บทที่ 21 ตู๋กูโป๋กระอักเลือด ช่างน่าอับอายขายขี้หน้ายิ่งนัก!
บทที่ 21 ตู๋กูโป๋กระอักเลือด ช่างน่าอับอายขายขี้หน้ายิ่งนัก!
"คงไม่ตายหรอกมั้ง?"
หลังจากเบี่ยงตัวหลบกรงเล็บพิษที่ตู๋กูโป๋หมายจะคว้าคอหอย และสวนกลับด้วยหมัดเดียวจนร่างเฒ่าพิษปลิวละลิ่ว เมื่อเห็นตู๋กูเหยียนกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกและรีบวิ่งเข้าไปหาปู่ของนาง หลิวฟ่านก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
เขารู้ดีว่าตู๋กูโป๋เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์สายควบคุม ร่างกายไม่ได้มีความทนทานสูงนัก หมัดเมื่อครู่เขาจึงออมแรงไว้ถึงเจ็ดแปดส่วน ไม่น่าจะรุนแรงถึงขั้นเอาชีวิตตู๋กูโป๋ได้
เพราะเขายังต้องการสยบตู๋กูโป๋ให้ยอมจำนน!
"แค่ก แค่ก... ปะ เป็นไปได้อย่างไร..."
หลังจากตู๋กูเหยียนช่วยประคองให้ลุกขึ้น ตู๋กูโป๋เอามือกุมหน้าอก ไอออกมาเป็นเลือด ใบหน้าฉายแววตื่นตระหนกปนโกรธเกรี้ยว ภายในใจเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขาผู้เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์อันยิ่งใหญ่ กลับถูกเด็กเมื่อวานซืนต่อยหมัดเดียวจนปลิวแถมยังกระอักเลือด?
เมื่อกี้ข้าคงประมาทเลินเล่อไปหน่อยแน่ๆ!
เจ้าเด็กนี่มีฝีมือไม่เบา!
"เหยียนเหยียน หลบไปก่อน ปู่จะเอาจริงแล้ว!"
เมื่อทรงตัวได้ ตู๋กูโป๋เช็ดคราบเลือดที่มุมปาก บอกให้ตู๋กูเหยียนถอยออกไป ก่อนจะหันมามองหลิวฟ่านด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยโทสะ พลางแสยะยิ้ม
"เจ้าหนู เมื่อกี้ข้าประมาทไปหน่อย เจ้าถึงได้ใจ คิดว่าตัวเองแน่งั้นรึ ฝีมือใช้ได้นี่ แต่เจ้าทำให้ข้าโกรธแล้ว! วันนี้ข้าจะแสดงให้เห็นว่าราชทินนามพรหมยุทธ์ที่แท้จริงเป็นอย่างไร!"
สิ้นคำ ตู๋กูโป๋ก็คำรามลั่น "พญางูอสรพิษมรกต กายแท้วิญญาณยุทธ์!"
ทันใดนั้น แสงสีเขียวมรกตเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกจากร่างของตู๋กูโป๋
ท่ามกลางเสียงขู่ฟ่อ วิญญาณยุทธ์พญางูอสรพิษมรกตขนาดมหึมายาวหลายร้อยเมตร บนหัวมีหงอนกระดูกลายเส้นสีทองปกคลุมด้วยเกล็ดสีมรกต ปรากฏขึ้นจากด้านหลังของตู๋กูโป๋ และผสานเข้ากับร่างกายของเขาทันที
หลังจากใช้กายแท้วิญญาณยุทธ์ ร่างของตู๋กูโป๋ก็ขยายใหญ่ขึ้น เกล็ดสีมรกตงอกออกมาปกคลุมใบหน้าและหลังมือ ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นนัยน์ตางูแนวตั้งสีเหลืองอำพัน
ในเวลาเดียวกัน วงแหวนวิญญาณเก้าวง สีเหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ ดำ ดำ ก็ลอยขึ้นจากใต้เท้าของตู๋กูโป๋ พร้อมกับแรงกดดันวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมา
"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: อัคคีพิษมรกต!"
หลังจากเรียกวิญญาณยุทธ์และเข้าสู่สถานะกายแท้ ตู๋กูโป๋ก็ใช้ทักษะวิญญาณที่หนึ่งทันที วงแหวนวิญญาณวงแรกสว่างวาบ เปลวเพลิงสีเขียวมรกตน่าขนลุกปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงสีเขียวมรกตขนาดมหึมาถาโถมเข้าใส่หลิวฟ่านจนมืดฟ้ามัวดิน
"ราชทินนามพรหมยุทธ์ เก่งกาจแค่ไหนเชียว?"
เมื่อเผชิญกับอัคคีพิษมรกตที่ถาโถมเข้ามา หลิวฟ่านเพียงแค่เอ่ยเสียงเรียบ ไม่หลบไม่หนี แต่กลับก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ท่ามกลางเสียงคำรามของมังกร แสงสีฟ้าดาราเจิดจ้าก็ระเบิดออกจากร่างของหลิวฟ่านทันที
ในวินาทีถัดมา วิญญาณยุทธ์ราชันมังกรหลอมดาราขนาดยักษ์ยาวหลายร้อยเมตร ปกคลุมด้วยเกล็ดสีฟ้าดารา มีเขาคู่สีทองตั้งตระหง่าน ร่างกายราวกับถูกหล่อหลอมขึ้นจากดวงดาว ปรากฏขึ้นด้านหลังหลิวฟ่าน บดบังผืนฟ้า แล้วพุ่งเข้าผสานกับร่างกายของเขาอย่างรุนแรง
หลังจากใช้กายแท้วิญญาณยุทธ์ราชันมังกรหลอมดารา ร่างของหลิวฟ่านขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อปูดโปน เกล็ดมังกรสีฟ้าดาราผุดขึ้นปกคลุมร่างกายราวกับเกลียวคลื่น เส้นผมเปลี่ยนสีไล่ระดับดุจแสงดาว นัยน์ตากลายเป็นสีทองแนวตั้ง เขามังกรสีทองงอกออกมาจากศีรษะ และมีดวงดาวสามดวงโคจรช้าๆ อยู่ด้านหลัง
พร้อมกันนั้น วงแหวนวิญญาณเก้าวง สีเหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ ดำ แดง ในสถานะปลอมแปลง ก็ลอยขึ้นจากใต้เท้าของหลิวฟ่าน หมุนวนรอบกาย
และเมื่อกายแท้วิญญาณยุทธ์สมบูรณ์ แรงกดดันวิญญาณที่ไม่ด้อยไปกว่าตู๋กูโป๋ ผสานกับกลิ่นอายมังกรอันน่าเกรงขาม ก็ระเบิดออกมาจากร่างของหลิวฟ่าน ทำให้อากาศโดยรอบดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
"อะไรนะ?!"
เมื่อเห็นวงแหวนวิญญาณเก้าวงรอบกายหลิวฟ่าน โดยเฉพาะวงที่เก้าที่เป็นวงแหวนวิญญาณ "แสนปี" ตู๋กูโป๋ถึงกับตาค้าง ใบหน้าแข็งทื่อ หันไปมองหลานสาวตู๋กูเหยียนราวกับอยากจะกระอักเลือดออกมาอีกรอบ
เหยียนเหยียน หลานล้อปู่เล่นแรงไปแล้วนะ!
ราชทินนามพรหมยุทธ์เนี่ยนะจะไปรังแกหลาน?
'เป็นไปไม่ได้!'
อีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นวงแหวนวิญญาณเก้าวงของหลิวฟ่าน และวงแหวนแสนปีวงนั้น ใบหน้าของตู๋กูเหยียนก็เปลี่ยนสีไปอย่างสิ้นเชิง ภายในใจเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขา... เขาจะเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ได้อย่างไร แถมยังมีวงแหวนวิญญาณแสนปีอีกด้วย!
ตู๋กูเหยียนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า เดิมทีนางตั้งใจจะให้ปู่ช่วยแก้แค้นให้อวี้เทียนเหิง แฟนหนุ่มของนาง
แต่ศัตรูที่นางพากลับกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ที่มีวงแหวนวิญญาณที่เก้าอายุแสนปี ซึ่งฝีมืออาจจะเหนือกว่าปู่ของนางเสียด้วยซ้ำ
คราวนี้ พวกนางจบเห่แน่!
ชั่วขณะหนึ่ง หัวใจของตู๋กูเหยียนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
ในฐานะวิญญาณจารย์ ตู๋กูเหยียนรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของราชทินนามพรหมยุทธ์ที่มีวงแหวนวิญญาณแสนปีนั้น แตกต่างจากราชทินนามพรหมยุทธ์ทั่วไปราวฟ้ากับเหว!
เพราะวงแหวนวิญญาณแสนปีไม่เพียงแต่ทำให้ทักษะวิญญาณมีประสิทธิภาพสูงกว่าวงแหวนหมื่นปี แต่ยังมอบทักษะวิญญาณให้ถึงสองอย่าง!
ถ้าปู่มีระดับพลังวิญญาณสูงกว่านี้ก็ว่าไปอย่าง แต่ปู่เป็นเพียงราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับเก้าสิบเอ็ด จะไปสู้กับราชทินนามพรหมยุทธ์ที่มีวงแหวนแสนปีไหวได้อย่างไร!
นางคงไม่ได้พาปู่มาตายใช่ไหม?
ชั่ววูบหนึ่ง เมื่อคิดว่าปู่ที่เป็นที่พึ่งเดียวของนางอาจต้องตายเพราะนาง ความรู้สึกของตู๋กูเหยียนก็เต็มไปด้วยความแค้นเคืองและความโกรธที่มีต่ออวี้เทียนเหิง ผสมปนเปไปกับความกังวลและความหวาดกลัว
ทำไม! ทำไมเจ้าไม่บอกข้าว่าหลิวฟ่านคนที่ทำร้ายเจ้าเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์!
เพราะเจ้าปิดบังความจริง ปู่ของข้าอาจต้องตายเพราะเจ้า!
ทักษะวิญญาณที่สี่: เพลิงดาราล้างผลาญ!
หลังจากเรียกราชันมังกรหลอมดาราและเข้าสู่สถานะกายแท้วิญญาณยุทธ์ เมื่อเผชิญกับอัคคีพิษมรกตที่โหมกระหน่ำ หลิวฟ่านก็ใช้ทักษะวิญญาณที่สี่ทันที: เพลิงดาราล้างผลาญ
เพียงแค่เขาชี้ปลายนิ้ว เปลวไฟสีฟ้าดาราเจือแดงก็จุดติดขึ้นที่ปลายนิ้วกรงเล็บมังกร ก่อนจะขยายตัวกลายเป็นทะเลเพลิงอันกว้างใหญ่ไพศาล พุ่งเข้าปะทะกับอัคคีพิษมรกตเบื้องหน้าและเผาผลาญมันจนมอดไหม้ไปสิ้น
"ฯพณฯ ท่าน ข้าคิดว่าเราอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย..."
หลังจากหลิวฟ่านจัดการกับอัคคีพิษมรกตได้อย่างง่ายดาย ตู๋กูโป๋ที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศก็หน้าถอดสี หัวเราะแห้งๆ ราวกับอยากจะอธิบายและไม่อยากสู้ต่อ
ช่วยไม่ได้!
เมื่อสัมผัสได้ถึงอาการสั่นสะท้านของวิญญาณยุทธ์พญางูอสรพิษมรกต ชายหนุ่มนามว่าหลิวฟ่านผู้นี้มีวิญญาณยุทธ์มังกรที่ทรงพลังอย่างยิ่ง บวกกับวงแหวนวิญญาณที่เก้าอายุแสนปีนั่นอีก
เขาที่เป็นเพียงราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับเก้าสิบเอ็ด ไม่มีทางเอาชนะสัตว์ประหลาดพรรค์นี้ได้แน่!
"เข้าใจผิด มีเรื่องเข้าใจผิดระหว่างเรา..."
ข้างกายหลิวฟ่าน เหลยหงเทียนถอยฉากออกไปตามสัญญาณของหลิวฟ่าน หลิวฟ่านเดินย่างสามขุมเข้าไปหาตู๋กูโป๋พลางกล่าวเสียงเรียบ
"แต่ก็เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย ข้าไม่เคยรังแกหลานสาวเจ้า แต่ข้าสนใจสวนสมุนไพรของเจ้าจริงๆ และข้าก็ต้องการให้เจ้าและตระกูลของเจ้ายอมสวามิภักดิ์"
"แน่นอน ข้าจะไม่เอาเปรียบเจ้า..."
"เจ้าหนู อย่าให้มันมากเกินไปนัก!"
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฟ่าน ตู๋กูโป๋ก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
แม้เขาจะไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะหลิวฟ่านได้และไม่อยากสู้ต่อ แต่บ่อเกิดสองขั้วหยินหยางมีความสำคัญต่อตระกูลตู๋กูอย่างยิ่ง หลิวฟ่านต้องการบ่อเกิดสองขั้วหยินหยาง เขาจะยอมยกให้ง่ายๆ ได้อย่างไร
แถมยังต้องการให้ตระกูลตู๋กูยอมสยบอีก
เขา ตู๋กูโป๋ มีศักดิ์ศรีที่ไม่อาจยอมก้มหัวให้ใคร แม้แต่สำนักวิญญาณยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่เคยมาชวนเขาเข้าร่วมในอดีต เขายังยอมตายดีกว่ายอมจำนน
เจ้าเป็นแค่เด็กเมื่อวานซืน บังอาจมาสั่งให้ข้า ตู๋กูโป๋ ยอมสยบแก่เจ้างั้นรึ?
เจ้าคิดว่าเจ้าเก่งกาจกว่าสำนักวิญญาณยุทธ์ทั้งสำนักหรือไง?