บทที่ 16 - ฝึกวิรยุทธ์ อวิ้นเกอมาเยือน

บทที่ 16 - ฝึกวิรยุทธ์ อวิ้นเกอมาเยือน

จ้าวเจินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วสั่งจ้าวหยวนหลี่ "ให้หลี่กู้ลองแกะสลักเขี้ยวราชาหมาป่าอันนี้ก่อน เอามาให้ข้าดู ถ้าทำได้ดีค่อยดัดแปลงบ้านข้างเรือนพักของหลี่กู้เป็นโกดังและโรงงาน แล้วขนกระดูกงู กระดูกหมาป่า กระดูกสันหลังปลาชิงฮื้อ และกระดูกวัวในคลังไปไว้ที่นั่น แต่งตั้งให้เขาเป็นหัวหน้าโรงงาน"

"เจ้าพาคนสองคนไปเปิดหน้าดินทำแปลงเพาะชำองุ่นที่หลังบ้าน เอาเมล็ดองุ่นลงดิน แล้วย้ายต้นทับทิมที่เหลือในลานกลางไปไว้หลังบ้านด้วย" ว่าแล้วก็ส่งเมล็ดองุ่นให้จ้าวหยวนหลี่

จากนั้นตัวเองก็หอบเถาองุ่นไปที่ลานกลางบ้าน มองดูต้นทับทิมทางทิศตะวันตกถูกย้ายออกไป ทำเหมือนครั้งก่อนคือขุดดินให้ลึก ผสมขี้เถ้า เทเลือดงูสองไหราดลงไป ปรับหน้าดินให้เรียบ สุดท้ายจ่ายค่าโชคลาภเล็กน้อยเพื่อกระตุ้นพลังปฐพี

เกิดเป็นนาวิญญาณขนาด 2x2 อีกแปลง สมมาตรกันซ้ายขวา คุณสมบัติเหมือนกันเป๊ะ คือเร่งการเจริญเติบโต เพิ่มผลผลิตพืชทั่วไป และปลูกพืชวิญญาณได้

จัดการเสร็จก็ปักชำเถาองุ่นร้อยปีลงในนาวิญญาณ

จ้าวเจินถือไม้อู๋ฮ่วนเดินไปที่เรือนตะวันออก เห็นสามยอดคนกำลังประลองยุทธ์กันอยู่ แต่วันนี้จ้าวจี๋ไม่ได้ฝึกพละกำลัง กลับยืนฝึกท่าม้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

วิชาที่จ้าวเจินฝึกอยู่ร่ำเรียนมาจากอาจารย์ถานหง ครูฝึกทหาร เป็น "หมัดสามสะบัดตระกูลถาน" เล่ากันว่าปรมาจารย์ถานหมิ่นดัดแปลงมาจากหมัดสามสะบัดของสำนักหงเฉวียนโดยตัดทอนส่วนเกินออก แล้วยังมี "เพลงทวนตระกูลถาน" ที่ดัดแปลงมาจากทวนหกประสานวัดเส้าหลิน อีกวิชาหนึ่งคือหมัดยาวไท่จู๋ที่พี่ใหญ่จ้าวเสียงเรียนมาจากกองทัพ

ทั้งสองวิชาเขาเรียนมาแค่ผิวเผิน ไม่ได้รับการถ่ายทอดเคล็ดวิชาขั้นสูง เท่าที่จ้าวเจินรู้ ตระกูลถานโดดเด่นเรื่องเพลงเตะที่สุด

เพลงเตะสิบสองกระบวนท่า ท่วงท่าดุดัน พลิกแพลงหลากหลาย รุกรับรวดเร็วรุนแรง เน้นโจมตีพร้อมกันทั้งบนล่าง ทำให้คู่ต่อสู้ป้องกันยาก

เพลงเตะสิบสองกระบวนท่าประกอบด้วย: หนึ่งแส้ม้าออกศึก สองไม้กางเขนเจาะวิญญาณ สามกงล้อผ่าพิภพ สี่เตะเฉียงต้านรับ ห้าสิงโตคู่เล่นน้ำ หกแส้เดี่ยวเกี่ยวตลบ เจ็ดหงส์คู่สยายปีก แปดม้านั่งทองคำหงายฟ้า เก้ามังกรชิงสายหยก สิบนกขุนทองเกาะยอดเหมย สิบเอ็ดลมพัดใบบัว สิบสองนกเป็ดน้ำคล้องห่วง

วิชานี้ไม่สอนคนนอกตระกูล ศิษย์ในสำนักยังได้เรียนมากสุดแค่สิบท่า ศิษย์โรงเรียนอำเภอทั่วไปอย่างจ้าวเจินได้เรียนแค่หมัดสามสะบัด แม้แต่อาวุธที่แตกแขนงออกมาอย่างเพลงม้านั่งยาวก็ยังต้องจ่ายเงินเพิ่มถึงจะได้เรียน

จ้าวเจินเห็นจ้าวจี๋ได้เรียนท่าม้า ก็รู้ว่ากวงฮุ่ยไม่ใช่คนหวงวิชา จึงเกิดความคิดอยากเรียนบ้าง

เขาวางไม้อู๋ฮ่วนลง ตะโกนบอกทั้งสามคนที่กำลังประลองกันกลางลาน "พี่น้องทั้งสามช่างคึกคักจริง ข้าน้อยก็ชอบฝึกยุทธ์มาแต่เด็ก แต่ขาดครูดี ได้แต่รำไม้รำมือสวยงามแต่ใช้จริงไม่ได้ หวังว่าพี่น้องจะไม่รังเกียจ ช่วยชี้แนะข้าบ้าง"

กวงฮุ่ยตอบ "ในเมื่อท่านเจ้าบ้านใฝ่รู้ อาตมายินดีสอน ท่านเจ้าบ้านลองแสดงฝีมือให้พวกเราดูสักรอบเถิด"

จ้าวเจินไม่รอช้า ถอดเสื้อคลุมออก เปลือยท่อนบน ร่ายรำหมัดตระกูลถาน ต่อด้วยหมัดยาวไท่จู๋ จบเพลงหมัดก็คว้าทวนมาร่ายรำเพลงทวนตระกูลถาน

กวงฮุ่ย เจียวถิ่ง และหานป๋อหลง ยืนดูจนจบ กวงฮุ่ยเอ่ยปาก "เพลงหมัดถือว่าใช้ได้ แต่ยังมีจุดอ่อน เอาชนะยอดฝีมือไม่ได้ ส่วนเพลงทวนอาตมาไม่ถนัด ไม่กล้าวิจารณ์" พูดจบก็หันไปมองเจียวถิ่งและหานป๋อหลง

"ท่านเจ้าบ้าน ข้าถนัดแต่หมัดมวยกับดาบยาว ไม่เป็นเพลงทวนกระบอง" เจียวถิ่งรีบโบกมือ

หานป๋อหลงกล่าว "ข้าพอรู้วิชากระบองผ่าภูเขาสิบแปดท่า ถ้าท่านเจ้าบ้านอยากเรียน ข้าสอนให้ได้"

"ขอบคุณพี่น้องทุกท่านมาก"

กวงฮุ่ยเสนอ "อาตมามีหมัดอรหันต์สิบแปดท่า และดาบคู่พิทักษ์ประตูเส้าหลินสิบสองท่า ไม่ทราบว่าท่านเจ้าบ้านอยากเรียนอะไร"

"ขอเรียนหมัดอรหันต์ก่อน แล้วค่อยต่อด้วยดาบคู่"

เจียวถิ่งเสริม "ข้ามีวิชาดาบยาวทางน้ำทางบกสี่สิบห้าท่าสอนให้ท่านเจ้าบ้านได้ ส่วนวิชามวยปล้ำจับมังกรสามสิบหกท่านั้นเป็นวิชาประจำตระกูล ไม่ค่อยเหมาะกับท่านเจ้าบ้าน แต่อาจจะคัดเลือกศิษย์มาสอนท่าจับมังกรสิบแปดท่า ฝึกเป็นหน่วยองครักษ์ได้"

จ้าวเจินถาม "วิชาสี่แขนง จะจัดสรรเวลาอย่างไรดี"

กวงฮุ่ยตอบ "เริ่มจากเรียนหมัดอรหันต์กับอาตมา ต่อด้วยกระบองผ่าภูเขากับน้องหาน ที่สามคือวิชาดาบยาวของน้องเจียวถิ่ง สุดท้ายค่อยมาเรียนดาบคู่กับอาตมา วนเวียนไปแบบนี้ดีไหม" พูดจบก็หันไปขอความเห็นอีกสองคน

ทั้งคู่ไม่มีข้อโต้แย้ง จึงตกลงเวลาเรียนกันตามนี้

"เริ่มตั้งแต่วันนี้ เรียนหมัดอรหันต์ก่อน สี่วันวนรอบหนึ่ง"

กวงฮุ่ยถาม "ท่านเจ้าบ้านอุ้มท่อนไม้มาทำไมหรือ"

"อ้อ เห็นพวกท่านฝึกยุทธ์กันเพลินเลยคันไม้คันมือ ลืมจุดประสงค์ที่มาเลย เรื่องนี้ต้องรบกวนพี่กวงฮุ่ย ที่คฤหาสน์เพิ่งได้ไม้ท่อนนี้มา เรียกว่าไม้อู๋ฮ่วน ขับไล่ภูตผีปีศาจได้ ทราบว่าท่านเป็นช่างแกะสลักและทำลูกประคำเก่ง เลยอยากให้ช่วยทำสร้อยข้อมือให้หน่อย ส่วนเนื้อไม้หลักลองดูว่าจะแกะเป็นดาบไม้สั้นได้กี่เล่ม"

กวงฮุ่ยรับไม้ไปดม แล้วใช้เล็บจิกดู "ไม้นี้มีกลิ่นหอม เนื้อแข็งแกร่ง น้ำมันในเนื้อไม้ดีมาก เหมาะทำลูกประคำจริงๆ"

กวงฮุ่ยวางไม้อู๋ฮ่วนลง แล้วเริ่มสอนกลางลาน เริ่มจากท่าม้าอรหันต์ ต่อด้วยกระบวนท่าหมัดอรหันต์ จ้าวเจินตั้งใจเรียนตามอย่างใกล้ชิด

เรียนจนถึงเที่ยง เพิ่งจะได้แค่ขั้นพื้นฐาน ร่ายรำท่าทางได้ครบชุด แต่เรื่องกำลังภายในและการยืนระยะยังต้องฝึกอีกเยอะ

ขณะกำลังพัก จ้าวหยวนหลี่ก็พาคนสองคนเข้ามาคารวะ

บันทึกโลกนิมิต ชื่อ: อวิ้นเกอ (เกิดเมืองอวิ้นโจว แซ่เดิมคือเฉียว แม้อายุน้อยแต่มีความกตัญญูเลี้ยงดูครอบครัว) เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ชื่อเสียง: 3 อาชีพ: พ่อค้าผลไม้ อาชีพรอง: ไม่มี ระดับ: คลาส 0 เลเวล 9 (พลังยุทธ์ 7) ค่าสถานะ: พละกำลัง 5 ความทนทาน 5 ความว่องไว 12 จิตวิญญาณ 14 สกิล: เก็บของป่า x1 (หาผลไม้ตามฤดูกาลเก่ง), เรียกลูกค้า x1 (เดินหาบเร่ขายตามร้านเหล้า), ไหวพริบ x2 (หัวไว รู้จักยืมมือผู้อื่น) วิทยายุทธ์: ไม่มี อุปกรณ์: ตะกร้า เงินเดือน: 3 ตำลึง

ชื่อ: พ่อเฒ่าเฉียว เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ชื่อเสียง: 1 อาชีพ: ไม่มี ระดับ: คลาส 0 เลเวล 8 (พลังยุทธ์ 3) ค่าสถานะ: พละกำลัง 5 ความทนทาน 5 ความว่องไว 3 จิตวิญญาณ 3 สกิล: ไม่มี วิทยายุทธ์: ไม่มี อุปกรณ์: ไม่มี เงินเดือน: ไม่มี

จ้าวหยวนหลี่แนะนำตัวเสร็จ อวิ้นเกอก็โขกศีรษะกับพื้น ขอให้รับไว้ทำงาน จ้าวเจินเห็นเด็กหนุ่มอายุสิบห้าสิบหก หน้าตาฉลาดเฉลียว อายุน้อยแต่รู้จักทำมาหากินเลี้ยงครอบครัว แม้แรงน้อยแต่ค่าจิตวิญญาณสูง

จ้าวเจินกำลังจะเปิดร้านเหล้าในหมู่บ้าน หนึ่งคือเพื่อหาตำแหน่งงานให้หานป๋อหลง สองคือให้ชาวนาได้มีที่สังสรรค์ เพิ่มความสุขให้ชาวบ้าน

จ้าวเจินวางแผนให้หานป๋อหลงดูแลร้านเหล้าควบไปด้วย รอคุยกับเจ้าตัวเย็นนี้

เขาจึงบอกอวิ้นเกอว่ากำลังจะเปิดร้านเหล้า ขาดเด็กเดินโต๊ะ อวิ้นเกอสนใจไหม "ท่านเจ้าบ้าน ข้าน้อยยินดีขอรับ" พอรู้ว่าได้เงินเดือน 3 ตำลึง อวิ้นเกอก็พยักหน้ารับรัวๆ คนเดียวใช้เงินแค่หนึ่งตำลึงก็อิ่มท้องแล้ว 3 ตำลึงเลี้ยงพ่อได้สบาย ย่อมเต็มใจเป็นที่สุด

จ้าวเจินทักทายพ่อเฒ่าเฉียวเล็กน้อย แล้วสั่งให้จ้าวหยวนหลี่ไปเลือกทำเลร้านเหล้า และจัดบ้านพักให้อวิ้นเกอหนึ่งหลัง

[จบแล้ว]