บทที่ 2 - มังกรทะยานฟ้า

บทที่ 2 - มังกรทะยานฟ้า

[ความแค้นในบ่อสะกดมังกร - บทที่ 1]

[หลุดพ้นจากสถานะใกล้ตาย หนีออกจากบ่อสะกดมังกร]

[รางวัลภารกิจ: เงินตรา (ไขกระดูกหยก) วัตถุดิบ อุปกรณ์ สกิล]

ชื่อ: จางเคอ

สถานะ (อาชีพ): เทพ (มังกร) องค์ชายมังกรแห่งห้วงทุกข์ สถานะปัจจุบัน: มังกรนักโทษ สะกดตาแห่งทะเล บาดเจ็บสาหัสปางตาย

สกิล: กลืนเมฆพ่นหมอก เรียกลมเรียกฝน บันดาลอุทกภัย ชุบชีวิต ย่อขยายตามใจนึก...

ข่าวดีคือ ได้เป็นเทพแล้ว

ข่าวร้ายคือ โดนจับขัง

เขาเข้ามาแทนที่มังกรในประวัติศาสตร์ ถูกขังอยู่ใต้บ่อสะกดมังกร ถมทับตาแห่งทะเล สะกดเส้นทางน้ำ

จางเคอลืมตาขึ้น มองดูโซ่ตรวนเส้นแล้วเส้นเล่าที่พาดผ่านร่างกาย ตอกลึกลงไปในเกล็ด ฝังในเนื้อ ลึกไปถึงกระดูก

เจ็บ เจ็บโคตรๆ!

นาทีนี้เรื่องเกม เรื่องภารกิจอะไรเขาโยนทิ้งไปหมด ความเจ็บปวดจากการที่แขนขาและกระดูกสันหลังถูกเจาะทะลุทำให้ไฟโกรธในใจลุกโชน อยากจะทำลายทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวให้ราบเป็นหน้ากลอง

ใจคิดอย่างไร ร่างกายก็ทำอย่างนั้น

กรงเล็บตะปบ เขี้ยวขย้ำ สะบัดหาง พุ่งชน!

พอจางเคอขยับตัว น้ำในบ่อก็ปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง โซ่ตรวนที่ล่ามตัวเขาส่งเสียงดังสนั่น

ร่างมหึมาพุ่งชนไปทั่ว ก้นบ่อสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

ใครจะไปคิด ยังดิ้นรนได้ไม่กี่ที โซ่ตรวนก็สว่างวาบขึ้นมา ตัวอักษรคาถาปรากฏขึ้นบนโซ่เหล็ก ร้อนแรงและเจ็บปวด จางเคอรู้สึกเหมือนโซ่พวกนี้เป็นหลอดดูดน้ำที่กำลังสูบเลือดสูบเนื้อของเขาอย่างไม่หยุดหย่อน

เหมือนป้าอ้วนที่ร้านชานมตอนหน้าร้อน ดูดทีเดียวชามะนาวหายไปครึ่งแก้ว

วินาทีนี้ ความเจ็บปวดซ้อนทับความเจ็บปวด ทำให้จางเคอตื่นจากความโกรธ และเริ่มรู้สึกขยาดขึ้นมา

ทรมานเกินไปแล้ว!

เขาอยากออกจากเกม แต่กลับไม่พบตัวเลือกให้ออกจากเกม

หรือว่าจะต้องผ่านบทนี้ไปก่อนถึงจะเซฟแล้วออกได้ หรือต้องตายสักรอบแล้วเริ่มใหม่

เขาเอากรงเล็บสองข้างเกาะผนังบ่อ ส่วนอีกสองข้างทำท่าปาดคอตัวเอง

"อ้าวเคอ เจ้าเป็นอะไรไปอีกแล้ว"

ด้านบน แผ่นหินสีเขียวขยับเปิดออก แสงสว่างส่องลงมา

จางเคอไม่พูดอะไร เขามองลอดผิวน้ำขึ้นไปที่ปากบ่อ เห็นรอยแยกเล็กๆ มองเห็นท้องฟ้า ไม่ได้ข้อมูลอะไรที่มีประโยชน์ นอกจากเสียงที่ลอดเข้ามาได้

"ก็ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือ เมื่อไหร่ได้ยินเสียงตีเกราะบอกเวลาที่ประตูฉงเหวิน เจ้าก็จะได้ออกมาแล้ว"

เสียงจากภายนอกดังเข้ามา จางเคอเกาะผนังบ่อ โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำแล้วพูดว่า "แผลมันเยอะ เจ็บจะตายอยู่แล้ว ทนไม่ไหว ท่านช่วยหาวิธีหน่อยได้ไหม"

"หือ?"

คำพูดนี้คนข้างบนคงไม่ได้คาดคิดมาก่อน เงียบไปสักพักก่อนตอบ "ยังไงเดี๋ยวได้ยินเสียงตีเกราะเจ้าก็ได้ออกแล้ว รออีกหน่อยจะเป็นไรไป รอไปเถอะน่า!"

สิ้นเสียง แผ่นหินปิดปากบ่อก็ค่อยๆ เลื่อนกลับมาปิดอีกครั้ง

เมื่อปากบ่อปิดสนิท ภายในบ่อก็กลับมามืดมิดอีกครั้ง ในความเงียบมีเพียงเสียงน้ำกระทบผนังบ่อและเสียงกรงเล็บมังกรขูดกับโซ่ตรวน

เขาโกรธ!

เกมบ้านี่เล่นไม่ซื่อ จับเขามาขังใส่กรงล่วงหน้า แล้วยัดไอดีเลเวลสูงมาให้ แบบนี้เขาจะทำอะไรได้ ไม่ให้กดออก บังคับให้ทรมานแล้วหาทางออกเองงั้นสิ

ปั่นประสาทกันชัดๆ

จางเคอกวาดตามองร่างมังกรยาวเหยียดของตัวเอง

บาดแผลเล็กใหญ่นับไม่ถ้วนกระจายอยู่ทั่วตัว โซ่ตรวนที่แขนขาและกระดูกสันหลังเชื่อมต่อกันเป็นวงจร ไม่ว่าเขาจะขยับหรือไม่ พลังของเขาก็จะถูก "ดูด" ออกไป ต่างกันแค่เร็วหรือช้าเท่านั้น

ส่วนเรื่องจะให้ไปอ้อนวอน ขอความเมตตา

ไม่มีทาง

เผ่าพันธุ์มังกรมีความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ยิ่งอีกฝ่ายลงทุนลงแรงจับเขามาขังขนาดนี้ พูดไม่กี่คำจะยอมปล่อยง่ายๆ เหรอ

คิดไปคิดมา ดูเหมือนจะเจอทางตัน แต่จางเคอกลับรู้สึกว่ายังไหว ปกติเล่นเกมก็ติดด่านบ่อยๆ ลองนึกดูว่าตอนนั้นทำยังไง

"พี่จะเอาจริงแล้วนะ!"

จางเคออ้าปากสูดลมหายใจโดยสัญชาตญาณ

ทันใดนั้น กระแสน้ำก้นบ่อก็พุ่งเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง!

ใต้คาง ลึกลงไปในดงหนวดมังกร ไข่มุกสีน้ำเงินเข้มเม็ดหนึ่งพลันขยายตัวขึ้น

ตุบ! ตุบตุบ!

เสียงเต้นตุบๆ หนักหน่วงดังขึ้น บาดแผลบนตัวจางเคอทนรับแรงดันไม่ไหว เลือดมังกรพุ่งกระฉูดออกมา

พร้อมกันนั้นสกิล 'บันดาลอุทกภัย' ในแถบสกิลก็ส่องแสงเจิดจ้า

น้ำวนขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ก้นบ่อทะลุลงไปถึงทางน้ำใต้ดิน ลึกลงไปถึงตาแห่งทะเล

สายน้ำปั่นป่วน

แผ่นดินสั่นสะเทือน

ภายนอก ท้องฟ้าที่เพิ่งจะแจ่มใสกลับถูกเมฆดำปกคลุมอีกครั้ง

ชาวบ้านแตกตื่นรีบเก็บข้าวของ วิ่งหนีขึ้นที่สูงทั้งในและนอกเมืองท่ามกลางลมพายุที่เริ่มก่อตัว

ราชครู เยา กว่างเสี้ยว ที่เพิ่งเดินไปได้ไม่ไกล สีหน้าเปลี่ยนไปทันที หันหลังวิ่งกลับทางเดิมโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง "มังกรบ้า มังกรคลั่ง! ไม่รู้ไปเอาความโกรธแค้นมาจากไหน ถึงได้อาละวาดหนักขนาดนี้ ไม่กลัวตายหรือไง!"

มังกรจะตายหรือไม่ตายไม่สำคัญ แต่ถ้าชาวเมืองปักกิ่งต้องมาตายเพราะเรื่องนี้อีกระลอก บาปกรรมของเขาคงหนักหนาสาหัสแน่

แต่ทว่า

จางเคอเร็วกว่า เรียกลมเรียกฝนเปลี่ยนสภาพอากาศภายนอก บันดาลอุทกภัยควบคุมทางน้ำ สายน้ำจากทางน้ำใต้ดินหลายสายรวมถึงตาแห่งทะเลถูกเขารวบรวมมาไว้ใต้เท้า คลื่นยักษ์ถาโถม รู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่บนปากปล่องภูเขาไฟ พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

ความรู้สึกนี้

ความรู้สึกของการกุมพลังเหนือมนุษย์ มันสุดยอดจริงๆ!

ใบหน้ามังกรของจางเคอ เรียบเฉยแต่แฝงความเจ็บปวดปนบิดเบี้ยว ราวกับกลัวว่าจะไม่สะใจพอ เขาควบคุมมุกมังกร สูดเอาน้ำจากทางน้ำใต้ดินข้างล่างขึ้นมาเฮือกใหญ่

วินาทีถัดมา

เหมือนทำนบแตก น้ำทะลักทลาย!

แสงสีทองบนปากบ่อสะกดมังกรกระพริบถี่ๆ จนถึงขีดสุดก่อนจะพังทลายลง น้ำสีเหลืองขุ่นพุ่งทำลายค่ายกล นำพาร่างมังกรทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้านับพันเมตร

ทำลายกุญแจทอง มังกรผงาด!

ราคาที่ต้องจ่ายในการบินขึ้นฟ้านั้นมหาศาล อาศัยจังหวะสร้างคลื่นลม จางเคอพุ่งออกจากบ่อสะกดมังกร แต่กระดูกข้อมือทั้งสี่ ข้อกระดูกสันหลังบางส่วน รวมถึงเส้นเอ็นมังกร ถูกกระชากหลุดออกจากร่างขณะบินขึ้น

ตอนร่างกายสมบูรณ์ยังควบคุมน้ำท่วมได้ลำบาก นับประสาอะไรกับตอนนี้

ได้แต่มองดูร่างกายตัวเองระเบิดออกเป็นชิ้นๆ กลางอากาศ สายน้ำที่ไร้การควบคุมกลายเป็นคลื่นยักษ์ตกลงมาจากฟากฟ้า น้ำหลากทำลายล้าง พร้อมกับตัวอักษรสีเลือดและเสียงบรรยายที่ปรากฏขึ้น

[ความแค้นในบ่อสะกดมังกร - บทที่ 1 ภารกิจสำเร็จ]

[กำลังคำนวณผลงาน]

ท่ามกลางซากร่างมังกรที่แหลกเหลว จางเคอถูกมือที่มองไม่เห็นจับดึงออกมาอีกครั้ง ลอยสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าเรื่อยๆ

มองลงมายังพระราชวังต้องห้าม!

ภัยพิบัติน้ำท่วมที่ราวกับท้องฟ้าถล่ม เพียงแค่ตกลงมาวูบเดียวก็ทำลายบ้านเรือนไปนับไม่ถ้วน กำแพงเมืองหนาทึบเปราะบางเหมือนกระดาษ สัมผัสปุ๊บก็พังปั๊บ น้ำจำนวนมากยังคงทะลักออกมาจากบ่อสะกดมังกรอย่างต่อเนื่อง สมทบกับมวลน้ำก่อนหน้า เปลี่ยนพระราชวังต้องห้ามให้กลายเป็นเมืองบาดาล

ภาพหยุดนิ่งที่ผู้คนที่หนีไม่ทัน ถูกกระแสน้ำม้วนกลืนหายไป เพียงแค่ดิ้นรนไม่กี่ครั้งก็จมหายไปใต้น้ำ

จากนั้น ตัวอักษรสีเลือดก็ดำเนินต่อ:

[ระดับคะแนน: แย่]

[คุณผ่านบทแรกของดันเจี้ยน คุณได้รับ ไขกระดูกหยก x3, อำพันมังกร 10 กิโลกรัม, ผงกระดูก x3 เป็นของรางวัล!]

[ผลจากโบนัสดันเจี้ยนมือใหม่ คุณได้รับสกิล 'เรียกลม'!]

[จบแล้ว]