บทที่ 2 เข้าใจที่มาที่ไป

บทที่ 2 เข้าใจที่มาที่ไป

ความคิดของฉันย้อนกลับมาสู่ปัจจุบัน หลินซูซูมองผืนดินใต้ฝ่าเท้าพลางส่ายหน้าอย่างจนปัญญา นานทีปีหนจะได้ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องมาเริ่มชีวิตด้วยการเอาตัวรอดบนดาวร้างเสียอย่างนั้น

พูดถึงดาวร้าง M19 ก็ต้องพูดถึงบิดาของเจ้าของร่างเดิม (ต่อจากนี้จะเรียกว่า หลินซูซู) บิดาของหลินซูซูคือ หลินเฉิงอัน บุตรชายคนโตของหลินอวี้ ผู้นำตระกูลหลิน ตระกูลชั้นนำอันดับหนึ่งบนดาวเทียนซู ดาวหลักแห่งจักรวรรดิจินหยวน

ประเทศนี้มีชื่อว่าจักรวรรดิจินหยวน ปกครองโดยราชวงศ์จิน

นอกจากนี้ บนดาวจักรพรรดิยังมีตระกูลชั้นนำอีกสี่ตระกูล ได้แก่ ตระกูลมั่ว ตระกูลกู้ ตระกูลหลิน และตระกูลเซียว

ตระกูลมั่วคือผู้พิทักษ์จักรวรรดิ คอยปกป้องชายแดนมาหลายชั่วอายุคน และเป็นที่รักใคร่ของประชาชน

ตระกูลกู้รับราชการในแวดวงการเมืองมาหลายชั่วคน ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คนปัจจุบันก็คือผู้นำตระกูลกู้คนปัจจุบัน

ตระกูลเซียวคือตระกูลเดิมของจักรพรรดินีองค์ปัจจุบัน ผูกขาดตลาดอาหารกว่าครึ่งหนึ่งของจักรวรรดิ

ส่วนตระกูลหลิน ตระกูลของหลินซูซูนั้น เป็นตระกูลเก่าแก่บนดาวจักรพรรดิ มีประวัติยาวนานกว่า 3,000 ปี ธุรกิจหลักคือพลังงาน ควบคุมเส้นเลือดใหญ่ด้านพลังงานถึงหนึ่งในสามของจักรวรรดิ แม้แต่ในระดับจักรวรรดิเอง ก็เป็นขุมกำลังที่น้อยคนนักจะกล้าตอแย

หลินอวี้ ผู้นำตระกูลหลินคนปัจจุบัน อายุ 76 ปี แต่งงานมาแล้วสองครั้ง ภรรยาคนแรกคือ อันเซิง เสียชีวิตหลังจากให้กำเนิดหลินเฉิงอัน บิดาของหลินซูซูได้ไม่นาน ไม่ถึงสองเดือนต่อมา หลินอวี้ก็แต่งงานใหม่กับหนิงหยา ภรรยาคนปัจจุบัน และมีลูกด้วยกัน 3 ชาย 2 หญิง

พูดถึงหลินอวี้และอันเซิง ความรักของทั้งคู่เป็นแบบอิสระและหวานชื่น สมัยหนุ่มๆ หลินอวี้เดินทางท่องเที่ยวและได้พบกับอันเซิงที่ดาวบ้านเกิดของตระกูลอัน ฝ่ายชายหล่อเหลาองอาจ ฝ่ายหญิงอ่อนเยาว์งดงามและร่าเริง ความรักของหนุ่มสาวก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง ไม่นานทั้งคู่ก็สาบานว่าจะไม่แต่งงานกับใครอื่น

เริ่มแรก ตระกูลอันไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้ แต่ไม่อาจขัดใจบุตรสาวที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงมได้ สุดท้ายพวกเขายอมสละทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูล และมองดูบุตรสาวติดตามชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักได้ไม่นานไปยังดาวจักรพรรดิด้วยน้ำตา

การกลับมายังดาวจักรพรรดิของพวกเขาสร้างความฮือฮาไปทั่ว ทายาทตระกูลชั้นนำอย่างตระกูลหลิน กลับไปคว้าหญิงสาวสามัญชนจากดาวบ้านนอกที่ล่มสลายมาเป็นภรรยา

แรงคัดค้านที่รุนแรงที่สุดย่อมมาจากตระกูลหลิน เดิมทีตระกูลหลินได้วางตัวลูกสะใภ้ไว้แล้ว คือบุตรสาวตระกูลหนิง ตระกูลชั้นนำอันดับสอง การพลิกผันครั้งนี้ทำให้ตระกูลหลินไม่พอใจในตัวอันเซิงเป็นอย่างมาก แต่เนื่องจากทั้งคู่ได้จดทะเบียนสมรสผ่านเครือข่ายดวงดาวไปแล้ว พวกเขาจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากจำยอม แต่ก็ไม่เคยมีสีหน้าดีๆ ให้กับอันเซิงเลย

ท่ามกลางการถูกกีดกันและเมินเฉย อันเซิงอดทนเพื่อความรักที่มีต่อหลินอวี้ หนึ่งปีต่อมา เธอให้กำเนิดบุตรชาย หลินเฉิงอัน อาจเป็นเพราะร่างกายบอบช้ำจากการคลอด หรือสภาพแวดล้อมที่กดดันส่งผลกระทบต่อจิตใจอย่างรุนแรง เมื่อบุตรชายอายุได้หนึ่งขวบ อันเซิงก็ไม่อาจยื้อชีวิตต่อไปได้และจากไปในที่สุด

หลังการเสียชีวิตของอันเซิง ตระกูลหลินและตระกูลหนิงรื้อฟื้นเรื่องการแต่งงานขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้หลินอวี้ไม่มีข้ออ้างที่จะปฏิเสธ และด้วยการเกลี้ยกล่อม เขาจึงตอบตกลง สองเดือนต่อมา เขาจดทะเบียนสมรสกับหนิงหยาอย่างเป็นทางการ

หลังแต่งงาน พวกเขามีลูกด้วยกัน 5 คน ได้แก่ บุตรชายคนโต หลินเฉิงฮุย บุตรชายคนรอง หลินเฉิงเย่ บุตรสาวคนโต หลินอวี้ถิง บุตรสาวคนรอง หลินอวี้หว่าน และบุตรชายคนเล็ก หลินเฉิงจิน

หนิงหยาหลงรักหลินอวี้มาตั้งแต่เด็ก และเชื่อเสมอว่าเธอคือนายหญิงแห่งตระกูลหลินในอนาคต แต่กลับถูกอันเซิงแย่งชิงไป เธอเกลียดอันเซิงเข้ากระดูกดำและอยากจะกำจัดลูกชายของอันเซิงให้พ้นทาง แน่นอนว่าเธอไม่แสดงความคิดเหล่านี้ให้คนนอกรู้

ส่วนหลินเฉิงอัน อาจเป็นเพราะความรู้สึกผิดต่อภรรยาที่ล่วงลับ หลินอวี้จึงจัดให้คนสนิทคอยดูแลหลินเฉิงอันหลังจากแม่ของเขาเสียชีวิต แต่ตัวเขาเองแทบไม่เคยใส่ใจลูกชายคนนี้เลย

ภายใต้การถูกพ่อเมินเฉยและแม่เลี้ยงเกลียดชัง หลินเฉิงอันเติบโตมาอย่างยากลำบาก และออกจากตระกูลทันทีที่บรรลุนิติภาวะ ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหน และไม่มีใครสนใจ

จนกระทั่งหลินเฉิงอันอายุ 28 ปี คนสนิทที่หลินอวี้มอบหมายให้ดูแลก็นำข่าวการเสียชีวิตของหลินเฉิงอันและทารกหญิงคนหนึ่งกลับมา ทารกน้อยคนนั้นคือ หลินซูซู

เมื่อได้ยินข่าว หลินอวี้นิ่งเงียบอยู่ในห้องทำงานเป็นเวลานาน ก่อนจะเอ่ยออกมาเพียงประโยคเดียว "ให้เธออยู่ต่อเถอะ"

หลินซูซูจึงได้อาศัยอยู่ในตระกูลหลิน ไร้พ่อแม่และมีปู่ที่ห่างเหิน ชีวิตของเธอจึงเป็นอย่างที่พอจะจินตนาการได้ เธอถูกจัดให้อยู่ในเรือนเล็กอันเงียบสงบ มีเพียงหุ่นยนต์พี่เลี้ยงรุ่นเก่าตกรุ่นเป็นเพื่อน โชคดีที่แม้หุ่นยนต์จะเก่า แต่ฟังก์ชันพื้นฐานยังใช้งานได้ดี หลินซูซูเติบโตมาได้อย่างปลอดภัยและเรียนรู้ทักษะชีวิตพื้นฐาน ทำให้เธอไม่กลายเป็นคนโง่เง่าที่พูดไม่ได้

ในตระกูลหลิน หลินซูซูเหมือนมนุษย์ล่องหน น้อยคนนักที่จะรู้ฐานะของเธอ ในรอบ 18 ปี เธอพบเจอผู้คนแทบนับนิ้วได้

ตอนอายุ 10 ขวบ หลินซูซูได้พบกับคนในตระกูลหลินเป็นครั้งแรก เด็กหญิงจอมหยิ่งยโสนามว่า หลินเค่อเค่อ ลูกสาวของหลินเฉิงฮุย บุตรชายคนโตของหลินอวี้และหนิงหยา

หลินเค่อเค่อไล่ตามแมวสัตว์เลี้ยงเข้ามาในเรือนเล็กของหลินซูซู และเห็นหลินซูซูกำลังเหม่อมองใต้ต้นไม้

หลินเค่อเค่อมมองไปรอบๆ ปิดจมูกด้วยความรังเกียจ และตะคอกใส่หลินซูซูด้วยท่าทางวางอำนาจ "นังเด็กป่าเถื่อนมาจากไหน? ฉิวฉิวของฉันอยู่ไหน? รีบเอามาคืนเดี๋ยวนี้"

หลินซูซูกำลังจ้องมองก้อนขนสีขาวบนต้นไม้อย่างใจลอย เธอไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นี้มาก่อน อันที่จริง เธอไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตอื่นนอกจากตัวเองเลยจนกระทั่งอายุ 10 ขวบ เธอจึงสงสัยใคร่รู้ เสียงตะคอกกะทันหันทำให้เธอสะดุ้ง รีบหันไปมองต้นเสียง

ที่ประตูเรือน มีเด็กหญิงตัวน้อยในชุดกระโปรงฟูฟ่อง สวมเครื่องประดับผมงดงามและสร้อยคอระยิบระยับ กำลังมองเธอด้วยหางตา หลินซูซูมองดูเครื่องแต่งกายสวยงามของอีกฝ่าย แล้วก้มมองเสื้อผ้าเปื้อนฝุ่นของตัวเอง ก่อนจะชี้ไปที่กิ่งไม้อย่างกล้าๆ กลัวๆ "คุณหมายถึงตัวนี้หรือเปล่าคะ?"

หลินเค่อเค่อเดินมาที่ใต้ต้นไม้และเรียกแมวสองสามครั้ง แต่เจ้าลูกแมวไม่มีทีท่าว่าจะลงมา

"เธอขึ้นไปเอาฉิวฉิวของฉันลงมาเดี๋ยวนี้" หลินเค่อเค่อสั่งหลินซูซู

หลินซูซูมองลูกแมวบนต้นไม้ แล้วมองตัวเอง สุดท้ายภายใต้สายตาไม่เป็นมิตรของหลินเค่อเค่อ เธอก็ปีนขึ้นไป โชคดีที่ต้นไม้ไม่สูงนัก การปีนจึงไม่ยากลำบากเกินไป

หลินซูซูค่อยๆ ปีนขึ้นไปและเอื้อมมือจะอุ้มลูกแมว ทว่าลูกแมวที่ดูเชื่องในตอนแรกกลับคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที เมื่อมือของหลินซูซูยื่นเข้าไปใกล้ กรงเล็บทั้งสองของมันก็ข่วนใส่หลินซูซูอย่างรวดเร็ว

หลินซูซูร้องด้วยความเจ็บปวด รีบชักมือกลับ แต่กลับเสียหลักพลัดตกลงมาจากต้นไม้ มือเรียวทั้งสองข้างมีรอยข่วนลึก เลือดไหลซึมออกมา

"ไม่ได้เรื่อง" หลินเค่อเค่อพูดอย่างเหยียดหยาม

จังหวะนั้น ผู้ติดตามของหลินเค่อเค่อก็หาเรือนเล็กจนเจอ พวกเขาไม่แม้แต่จะปรายตามองหลินซูซูที่นอนเจ็บอยู่บนพื้น ภายใต้คำสั่งของหลินเค่อเค่อ พวกเขาช่วยอุ้มลูกแมวลงมา จากนั้นขบวนเสด็จย่อมๆ ก็จากไป

ต่อมา หลินเค่อเค่อได้รู้จากหนิงหยาว่าหลินซูซูคือลูกสาวของคุณลุงที่เธอไม่เคยเห็นหน้า เมื่อเห็นแววตาเกลียดชังของคุณย่ายามเอ่ยถึงคุณลุงคนนั้น เธอจึงตัดสินใจว่าจะทำให้ชีวิตของหลินซูซูยากลำบาก

นับแต่นั้นมา หลินเค่อเค่อพร้อมด้วยพี่น้องและคนรับใช้ จะคอยหาเรื่องหลินซูซูอยู่เป็นระยะ ทั้งตัดเสื้อผ้าเธอจนขาดวิ่น หรือแอบใส่แมลงในอาหาร สรรหาวิธีแกล้งสารพัด ถึงขั้นรังแกหลินซูซูเล่นแก้เบื่ออยู่หลายครั้ง

จนกระทั่งหลินซูซูอายุครบ 18 ปี ความแค้นฝังใจของหนิงหยาผลักดันให้เธอตัดสินใจลบทุกร่องรอยของอันเซิงให้หมดสิ้น โดยการส่งหลินซูซูไปให้ไกลที่สุด สุดท้ายเธอเลือกดาวร้างภายใต้ชื่อของหลินเฉิงอันที่ได้รับมรดกมาจากอันเซิง และส่งตัวหลินซูซูออกไป