บทที่ 32 - ข้าวตังดอกไม้บาน

บทที่ 32 - ข้าวตังดอกไม้บาน

เมื่อเห็นข้อมูลในสมุดภาพสูตรอาหารมีแสงสีม่วงเรืองรองออกมา

เซี่ยอันรู้สึกเซอร์ไพรส์เหมือนขุดเจอทองในกองขยะของธรรมดาสีฟ้าสีเขียวทันที

หายากสีม่วง

แสดงว่าเจี่ยสงผู้คิดค้นสูตรนี้ ต้องมีฝีมือระดับพิเศษหรืออาจจะสูงกว่านั้นแน่ๆ

"ฉันจำได้ว่า เจี่ยสงอาวุโสกว่า ปรมาจารย์สือฉวน หลัวเทียนเสียอีก เป็นผู้ดูแลภัตตาคารหยางเฉวียนรุ่นก่อนหน้าปรมาจารย์หลัวเทียนใช่ไหมนะ"

เซี่ยอันนวดหว่างคิ้ว พยายามขุดคุ้ยข้อมูลของเจี่ยสงจากความทรงจำอย่างยากลำบาก แล้วก็สูดหายใจด้วยความชื่นชม

ร้ายกาจจริงๆ มิน่าล่ะในปากคำของหลิวเหมาซิง ปรมาจารย์เจี่ยสงถึงเป็นบุคคลในตำนาน

เขาอดไม่ได้ที่จะคาดหวังมากขึ้นไปอีก

เทียบกับ 《ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้》

ในทำนองเดียวกัน ถ้าอัปเกรดความคืบหน้าการเรียนรู้สูตรนี้ไปถึงระดับ 【ความสำเร็จขั้นต้น】 เขาจะได้เรียนรู้เทคนิคเจ๋งๆ อะไรจากปรมาจารย์เจี่ยสงผู้เป็นตำนานคนนี้กันนะ

เซี่ยอันสูดหายใจลึกๆ แล้วศึกษารายละเอียด 75% ของสูตรอาหารอีกครั้ง

หลังจากดูซ้ำหลายรอบ ดวงตาของเขาก็เริ่มเป็นประกาย กำหมัดแน่นด้วยความสะใจ

วัตถุดิบ ขั้นตอน และกระบวนการถูกคัดลอกไว้อย่างละเอียดไม่มีตกหล่น

แต่สิ่งที่ขาดหายไปเพียงอย่างเดียวคือแบบแปลนการออกแบบเครื่องครัวเฉพาะทางอันสำคัญยิ่ง

ต้องรู้ไว้นะว่า การออกแบบเครื่องครัวของ 《ข้าวตังดอกไม้บาน》 นั้นประณีตบรรจง แสดงถึงหัวใจช่างฝีมืออันยอดเยี่ยม ขนาดที่หลิวเหมาซิงในตอนนั้นยังทึ่ง ยอมเรียกยอดเชฟในตำนานเจี่ยสงว่าเป็นอัจฉริยะด้วยความเต็มใจ แถมยังมอบประโยคทองอมตะเพื่อเป็นการยืนยันว่า

「ฉันไม่อยากเห็นอาหารที่อร่อยขนาดนี้ กลายเป็นเพียงคำศัพท์ในประวัติศาสตร์ตลอดไป」

ประโยคนี้ดีมาก ดูเท่สุดๆ

เซี่ยอันตั้งใจจะเป็นนักก๊อปปี้ ปรับนิดแก้หน่อยเอามาเป็นคติประจำใจของตัวเอง

วันหลังจะหาโอกาสเหมาะๆ ที่มีแสงสาดส่อง กล่าวสุนทรพจน์ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นต่อหน้าคนนับล้าน

"ที่แท้เนื้อหา 25% ที่หายไป คือเครื่องครัวเฉพาะทางที่สาบสูญไปงั้นเหรอ" เซี่ยอันยิ้มมุมปากแล้วพึมพำกับตัวเอง "ในหัวฉันมี ฉันวาดรูปในคอมพิวเตอร์ เขียนแบบแปลนออกมาได้ แล้วอาจจะหาคนสร้างโมเดลพิมพ์ 3 มิติออกมาเป็นชุดเครื่องครัวเลยก็ได้"

เซี่ยอันลองค้นหาในแอปฯ เถาเป่าสารพัดนึก พิมพ์คำค้นหา "งานหล่อ" "สั่งทำเครื่องครัว" ก็ไม่ค่อยได้เรื่อง หน้าเว็บและข้อมูลสินค้าที่แสดงออกมาดูมั่วซั่วไปหมด

ให้ตายสิ อาเถา นายกลายเป็นของไร้ประโยชน์ตั้งแต่เมื่อไหร่

เขาเลยเลิกพยายาม หันไปถามเพื่อนในวงการผ่านทางวีแชททีละคนแทน

"@ลู่ซูกวง คุณรู้จักช่างฝีมือหรือองค์กรที่รับสั่งทำเครื่องครัวไหม"

คำถามเดียวกัน

ส่งไปให้หลิวหงกับถงคุนแบบก๊อปวางเป๊ะๆ

ลู่ซูกวง "เถ้าแก่เซี่ยจะสั่งทำเครื่องครัวเหรอครับ ผมรู้จักปรมาจารย์คนหนึ่ง รับแต่งานสั่งทำส่วนตัวของเชฟระดับพิเศษครับ"

เซี่ยอัน "ค่าใช้จ่ายเป็นไง"

ลู่ซูกวง "ดูที่จำนวนชิ้น ขนาดและสเปก เครื่องครัวพิสดารบางอย่างค่าทำค่อนข้างแพงครับ"

เซี่ยอัน "รอเดี๋ยว ผมจะวาดแบบแปลนให้"

ส่งข้อความเสร็จ เซี่ยอันขึ้นชั้นบนไปเปิดคอมพิวเตอร์ เรื่องวาดภาพลายเส้นง่ายๆ เขายังพอทำได้

ไม่นานนัก

ชุดเครื่องครัวเฉพาะทางของ 《ข้าวตังดอกไม้บาน》 ในความทรงจำ ก็ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นภาพลายเส้นละเอียด

ลูกบอลเหล็กใบใหญ่ที่ปิดสนิทกลมเกลี้ยง

ตรงกลางสามารถแยกออกเป็นสองส่วนเท่าๆ กันได้

เมื่อประกบกันแนบสนิท ก็จะกลายเป็นทรงกลมที่สมบูรณ์

สองข้างของทรงกลม ซ้ายขวา เชื่อมติดกับด้ามจับแบบหมุนได้อย่างสมมาตร เพื่อให้หัวหน้าเชฟจับด้ามหมุนเครื่องครัวทรงกลมนี้อย่างรวดเร็วในเปลวไฟได้

"นี่คือหม้อหลัก"

เซี่ยอันมองแบบร่างเครื่องครัวในซอฟต์แวร์วาดภาพ พยักหน้าอย่างพอใจ

เขานั่งวาดต่อด้วยใจจดจ่อ

ไม่นาน บนหน้าจอก็ปรากฏหม้อน้ำมันทรงกระบอกไม้ไผ่ที่ลึกมากเป็นชิ้นที่สอง

ขั้นตอนการปรุงที่สอดคล้องกันแวบเข้ามาในหัวเซี่ยอัน

ถึงตอนนั้น หม้อทรงกระบอกที่ลึกสุดๆ ใบนี้ จะใส่น้ำมันร้อนเดือดพล่าน พอเอาลูกบอลข้าวตังออกจากลูกบอลเหล็ก ก็จะจุ่มลงไปทอดในหม้อทรงกระบอกนี้ทันที

สุดท้าย

คือโซ่แบบพิเศษสามเส้น

"เรียบร้อย"

เซี่ยอันพ่นลมหายใจ แพ็กไฟล์แบบร่างส่งไปให้หลิวหง ถงคุน และลู่ซูกวงทั้งสามคน

จากนั้นก็บิดขี้เกียจบนเก้าอี้คอมพิวเตอร์ มุมปากยกยิ้มด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

รอเครื่องครัวที่สั่งทำมาถึง ก็เริ่มลุยได้เลย

......

สองวันต่อมา รถขนส่งพัสดุก็มาถึงหน้าบ้าน

"คุณเซี่ยใช่ไหมครับ นี่เป็นพัสดุชิ้นใหญ่ของคุณครับ"

เซี่ยอันกับพนักงานส่งของช่วยกันขนลังไม้ขนาดใหญ่ที่ตีโครงป้องกันอย่างแน่นหนาและหนักอึ้ง เข้ามาไว้ในลานบ้าน

จากนั้น เซี่ยอันเรียกโฮโจ มิโยโกะ ให้มาช่วยกันเอาค้อนทุบแกะพัสดุ

หลังจากแกะฟิล์มป้องกันหลายชั้น จนเอาเครื่องครัวรูปทรงประหลาดเอี่ยมอ่องสองชุดออกมาวางกองที่พื้นได้

โฮโจ มิโยโกะก็งงเป็นไก่ตาแตก "อาจารย์คะ นี่มันเครื่องครัวอะไรกัน หน้าตาประหลาดจัง"

"เครื่องครัวเฉพาะทางที่จำเป็นต้องใช้ทำเมนูใหม่น่ะ"

เซี่ยอันตอบส่งๆ แล้วก็พิจารณาเครื่องครัวสองชุดบนพื้นอย่างสนใจ

ชุดแรก ดูเป็นสไตล์ไฮเทคสุดประณีต เก็บรายละเอียดเนี้ยบกริบ เซี่ยอันหาป้ายสินค้าในกล่องดูแล้วเลิกคิ้ว "พิมพ์ 3 มิติ ทำจากไทเทเนียมเหรอ"

เครื่องครัวอีกชุด เซี่ยอันลองลูบคลำดูแล้วยิ้มออกมา

"ชุดนี้ทำจากเหล็กหล่อ"

ไอ้เครื่องครัวไทเทเนียมอะไรนั่น ภาษีคนฉลาดน้อยชัดๆ นอกจากน้ำหนักเบาแล้ว สิ่งที่เชฟมืออาชีพรับไม่ได้ที่สุดคือการนำความร้อนของวัสดุไม่สม่ำเสมอ ไหม้ติดก้นหม้อได้ง่ายมาก

เขาพลิกดูใบปะหน้าพัสดุ เห็นคนส่งคือหลิวหง ก็หายสงสัยทันที

หลิวหงเป็นผู้จัดการซัพพลายเชน ไม่ใช่หัวหน้าเชฟ สงสัยไปได้ยินคอนเซปต์เครื่องครัวไทเทเนียมจากไหนมาเลยโดนเป่าหูจนเชื่อสนิท

อีกชุดหนึ่ง เป็นของที่ลู่ซูกวงส่งมาจากเมืองหลวง

วัสดุเหล็กหล่อ ชื่อเสียงรับประกันคุณภาพ

เหล็กหล่อ จริงๆ ก็คือเหล็กดิบ ข้อเสียเยอะมาก แต่เชฟมืออาชีพหลายคนชอบใช้กระทะเหล็กหล่อ จะจี่ ผัด ต้ม ทอด ตุ๋น ก็เอาอยู่หมด แค่ข้อดีเรื่องไม่ค่อยติดกระทะและการนำความร้อนสม่ำเสมอ ก็ชนะใจเหล่าเซียนกระทะได้แล้ว

แน่นอนว่า

เครื่องครัวอะไรก็ต้องดูโอกาส ดูตามความเหมาะสมของอาหารแต่ละจาน จะลำเอียงชอบแบบไม่ลืมหูลืมตาก็ไม่ได้

และในมุมมองของเซี่ยอัน

การพยายามจำลอง 《ข้าวตังดอกไม้บาน》 จำเป็นต้องใช้เครื่องครัวเหล็กหล่อเท่านั้น

ในฐานะสูตรอาหารระดับตำนานที่มีความเป็นแฟนตาซีสูงลิบจนทำเอาคนอยากลองและมือสมัครเล่นถอดใจกันมานักต่อนัก ปัญหาแรกที่ต้องแก้คือ ข้าวตังในหม้อทรงกลมปิดสนิท มักจะไหม้จนมีกลิ่นเหม็นไหม้ง่ายมาก

เครื่องครัววัสดุเหล็กหล่อ จะช่วยลดความยากในการแก้โจทย์นี้ลงได้มหาศาล

หลังจากล้างเครื่องครัวชุดใหม่นี้จนสะอาด เซี่ยอันก็ทนไม่ไหว เริ่มลงมือปรุงครั้งแรกทันที

โฮโจ มิโยโกะมองดูเซี่ยอันเกลี่ยข้าวเหนียวจนทั่วหม้อเหล็กหล่อครึ่งวงกลมสองใบ จากนั้นทาเนยทับลงไปหนึ่งชั้น เครื่องหมายคำถามบนหน้าผากเธอก็เริ่มเพิ่มจำนวนขึ้น

บนเตาไฟแรงสูง

หม้อทรงกลมประหลาด ถูกแขวนอยู่บนโครงโลหะผสม กำลังหมุนติ้วๆ อยู่ท่ามกลางเปลวไฟ

"อาจารย์คะ ไหม้แล้ว"

ไม่นาน ในครัวก็มีเสียงร้องตกใจของโฮโจ มิโยโกะดังขึ้น

สรุปว่าความพยายามครั้งแรกของเซี่ยอัน ก็ตายสนิทตั้งแต่ขั้นตอนแรกเลย

เขาหน้าดำคร่ำเครียด สวมถุงมือกันความร้อน บิดสวิตช์บางอย่างดัง "กริ๊ก" หม้อเหล็กหล่อทรงกลมก็แยกออกเป็นสองซีก

เทข้าวตังดำปี๋ในหม้อเหล็กหล่อครึ่งวงกลมออกมา เซี่ยอันถอนหายใจเฮือก

"ความเร็วในการหมุนหม้อทรงกลมช้าไป ไฟของเตาเร่งแรงก็หรี่ลงได้อีกหน่อย

"มิโยโกะ เอาใหม่"

"รอบนี้เธอมาหมุนหม้อพร้อมกับฉัน"

[จบแล้ว]