บทที่ 32 - หมอกระดิ่งสุรางู

บทที่ 32 - หมอกระดิ่งสุรางู

จ้าวเจินเห็นจงรั่วมีสีหน้าลำบากใจจึงถามว่า "จงรั่ว ข้าเห็นเจ้าดูไม่ค่อยเต็มใจ เป็นเพราะเหตุใด หากเรียนรู้วิชานี้ได้ ไม่เพียงได้วิชาชีพติดตัว แต่ยังได้เป็นยูนิตพิเศษ ไม่ดีกว่านักปรุงสุราธรรมดาหรอกหรือ"

จงรั่วตอบ "ท่านเจ้าของคฤหาสน์อาจไม่ทราบ อำเภออวิ้นเฉิงของพวกข้าขึ้นกับราชวงศ์ซ่ง มีท่านจางชื่อเสียน นามเหนิงเฉิน ผู้ใฝ่รู้แต่วัยเยาว์และแตกฉานในอักษรศาสตร์ ได้แต่งตำรา 'จิ่วหมิงจี้' (บันทึกรายชื่อสุรา) ในหนังสือรวบรวมรายชื่อสุราชั้นยอดไว้ถึงสองร้อยยี่สิบสามชนิด แบ่งเป็นสุราบ้านขุนนาง สุราร้านค้าเมืองหลวง สุราสามเมืองหลวง สุราสี่จวน สุราเจียงหนานตะวันออกตะวันตก สุราจิงหูเหนือใต้ สุราซานชวน สุรากว่างหนาน สุราฟูเจี้ยน สุราจิงตะวันออก และสุราจิงตะวันตก"

"เอาแค่ในเขตจิงตะวันออกที่พวกเราอยู่ ที่มีชื่อเสียงก็มี เหล้าเจี่ยนหมี่จากชิงโจว เหล้าซุ่นเฉวียน จิ้นเฉวียน ชิงเยี่ยนถัง เจินจูเฉวียนจากฉีโจว เหล้าดอกบัวใสจากเหยียนโจว เหล้าแสงเงิน สามหมัก แพะขาว ดอกบัวจากเฉาโจว เหล้าฟงชวีไป๋ฝอเฉวียน เหล้าหอมกุ้ยจากอวิ้นโจว เหล้าเมาซ้ำจากเหวยโจว เหล้าแสงอรุณจากเติงโจว เหล้าน้ำทิพย์จากไหลโจว เหล้าน้ำพุอายุวัฒนะจากสวีโจว เหล้าอี๋เฉิงจากจี้โจว และเหล้าอี๋เฉิงหรือเหล้าคลื่นละเอียดจากผูโจว เหล้าอี๋เฉิงหรือเหล้าอัลมอนด์จากซานโจว"

"สูตรลับของตระกูลข้าคือเหล้าอี๋เฉิงแห่งจี้โจว ทั้งการทำแป้งเหล้า การคลุกเคล้าวัตถุดิบ การหมัก การกลั่น ล้วนมีเคล็ดลับเฉพาะตัว สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น ถ่ายทอดให้ลูกชายไม่ถ่ายทอดให้ลูกสาว"

"แป้งเหล้าคือหัวเชื้อ แป้งเหล้าใหญ่ใช้วัตถุดิบหลักคือข้าวสาลี ผสมข้าวบาร์เลย์ ถั่วลันเตา แช่น้ำแล้วโม่เป็นแป้ง เติมสมุนไพรสดอย่างผักไผ่ หญ้าแส้ม้า และหัวเชื้อลงไป ผสมกับสมุนไพรแห้งอย่างชะเอมเทศ โกฐหัวบัว คลุกเคล้าให้เข้ากัน อัดใส่แม่พิมพ์ไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้เท้าเหยียบให้แน่นจนเป็นก้อนเหมือนอิฐดินดิบ นำไปบ่มในห้องควบคุมอุณหภูมิให้เกิดเชื้อรา นำแป้งเหล้าไปคลุกกับข้าวฟ่าง หมักในบ่อหมัก นำวัตถุดิบที่หมักได้ที่ไปนึ่งในลังถึง รวบรวมไอน้ำที่กลั่นออกมา นั่นคือเหล้าอี๋เฉิง บ่มเก็บไว้สักพักก็นำออกขายได้"

"นี่คือวิถีแห่งการหมักเหล้า แต่สูตรเหล้างูของท่าน อย่างเช่นเหล้าสามงู ต้องใช้งูเป็นๆ สามตัว งูสิง งูสามเหลี่ยม และงูแมวเซาอย่างละตัว ยังต้องใช้สมุนไพรจีนอย่างเถาเอ็นอ่อน อบเชย โหราเดือยไก่ ลูกเดือย ตังกุย เก๋ากี้ ขาโคแดง โกฐเขมา รากเฟิร์นขนทอง กันลม โกฐหัวบัว โป่งรากสน โสมคน ขาโคสกัดเหล้า เปลือกห้าชั้น รากแมคคงตง เสกตี่ ตั๋นเซิง ปักคี้ ชะเอมเทศ และอื่นๆ อีกมากมาย"

"สำหรับพวกข้าแล้วมันยากเกินไปขอรับ เรื่องงูยังพอว่า แต่สมุนไพรพวกนี้สรรพคุณเป็นอย่างไรพวกข้าไม่รู้เรื่องเลย เจ้าใหญ่จงมู่วิชาหมักเหล้ากำลังรุดหน้า อีกนิดเดียวก็จะเข้าสู่ระดับชั้นได้แล้ว ข้าเกรงว่าถ้าเขามาพะวงเรื่องนี้จะทำให้เสียโอกาส อีกอย่างกลัวเขาทำออกมาไม่ดี จะเสียงานใหญ่ของท่าน ข้าเห็นท่านรับหมอแซ่ไป๋มาจากในเมือง ทำไมไม่ลองให้เขาดูล่ะขอรับ"

จ้าวเจินพยักหน้า ส่งสัญญาณให้จ้าวหยวนหลี่ไปเชิญครอบครัวหมอไป๋เข้ามา หลังทักทายกัน จ้าวเจินให้ทุกคนนั่งลง ครอบครัวหมอไป๋นั่งฝั่งตะวันตก ครอบครัวจงรั่วนั่งฝั่งตะวันออก

จงรั่วเล่าที่มาที่ไป ไป๋ตู้รับ 'บันทึกลับการปรุงงู' มาอ่าน อ่านไปก็พยักหน้าไป สีหน้ายินดี แต่พออ่านจบกลับหน้าถอดสี ดูลำบากใจ ประสานมือกล่าวว่า "ท่านเจ้าของคฤหาสน์ นี่เป็นของสืบทอดอาชีพ ดูเหมือนข้าจะได้รับอาชีพนี้แล้วขอรับ"

จ้าวเจินตรวจสอบดู

บันทึกโลก ชื่อ: ไป๋ตู้ (ฮีโร่) เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ชื่อเสียง: 22 (หมอประจำร้านยาเหรินอ้ายถัง อำเภออวิ้นเฉิง) อาชีพ: หมอประจำร้าน อาชีพรอง: หมอกระดิ่งสุรางู ระดับ: คลาส 2 เลเวล 5 (ค่าบู๊ 10 ค่าบัญชาการ 5) ค่าสถานะ: พละกำลัง 12 ความอึด 15 ความว่องไว 10 จิตวิญญาณ 16 สกิล:

สี่ตรวจ (ดูอาการ เลเวล 2 ดูสีหน้าท่าทาง, ฟังดม เลเวล 2 ฟังเสียงหายใจ ดมกลิ่น, ซักถาม เลเวล 2 ถามอาการ, จับชีพจร เลเวล 2)

ปรุงยา เลเวล 2 (เตรียมสมุนไพร)

ออกใบสั่งยา เลเวล 2 (จ่ายยาตามอาการ)

งูยา เลเวล 1 (เลี้ยงงูยา ใช้งูแมวเซาพิษร้าย เลี้ยงด้วยสมุนไพรจนตัวแดงฉานถึงจะใช้ได้ นำมาดองเหล้า ดื่มแล้วความว่องไว +1)

หมอกระดิ่ง เลเวล 1 (หรือหมอพเนจร หมอสมุนไพร หมอห่วงเหล็ก สะพายล่วมยา เขย่ากระดิ่ง เดินทางไปตามตรอกซอกซอย รักษาชาวบ้าน หรือเรียก "หมอวิ่ง" "หมอพวง" "หมอท่อง" ผู้ดูแคลนเรียกว่า "หมอเถื่อน")

เหล้างู เลเวล 1 (ดองเหล้างู) วรยุทธ์: หมัดมวย (ขั้นต้น ใช้หมัดมวย ค่าบู๊ +2 มวยเพื่อสุขภาพ·แปดกระบวนท่า) อุปกรณ์: ล่วมยา (ชั้นบนมีขวดกระเบื้องขาวดำ ใส่ยารักษาแผลภายนอก ยาฉุกเฉิน ชั้นกลางมีลิ้นชักเล็กสี่ช่อง ใส่หินฝนยา เข็มฝังยา ถ้วยครอบแก้ว หมอนรองข้อมือ ชั้นล่างมีลิ้นชักใหญ่สองช่อง ช่องหนึ่งใส่พู่กันหมึกกระดาษที่ฝนหมึกสำหรับเขียนใบสั่งยา อีกช่องใส่อาหารแห้งและตำราแพทย์เผื่อฉุกเฉิน) เงินเดือน: 10 ก้วน

จ้าวเจินหัวเราะร่า "ไม่เป็นไร ข้าต้องการสร้างหมอกระดิ่งแบบนี้ขึ้นมาเยอะๆ อยู่แล้ว ว่าแต่ทำไมท่านหมอไป๋ถึงต้องออกจากอำเภออวิ้นเฉิงด้วยล่ะ"

ไป๋ตู้ตอบด้วยความคับแค้นใจ "เรียนท่านเจ้าของคฤหาสน์ ตระกูลข้าเป็นตระกูลแพทย์ มีชื่อเสียงในอำเภออวิ้นเฉิงพอสมควร สืบทอดมาถึงรุ่นข้าเป็นรุ่นที่สี่แล้ว เมื่อเดือนสามปีนี้ ที่ร้านยุ่งมาก ลูกสาวข้าเลยเอาข้าวมาส่งที่ร้าน บังเอิญไปเจอเจ้าเสือไร้ขนนิัวเอ้อร์ที่กำลังมาเก็บค่าคุ้มครอง พอเห็นลูกสาวข้าหน้าตาสะสวย ก็ดุ่มๆ เข้ามาสู่ขอ ข้าจะยอมได้ยังไง ก็ปฏิเสธไป นึกว่าเรื่องจะจบ"

"ใครจะคิดว่าเดือนสี่ เจ้านิัวเอ้อร์แบกคนป่วยมารักษาที่ร้าน ข้าตรวจอาการ เขียนใบสั่งยา จัดยาให้ เจ้านิัวเอ้อร์บอกที่บ้านไม่มีคนต้มยา ขอต้มที่ร้าน พอกำลังต้มยาอยู่ คนป่วยก็ตายไปเฉยๆ มันเลยใส่ร้ายว่าข้ารักษาคนตาย มาก่อกวนที่ร้านทุกวัน จนปัญญาต้องหาคนกลางมาเจรจา นึกว่าจะจ่ายเงินค่าเสียหายแล้วจบ แต่มันไม่ยอมเลิกรา ยืนกรานจะเอาลูกสาวข้าไปทำเมีย ข้ายื้อมาได้สองเดือน หมดหนทางจริงๆ เลยต้องพาครอบครัวหนีออกจากอำเภออวิ้นเฉิงมานี่แหละขอรับ"

จ้าวเจินมองไป เห็นหญิงสาวสวมผ้าคลุมหน้าก้มหน้าเงียบอยู่ที่ปลายแถว จ้าวเจินไม่ได้สนใจนางมากนัก หันมาถามไป๋ตู้ "ไม่ทราบว่าท่านหมอไป๋ถนัดรักษาโรคอะไร"

ไป๋ตู้ตอบ "แพทย์แผนจีนมีสิบสามสาขา สาขาชีพจรใหญ่ รักษาโรคภายในของผู้ใหญ่ สาขาชีพจรเล็ก รักษาโรคเด็ก สาขานารีเวช รักษาโรคสตรี สาขาลม รักษาโรคที่เกิดจากลมปราณผิดปกติ สาขากระดูก รักษาอาการบาดเจ็บ ดึง ดัด กด นวด กระดูกหัก ข้อเคลื่อน อวัยวะภายในบอบช้ำจากแรงกระแทก สาขาอาวุธ รักษาบาดแผลจากมีด หอก ธนู ของมีคม สาขาผดุงครรภ์ ดูแลก่อนคลอด หลังคลอด และโรคสตรี สาขาจักษุ รักษาโรคตาและโรคตาระบาด สาขาทันตกรรม รักษาปวดฟัน ก้างติดคอ โรคคอ สาขาฟกช้ำ รักษาแผลฟกช้ำดำเขียวและสัตว์มีพิษกัดต่อย สาขาฝีหนอง รักษาฝี แผลเปื่อย แผลพุพอง สาขาไสยเวท รักษาโรคด้วยการสวดอ้อนวอนเทพเจ้า ขับไล่ภูตผีปีศาจ แก้คุณไสย ตระกูลข้าถนัดสาขาชีพจรใหญ่ ชีพจรเล็ก และฝีหนอง ส่วนสาขาอื่นพอรู้บ้างแต่ไม่เชี่ยวชาญขอรับ"

พูดจบก็มองจ้าวเจิน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ส่วนเรื่องอาชีพที่ได้รับมา เป็นความผิดของข้าเอง ข้ายินดีจะฝึกสอนลูกศิษย์หมอกระดิ่งให้ท่านเจ้าของคฤหาสน์ วันหน้าเหล้ายาและยาเม็ดที่ทำได้ ข้ายินดีมอบให้ท่านทั้งหมดขอรับ"

จ้าวเจินพยักหน้า พอมองดูสมาชิกครอบครัวไป๋ทั้งสี่คน ก็ต้องตกตะลึง

[จบแล้ว]