บทที่ 18 - จับตา

บทที่ 18 - จับตา

แต่สิ่งที่ติงม่อฉวินไม่ได้บอกเตาเหยียนคือ ที่ห้ามคนในเบอร์ 76 ออกไป และตัดขาดการติดต่อกับภายนอกทั้งหมด ก็เพื่อดักจับ 'ตัวตุ่น' สองตัวที่ซ่อนอยู่ในเงามืดนั่นด้วย

ถ้าข่าวของโจวเหมยไม่รั่วไหล ความเป็นไปได้ที่จ้าวเซวียนจะเป็นลูกพยัคฆ์หรือกล้วยไม้หางหงส์ก็จะต่ำมาก

ถ้าอย่างนั้น ลูกพยัคฆ์และกล้วยไม้หางหงส์ก็ต้องแฝงตัวอยู่ในเบอร์ 76 แน่นอน

แน่นอนว่าเพื่อจะลากคอตัวตุ่นสองตัวนี้ออกมา ติงม่อฉวินย่อมมีแผนสำรองเตรียมไว้แล้ว

ผ่านไปอีกพักใหญ่ ติงม่อฉวินดูเวลา แล้วลุกพรวดไปนั่งโซฟาตรงข้ามเตาเหยียน กระซิบเสียงเบาว่า:

"เสี่ยวเตา อีกเดี๋ยวเธอพาหม่าซ่างเฉิงไปถนนหนานจิงตะวันตก บัญชาการทีมปฏิบัติการที่นั่นเข้าจับกุมหน่วยแฝงตัวฮั่วเหมยทันที พร้อมทั้งประสานงานกับหน่วยทกโกและสารวัตรทหาร กวาดล้างคนของจวินถ่งที่จะมาช่วยหน่วยฮั่วเหมยให้เรียบ!"

ได้ยินคำสั่ง เตาเหยียนอึ้งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนตรง:

"ค่ะ รับประกันภารกิจสำเร็จ!"

ติงม่อฉวินพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วกำชับต่อ:

"จำไว้ ก่อนที่พวกเธอจะไปถึงที่เกิดเหตุ ห้ามบอกเรื่องทกโกและสารวัตรทหารให้หม่าซ่างเฉิงรู้เด็ดขาด หมอนั่นปากโป้ง"

บ้านเลขที่ 27 ถนนเจสฟิลด์

เตาย่ากับจ้าวเซวียนยืนอยู่ที่ประตู ป้าหลิวก็ยืนอยู่ข้างๆ พร้อมรับซี่โครงหมูทอดสองกล่องใหญ่

"เงินนี่รับไว้ เป็นค่าอาหารหนึ่งเดือน ต่อไปส่งให้ตรงเวลาแบบวันเว้นวัน เวลานี้มันดึกไปหน่อย วันหลังมาเร็วกว่านี้ สักห้าโมงครึ่งกำลังดี"

จ้าวเซวียนส่งเงินให้ลูกสาวเถ้าแก่โจว พร้อมกำชับเวลาส่งครั้งต่อไปอย่างชัดเจน

เตาย่ายืนยิ้มร่าอยู่ข้างจ้าวเซวียน พูดกับลูกสาวเถ้าแก่โจวอย่างเป็นกันเอง:

"พี่สาวโจว ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์มาส่งไกลขนาดนี้ แต่พี่เขยฉันพูดถูก วันหลังมาเร็วหน่อย วันนี้ถือว่าโชคดีที่คนในบ้านยังกลับมาไม่ครบ ไม่งั้นคงวุ่นวาย"

ลูกสาวเถ้าแก่โจวรับคำอย่างนอบน้อม รับเงินแล้วรีบก้มหน้าจากไป

เห็นท่าทางหวาดกลัวตัวสั่นของลูกสาวเถ้าแก่โจว เตาย่าก็รู้สึกไม่ดี

ชาวบ้านตาดำๆ กลัวคนของเบอร์ 76 ก็เป็นเรื่องปกติ

แถวถนนเจสฟิลด์ ใครบ้างไม่รู้ว่าเป็นถิ่นที่อยู่ของพวกขายชาติ โดยเฉพาะพวกเจ้าหน้าที่เบอร์ 76... รังโจรชัดๆ

คิดถึงตรงนี้ เตาย่าก็แอบถุยน้ำลายในใจ เหมือนจะด่าตัวเองเข้าไปด้วย

ที่ตึกตรงข้าม จางซานจินเห็นว่ามีคนมาส่งซี่โครงหมูทอดจริงๆ และยังใช้กล้องส่องทางไกลสำรวจผู้หญิงส่งอาหารคนนั้นอย่างละเอียด

จางซานจินเอารูปถ่ายในมือมาเทียบกับผู้หญิงคนนั้น พอแน่ใจว่าใช่ ก็แสยะยิ้มกว้าง แล้วกดโทรศัพท์โทรออกไปที่เบอร์เดิมอีกครั้งเพื่อรายงาน

ได้ซี่โครงหมูทอดมาแล้ว เตาย่าก็หิ้วเข้าครัวไปอย่างใจร้อน

จ้าวเซวียนไม่สนใจ เวลานี้เตาเหยียนกับติงม่อฉวินยังไม่กลับ เตาย่าหิวก็เป็นเรื่องปกติ

แต่พอจ้าวเซวียนเดินมาที่โซฟา กำลังจะนั่งลงหยิบหนังสือมาอ่าน โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก

กริ๊ง!

เวรเอ๊ย ไม่จบไม่สิ้น!

ดูท่า กับดักของจริงโผล่ออกมาแล้ว

จ้าวเซวียนคิดในใจ แล้วรับโทรศัพท์ภายใต้สายตาจับจ้องของป้าหลิว

"คุณอีกแล้วเหรอ? ท่านผอ.กับหัวหน้าเตายังไม่กลับมา คุณโทรมาเร็วไปหน่อยนะ"

"ไม่ค่ะ คุณจ้าว ช่วยฉันตามหาท่านผอ.กับหัวหน้าเตาให้หน่อย พวกเราถูกจวินถ่งโจมตี คนของหน่วยปฏิบัติการตายเรียบ ตัวตนของฉันถูกเปิดโปงแล้ว ตอนนี้หน่วยฮั่วเหมยกำลังตามล่าฉันอยู่!"

"คุณจ้าว ถ้าคุณเจอท่านผอ.กับหัวหน้าเตา ให้พวกเขามาหาฉันที่โกดังหมายเลข 13 เขตจ๋าเป่ย ฉันมีข่าวกรองสำคัญมาก เกี่ยวข้องกับการสร้างสถานีจวินถ่งขึ้นใหม่ ขอร้องล่ะค่ะคุณจ้าว ต้องช่วยฉันนะ ฉันรับรองว่าข่าวกรองชิ้นนี้ จะทำให้คุณจ้าวได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า ความดีความชอบไม่ใช่น้อยๆ แน่"

สายถูกตัดไป จ้าวเซวียนขำในใจ

ถ้าสิ่งที่โจวเหมยพูดเป็นเรื่องจริง จ้าวเซวียนคงดีใจเนื้อเต้น

แต่ถ้าเป็นเรื่องโกหก โกดังหมายเลข 13 เขตจ๋าเป่ยที่โจวเหมยพูดถึง ก็คือหลุมนรก

นอกจากติงม่อฉวินหรือเตาเหยียนนำทีมไปเอง ใครไปก็ซวย!

โจวเหมยคงคิดว่าจะใช้ข่าวกรองนี้ตกเขาได้สินะ?

แน่นอน จ้าวเซวียนรู้อยู่แล้วว่าติงม่อฉวินร่วมมือกับโจวเหมยวางกับดักล่อเขา

ไม่อย่างนั้น ได้ยินว่าโจวเหมยมีข่าวกรองชิ้นนี้ บวกกับตัวนิ่มที่เป็นสายลับฝั่งซานเฉิง

ถ้าเขาเผลอส่งข่าวนี้กลับไปซานเฉิง จบเห่แน่ จ้าวเซวียน Game Over!

ถ้าไม่รู้เรื่องมาก่อน ความเป็นไปได้ที่จ้าวเซวียนจะติดกับมีสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไป

(อีดิธ ครั้งนี้ขอบใจมาก ไม่อย่างนั้นฉันคงได้ไปเฝ้ายมบาลแน่)

(เจ้านายไม่ต้องขอบคุณครับ อีดิธมีหน้าที่รับใช้เจ้านาย โปรดรีบปรับตัวกับโหมดวิเคราะห์ให้ได้โดยเร็ว ตามการวิเคราะห์ของอีดิธ สถานการณ์ของเจ้านายตอนนี้ไม่สู้ดีนัก จำเป็นต้องรีบเปิดใช้งานฟังก์ชันใหม่)

มุมปากจ้าวเซวียนกระตุก เขาก็อยากเปิดฟังก์ชันใหม่จะตายอยู่แล้ว แต่ไอ้การปรับตัวกับโหมดวิเคราะห์เนี่ย ต้องปรับถึงระดับไหน จ้าวเซวียนเดาทางไม่ถูกเลย

เจ้าอีดิธก็ไม่ยอมบอกแถบความคืบหน้า บอกแค่ให้ปรับตัว ขอบเขตมันกว้างเป็นมหาสมุทรเลยนะ

ตั้งสติได้ จ้าวเซวียนคว้าเสื้อคลุมหันไปบอกป้าหลิว:

"ป้าหลิว ผมต้องไปเบอร์ 76 หน่อย คนในโทรศัพท์ดูท่าทางร้อนรนมาก ถือโอกาสไปดูคุณลุงกับเตาเหยียนด้วย ดึกป่านนี้แล้วทำไมยังไม่กลับ"

ป้าหลิวยิ้มพยักหน้า เตาย่าได้ยินเสียงก็วิ่งออกมาจากครัวทั้งที่เคี้ยวตุ้ยๆ:

"พี่เขย รอเดี๋ยว หนูไปด้วย"

รถเก๋งสีดำแล่นออกจากลานบ้าน ในรถ ป้าหลิวปลอบใจเตาย่าที่ทำหน้ามุ่ย:

"คุณหนูคะ คุณชายไปทำธุระสำคัญ งานของพวกเขาก็รู้อยู่ว่าอันตราย คุณชายเลยไม่อยากให้คุณหนูไปเสี่ยงด้วย"

เตาย่าทำเสียงฮึดฮัด ปากยื่นจนแขวนขวดน้ำมันได้

ที่ตึกตรงข้าม จางซานจินเห็นจ้าวเซวียนขับรถออกไป ก็รีบเก็บข้าวของวิ่งลงมาชั้นล่างทันที

จ้าวเซวียนที่กำลังขับรถมุ่งหน้าไปเบอร์ 76 จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว ขนลุกชันขึ้นมาอีกครั้ง

"ความรู้สึกนี้อีกแล้ว ยังตามมาอีกเหรอ แสดงว่าไอ้หมอนั่นต้องซุ่มอยู่แถวบ้านพักแน่"

รู้ทันแผนลวงของติงม่อฉวินและโจวเหมย จ้าวเซวียนย่อมไม่กระโดดลงไปในหลุมพราง

ดังนั้น ตอนนี้ทำตามที่โจวเหมยบอก ไปหาติงม่อฉวินกับเตาเหยียน คือวิธีที่ฉลาดที่สุด

ขอแค่จ้าวเซวียนไม่เล่นตามเกม ติงม่อฉวินกับโจวเหมยจะมีแผนซ้อนแผนอีกกี่ชั้นก็ไร้ค่า

และตอนนี้ จ้าวเซวียนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมโจวเหมยถึงโทรมาได้จังหวะเป๊ะขนาดนี้ ทุกอย่างเกี่ยวข้องกับไอ้คนที่สะกดรอยตามเขาในวันนี้นี่เอง

นึกย้อนถึงสภาพภูมิประเทศรอบบ้านพัก จ้าวเซวียนนึกถึงตึกฝั่งตรงข้าม

"ที่แท้ก็ซุ่มอยู่ตรงนั้น ฝีมือไม่เบาเลยนะเนี่ย แอบดูฉันมาตั้งนาน ฉันยังไม่รู้ตัวเลย"

จ้าวเซวียนพึมพำกับตัวเอง ถอนหายใจอย่างปลงๆ ก่อนหน้านี้เขาประมาทคนยุคนี้เกินไปจริงๆ

แต่ก็สมควรแล้ว คนที่เป็นสายลับได้ มีใครบ้างที่เป็นตะเกียงพร่องน้ำมัน

การถูกสะกดรอยตามครั้งนี้ ถือเป็นระฆังเตือนสติจ้าวเซวียน วันข้างหน้าต้องระวังให้มากกว่านี้ และต้องยกระดับความสามารถของตัวเอง หรือไม่ก็ต้องรีบเปิดฟังก์ชันใหม่ของอีดิธให้ได้

ไม่ว่าทางไหน สำหรับจ้าวเซวียนแล้ว ล้วนเป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องรีบจัดการ

(จบแล้ว)