บทที่ 32 - ความไม่ลงรอยที่ร้ายแรงถึงตาย

บทที่ 32 - ความไม่ลงรอยที่ร้ายแรงถึงตาย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ข้อความคอมเมนต์พูดคุยกันให้แซ่ด

การแข่งขันที่เดิมทีรู้ผลแพ้ชนะไปแล้ว ตอนนี้กลับมามีลุ้นอีกครั้ง

"เหลือเวลาอีกสิบห้านาทีสุดท้าย"

เสียงของกอร์ดอนดังขึ้น

ผู้เข้าแข่งขันต่างก็พากันมองเวลาด้านบนสุด พร้อมกับประเมินเวลาที่ตัวเองต้องใช้ในใจ

ด้านหน้าสุด เหล่าเมนเทอร์กำลังกระซิบกระซาบกัน

เซวียเชียนค่อนข้างเป็นห่วงความคืบหน้าของฝ่ายสีแดง "เวลาที่เหลือให้หลี่เต้าเสียนกับพวกเขามีไม่มากแล้ว"

"ถ้าไม่สามารถทำให้เสร็จภายในห้านาที เวลาสำหรับการรวมยาในขั้นตอนสุดท้ายของพวกเขาจะไม่พอเอาได้"

แม็กกี้พยักหน้า "ยาของฝ่ายสีน้ำเงินเข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว หยวนหัวยังไม่ได้ลงมือเอง ก่อนหน้านี้เขาทำแค่สั่งการเป็นส่วนใหญ่ แต่เขาต้องมีจังหวะที่ต้องลงมือเองแน่"

กอร์ดอนมองดูฉากอันร้อนแรงเบื้องล่างแล้วยิ้มกล่าวว่า "น่าสนใจมาก ตอนนี้ดูจากรูปเกม ทีมสีน้ำเงินถือไพ่เหนือกว่าอย่างชัดเจน ฝ่ายสีแดงจะบอกว่าหมดหวังเลยก็ไม่ได้ แต่ถ้าอยากจะทำให้ทันเวลา คงต้องออกแรงกันหน่อย"

...

"กัปตัน เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ" เถียนจุนหลงรายงานหยวนหัว

อีกด้านหนึ่งลิเซลล็อตเต้ก็พูดขึ้นมาแทบจะพร้อมกันว่า "ทางเราก็เรียบร้อยแล้วค่ะ"

หยวนหัวลุกขึ้นยืน กล่าวด้วยความมั่นใจว่า "ลำบากทุกคนแล้ว ต่อไปให้ผมเป็นคนจัดการขั้นตอนสุดท้ายเอง"

ก่อนหน้านี้หยวนหัวใช้เวลาอย่างเหลือเฟือในการคิดทบทวนขั้นตอนการรวมยาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้ทุกรายละเอียดประทับอยู่ในใจของเขาหมดแล้ว

เขายืนอยู่หน้าหม้อปรุงยา ผ่อนลมหายใจออกยาวๆ ยกมือขึ้นเริ่มชักนำพลังเวท...

...

ฝ่ายสีแดง

น้ำยาปรากฏฝันและน้ำยาแทรกแซงฝันเสร็จสิ้นไปตามลำดับ

หลังจากใช้เวทมนตร์แยกเก็บรักษาตัวยาเอาไว้แล้ว คนที่เหลือทั้งหมดก็ทุ่มกำลังไปที่ยาตัวสุดท้าย

หลี่เต้าเสียนแยกย่อยขั้นตอนของยาตัวสุดท้ายให้ละเอียดที่สุด พยายามจัดสรรให้ทุกคนได้รับงานที่พอจะทำไหว เพื่อไล่ตามเวลาให้ทันอย่างสุดความสามารถ

ในขณะเดียวกัน เขาก็รับช่วงต่อในการสร้างโครงสร้างแบบสวนทาง สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก

แผนเดิมคือจะใช้วิชายกระดับยาเพื่อเร่งปฏิกิริยาของยา

แต่ยาที่เคี่ยวออกมาตอนนี้คุณภาพแค่พอใช้ได้ ไม่อาจเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ ดังนั้นจึงไม่มีทางกระตุ้นผลของวิชายกระดับยาได้เลย...

ความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรก

เสียงเตือนของกอร์ดอนดังขึ้น ราวกับคำประกาศความตาย "เหลือเวลาอีกสิบนาที ทุกคนสู้ๆ เร่งมือเข้า ฝ่ายสีแดงต้องรีบเข้าสู่ขั้นตอนการรวมยาได้แล้ว"

หลี่เต้าเสียนประเมินเวลาในใจ ไม่ทันแล้ว...

ต้องบีบเวลาช่วงหลังให้สั้นลงอีก

หลี่เต้าเสียนทบทวนกระบวนการที่เหลือในหัว แล้วพูดกับแคทเธอรีนว่า "แคทเธอรีน ทางผมยังต้องการเวลาอีกประมาณห้านาที คุณเริ่มรวมยาไปก่อนเลย ขั้นตอนแรกของการรวมยาคือการรวมน้ำยาปรากฏฝันกับน้ำยาแทรกแซงฝัน ขั้นตอนนี้คนอื่นช่วยไม่ได้ คุณทำได้ไหม"

"ไม่มีปัญหา" แคทเธอรีนตอบกลับอย่างเด็ดขาด

"ดี ดูตรงนี้นะ"

หลี่เต้าเสียนควบคุมพลังเวทเพื่อช่วยประคองความคืบหน้าของการเคี่ยวยา อีกมือหนึ่งที่ว่างอยู่ก็วาดโครงสร้างเวทมนตร์ขึ้นมา พร้อมอธิบายหลักการให้แม่นยำที่สุด

"บนโครงสร้างของน้ำยาแทรกแซงฝัน มีพอร์ตเชื่อมต่อที่เตรียมไว้แล้ว มีจุดเชื่อมต่อหลักสิบเอ็ดจุด ในจำนวนนั้นมีสามจุดที่เป็นจุดชี้ขาดหลัก จุดชี้ขาดจะต้องเชื่อมต่อให้เสร็จในเวลาเดียวกัน เพื่อทำหน้าที่ระบุตำแหน่งสำหรับการหลอมรวมโครงสร้างในภายหลัง..."

"หลังจากจุดชี้ขาดเชื่อมต่อเสร็จ โครงสร้างยาจะทำการสัมผัสกันสามครั้ง เพื่อยืนยันว่าโครงสร้างจัดเรียงตรงกันถูกต้อง ตอนนี้แค่คอยระวังว่าโครงสร้างทำงานได้ปกติไหมก็พอ หลังจากโครงสร้างของยาทั้งสองตัวตอบสนองกันสมบูรณ์แล้ว ให้ใช้พลังเวทชักนำจุดเชื่อมต่อที่เหลือให้ประสานกัน"

แคทเธอรีนพยักหน้า

เวลาบีบคั้นเข้ามาทุกที เธอเดินไปที่ยาชุดที่หนึ่งและชุดที่สอง ฉีกผนึกเวทมนตร์ที่แยกเก็บไว้ออก แล้วเริ่มชักนำน้ำยาปรากฏฝันให้เข้าไปสัมผัสกับน้ำยาแทรกแซงฝัน...

...

หยวนหัวได้ซ้อมภาพการหลอมรวมยาในหัวมานับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นตอนที่ชักนำการหลอมรวมยา จึงไม่มีอะไรติดขัดเลยแม้แต่น้อย

"การเชื่อมต่อจุดชี้ขาดเสร็จสิ้น..."

"ตรวจสอบปฏิกิริยาโครงสร้างยา... เสร็จสิ้น..."

"ชักนำการประสานโครงสร้าง..."

การเคลื่อนไหวของหยวนหัวนิ่งและมั่นคงมาก

สมาชิกทีมสีน้ำเงินต่างจ้องมองการประสานโครงสร้างยาอย่างใจจดใจจ่อ ส่วนนี้แม้กัปตันจะไม่ได้อธิบาย แต่ลูกทีมก็พอมองออกว่าจำเป็นต้องนำโครงสร้างของยามาประกอบกัน

ผู้เข้าแข่งขันที่ยืนดูอยู่รอบนอกก็รู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วยอย่างบอกไม่ถูก

แค่ดูอักขระและค่าพลังยุ่บยั่บบริเวณจุดเชื่อมต่อของโครงสร้างทั้งสอง ก็รู้ได้เลยว่าขั้นตอนนี้ต้องใช้พลังสมาธิมหาศาลขนาดไหน

ภายใต้การควบคุมของหยวนหัว อักขระค่าพลังทั้งหมดค่อยๆ ปรับเปลี่ยนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างต่อเนื่องตามการขยับเข้าใกล้ของโครงสร้าง เพื่อให้เกิดการประสานที่สมบูรณ์แบบที่สุด

กระบวนการหลอมรวมยาเสร็จสิ้นลงอย่างเงียบเชียบ แต่หลังจากโครงสร้างประสานกันเรียบร้อย โครงสร้างของยาทั้งสองตัวก็เริ่มหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว

สมองจิ๋วของปีศาจความฝันถูกโครงสร้างชักนำให้จมลงไปในน้ำยาแทรกแซงฝันอย่างรวดเร็ว โครงสร้างสลายตัวและซ่อมแซมตัวเองอย่างฉับไว...

นี่คือขั้นตอนที่เกิดปัญหาได้ง่ายที่สุด

ในกระบวนการนี้ หากการสร้างโครงสร้างมีปัญหา การจัดเรียงใหม่จะเกิดความผิดปกติ ถ้าโครงสร้างจัดเรียงใหม่ล้มเหลว ฤทธิ์ยาจะเกิดผลข้างเคียงจากการพังทลายของโครงสร้าง

แต่หยวนหัวใส่ใจเรื่องความสอดคล้องของโครงสร้างเป็นพิเศษตลอดกระบวนการจัดการยา ดังนั้นการหลอมรวมยาจึงราบรื่นมาก

เปลวไฟลุกโชนขึ้น "เสาหลักแห่งอารมณ์" ทั้งเจ็ดชนิดของน้ำยาแทรกแซงฝัน ถูกเก็บรวบรวมเข้าไปในเส้นประสาทสมองของปีศาจความฝัน เติมเต็มความสมบูรณ์ขึ้นไปอีกขั้น เนื้อเยื่อประสาทที่เคยขาดวิ่น บัดนี้ภายใต้การช่วยหนุนของตัวยา ได้ควบแน่นจนกลายเป็นรูปร่างสมองปีศาจความฝันที่สมบูรณ์แบบ

จากนั้นหยวนหัวก็นำยาที่รวมกันแล้วใส่ลงไปในน้ำยาช่วยฝัน และทำตามกรรมวิธีเดิม โครงสร้างของยาทั้งสามชนิดประกอบเข้าด้วยกันได้สำเร็จ

ฤทธิ์ของยาทั้งสามชนิดภายใต้การทำงานของโครงสร้าง ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง...

ทันใดนั้น

ความรู้แจ้งบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ก็ปรากฏขึ้นในสมองของหยวนหัว

ในชั่วพริบตานั้น จิตวิญญาณของหยวนหัวถูกกระตุ้น ขอเพียงแค่เขาต้องการ ขอเพียงก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวเดียว เขาก็จะก้าวเข้าไปสู่ความฝันได้อย่างง่ายดาย สูตรเวทมนตร์เลือนรางสายหนึ่งลอยขึ้นมาในหัวของหยวนหัว แต่พอเขาพยายามจะมองให้ชัด มันก็เลือนหายไปในพริบตา

เมื่อกระบวนการปรุงยาจบลงและเข้าสู่สภาวะเสถียร

ความรู้สึกนั้นก็ค่อยๆ จางหายไป หยวนหัวรู้สึกใจหายเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่าง...

นั่นคือ... อะไรกัน

หยวนหัวรู้สึกสงสัย หวนนึกถึงประสบการณ์เมื่อครู่ เหมือนมีบางสิ่งส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณของเขาผ่านพลังเวท

เสียงเตือนของกอร์ดอนขัดจังหวะความคิดของหยวนหัว "เหลือเวลาอีกสิบนาที ทุกคนสู้ๆ เร่งมือเข้า ฝ่ายสีแดงต้องรีบเข้าสู่ขั้นตอนการรวมยาได้แล้ว"

หยวนหัวได้ยินคำพูดของกอร์ดอนแล้วจู่ๆ ก็อยากจะขำ

ฝ่ายสีแดงยังไม่ได้เริ่มรวมยาอีกเหรอ เวลาไม่พอแล้ว

"ดูท่าครั้งนี้จะชนะแล้ว เสียดายแค่ว่ามันไม่ใช่การดวลที่ยุติธรรมเท่าไหร่"

หยวนหัวรู้สึกเสียดายเล็กน้อยอยู่ในใจ...

ทว่าอีกด้านหนึ่ง แคทเธอรีนได้ค้นพบปัญหาที่ร้ายแรงถึงตายเข้าให้แล้ว

"ไม่ได้การแล้วหลี่เต้าเสียน การประสานโครงสร้างยามีปัญหา มาตรฐานโครงสร้างของพวกเราไม่เหมือนกัน!"

[จบแล้ว]