บทที่ 13 - แฟนสาวหรือสาวใช้ส่วนตัว?

บทที่ 13 - แฟนสาวหรือสาวใช้ส่วนตัว?

สิบกว่านาทีผ่านไป เซียวเฉินก็เปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมเข้าสู่โหมดเกมเมอร์ผู้ตัดขาดจากโลกภายนอก

"เธอไปหาอะไรทำฆ่าเวลาเถอะ มีอะไรค่อยเรียกฉัน"

"แล้วคุณจะกินอะไรคะ เดี๋ยวฉันทำมื้อเช้าให้" โม่เสี่ยวถงถามหน้าแดงก่ำ

"เธอทำอะไรเป็นบ้างล่ะ"

"เอ่อ... ต้มมาม่า ต้มไข่ ลวกเส้น... อ้อ แล้วก็ทอดสเต๊กค่ะ" เธอตอบเสียงอ่อย ความมั่นใจหดหายไปเกือบครึ่ง

ในฐานะลูกน้องผู้ภักดี ดูเหมือนสกิลแม่ศรีเรือนของเธอจะสอบตก

"งั้นเอามาม่า ใส่ไข่กับไส้กรอกด้วย"

"รับทราบค่ะ!" โม่เสี่ยวถงยิ้มออก รีบหมุนตัวเดินเข้าครัวไปอย่างกระตือรือร้น

เซียวเฉินมองตามแผ่นหลังบางและทรวดทรงองค์เอวที่ดูทะมัดทะแมงในชุดเสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง พลางคิดในใจว่านี่แหละคือวิถีชีวิตในวันสิ้นโลกที่แท้ทรู

ครองตัวเป็นโสดมาตั้งนาน โดนพวกนางฟ้าเมินใส่มาตลอดชีวิต

พอโลกแตกปุ๊บ กลับได้นางฟ้ามาเป็นสาวใช้ส่วนตัวซะงั้น ชีวิตมันต้องแบบนี้สิถึงจะคุ้มค่าที่เกิดใหม่

ระหว่างรอเขาหยิบมือถือขึ้นมาเช็กความเคลื่อนไหว

กลุ่มแชตยังคงเดือดพล่านด้วยข้อความ 999+ เช่นเคย

2401 : ‘ข่าวด่วน! ข่าวด่วน! เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงเครื่องบินบินผ่านตึกเราไป นี่เป็นสัญญาณว่ารัฐบาลยังทำงานอยู่ อีกไม่นานทุกอย่างต้องกลับมาปกติแน่ๆ เตรียมตัวเฮกันได้เลย’

1216 : ‘ขอให้จริงเถอะพ่อคุณ ที่บ้านฉันข้าวสารจะหมดหม้ออยู่แล้ว นี่วันที่หกแล้วนะ จะไม่ไหวแล้วโว้ย’

1618 : ‘ผมพอมีของกินเหลืออยู่นิดหน่อย แต่อยากได้ของเล่นแก้เซ็ง ใครมี PS6 บ้าง ผมให้มาม่าสิบซองแลกเลย เอามะ?’

3205 : ‘โฮ่! มีคนกล้าโชว์ป๋าเว้ยเห้ย ระวังตัวไว้เถอะพ่อหนุ่ม ทำตัวรวยเสบียงระวังจะมีแขกไม่ได้รับเชิญไปเยี่ยมนะ’

2401 : ‘อย่ามาขู่กันซะให้ยากเลยคุณ 3205 แม้เราจะถูกปิดตึก แต่เจ้าหน้าที่รัฐพร้อมจะบุกเข้ามาช่วยทุกเมื่อ ใครกล้าปล้นจี้ ระวังจะได้ไปนอนกินข้าวแดงในคุก’

3205 : ‘เหอะ 2401 แกเลิกเล่านิทานหลอกเด็กสักทีเถอะ ถ้าแน่จริงแกไปทวงของคืนให้ป้าห้อง 1017 สิ’

2401 : ‘นั่นมันเหตุสุดวิสัย คนขโมยคงหิวจนหน้ามืดจริงๆ แหละ’

3205 : ‘แกนี่มันพวก "เหล่าลิ่ว" (พวกหัวหมอจอมปั่น) ตัวพ่อเลยว่ะ’

0912 : ‘1618 นายกะฟันกำไรเกินควรไปไหม มาม่าสิบซองแลก PS6? นี่มันกำไรกี่ร้อยเท่าเนี่ย’

1618 : ‘นาทีนี้อาหารแพงกว่าเครื่องเกมครับท่าน ไม่พอใจก็ผ่าน ใครใคร่ค้าค้า ใครใคร่ขายขาย อย่ามาดราม่า’

1017 : ‘ป้ามีไส้กรอกแท่งนึง ใครมีรองเท้าจอร์แดนบ้าง ป้าขอแลก’

2209 : ‘เช้ด! เอาแบบนี้เลยเหรอ ได้! งั้นผมมีน้ำพริกเผาเหล่ากานมาขวดนึง ขอแลกแหวนเพชร ใครสนทักแชตมา’

เหมือนเป็นการเปิดกล่องแพนโดร่า กลุ่มแชตกลายสภาพเป็นตลาดมืดแลกเปลี่ยนของกันวุ่นวาย

0707 : ‘เค้กวันเกิดเหลือครึ่งก้อน ยังไม่บูดนะ ขอแลกไอโฟนหรือโน้ตบุ๊กสักเครื่อง’

2819 : ‘น้ำอัดลมหนึ่งขวด แลกนาฬิกาสมาร์ทวอทช์ค่าย "โรงงานเบญจมาศ" ครับ’

1211 : ‘ไข่ไก่สามฟอง แลกจักรยานคาร์บอนไฟเบอร์!’

...

เซียวเฉินเลื่อนอ่านผ่านๆ จนมาสะดุดกับหัวข้อสนทนาใหม่

2313 : ‘ทุกคนสังเกตไหม ทำไมจู่ๆ ตรงทางเดินมีกล้องวงจรปิดเพิ่มขึ้นมา’

2401 : ‘มันก็มีของมันอยู่แล้วมั้ง คุณเพิ่งสังเกตเห็นหรือเปล่า’

2313 : ‘ไม่ใช่สิ ฉันลองเดินดูชั้นอื่นแล้วไม่มีนะ มีแต่ชั้นเรานี่แหละ’

3205 : ‘ฮั่นแน่ ชั้น 23 มีแต่สาวสวย สงสัยจะมีพวกโรคจิตแอบมาติดกล้องส่องสาวๆ หรือเปล่าเนี่ย’

2318 : ‘ว้าย! น่ากลัวจัง ทำไงดีคะ แบบนี้หนูกลัวจนไม่กล้าอยู่แล้ว’

1116 : ‘อุ๊ยต๊าย 2318 เป็นคนสวยสินะครับ น้องสาวเหงาไหม พี่มีไพ่นะ สนใจมา "เล่นไพ่" (ตีหม้อ) กับพี่ไหมจ๊ะ?’

3205 : ‘โหย... ชวนกันโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอวะ หน้าไม่อายจริง’

2318 : ‘ไอ้ลามก! ไอ้โรคจิต! ไปตายซะ!’

2401 : ‘เล่นไพ่ก็แค่กิจกรรมฝึกสมอง จะด่าน้องเขาทำไม ผมเองก็อยากเล่นไพ่คลายเครียดเหมือนกันนะ’

3205 : ‘ลุง... สมองลุงมีปัญหาหรือเปล่า หรือแกล้งโง่เนี่ย ไม่เข้าใจความหมายคำว่า "เล่นไพ่" จริงดิ?’

2401 : ‘ก็เล่นไพ่คือเล่นไพ่ มันจะมีควายหมายอื่นได้ยังไง?’

3205 : ‘แนะนำให้ลุงไปถาม "แม่นางตู้" (Google/Baidu) ดูนะ จะได้ตาสว่าง’

2401 : ‘พวกแกนี่มันไร้สาระ ชอบเอาคำดีๆ ของบรรพบุรุษมาแปลงสารจนวิบัติหมด’

3205 : ‘ลุงมันไดโนเสาร์เต่าล้านปี สงสัยจะอายุห้าสิบอัพ ตามโลกไม่ทันแล้วมั้ง’

2222 : ‘เฮ้ย! ใครว่าห้าสิบแก่ ผมห้าสิบยังเตะปี๊บดังโว้ย!’

...

เซียวเฉินส่ายหัว เรื่องไร้สาระทั้งเพ

แต่ดูเหมือนจะมีคนตาดีสังเกตเห็นกล้องวงจรปิดที่เขาเพิ่งติดไปเมื่อวานแล้ว

คนตึกนี้ว่างงานกันจริง ๆ

เขาเลื่อนข้ามดราม่าระหว่างลุงข้าราชการกับเซลส์ขายของไป อ่านเจออีกเรื่องที่น่าสนใจ

2213 : ‘ใครก็ได้ช่วยแนะนำหน่อย ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว ติดแหง็กอยู่กับแฟนสองคนในห้อง ไม่มีอะไรทำนอกจาก "ส่งการบ้าน" วันละรอบสองรอบก็โอเค แต่ล่อไปวันละหลายรอบจนผมแห้งหมดแล้ว ทำไงดีครับ’

3205 : ‘งั้นส่งแฟนมาให้ผมช่วยตรวจการบ้านไหมล่ะ อิอิ คนอิ่มไม่รู้รสคนหิวเล้ย’

2401 : ‘เป็นผู้ใหญ่แล้วยังต้องส่งการบ้านอะไรอีก’

3205 : ‘โอ๊ยลุง! ผมกราบล่ะ ลุงอายุแปดสิบใช่ไหมเนี่ย ศัพท์วัยรุ่นไม่กระดิกเลยสักคำ’

บทสนทนาเริ่มออกทะเลไปเรื่องใต้สะดือ กลุ่มแชตยิ่งคึกคักเข้าไปใหญ่

เซียวเฉินหมดความสนใจ เขากดก็อปปี้ข้อความเดิมแล้วกดส่ง

จ้าวตึก : ‘วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว ผมมีเสบียงเพียบ ใครอยากฝากตัวเป็นลูกน้อง ทักแชตส่วนตัวมา’

ส่งเสร็จก็ปิดจอปิดเสียง เตรียมลุยเกมต่อ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น โม่เสี่ยวถงยืนถือชามบะหมี่ร้อนฉ่าอยู่ที่หน้าประตู ท่าทางนอบน้อมราวกับสาวใช้ในละครพีเรียด

"นายท่านคะ มื้อเช้าพร้อมแล้วค่ะ"

เซียวเฉินตายังจ้องจอ มือรัวแป้นคีย์บอร์ด "วางไว้ก่อน จบตานี้เดี๋ยวไปกิน"

โม่เสี่ยวถงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินถือชามมาวางข้างๆ โต๊ะคอมพิวเตอร์ แล้วค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งยองๆ ข้างเก้าอี้เขา

"นายท่าน... ให้ฉันป้อนนะคะ"

เซียวเฉินชะงัก หันขวับมามองหน้าเธอด้วยความประหลาดใจ

ติ๊ง!

ค่าความภักดีของโม่เสี่ยวถง +2

ระบบแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว

เซียวเฉินลอบยิ้ม ระบบวิเคราะห์แม่นยำจริงๆ

ยัยนี่เป็นพวกหัวโบราณที่ยึดติดกับบทบาท

พอตกลงปลงใจเป็น 'คนของเขา' แล้ว เธอก็สวมวิญญาณภรรยา (หรือสาวใช้) ผู้แสนดี ปรนนิบัติพัดวีสามีอย่างสุดความสามารถ

ได้เมียแบบนี้ถือว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งชัดๆ

โม่เสี่ยวถงใช้ช้อนตักเส้นบะหมี่ขึ้นมา เป่าฟู่ๆ จนควันจาง ใช้ริมฝีปากแตะทดสอบความร้อน พอแน่ใจว่าอุ่นกำลังดีก็ยื่นไปจ่อที่ปากเขา

เซียวเฉินอ้าปากรับ รสชาติกลมกล่อมกำลังดี

ไม่น่าเชื่อว่านางฟ้าจอมหยิ่งยโสจะดูแลคนได้ละเอียดอ่อนขนาดนี้

เธอนั่งยองๆ เบียดตัวชิดกับขาของเขา ป้อนให้ทีละคำสลับกับซดน้ำซุปให้

ท่าทางแบบนี้ไม่ใช่แค่แฟนแล้ว

นี่มันเมดสาวส่วนตัวชัดๆ

ถ้าได้ชุดเมดมาใส่คงจะฟินพิลึก

ความคิดชั่ววูบแล่นเข้ามา "ฉันอยากเห็นเธอใส่ชุดเมด"

หน้าของโม่เสี่ยวถงแดงซ่านลามไปถึงใบหู เธอก้มหน้างุด ตอบเสียงเบาหวิว "ที่ห้องฉันมีชุดนึงค่ะ... ให้ฉันกลับไปเอาไหมคะ"

เซียวเฉินเลิกคิ้วสูง ยัยนี่มีรสนิยมแบบนี้ด้วยแฮะ เห็นหน้าซื่อๆ แต่ข้างในแซ่บไม่ใช่เล่น

แต่เขาคงปล่อยเธอออกไปตอนนี้ไม่ได้

เพิ่งได้ลูกน้องที่ซื่อสัตย์มาหมาดๆ ขืนปล่อยไปเกิดโดนใครคาบไปกิน หรือโดนซอมบี้งาบไปจะทำยังไง

"ช่างเถอะ ไว้คราวหลัง"

[จบแล้ว]