักกระบี่ชิงเย่ออกมา สีหน้าเย็นชา ปลายกระบี่ชี้หน้าเซิ่งซื่อไท่อี "แค่ฉันคนเดียวก็เกินพอ อัดให้น่วมไม่ต้องพูดเยอะ!"

"ฮ่าฮ่า งั้นขอดูหน่อยซิว่ามีน้ำยาแค่ไหน!" เซิ่งซื่อไท่อีโบกมือ "ออกมา!"

เหยี่ยวสีเหลืองตัวมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ บินวนเวียนเหนือศีรษะเขา ส่งเสียงร้องกึกก้อง

นั่นคือสัตว์ภูต!

ยอดฝีมือเลเวล 20 กว่าจริงๆ ด้วย!

ฉู่เป่ยคาดไว้อยู่แล้ว เจ้ามืดตึ๊ดตื๋อข้างๆ นั่นก็น่าจะเป็นยอดฝีมือเลเวล 20 กว่าเหมือนกัน

"ตายซะ!" เซิ่งซื่อไท่อีง้างธนู แสงสีเงินก่อตัวขึ้น พุ่งเข้าใส่ฉู่เป่ย

ฉู่เป่ยเก็บราชาม้าเพลิงม่วง แล้วใช้วิชาย่างก้าวเมฆา ร่างกายพลิ้วไหวหลบหลีก พุ่งเข้าหากองทัพกิลด์เซิ่งซื่อ ลูกธนูพลาดเป้า

"ดูซิว่าจะหลบได้กี่ดอก! เจ็ดดาราต่อเนื่อง!" เซิ่งซื่อไท่อียิงรัวเจ็ดดอก ปิดล้อมทิศทางหนีของฉู่เป่ย

แต่ย่างก้าวเมฆาของฉู่เป่ยสามารถเหยียบอากาศได้ชั่วคราว เขากระโดดสูงหลบลูกธนูได้หมด แถมยังเข้าประชิดหน้ากองทัพกิลด์เซิ่งซื่อแล้ว

"หมีดำออกมา!" ชายร่างยักษ์ชุดเกราะดำเรียกหมีดำสูงกว่าสองเมตรออกมา แล้วชักค้อนคู่จากด้านหลังพุ่งสวนเข้ามา

จังหวะที่เข้าปะทะ ฉู่เป่ยเรียกเสี่ยวเฮยออกมา!

งูหลามโกลาหลมีสายเลือดมังกร ทันทีที่ปรากฏตัว บารมีแห่งมังกรก็แผ่ออกมา ทำให้เจ้าหมีดำตัวนั้นชะงักกึก!

นี่แหละโอกาส!

ฉู่เป่ยฉวยโอกาสทอง ใช้วิชา 'หนึ่งกระบี่จิตแท้' แทงทะลุลำคอหมีดำ ดาเมจมหาศาลสังหารหมีดำในดาบเดียว!

"อ๊าก ไม่!" เฮยคุนสยงเห็นสัตว์ภูตตัวเองตายคาตา ดวงตาแทบถลนออกจากเบ้าด้วยความแค้น!

สัตว์ภูตตายแล้วตายเลย ไม่มีการเกิดใหม่ เหมือนกับมอนสเตอร์ทั่วไป!

เมื่อหมีดำตาย ดวงจิตอสูรก็ลอยออกมา ถูกเสี่ยวเฮยดูดกลืนเข้าไปทันที เสี่ยวเฮยเลเวลอัปอีกครั้ง ตอนนี้เลเวล 4 แล้ว

เฮยคุนสยงเหวี่ยงค้อนคู่ใส่ฉู่เป่ยด้วยความบ้าคลั่ง ดูรุนแรงหนักหน่วง แต่เชื่องช้า

วิทยายุทธ์ทั่วหล้า แพ้ชนะวัดกันที่ความเร็ว!

ฉู่เป่ยคล่องตัวกว่ามาก ใช้สกิล 'ชิงเย่ต่อเนื่อง' ฟันใส่เฮยคุนสยงสิบกว่าดาบภายในเวลาไม่กี่วินาที ทำลายการป้องกันของอีกฝ่ายจนย่อยยับ

"ทะลวงจุด!"

ฉู่เป่ยใช้สกิลระเบิดความเสียหายซ้ำลงบนบาดแผล

"ฉึก!"

กระบี่ชิงเย่ทะลวงเกราะ แทงทะลุหัวใจเฮยคุนสยง ดับดิ้นสิ้นชีวา!

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที เซิ่งซื่อไท่อีถึงกับตัวสั่นเทา เขาคิดว่าเฮยคุนสยงไม่มีทางแพ้ แต่กลับกลายเป็นศพไปซะงั้น ผิดคาดไปหมด!

ฉู่เป่ยเก็บของที่ดรอปจากเฮยคุนสยงทั้งหมด แล้วหันไปมองเซิ่งซื่อไท่อี ยิ้มเย็น "เหลือแกอีกคน"

เซิ่งซื่อไท่อีขนลุกซู่ ความมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา!

เฮยคุนสยงเป็นถึงสมาชิกหน่วยสังหาร ฝีมือพอๆ กับเขา ยังโดนเซียวเหยาเป่ยเฟิงฆ่าตายง่ายๆ ไอ้หมอนี่มันเก่งขนาดไหนกันแน่!

"ฆ่ามัน รุมฆ่ามันให้หมด!" เซิ่งซื่อไท่อีตะโกนสั่งเสียงหลง นักรบสายประชิดของกิลด์เซิ่งซื่อกว่าสี่ร้อยคนกรูกันเข้ามา!

ฉู่เป่ยพุ่งเข้าใส่ฝูงชน หนึ่งกระบี่หนึ่งศพ!

จังหวะนั้น เซิ่งซื่อไท่อีไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ยิงธนูใส่ฉู่เป่ยโดยไม่สนว่าจะโดนพวกเดียวกัน ยอมใช้ลูกน้องตัวเองเป็นตัวล่อเพื่อให้เล็งเป้าได้ง่ายขึ้น

ลูกธนูแหวกอากาศ ทะลุร่างพวกเดียวกันไปสองคน ตายคาที่ แต่พอพุ่งมาโดนตัวฉู่เป่ย แสงสีเงินกลับสลายไป ไม่สร้างความเสียหายให้ฉู่เป่ยแม้แต่นิดเดียว

"บ้าน่า เป็นไปไม่ได้ ทำไมไม่เข้าเนื้อ!" เซิ่งซื่อไท่อีร้องเสียงหลง

ฉู่เป่ยยิ้มมุมปาก นี่คืออานุภาพของสกิล 'ผสานวิญญาณ' นอกจากเกราะคุนถู่ที่แข็งแกร่งแล้ว เขายังมีเกล็ดงูของเสี่ยวเฮยคุ้มกายอีกชั้น!

ฉู่เป่ยไม่อยากเสียเวลากับพวกตัวประกอบ สกิลย่างก้าวเมฆารีเฟรชพอดี เขาใช้สกิลกระโดดเหยียบหัวคนพวกนั้น พุ่งตัวราวกับลูกปืนใหญ่เข้าหาเซิ่งซื่อไท่อี

"ฉึก!"

กระบี่เดียวปาดคอ สังหารนักธนูตัวบางตายคาที่

เซิ่งซื่อไท่อีล้มลงด้วยสายตาที่ยังคงตกตะลึง ของในตัวดรอปกระจายเกลื่อนพื้น!

สองแม่ทัพใหญ่โดนเก็บเรียบในพริบตา สร้างความสะพรึงกลัวไปทั่วสนามรบ สมาชิกกิลด์เซิ่งซื่อมองฉู่เป่ยด้วยความหวาดผวา ราวกับเห็นเทพเจ้าแห่งความตาย

เทพมรณะที่ไม่มีใครต่อกรได้!

[จบแล้ว]