เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 317 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1) [04-05-2020]

บทที่ 317 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1) [04-05-2020]

บทที่ 317 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1) [04-05-2020]


บทที่ 317 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1)

ยูอิลฮานได้ไปกระจายกับดักแห่งการฟื้นคืนตามโลกต่างๆที่ยังไม่ได้รวมเข้ากับดาเรย์

แค่โลกล่ะอันก้เพียงพอแล้ว เมื่อมิสทิคได้ทุ่มเทสมาธิของเธอ กับดักแห่งการฟื้นคืนอันที่ถูกทิ้งเอาไว้ก็จะกลืนกินกับดักแห่งการทำลายทั้งหมดในโลกและดูดเอามานามาเปลื่ยนกับดักแห่งการทำลายให้กลายมาเป็นกับดักแห่งการฟื้นคืน

เพราะโลกส่วนใหญ่ไม่ได้กว้างใหญ่เหมือนกับที่ดาเรย์ทำให้การเปิดใช้งานกับดักแห่งการฟื้นคืนให้ปกคลุมทั่วโลกใช้เวลาไม่นานนัก ทุกๆครั้งที่ไปโลกใหม่มิสทิคจะเหนื่อยขึ้นแค่เล็กน้อยเท่านั้นเอง ร่างกายที่ยูอิลฮานได้สร้างให้เธอดีจนไม่น่าเชื่อ

ในตอนที่โลกที่พวกเขาได้ไปมีประมาณ 26-27 โลก ยูอิลฮานก็ได้เจอเข้ากับทูตสวรรค์อีกสองตน เพราะการกระทำของยูอิลฮานที่ทำให้สงครามสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจบลง ทูตสวรรค์ระดับต่ำก็เลยได้กลับมาทำหน้าที่เดิมของพวกเขา

[หืม?]

[เดี๋ยวนะ ฉันคิดว่ามีอะไรบางอย่างเปลื่ยนไป]

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้ถึงการมาของยูอิลฮานและการติดตั้งกับดักแห่งการฟื้นคืน แต่ว่าพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงกับดักแห่งการทำลายที่เปลื่ยนแปลงไป พวกเขาคงติดตั้งเวทย์ตรวจจับบางอย่างไว้กับกับดักแห่งการทำลายเพื่อทำให้มีการทำงานที่ประสิทธิภาพ

สิ่งแรกที่พวกเธอสัมผัสได้เลยก็คือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับกับดักแห่งการทำลาย จากนั้นสัญญาณทั้งหมดของกับดักแห่งการทำลายที่มีอยู่บนโลกนี้ก็ได้ถูกตัดขาดไปพร้อๆกัน

[กับดักแห่งการทำลายได้ถูกทำลายลงแล้ว!]

[บ้าน่า กับดักแห่งการทำลายไม่มี... เดี๋ยวสิ ทำไมถึงไม่มีการพังของดันเจี้ยนล่ะ...!]

[กับดักแห่งการทำลายกำลังเปลื่ยนแปลงไป นี่มัน... กำลังเกิดอะไรขึ้นกัน?]

ทูตสวรรค์ต่างตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้รายงานไปยังเพื่อบนก่อนที่จะเร่งรีบพุ่งไปทางกับดักแห่งการฟื้นคืน มิสทิคที่กำลังทำการกลืนกินตรงๆอยู่ได้หันมาถามกับยูอิลฮาน

"นายท่าน พวกทูตสวรรค์กำลังคิดจะตรวจสอบอะไรบางอย่าง ปล่อยไว้จะไม่เป็นไรหรอ?"

"ไม่ต้องสนใจหรอก ต่อให้เป็นพระเจ้ามาเองก็ทำอะไรไม่ได้ ในทันทีที่มีสิ่งมีชีวิตชั้นสูงคนไหนพยายามจะแทรกแซงกับดักแห่งการฟื้นคืน กับดักแห่งการฟื้นคืนแต่ล่ะอันภายในโลกก็จะปะทุความบ้าคลั่งพลังขึ้นมา"

"จริงด้วย มีอะไรแบบนี้ติดตั้งอยู่ด้วย"

และเมื่อเกิดการปะทุพลังความบ้าคลั่งของกับดักแห่งการฟื้นคืนขึ้น สัญญาณก็จะถูกส่งกลับไปที่ยูอิลฮานกับมิสทิค ต่อให้พวกเขาจะมาช้าก็ไม่มีปัญหาอะไร กับดักทั้งหมดจะทำลายตัวเองก่อนที่จะมีใครมาวิเคราะห์ ยูอิลฮานได้อธิบายเรื่องนี้ออกมาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

"หลังจากได้ลองตรวจสอบเร็กน่า นี่คือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มาจากพระเจ้า"

"ใช่แล้ว ใช่แล้ว นายท่านชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิมอีก"

"ดูเหมือนพวกนั้นจะรู้ตัวกันแล้วนะ"

หลังจากทูตสวรรค์ได้เห็นอาร์ติแฟคที่สร้างมาจากเทคโนโลยีที่พวกเขาไม่รู้จักก็ได้ตื่นตระหนกกันขึ้นมา

[เราจะทำยังไงกับสิ่งนี้กันดี]

[... เราต้องออกไปมาจากที่นี้ ฉันไม่รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้มันจะทำอะไรแต่ว่าหากเราไปแทรกแซงมันโดยไม่ระวังตัวได้เกิดหายนะขึ้นมาแน่ พวกเราทำได้ก็แค่ต้องกลับไปที่สวรรค์ก่อน]

[แต่ว่าทูตสวรรค์ระดับสูง หรือต่อให้เป็นท่านเทวทูตจะแก้ปัญหานี้ได้หรอ?]

[หากว่าเจ้าของแบบนี้กระจายอยู่ทั่วโลกได้มีปัญหาหนักกว่านี้แน่]

[อ๊าา... ทั้งๆที่สงครามเพิ่งจะจบลงเองนะ ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแล้วล่ะ?]

[หากว่ามีสิ่งมีชีวิตทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นที่นี่เราก็ทำได้แต่ต้องสูง ยังไงก็ตามตอนนี้เรากลับกันก่อนเถอะ]

ดูเหมือนว่าทูตสวรรค์ในโลกใบนี้จะมีศักยภาพกันอยู่พอตัว ยูอิลฮานได้หยักหน้ายิ้มๆออกมา ตราบใดที่พวกเขาไม่ประมาท เรื่องที่พวกเขากังวลกันก็ไม่น่าจะเกิดขึ้น

ไม่ใช่เพียงแค่นี้ แต่ยังมีเรื่องที่ไม่ต้องกลัวเรื่องการล้นของมานา ไม่ต้องกลัวเรื่องที่พระเจ้ากำลังพยายามจะทำอะไรกับพวกเขา นี่มันดีขนาดไหนกันล่ะ!? กับดักแห่งการฟื้นคืนคือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด

"ไม่ใช่ว่านายท่านควรจะไปติดต่อโน้มน้าวพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรแย่ๆหรอกหรอ?"

"นี่เธอพูดอะไรน่ะ ในท้ายที่สุดพวกทูตสวรรค์ก็เป็นแค่พนักงานเงินเดือนที่ได้แต่ทำตามคำสั่งที่สั่งลงมาเท่านั้นหรอก ต่อให้ฉันบอกไปจะมีอะไรเปลื่ยนกันล่ะ?"

ยิ่งหากยูอิลฮานไปติดต่อกับพวกกองทัพสวรรค์มากกว่าที่จำเป็นอาจจะเป็นการเปิดโอกาสให้กองทัพสวรรค์ด้วยซ้ำไป

ปัญหาที่ใหญ่สุดเลยก็คือคนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้าอาจจะยังติดต่อกับกองทัพสวรรค์อยู่ก็ได้ หากว่ายูอิลฮานไปอธิบายให้พวกเขาฟังไม่เท่ากับเป็นการอธิบายให้คนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้ารู้เลยหรอกหรอ นี่มันน่าโมโหมากเลยนะ! ทุกๆอย่างจะพังไปในทันทีที่เขาถูกคนอื่นจับได้ เพราะงั้นการจัดการทุกๆเรื่องเองมันสะดวกสบายกว่ามาก!

"ทั้งๆที่นายท่านได้สร้างองค์กรสิ่งมีชีวิตชั้นสูงขึ้นมาแล้วกลายเป็นหัวหน้าแล้ว แต่ท่านก็ยังทำอะไรตามลำพังเหมือนอย่างเคยเลย..."

"ช่างฉันเถอะน่า"

"นายท่านเสร็จแล้ว ไปโลกต่อไปกัน!"

มิสทิคดูมีชีวิตชีวากับการควบคุมกับดักแห่งการฟื้นคืนแปลกๆ อาจจะเป็นเพราะการที่เธอได้รวบรวมบันทึกต่างๆผ่านกับดักแห่งการฟื้นคืนก็ได้ โอโรจิที่รู้แบบนี้ได้หน้าซีดขึ้นมา

"ถ้าเป็นแบบนี้ไม่ใช่ว่าฉันจะถูกแซงหน้าไปหรอ?"

"นายรู้ตัวช้าไปแล้วนะ สู้ๆแล้วกันนะโอโรจิ"

"ขี้โกง! นี่มันโกงกันชัดๆ!"

"ถ้างั้นนายก็อยากจะมาจัดการควบคุมกับดักแห่งการฟื้นคืนเหมือนกันสินะ?"

นี่มันเป็นไปไม่ได้ โอโรจิได้กลืนน้ำลายอย่างอึดอัดใจและทำได้แค่เฝ้ามองดูมิสทิคแข็งแกร่งขึ้นตลอดเวลา!

"นายท่าน ฉันยิ่งกลายเป็นจัดการมันได้ดียิ่งขึ้นแล้ว ฉันคิดว่าเราจะเพิ่มความเร็วกันอีกนิดก็ได้นะ!"

"เยี่ยมมาก ทัศนคติของเธอแบบนี้นี่แหละจะทำให้เธอแกร่งขึ้น!"

"อ๊าา ถูกผู้หญิงคนนี้แซงหน้า... นี่มันยอมรับไม่ได้!"

กระบวนการกลืนกินของโลกได้เป็นไปอย่างราบรื่น ภายในเวลาแค่สี่วันก็มีนับพันโลกแล้วที่มีกับดักแห่งการทำลายเปลื่ยนมาเป็นกับดักแห่งการฟื้นคืน

"นายท่านฉันคิดว่ากับดักที่ท่านสร้างจะครอบคลุมไปทั่วโลกได้เลยนะ"

"ท่านกำลังพิชิตทุกๆโลกด้วยวิธีที่ไม่น่าเชื่อ... นายท่านนี่หลังจากจัดการโลกระดับต่ำเสร็จแล้วท่านก็ยังคิดจะไปโลกระดับสูงด้วยสินะ?"

"นี่กำลังพูดอะไรกันอยู่ นี่นายคิดว่าโลกระดับต่ำทั้งหมดที่ฉันต้องไปมีมากขนาดไหนกัน?"

ยูอิลฮานได้อธิบายออกมาสั้นๆ

"แต่แน่นอนว่าฉันได้ทำกับดักแห่งการฟื้นคืนขึ้นมา เพราะงั้นมันจะเชื่อมไปมิติไปโลกอื่นและกลืนกินโลกนั้นด้วย มิสทิค ฉันคิดว่าในตอนนี้เธอน่าจะพอรู้สึกได้แล้วนะ"

"..."

"ก็จริง ฉันรู้สึกได้ถึงสัญญาณ..."

โอโรจิกับมิสทิคได้คิดขึ้นได้อีกครั้งหนึ่ง พวกเขาอยู่ห่างไกลเกินกว่าที่จะเข้าใจยูอิลฮาน!

ในตอนที่ยูอิลฮานได้มาถึงโลกที่ 32,918 พวกเขาก็ได้เจอเขากับแขกที่คาดไม่ถึง

ระหว่างที่กับดักแห่งการฟื้นคืนกำลังทำการกลืนกินอยู่นั้นเอง จู่ๆเพลิงศักดิ์สิทธิ์ได้โผล่ขึ้นมาปกคลุมทั่วทั้งโลก

"มิคาเอล? ไม่สิ..."

ยูอิลฮานได้มองดูเพลิงที่ดูคล้ายกับมิคาเอลแต่แล้วก็รู้ว่านี่มันอ่อนกว่ามาก จากนั้นเองคนที่ให้คำตอบก็โผล่ออกมา ยูเรียลก็เป็นหนึ่งในผู้ใช้ไฟที่มีชื่อเสียงในสี่ยอดเทวทูตเช่นกัน เขาคนนั้นได้มาที่โลกใบนี้แล้ว

[อยู่ที่นี่สินะยูอิลฮาน]

ยูเรียลได้ใช้เพลิงศักดิ์สิทธิ์ของเขาค้นหาตัวยูอิลฮาน แต่ว่าหากยูอิลฮานไม่ตั้งใจเผยตัวออกมาเองมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสัมผัสถึงตัวเขาได้ ในท้ายที่สุดยูเรียลก็ได้พูดเสียงดังกังวาลไปทั่วทั้งโลก

[กาเบรียลได้บอกฉันมาแล้ว นายน่าจะอยู่ที่นี่ใช่ไหม?]

"..."

ต่อให้เป็นสี่ยอดเทวทูต แต่หากว่าไม่มีการพูดถึงกาเบรียลยูอิลฮานก็คงจะไปแล้ว!

ในตอนนี้คนที่ยูอิลฮานเป็นกังวลในเทวทูตที่เหลืออยู่ทั้งสามคนก็คือกาเบรียล

[ฉันอยากจะคุยกับนาย นี่ไม่ใช่เรื่องแย่สำหรับนายด้วยเหมือนกัน มาคุยกันสักเดี๋ยวได้ไหม?]

"นายท่าน เอายังไงดีล่ะ?"

ยูอิลฮานได้คิดขึ้นกับตัวเอง - ไม่ว่าจะเป็นกับดักหรือไม่ก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นการนำปัญหามาให้หรือไม่ก็ตาม

ไม่ว่าจะเป็นการที่เขาจะได้รู้ความจริงที่เขากังวลอยู่หรือไม่ก็ตาม

หลังจากที่เขาได้สรุปเรื่องทั้งหมดนี้ เขาได้ยกมือขึ้นบนท้องฟ้า จากบนมือของเขาได้มีมานาจำนวนมหาศาลถูกปล่อยออกมาปกคลุมไปทั่วทั้งโลก

[สกิลจ้าวมิติทำงาน!]

เพราะแบบนี้ทำให้ประตูมิติสู่โลกใบนี้ได้ถูกปิดลงชั่วคราว จากนั้นยูอิลฮานกับพรรคพวกของเขาอีกสองคนก็ได้เผยตัวออกมา ยูเรียลที่เห็นแบบนี้ได้บินมาหาทันที

[การที่จะได้เจอนายนี่มันยากมากเลยนะ สมแล้วกับฉายาผู้โดดเดี่ยว]

"นี่กะจะมาหาเรื่องฉันในทันทีที่เจอเลยงั้นหรอ? แล้วเรื่องที่จะคุยเมื่อกี้ไปไหนซะแล้วล่ะ?"

ยูเรียลเป็นผู้หญิง และเป็นผู้ที่ครอบครองผมสีขาวบลอนด์งามและนัยน์ตาสีทอง แน่นอนว่าหอกของยูอิลฮานไม่มีวันจะทื่อต่อให้ฝ่ายตรงข้ามจะเป็นผู้หญิงก็ตาม ในอดีตหอกของเขาได้ตัดผู้หญิงมานักต่อนักแล้ว!

นอกไปจากนี้คำพูดทำร้ายจิตใจของเธอก่อนหน้านี้ยิ่งทำให้ยูอิลฮานเพิ่มความเป็นศัตรูขึ้นไปถึงขีดสุด

[ฉันไม่ได้อยากจะทำให้นายมาเป็นศัตรูหรอกนะ แต่ว่าฉันได้เสียสหายที่อยู่ร่วมกันเป็นล้านๆปีไป]

"อยากจะให้ฉันส่งเธอไปอยู่กับเขาไหมล่ะ?"

[ฉันไม่อยากจะโม้หรอกนะ แต่ว่ามีผู้ชายแค่ไม่กี่คนที่สบตากับฉันตรงๆได้... น่าทึ่ง]

"ฮึ่ม"

เธองั้นหรอ? ต่อให้เป็นเฮเรียน่าก็ยังทำอะไรกับเขาไม่ได้เลย ยูเรียลได้ยิ้มแห้งๆออกมากับความคิดนี้ของเขาและชูมือสองข้างขึ้นมาเพื่อบอกว่าเธอไม่ได้มีเจตนาร้าย

[ก็อย่างที่รู้เพลิงของฉันไม่อาจจะเหนือกว่านายได้ ต่อให้ฉันจะใช้พลังของผืนดินด้วย แต่ว่านั่นก็ไม่ได้ผลกับนายเหมือนกัน นายก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีโอกาสชนะเลย]

"ใช่ ฉันรู้ เพราะแบบนั้นฉันถึงได้สงสัยว่าทำไมเธอถึงได้แสดงตัวออกมาค้นหาฉัน"

[ฉันอยากจะมาขอร่วมทาง]

"ร่วมทาง?"

มาขอร่วมทางกับคนที่ฆ่าหนึ่งในสี่ยอดเทวทูตไปและยังเป็นหนึ่งในหัวหน้ากองกำลังเนี้ยนะ? นี่มันเป็นเรื่องไร้สาระที่รองลงมาจากการเสนอเป็นพันธมิตรจากความโลภเลยนะ

ยูเรียลที่เห็นยูอิลฮานแสดงความสงสัยออกมาทำให้เธอได้หัวเราะขึ้นและพูดต่อ

[ฉันพอจะรู้สึกที่นายกำลังทำอยู่ในตอนนี้อยู่เล็กน้อย นายกำลังเคลื่อนไหวเพื่อที่จะทำให้ไม่เกิดความเสียหายจากการต่อสู้ของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงไปจนถึงสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำถูกไหม?]

"ไม่ ฉันก็แค่เอาชีวิตรอดเท่านั้น"

[ถึงนายจะพูดแบบนัน แต่นายก็กำลังหาวิธีที่จะช่วยผู้คนให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ใช่ไหมล่ะ?]

ยูอิลฮานได้เริ่มที่จะรู้สึกไม่สบายใจแล้ว สิ่งที่เขาทำก็แค่การปกป้องตัวเขาเองกับคนใกล้ชิดเท่านั้น การที่มีคนมาพูดว่าสิ่งที่เขาทำเป็นนักบุญที่กำลังช่วยทุกๆคนอยู่มันทำให้เขารู้สึกรำคาญใจมาก ยูเรียลก็ดูเหมือนจะรู้เรื่องนี้และหยักไหล่ออกมา

[นั่นมันไม่ใช่สิ่งสำคัญหรอกนะ ฉันมาหานายตามคำพูดของกาเบรียลและฉันอยากที่จะเฝ้าสังเกตการกระทำของนายในฐานะที่ฉันเป็นตัวแทนกองทัพสวรรค์ หากมีฉันอยู่ด้วยนายก็ไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องการปะทะกับกองทัพสวรรค์]

ทำไมเธอถึงได้พูดเหมือนแก้ตัวล่ะ? ยูอิลฮานรู้สึกเหมือนกับเขากลายมาเป็นตัวเอกอยู่และตอบเธอกลับไป

"ยังไงก็ตาม การที่เธอมาติดตามฉันทั้งๆที่ฉันไม่รู้เลยว่ามีอะไรแปลกๆบ้างที่ซ่อนอยู่ในพวกเธอมันรบกวนฉันมาก"

[ฉันคิดหนึ่งในสี่ยอดเทวทูต บันทึกของฉันไม่ได้รั่วไหลออกไปเหมือนทูตสวรรค์คนอ่นๆ อย่างน้อยที่สุดก็กับพวกทูตสวรรค์คลาส 7 คนอื่นๆ]

นี่คือสิ่งที่ได้พิสูจน์ในสมมติฐานของยูอิลฮาน พระเจ้าได้แบ่งบันทึกที่สำคัญของตัวเขาให้กับสี่ยอดเทวทูต ไม่เช่นนั้นแล้วเธอก็คนจะไม่กล้าพูดแบบนี้แน่

"ฉันรู้ฉันน่าจะวิเคราะห์ซากของราฟาเอลที่เหนือก่อนสินะ"

[แล้วจะเอายังไงล่ะ? จะยอมรับคำขอของฉันไหม?]

ยูอิลฮานได้หยักไหล่ออกมา นี่มันเพราะว่าเขาจำได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนที่ราฟาเอลเดินทางกับเขาไปฆ่าคนทรยศกองทัพสวรรค์

ยังไงก็ตามสถานการณ์ในตอนนี้ต่างไปจากตอนนั้น ยูเรียลไม่มีวิธีที่จะแทรกแซงยูอิลฮานได้ และตัวเขาในตอนนี้ก็ยัง...

"ได้ ฉันจะไปกับเธอ แล้วก็นะฉันไม่รู้ว่าเธอจะรู้ไหม แต่ว่ายังมีโลกระดับต่ำอีกมากที่เหลืออยู่"

[ใช่ ฉันได้ยินมาแล้วว่ากับดักของนายมีความสามารถอยู่มาก แต่ยังไงก็ตามงานของนายยังไม่เสร็จใช่ไหมล่ะ?]

"เธอพูดถูก"

ยูอิลฮานได้ถอนหายใจออกมา บางทีอาจจะมาค้นหาเขาหลังจากรู้เรื่องนี้เหมือนกัน มันไม่มีทางเลือกเรื่องนี้งั้นหรอ?

ถ้างั้นเขาก็ได้แต่เดินทางร่วมกับเธอจนกว่าที่ม่านแห่งสงครามจะถูกเปิดขึ้น

ยูอิลฮานได้ขบริมฝีปากเปิดใช้สกิลข้ามมิติไปพร้อมกับโอโรจิ มิสทิค และยูเรีบล นี่คือช่วงเวลาสำหรับบทส่งท้ายที่เป็นความจริงของเรื่องแล้ว

จบบทที่ บทที่ 317 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1) [04-05-2020]

คัดลอกลิงก์แล้ว