บทที่ 42 - ซื้อคฤหาสน์เซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง!

บทที่ 42 - ซื้อคฤหาสน์เซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง!

เฉินฟางรู้ดีว่าคู่สามีภรรยาคู่นี้เป็นว่าที่ลูกค้าที่วางเงินมัดจำไว้แล้ว หากทำให้พวกเขาไม่พอใจจนยกเลิกการซื้อ ความเสียหายย่อมมหาศาล ดังนั้นในวินาทีนั้น ตาชั่งในใจของเฉินฟางก็เอียงกระเท่เร่ไปทางลูกค้ากระเป๋าหนักทันที

"คุณคะ ในเมื่อเป็นความผิดของคุณ รบกวนคุณขอโทษลูกค้าสองท่านนี้ แล้วเชิญออกจากที่นี่ด้วยค่ะ" เฉินฟางหันมาพูดกับฉู่เป่ย

ประโยคนี้ทำให้อุณหภูมิในวงสนทนาลดฮวบลงจนเยือกเย็น

ฉู่เป่ยทำหน้าตึง ถามกลับเสียงเรียบ "เมื่อกี้ผมแค่ห้ามไม่ให้เด็กเปรตนี่ปีนขึ้นไป กันไม่ให้เขาทำโมเดลพัง แล้วก็ช่วยไม่ให้เขาตกลงมาเจ็บตัว ผมผิดตรงไหน ทำไมต้องให้ผมขอโทษ?"

"แกทำลูกชายสุดที่รักของฉันร้องไห้ ยังจะมาเถียงอีก รีบขอโทษลูกฉันเดี๋ยวนี้!" หญิงวัยกลางคนถลึงตามองฉู่เป่ยอย่างกินเลือดกินเนื้อ

เฉินฟางรู้ดีว่าความจริงจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่เธอไม่อยากขัดใจว่าที่ลูกค้า ถ้าปล่อยให้คนนอกเข้ามาทำเสียเรื่องจนพลาดลูกค้าเจ้านี้ไป เธอคงโดนลงโทษหนักแน่

"คุณคะ กรุณาขอโทษเดี๋ยวนี้ค่ะ" เฉินฟางยืนกรานเสียงแข็ง แสดงท่าทีเข้าข้างคู่สามีภรรยาเต็มที่

คู่ผัวเมียเชิดหน้าสูงอย่างถือดี ยืนกอดอกมองดูละครฉากนี้ด้วยความสะใจ

เล่อซือซือเหลือบไปเห็นรอยรองเท้าเล็กๆ ที่ขอบโต๊ะโมเดล ก็รู้ว่าสิ่งที่ฉู่เป่ยพูดเป็นความจริง เธอทนดูเขาถูกบีบให้ขอโทษไม่ได้ จึงรีบพูดไกล่เกลี่ย "เอ่อ คุณลูกค้าคะ คุณหนูก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร เรื่องนี้ให้มันแล้วกันไปเถอะค่ะ คุณผู้ชายท่านนี้เขาหวังดี..."

"หวังดีกับผีน่ะสิ ไม่ ฉันต้องการให้มันขอโทษ แล้วคนแบบนี้เข้ามาทำอะไรที่นี่ มีปัญญาซื้อบ้านเหรอ เข้ามาแบบนี้ต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงแน่ๆ!" หญิงวัยกลางคนพูดจาเหน็บแนม

"ถ้าพวกคุณทำงานกันแบบนี้ ผมว่าผมต้องพิจารณาใหม่แล้วล่ะว่าจะซื้อบ้านที่นี่ดีไหม!" ชายวัยกลางคนพูดเสียงเย็น

เฉินฟางหน้าถอดสี รีบละล่ำละลักบอก "คุณลูกค้าคะ ใจเย็นๆ นะคะ ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้แหละ จะไล่เขาออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่ให้มารกหูรกตาพวกคุณแน่นอน"

"รปภ. มานี่หน่อย ลากตัวเขาออกไป!"

เฉินฟางตะโกนเรียก รปภ. ที่เดินตรวจตราอยู่ สอง รปภ. รีบเดินเข้ามาขนาบข้างฉู่เป่ย พูดเสียงเข้ม "เชิญครับคุณ อย่าให้ต้องใช้กำลัง"

คู่สามีภรรยามองฉู่เป่ยด้วยหางตาอย่างผู้ชนะ รู้สึกสะใจพิลึก

ฉู่เป่ยยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย มองเห็นธาตุแท้ของคนบางจำพวก นี่สินะความจริงของสังคม

"ใครบอกว่าผมไม่ซื้อ ผมจะซื้อเซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง" ฉู่เป่ยชี้ไปที่โมเดลคฤหาสน์หลังงามที่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่กลางวงล้อม

เซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง คือคฤหาสน์หรูราคาหนึ่งร้อยสิบล้าน เป็นหลังที่แพงที่สุดในโครงการ เปิดขายมาตั้งนานยังไม่มีใครสู้ราคาไหว!

สิ้นคำพูดของฉู่เป่ย บรรยากาศเงียบกริบไปหลายวินาที ก่อนที่เสียงหัวเราะของคู่สามีภรรยาจะระเบิดออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฟังดูสิ พวกคุณได้ยินไหม ไอ้เด็กนี่บอกจะซื้อเซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง ขำจนท้องแข็งแล้วเนี่ย มันหนีออกมาจากโรงพยาบาลบ้าหรือเปล่า?" หญิงวัยกลางคนหัวเราะเยาะ

เฉินฟางมุมปากกระตุก มองฉู่เป่ยด้วยสายตาแปลกๆ เพราะเธอคิดว่ามีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่พูดแบบนี้

สภาพดูจนกรอบ นั่งแท็กซี่มา แต่อยากได้เซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง?

ตลกคาเฟ่หรือไง?

"คุณคะ นี่คุณตั้งใจมาก่อกวนใช่ไหม เชิญออกไปค่ะ!" เฉินฟางขึ้นเสียง รปภ. สองคนข้างๆ เตรียมจะล็อกตัวฉู่เป่ย

ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจก็ดังขึ้น "เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงปฏิบัติกับลูกค้าแบบนี้?"

เฉินฟางหันขวับไปมอง ก็เห็นหยางเทียนกวง ผู้จัดการทั่วไปของศูนย์ขายเดินเข้ามา เธอรีบปรี่เข้าไปฟ้อง "ผู้จัดการหยางคะ คนคนนี้ตั้งใจเข้ามาก่อกวนค่ะ แถมยังทำลูกของลูกค้าท่านอื่นร้องไห้ด้วย"

"หือ? คุณครับ เรื่องจริงหรือเปล่า?" หยางเทียนกวงหันไปถามเล่อซือซือ

เล่อซือซือทนดูต่อไปไม่ไหว ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

เฉินฟางอึ้งกิมกี่ ไม่คิดว่าเล่อซือซือจะกล้าส่ายหน้า นี่มันหักหน้ากันชัดๆ!

หยางเทียนกวงพอจะเดาเรื่องราวออก เขาหันไปยิ้มบริการให้ฉู่เป่ย "คุณลูกค้าครับ เมื่อกี้คุณบอกว่าสนใจจะซื้อเซิ่งไท่หมายเลขหนึ่ง ก่อนจะทำการซื้อขาย ต้องรบกวนวางเงินมัดจำก่อนนะครับ เป็นจำนวนเงินยี่สิบล้าน"

"ไม่มีปัญหา รูดบัตรเลย" ฉู่เป่ยล้วงบัตรออกมาแล้วยิ้มตอบ

หยางเทียนกวงยิ้มกว้างอย่างจริงใจ สั่งให้เฉินฟางไปเอาเครื่องรูดบัตรมา แล้วจัดการรูดบัตรทันที

"ติ๊ด ตัดยอดสำเร็จ!"

เสียงเครื่องรูดบัตรทำเอาทุกคนในที่นั้นชะงักงัน ตัดยอดผ่านจริงๆ ด้วย!

เฉินฟางยืนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่คิดไม่ฝันว่าจะตัดยอดผ่าน หรือว่าคนคนนี้จะเป็นมหาเศรษฐีผ้าขี้ริ้วห่อทอง?

งั้นเธอก็เพิ่งจะล่วงเกินลูกค้าเกรดซูเปอร์พรีเมียมไปเต็มๆ เลยน่ะสิ?

ซวยแล้วกู!

หยางเทียนกวงหน้าบานเป็นจานดาวเทียม นี่มันลูกค้ากระเป๋าหนักชัดๆ!

เขารีบพูดอย่างนอบน้อม "คุณลูกค้าครับ เมื่อสักครู่ต้องขออภัยจริงๆ เป็นความบกพร่องของลูกน้องผม ผมจะจัดการให้คุณพอใจครับ!"

พูดจบ หยางเทียนกวงก็หันไปตวาดเฉินฟาง "เฉินฟาง คุณไม่มีจิตบริการ พักงานสามเดือน หักเงินเดือนหนึ่งเดือน แล้วไปเข้าคอร์สอบรมใหม่ ถ้ามีครั้งหน้าอีกก็เขียนใบลาออกไปได้เลย!"

เฉินฟางหน้าซีดเผือด เข่าอ่อนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น โดนลงโทษหนักขนาดนี้ อนาคตการเลื่อนตำแหน่งคงจบเห่แล้ว!

จบกันชีวิตนี้!

"คุณลูกค้าครับ... พอใจไหมครับ?" หยางเทียนกวงถามอย่างระมัดระวัง

ฉู่เป่ยพยักหน้า จากนั้นหันไปมองเล่อซือซือแล้วพูดว่า "ค่าคอมมิชชันของเคสนี้ผมขอยกให้น้องคนนี้นะ หวังว่าน้องจะรักษาจิตใจที่บริสุทธิ์แบบนี้ตลอดไป"

"เอ๊ะ ให้หนูเหรอคะ?" เล่อซือซือยืนงง นี่มันยอดขายร้อยกว่าล้าน ถ้าปิดการขายได้ เธอจะได้ค่าคอมมิชชันหลักล้านเลยนะ!

แค่คิดหัวใจก็เต้นรัว ยอดเงินก้อนนี้มันมหาศาลจริงๆ!

ส่วนเฉินฟางที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ หน้าเปลี่ยนจากซีดเป็นเขียวคล้ำ เดิมทีเคสนี้ควรจะเป็นของเธอ เงินล้านก้อนโตควรจะเข้ากระเป๋าเธอ แต่ตอนนี้ทุกอย่างหลุดลอยไปหมดแล้วเพราะปากตัวเองแท้ๆ!

ฉู่เป่ยหันกลับไปมองคู่ผัวเมียเศรษฐีจอมปลอม ทั้งคู่น่าแดงก่ำ ไม่กล้าสบตาฉู่เป่ย คนที่รูดการ์ดจ่ายเงินยี่สิบล้านได้หน้าตาเฉยแบบนี้ย่อมไม่ธรรมดา ไปหาเรื่องคนระดับนี้ก็เหมือนหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

ฉู่เป่ยคร้านจะไปถือสาหาความกับคนพวกนี้ เขาเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ

"เชิญทางนี้ครับคุณลูกค้า" หยางเทียนกวงเชิญฉู่เป่ยด้วยตัวเอง พาไปที่ห้องรับรองเพื่อดูวิดีโอแนะนำและฟังรายละเอียดจากเจ้าหน้าที่

หลังจากฟังบรรยายจบ หยางเทียนกวงก็ขับรถพาฉู่เป่ยไปดูสถานที่จริงด้วยตัวเอง

เมื่อฉู่เป่ยลงจากรถที่หน้าคฤหาสน์และเดินเข้าไปข้างใน เขาถึงได้สัมผัสกับคำว่าหรูหราที่แท้จริง

ตัวบ้านมีสามชั้นบนดิน และสองชั้นใต้ดิน สไตล์การตกแต่งเรียบหรูทันสมัย มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ สระว่ายน้ำสองสระ แถมยังมีสนามกอล์ฟขนาดย่อมและสวนพักผ่อนส่วนตัวด้านหลังอีกต่างหาก!

ดูในวิดีโอว่าสวยแล้ว พอมาเห็นของจริง สัมผัสของจริง มันคนละเรื่องกันเลย

สมราคาหนึ่งร้อยสิบล้าน คฤหาสน์หรูระดับท็อป คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์

หลังจากเดินดูจนทั่ว ฉู่เป่ยก็จ่ายเงินส่วนที่เหลือทันที ซื้อขาดคฤหาสน์หลังนี้แบบสดๆ

ตอนบ่ายฉู่เป่ยก็ขนของจากหอพักย้ายเข้ามาอยู่ พอจัดของเสร็จ เขาก็ออกมายืนที่ระเบียงกว้าง มองดูทิวทัศน์ดุจภาพวาดเบื้องหน้า อารมณ์ผ่อนคลายสุดขีด

อดไม่ได้ที่จะรำพึงในใจ นี่สินะความสุขของคนรวย!

[จบแล้ว]