บทที่ 26: สมุนไพรวิเศษ พลังพุ่งทะยาน!

ธาราพิภพสองขั้วหยินหยาง เปรียบดั่งแผนภูมิไท่เก๊กแห่งเหมันต์และอัคคี นับเป็นงานศิลป์ชั้นเอกที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้น ไอหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งปกคลุมทั่วบริเวณ สร้างบรรยากาศมัวมนดุจแดนสวรรค์บนดิน

ณ ริมธาราพิภพสองขั้วหยินหยาง

หลังจากตู๋กูโป๋ เหลยหงเทียน และตู๋กูเหยียนจากไปหมดแล้ว หลิวฟ่านยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ เขาหยิบกล่องหยกที่บรรจุหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคีออกมา ใช้มีดหยกที่เตรียมไว้แบ่งสมุนไพรเซียนทั้งสองชนิดออกเป็นสองส่วน

ด้วยขนาดที่ใหญ่โตของหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคี หลิวฟ่านไม่อาจกลืนกินพวกมันทั้งหมดได้ในคราวเดียว จึงจำต้องแบ่งครึ่ง

เมื่อแบ่งเสร็จ หลิวฟ่านกลืนสมุนไพรทั้งสองชนิดในส่วนแรกเข้าไปทันที

สัมผัสแห่งความหนาวเหน็บและร้อนระอุที่ปะทุขึ้นภายในร่าง ทำให้เขาต้องสูดหายใจลึก เขาถอดเสื้อผ้าและปลดอุปกรณ์วิญญาณวางไว้บนพื้น ก่อนจะกระโจนลงสู่ใจกลางของธาราพิภพสองขั้วหยินหยาง

"ตูม!"

เสียงน้ำแตกกระเซ็น ร่างของหลิวฟ่านจมหายลงไปในธาราพิภพสองขั้วหยินหยาง

ทันทีที่ร่างสัมผัสกับน้ำ หลิวฟ่านรู้สึกเหมือนถูกความเย็นจัดและความร้อนจัดถาโถมเข้าใส่ร่างอย่างไม่ขาดสาย เดี๋ยวร้อนรุ่มดั่งถูกไฟเผาจนชาดิก เดี๋ยวหนาวเหน็บดั่งถูกแช่แข็งในแดนหิมะจนไร้ความรู้สึก

อย่างไรก็ตาม ด้วยอานิสงส์ของกายดาราประจัญบาน ร่างกายที่ผ่านการขัดเกลาและเสริมแกร่งด้วยพลังวิญญาณดารามานานปี ทำให้เขาสามารถอดทนต่อความเจ็บปวดทรมานนี้ได้

แต่นั่นเป็นเพียงความรู้สึก!

ในความเป็นจริง เมื่อไอเย็นจัดและไอร้อนจัดจากน้ำในบ่อซึมซับเข้าสู่ร่างของหลิวฟ่าน

พร้อมกันนั้น ฤทธิ์ยาอันเย็นยะเยือกและร้อนแรงของหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคีที่เพิ่งกลืนลงไปก็เริ่มออกฤทธิ์จากช่องท้อง แผ่ซ่านไปตามแขนขาและกระดูกทั่วร่าง

ดังนั้น ไอเย็นจากน้ำในบ่อจึงถูกฤทธิ์ยาอันร้อนแรงของแอปริคอตเพลิงอัคคีหักล้างลง ส่วนไอร้อนจากน้ำในบ่อก็ถูกฤทธิ์ยาอันเย็นยะเยือกของหญ้าเหมันต์แปดแฉกสลายไป

แม้ว่าภายใต้สภาวะที่ร่างกายต้องรองรับความเย็นจัดและร้อนจัดสลับกันไปมาทั้งภายในและภายนอก จะทำให้หลิวฟ่านรู้สึกเหมือนร่างถูกเผาไหม้และแช่แข็งสลับกันไปมาจนทรมานแสนสาหัส

แต่ทุกครั้งที่มีการสับเปลี่ยนระหว่างความเย็นและความร้อน พลังงานบริสุทธิ์สายหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นภายในร่างของเขา

และเมื่อพลังเย็นและร้อนจากธาราพิภพสองขั้วหยินหยางถูกหักล้างด้วยฤทธิ์ยาของสมุนไพรเซียนทั้งสอง

กระบวนการนี้เปรียบเสมือนการขัดเกลาและบำรุงอวัยวะภายในครั้งใหญ่ หลิวฟ่านรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าอวัยวะภายในที่เคยเป็นจุดอ่อนที่สุดของเขา กำลังได้รับการเสริมแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นี่คือเป้าหมายสูงสุดของการกินหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคี!

แม้พลังวิญญาณดาราจะช่วยขัดเกลาและเสริมแกร่งร่างกายได้ แต่เมื่อหลิวฟ่านดูดซับพลังวิญญาณดาราเพื่อฝึกฝนกายดาราประจัญบาน ความก้าวหน้าในแต่ละส่วนของร่างกายย่อมแตกต่างกันไปตามความทนทาน

อวัยวะอย่างผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูก มีความทนทานสูง จึงดูดซับพลังและแข็งแกร่งขึ้นได้ง่าย

แต่อวัยวะภายในและสมองนั้นต่างออกไป อย่างหนึ่งเปราะบางเกินไป อีกอย่างอันตรายเกินไป

สำหรับอวัยวะภายใน แม้หลิวฟ่านจะฝึกฝน แต่ด้วยความเปราะบาง ทำให้ดูดซับพลังได้น้อย ความก้าวหน้าจึงเชื่องช้า

ส่วนสมองนั้น เขาไม่กล้าแตะต้องมันเลย

เพราะหากผิดพลาดขึ้นมา ไม่ตายก็คงกลายเป็นคนปัญญาอ่อน

สู้ไปฝึกฝนส่วนกะโหลกศีรษะก่อนยังจะดีกว่า!

จนถึงตอนนี้ กายดาราประจัญบานของหลิวฟ่านได้บรรลุการฝึกฝนส่วนผิวหนังอย่างสมบูรณ์ ส่วนกล้ามเนื้อและกระดูกสำเร็จไปราวเจ็ดถึงแปดส่วน มีเพียงอวัยวะภายในที่ยังไม่ถึงครึ่ง และสมองที่ยังเป็นศูนย์

ดังนั้น การมาเยือนธาราพิภพสองขั้วหยินหยางครั้งนี้ เป้าหมายหลักของเขาคือการใช้สมุนไพรเซียนทั้งหญ้าเหมันต์แปดแฉก แอปริคอตเพลิงอัคคี เบญจมาศกำมะหยี่ และนาร์ซิสซัสหยกวารี เพื่อขัดเกลาและเสริมแกร่งร่างกาย

หลังจากผ่านการขัดเกลาในครั้งนี้ กล้ามเนื้อและกระดูกของเขาจะสามารถดูดซับพลังวิญญาณดาราได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ช่วยให้บรรลุการฝึกฝนกายดาราประจัญบานในส่วนนี้ได้เร็ววัน

ส่วนอวัยวะภายใน ด้วยการเสริมแกร่งจากสมุนไพรเซียนทั้งสี่ชนิด ความแข็งแกร่งและความทนทานย่อมเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

และจะส่งผลให้ความก้าวหน้าในการฝึกฝนกายดาราประจัญบานส่วนอวัยวะภายในรวดเร็วยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

แน่นอนว่า หลิวฟ่านไม่ลืมสมุนไพรเซียนที่ช่วยเสริมพลังดวงตา... วารีสารทรับอรุณ!

แม้หลิวฟ่านจะไม่มีเนตรปีศาจสีม่วง แต่การไม่มีในตอนนี้ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีในอนาคต

อย่างน้อยการหยดน้ำค้างจากวารีสารทรับอรุณลงในดวงตา ย่อมช่วยเสริมประสิทธิภาพการมองเห็น และอาจมอบความสามารถพิเศษบางอย่างให้เขาก็เป็นได้...

ภายในธาราพิภพสองขั้วหยินหยาง

หลังจากกินหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคีไปสองชุด และผ่านการขัดเกลาร่างกายในบ่อน้ำนานสามวัน หลิวฟ่านก็ปีนขึ้นจากบ่อกลับสู่พื้นดิน

เขาเปิดใช้งานอาณาเขตดารา แปรเปลี่ยนเป็นอาณาเขตสุริยัน ใช้ความร้อนแรงของมันทำให้ร่างกายแห้งสนิท ก่อนจะสวมเสื้อผ้าพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมสุข

การกินสมุนไพรเซียนและการขัดเกลาร่างกายด้วยน้ำแข็งและไฟ ส่งผลให้ความก้าวหน้าในการฝึกฝนกายดาราประจัญบานส่วนกล้ามเนื้อและกระดูกก้าวกระโดดอย่างมหาศาล เทียบเท่าความเร็วในช่วงแรกเริ่มของการฝึกฝน!

ด้วยอัตราความเร็วนี้ หากได้รับการเสริมแกร่งจากเบญจมาศกำมะหยี่และนาร์ซิสซัสหยกวารีที่จะกินต่อไป...

อีกไม่นาน กายดาราประจัญบานส่วนกล้ามเนื้อและกระดูกก็จะบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แบบ!

และหลังจากผ่านกระบวนการทั้งหมดนี้ ระดับพลังวิญญาณของหลิวฟ่านก็พุ่งทะยานจากระดับเก้าสิบเอ็ดสู่ระดับเก้าสิบสาม!

เมื่อกลับขึ้นมาบนฝั่ง หลิวฟ่านเดินสำรวจสมุนไพรนานาชนิดอีกครั้ง จนมาหยุดอยู่หน้าดอกเบญจมาศสีม่วงงดงาม กลีบดอกฟูนุ่ม เกสรเปล่งประกายสีทองจางๆ... นี่คือสมุนไพรเซียน เบญจมาศกำมะหยี่!

หลังจากเก็บเบญจมาศกำมะหยี่ เขาก็เดินต่อไปยังดอกไม้รูปร่างคล้ายดอกนาร์ซิสซัส ขาวบริสุทธิ์โปร่งแสงดุจหยก แล้วเก็บมันขึ้นมา

นี่คือสมุนไพรเซียน นาร์ซิสซัสหยกวารี!

เมื่อได้สมุนไพรเซียนทั้งสอง หลิวฟ่านหามุมสงบนั่งขัดสมาธิ แล้วเริ่มดูดซับแก่นแท้ของเบญจมาศกำมะหยี่และนาร์ซิสซัสหยกวารี

ครึ่งวันผ่านไป หลิวฟ่านดูดซับแก่นแท้ของสมุนไพรทั้งสองจนหมดสิ้น ร่างกายได้รับการขัดเกลาและเสริมแกร่งอีกครั้ง ความก้าวหน้าของกายดาราประจัญบานรุดหน้าไปอย่างมาก

ทว่า อาจเป็นเพราะร่างกายเริ่มดื้อยาหรือระดับพลังที่สูงขึ้น ก่อนหน้านี้การกินหญ้าเหมันต์แปดแฉกและแอปริคอตเพลิงอัคคีทำให้ระดับพลังเพิ่มขึ้นถึงสองระดับ

แต่ครั้งนี้ แม้จะดูดซับแก่นแท้ของสมุนไพรเซียนถึงสองชนิดพร้อมกัน ระดับพลังของหลิวฟ่านกลับเพิ่มขึ้นเพียงระดับเดียว

แต่หลิวฟ่านก็พอจะคาดเดาเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว

หลังจากนั้น หลิวฟ่านทำตามแผนที่วางไว้ เขาไปเก็บวารีสารทรับอรุณและหยดน้ำค้างลงในดวงตา

แต่หลังจาก "กิน" วารีสารทรับอรุณเข้าไป หลิวฟ่านก็ต้องผิดหวังเล็กน้อย

แม้ดวงตาจะมองเห็นได้สูงขึ้น ไกลขึ้น และชัดเจนขึ้น แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับความสามารถพิเศษใดๆ หรือบางทีเขาอาจจะยังค้นไม่พบมัน?

อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ได้รับทักษะพิเศษ แต่เนื่องจากพลังที่สะสมจากการดูดซับสมุนไพรก่อนหน้านี้ทำให้เขาเข้าใกล้ระดับเก้าสิบสี่มากแล้ว

เมื่อได้รับพลังจากวารีสารทรับอรุณเพิ่มเติม ในที่สุดระดับพลังของหลิวฟ่านก็แตะระดับเก้าสิบห้า!

เรื่องนี้ทำให้หลิวฟ่านหัวเราะออกมาเบาๆ

เขากินสมุนไพรเซียนไปถึงห้าชนิดในคราวเดียว แต่ระดับพลังเพิ่มขึ้นเพียงสี่ระดับ ช่างน่าเสียดายของดีจริงๆ!