บทที่ 40 - มหกรรมอุปกรณ์!

บทที่ 40 - มหกรรมอุปกรณ์!

"คนพวกนี้มาคัดตัวเข้าพรรคหมดเลยเหรอ?" ฉู่เป่ยแปลกใจนิดหน่อย เขารู้แหละว่าคนน่าจะเยอะ แต่ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้

"ใช่สิ ใครๆ ก็อยากเข้าพรรคโต้วเทียนทั้งนั้นแหละ นายเองก็มาคัดตัวไม่ใช่เหรอ ยังจะถามอีก?" หงหลินมองค้อนฉู่เป่ย แล้วรีบวิ่งไปต่อท้ายแถว

ฉู่เป่ยยิ้มบางๆ ไม่ได้ไปต่อแถว แต่เดินตรงดิ่งไปข้างหน้า กะจะเข้าไปหาพวกหลี่ฮ่าวหรานในตึก

"เฮ้ย เพื่อน นายต้องต่อแถวนะเว้ย คิดจะทำอะไรเนี่ย?" หงหลินรีบตะโกนเรียกฉู่เป่ย

"ฉันจะเข้าไปทำธุระข้างใน ไม่ต้องต่อแถวหรอก" ฉู่เป่ยหันมาตอบยิ้มๆ

เพิ่งเดินไปได้สองก้าวก็โดนผู้เล่นที่ยืนต่อแถวอยู่ข้างหน้าขวางทางไว้

"เฮ้ยน้อง ทุกคนก็มาทำธุระกันทั้งนั้นแหละ ไปต่อแถวซะดีๆ!" ผู้เล่นคนหนึ่งที่ดูท่าทางเพิ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่มองค้อนฉู่เป่ย

"เกิดอะไรขึ้น เอะอะโวยวายอะไรกัน" ตอนนั้นเองสมาชิกพรรคคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

ทันทีที่เขาเห็นฉู่เป่ย เขาก็ยืนตรงทำความเคารพทันที "สวัสดีครับหัวหน้าพรรค!"

บรรยากาศเงียบกริบลงในพริบตา สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ฉู่เป่ยเป็นตาเดียว

หงหลินอ้าปากค้าง ตาถลนแทบหลุดจากเบ้า มองฉู่เป่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาคาดไม่ถึงเลยว่าคนคนนี้จะเป็นเซียวเหยาเป่ยเฟิงตัวจริงเสียงจริง!

เมื่อกี้เขายังหัวเราะเยาะหมอนี่อยู่เลย!

"เชี่ย นั่นเซียวเหยาเป่ยเฟิงตัวจริง!" คนในแถวที่จำฉู่เป่ยได้ร้องตะโกนขึ้น

"กรี๊ด ไอดอล! ไอดอลขอลายเซ็นหน่อย!"

"พี่เป่ยเฟิง หนูรักพี่!" ผู้เล่นหญิงคนหนึ่งกรีดร้องเสียงแหลม

"เขาคือเซียวเหยาเป่ยเฟิงเหรอ? ดูโคตรเทพเลยแฮะ! สมกับเป็นชายที่ฆ่าหวงฝู่ป้าเทียน!"

...

สถานการณ์เริ่มโกลาหล ผู้คนจำนวนมากเริ่มกรูเข้ามาหาฉู่เป่ย เสียงตะโกนเรียกชื่อเขาดังระงมไปทั่ว

"พี่เป่ยเฟิง!"

"ลูกพี่เป่ยเฟิง รับผมเป็นลูกสมุนเถอะครับ!"

"ลูกพี่เป่ย ผมขอติดตามพี่คนเดียวตลอดไป!"

เห็นท่าไม่ดี ฉู่เป่ยรีบใช้สกิลย่างก้าวเมฆา กระโดดลอยตัวสูง เหยียบราวกั้นระเบียงแล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในตึกอำนวยการอย่างรวดเร็ว

หงหลินมองตามหลังฉู่เป่ยไปอย่างเหม่อลอย ท่าวิชาตัวเบานั่นช่างพลิ้วไหวเหลือเกิน

"เชี่ย สมกับเป็นพี่เป่ยเฟิงของฉัน วิชาตัวเบาล้ำเลิศ!" หงหลินพูดอย่างตื่นเต้น

เพื่อนอีกสามคนหันมามองบนใส่เขาทันที นึกดูถูกในใจที่เมื่อกี้หมอนี่ยังจำเซียวเหยาเป่ยเฟิงไม่ได้แท้ๆ

ฉู่เป่ยเดินเข้ามาในตึก แถวยังคงยาวเหยียดเข้าไปข้างใน

ข้อความที่ส่งหาหลี่ฮ่าวหรานในที่สุดก็มีการตอบกลับ ดูเหมือนเมื่อกี้จะยุ่งอยู่ ตอนนี้พวกเขารอกันอยู่ที่ห้องประชุมชั้นสาม

พอฉู่เป่ยไปถึงห้องประชุม ทุกคนก็อยู่กันพร้อมหน้า

"พี่เป่ย ในที่สุดพี่ก็กลับมา ผมยุ่งจนหัวหมุนไปหมดแล้วเนี่ย พี่สบายจังเลยนะ" หลี่ฮ่าวหรานบ่นยิ้มๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"นายทำได้ดีมากฮ่าวหราน ที่ทำการพรรคพัฒนาไปได้สวยเลย" ฉู่เป่ยเอ่ยชม

"เงินจ้างผีโม่แป้งได้ครับ ทั้งหมดนี้ใช้ทองเนรมิตขึ้นมา จ้างช่างฝีมือพันกว่าคน บวกกับค่าวัสดุ หมดไปล้านกว่าทอง ดีที่เร่งงานจนทัน ตอนนี้สิ่งปลูกสร้างหลักๆ เสร็จเกือบหมดแล้ว เราก๊อปปี้โครงสร้างพื้นฐานมาจากพรรคอื่นเลย ทั้งร้านยา ร้านตีเหล็ก ที่พักอาศัย หอภารกิจพรรค ครบจบในที่เดียว" หลี่ฮ่าวหรานเล่าอย่างภูมิใจ

"ลำบากพวกนายแล้ว เดี๋ยวมีรางวัลให้แน่นอน ฮ่าฮ่า!" ฉู่เป่ยตบไหล่เขาเบาๆ

"ตอนนี้การคัดเลือกสมาชิกเริ่มแล้วครับ เน้นดูนิสัยเป็นหลัก ให้สิทธิ์ผู้เล่นอาชีพก่อน มีคนที่เข้าตาหลายคนแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานโควตาสมาชิก 100 คนคงเต็ม พอได้คนครบแล้วเราจะแจกสัตว์ขี่ให้พวกเขาทันที" เสี่ยวพั่วฉางกงรายงาน

"ฮิฮิ ผมกับอู๋จี๋ช่วยกันพาทีมเก็บเลเวล ช่วงนี้เลเวลทุกคนพุ่งพรวดเลยครับ!" สวีเฟยหัวเราะร่า

"ดีมาก ฉันมีอุปกรณ์ติดไม้ติดมือมาเยอะเลย ฉางกงนายเลือกไปใช้ก่อน ที่เหลือเอาเข้าคลังพรรค ต่อไปสมาชิกพรรคสามารถใช้แต้มผลงานพรรคมาแลกอุปกรณ์พวกนี้ได้ ยิ่งแต้มเยอะ ยิ่งแลกของดีได้!"

พูดจบฉู่เป่ยก็ลุกขึ้น เทอุปกรณ์ออกจากกระเป๋า กองลงบนพื้นจนเต็มห้องประชุมขนาดใหญ่

เห็นกองภูเขาอุปกรณ์ตรงหน้า ทุกคนถึงกับตะลึงตาค้าง!

"เชี่ย พี่เป่ย นี่พี่ไปปล้นมาจากสองกิลด์นั้นเหรอเนี่ย?" สวีเฟยถามเสียงสั่น

"ถูกต้อง พวกนั้นเป็นระดับหัวกะทิของกิลด์ ของที่ใส่ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว" ฉู่เป่ยยิ้ม

"สุดยอดไปเลยพี่เป่ย!" จางอู๋จี๋อ้าปากค้าง

แม้แต่เสี่ยวพั่วฉางกงยังต้องกลืนน้ำลาย "อุปกรณ์เยอะขนาดนี้... ความแข็งแกร่งของพรรคเราต้องก้าวกระโดดแน่นอน!"

"มีของตุนไว้เยอะขนาดนี้ พรรคเราคงไม่ขาดแคลนอุปกรณ์ไปอีกพักใหญ่ ต้องรีบอัปเกรดพรรคเป็นเลเวลสองให้เร็วที่สุด จะได้เพิ่มโควตาสมาชิก" หลี่ฮ่าวหรานตื่นเต้นไม่แพ้กัน

ฉู่เป่ยพยักหน้า พรรคเลเวล 1 รับคนได้แค่ 100 คนมันน้อยเกินไปจริงๆ จะให้ใช้วิธีรับเป็นสมาชิกวงนอกเหมือนพรรคอื่นก็ไม่ได้ แม้จะรับคนได้เยอะแต่ก็ไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ ทำภารกิจพรรคไม่ได้ แถมยังดูแลยากอีก

"ฉันยังมีอุปกรณ์อีกชุดหนึ่ง มาดูนี่" ฉู่เป่ยหยิบเกราะงูหลามยักษ์ออกมาชุดหนึ่ง ส่งให้พวกเขาดู

ทั้งสี่คนลุกขึ้นมาดูสถานะอุปกรณ์ พอเห็นค่าสถานะ ปากก็อ้ากว้างด้วยความตกใจ

[เกราะงูหลามยักษ์: พลังป้องกัน +58 ลดความเสียหายจากการกระแทก 30% เพิ่มผลการผลักถอยหลัง 10% สกิลติดตัว (เกล็ดงู: เกราะสร้างเกล็ดงูขึ้นมาปกป้อง เพิ่มพลังป้องกัน 30% ต่อเนื่อง 60 วินาที คูลดาวน์ 10 นาที)]

"เกราะชุดนี้สเตตัสโหดมาก! แม้พลังป้องกันพื้นฐานจะไม่สูงเวอร์ แต่สกิลติดตัวกับออปชันเสริมนี่โคตรดี!" หลี่ฮ่าวหรานชมเปาะ

"เชี่ย ผมอยากได้ชุดนี้จัง แต่ให้ฮ่าวหรานใส่เถอะ!" สวีเฟยมองตาละห้อย น้ำลายแทบไหล

"ของดีจริงๆ อุปกรณ์ระดับนี้น่าจะหายากมาก ดีกว่าชุดที่พวกหัวกะทิพรรคอื่นใส่กันเยอะเลย" เสี่ยวพั่วฉางกงกล่าวเสริม

"เกราะงูหลามยักษ์แบบนี้ ฉันมีอยู่ร้อยชุด" ฉู่เป่ยพูดเรียบๆ

ทันใดนั้นห้องประชุมก็เงียบกริบราวป่าช้า ทั้งสี่คนมองหน้าฉู่เป่ยด้วยความช็อก

"อะ... อะไรนะ? พี่เป่ย พี่ว่าไงนะ? มีกี่ชุดนะ?" สวีเฟยแคะหูตัวเอง ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

ฉู่เป่ยชูนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว เน้นเสียงหนักแน่น "ฉันบอกว่า หนึ่งร้อยชุด"

"นะ... หนึ่ง... หนึ่งร้อยชุด!" เสี่ยวพั่วฉางกงพูดติดอ่าง แทบไม่เชื่อหูตัวเอง

"แม่เจ้า พี่เป่ย พี่ไปเอามาจากไหนเนี่ย!" จางอู๋จี๋กระโดดกอดฉู่เป่ยตะโกนลั่น

"ลงดันเจี้ยนมาน่ะ ดูสิ" ฉู่เป่ยหยิบเกราะงูหลามยักษ์อีกสิบชุดออกมาวางบนโต๊ะ ค่าสถานะเหมือนกันเป๊ะ!

"เกราะงูหลามยักษ์ร้อยชุด บวกกับอุปกรณ์พวกนี้ พอที่จะสร้างกองกำลังรบพิเศษได้เลย สเตตัสระดับนี้ถือว่าท็อปสุดในบรรดาผู้เล่นเลเวลต่ำกว่า 20 แล้ว!" หลี่ฮ่าวหรานตื่นเต้นจนหน้าแดง

"ยังมีอุปกรณ์อีกเซตหนึ่ง ฉันอยากให้ใช้วิธีแข่งกันสะสมแต้มผลงานพรรคเพื่อแลกมันไป ถือเป็นรางวัลใหญ่ และเพื่อให้คนที่มีความสามารถที่สุดได้มันไป ใครเก่งจริง คนนั้นก็ได้ไป" ฉู่เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"อุปกรณ์อะไรพี่ ทำไมดูลึกลับจัง?" สวีเฟยถามด้วยความสงสัย

ฉู่เป่ยเก็บเกราะงูหลามยักษ์ แล้วหยิบชุดอุปกรณ์ครบเซตของหวงฝู่ป้าเทียนออกมาวางเรียงบนโต๊ะ

ทั้งสี่คนเห็นอุปกรณ์เซตนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

"เชี่ย นี่มันชุดที่หวงฝู่ป้าเทียนใส่ไม่ใช่เหรอ!" สวีเฟยอุทานลั่น

"นี่... นี่มันของเซต... โคตรเทพ!" จางอู๋จี๋ถึงกับวิญญาณหลุด

ทั้งสี่คนเครื่องค้างไปตามๆ กัน!

[จบแล้ว]