บทที่ 20 - ปลาล็อบสเตอร์

บทที่ 20 - ปลาล็อบสเตอร์

【ปลาล็อบสเตอร์ (ปลานางแอ่นก้ามปู) 1 วัตถุดิบแฟนตาซีระดับทองแดง ปลาขนาดใหญ่ มีก้ามกุ้งมังกร คุณภาพเนื้อปลาค่อนข้างธรรมดาและรสชาติจืด แต่เนื้อในก้ามกุ้งมังกรสดอร่อยมาก จัดเป็นคุณภาพระดับแฟนตาซี】

【โอกาสการปรุงที่แนะนำ การดวลอาหาร การแข่งขัน ร้านอาหารระดับหรู ฯลฯ】

【ราคา ส่วนเนื้อปลา 200 กรัม/หนึ่งพันหยวน เนื้อก้ามปู 100 กรัม/ห้าพันหยวน】

【วัตถุดิบนี้จำกัดเวลาจำหน่าย ต้องใช้ชื่อจริงซื้อ ส่วนเนื้อปลาไม่จำกัดการซื้อ เนื้อก้ามปูจำกัดคนละไม่เกินครึ่งชั่ง (250 กรัม)】

วัตถุดิบแฟนตาซีตัวหลักบนป้ายโฆษณา เปลี่ยนใหม่แล้ว เมื่อวานยังเป็นหมูขนแดง วันนี้เปลี่ยนเป็นปลาล็อบสเตอร์ซะงั้น

เซี่ยอันกดที่หมายเลข 1 ข้างชื่อปลาล็อบสเตอร์ หน้าต่างภาพประกอบก็เด้งขึ้นมา

สมชื่อจริงๆ คือปลาขนาดใหญ่ยักษ์ที่มีก้ามกุ้งมังกรขนาดมหึมางอกออกมา

ในภาพประกอบ ข้อมูลทางชีววิทยายังละเอียดมาก

ความยาวมาตรฐาน 7.5 เมตร

น้ำหนักมาตรฐาน 4 ตัน

ปลายาวเจ็ดเมตรกว่า หนักสี่ตัน ยังไงก็เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เทียบเท่าฉลามวาฬ

"ดูท่า เนื้อกุ้งมังกรในก้ามปลานั่น ถึงจะเป็นวัตถุดิบแฟนตาซี แพงกว่าหมูขนแดงถึงห้าเท่า"

มุมปากเซี่ยอันกระตุก

เนื้อหมูขนแดง 100 กรัม หนึ่งพันหยวน เนื้อก้ามกุ้งมังกรนี่ 100 กรัม ห้าพันหยวน แถมยังจำกัดการซื้อแค่ครึ่งชั่ง

แต่ก็ไม่แปลก ของดีจากทะเล ถ้าโฆษณาและบรรจุภัณฑ์ดีพอ เศรษฐีที่ยอมจ่ายมีเยอะแยะ

เนื้อก้ามกุ้งมังกร เซี่ยอันไม่คิดจะแตะ

แต่สำหรับเนื้อปลาล็อบสเตอร์ ความคิดของเซี่ยอันพลันแล่นขึ้นมาทันที

"จะเล่นใหญ่เลยไหม"

"ซื้อวัตถุดิบแฟนตาซีราคาสูง ก็บรรลุเป้าหมายการดำเนินงานแบบขาดทุนได้ง่ายๆ เลยนะ"

เป้าหมายขาดทุนหลักหมื่น จิ๊บจ๊อยมาก ถ้าแปลงเป็นเนื้อปลาล็อบสเตอร์ ก็แค่ 2,000 กรัม หรือแค่ 4 ชั่งเอง

แต่เป้าหมายการดำเนินงานที่เพิ่งรีเฟรชรอบนี้ ยังมีข้อ 2

บังคับให้เซี่ยอันต้อนรับลูกค้าไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยคน

เนื้อปลาล็อบสเตอร์ 4 ชั่ง แบ่งให้ร้อยคนเฉลี่ยกัน เอ่อ แต่ละคนจะได้กินสักตะเกียบไหมเนี่ย

แถมเซี่ยอันรู้ดีว่า 【โหมดขาดทุนเพื่อเป็นเทพเจ้า】 มีหลายกลไก

ทำยอดขาดทุนได้ตามเป้าพื้นฐาน ค่าประสบการณ์คริติคอลสองเท่า

แต่ทว่า

จุดพีคมาแล้ว

ถ้ายอดขาดทุนสูงกว่ายอดพื้นฐานสิบเท่าขึ้นไป จะกระตุ้นกลไกซูเปอร์ดับเบิ้ล พูดตามตรง รางวัลตอบแทนเซี่ยอันนึกภาพไม่ออกเลย เพราะเขาไม่เคยกระตุ้นได้มาก่อน

และตอนนี้ โอกาสมาถึงแล้ว

ถ้าซื้อเนื้อปลาแฟนตาซี งัดคอมโบ เนื้อปลาล็อบสเตอร์ + ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้ ออกมา

บนพื้นฐานยอดขาดทุนหนึ่งหมื่นหยวน พลิกไปสิบเท่า ให้ถึงยอดขาดทุนหนึ่งแสนหยวน ง่ายจะตายไป

ตอนนี้ ในบัญชีมีเงินสองล้านหยวน ซึ่งหนึ่งล้านในนั้น ยังเป็นเงินที่ได้มาจากลูกศิษย์ราคาถูก โฮโจ มิโยโกะ เซี่ยอันในที่สุดก็มีความป๋าพอจะลองของกับกลไกนี้แล้ว ต่อให้ต้องขาดทุนย่อยยับก็จะลองกระตุ้นกลไกซูเปอร์ดับเบิ้ลดูสักตั้ง

กดใส่ตะกร้า ล็อกน้ำหนักสุทธิ 40 ชั่ง กดสั่งซื้อรวดเดียวจบ

【ติ๊ง สมาชิกระดับทองแดงคุณเซี่ยอัน คำสั่งซื้อของคุณ จะส่งถึงที่อยู่ของคุณภายใน 3 ชั่วโมง】

ภายใน 3 ชั่วโมง

งั้นก็ประมาณสองทุ่มน่าจะได้รับวัตถุดิบ

โชคดีที่เมนูสูตรโบราณที่จะทำออกร้านคือ ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้ ไม่มีขั้นตอนการต้มผัดแกงทอดที่ซับซ้อน แค่เอาน้ำแข็งยักษ์ไปสกัด แล้วแล่ปลาดิบแปะลงไปก็พอ

สิ่งที่เซี่ยอันต้องเตรียมล่วงหน้าจากที่บ้าน มีแค่ส่วนของซอส ซึ่งง่ายมาก

...

ไม่นาน เวลาก็ล่วงเลยมาถึงตอนค่ำ

รถสามล้อไฟฟ้าจอดรออยู่กลางลานบ้านแล้ว

โฮโจ มิโยโกะยกถังแสตนเลสปิดสนิทที่บรรจุซอสจนเต็มหลายถังขึ้นรถสามล้อ

ส่วนป้ายไฟนีออน 「ไก่แช่ซอสหม่าล่า ไม้ละหนึ่งหยวน」 ก่อนหน้านี้ เซี่ยอันถอดลงมาแล้ว

เหลือไว้แค่ป้าย 「ร้านอาหารว่างยามดึกเชฟส่วนตัว」

เซี่ยอันยืนอยู่ที่ประตูรั้ว เหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง ก้มดูหน้าจอมือถือเป็นระยะ

ทันใดนั้น

บนถนนในหมู่บ้าน รถยนต์คันหนึ่งก็แล่นมาอย่างรวดเร็ว ตามเลขที่บ้านมาจอดที่หน้าประตูรั้ว

ชายสวมแว่นกันแดดเปิดประตูลงมาจากที่นั่งคนขับ

"ขอโทษครับ คุณคือคุณเซี่ยอันใช่ไหมครับ"

"ใช่ครับ"

"โอเคครับ สินค้าของคุณส่งถึงแล้ว รบกวนขอรหัสรับของ 6 หลักในหน้าคำสั่งซื้อด้วยครับ"

"LX1191"

หลังยืนยันรหัสรับของ ชายแว่นดำก็เปิดกระโปรงหลังรถ ยกกล่องโลหะสีเงินปิดตายที่หนักอึ้งสองกล่องออกมา

"วัตถุดิบอย่างละ 20 ชั่ง ถูกปิดผนึกอยู่ในกล่องเก็บความสดพิเศษ กล่องสองใบนี้ไม่คิดเงินและไม่เก็บมัดจำ ครั้งหน้าคุณสั่งซื้อวัตถุดิบ ผมจะมาเก็บกลับไปครับ"

พูดจบ ชายแว่นดำก็จากไป

เซี่ยอันก็ไม่รอช้า ยกกล่องโลหะสีเงินที่หนักอึ้งสองกล่องขึ้นรถสามล้อไฟฟ้าทันที

"มิโยโกะ เราเตรียมออกร้านกัน"

ได้ยินดังนั้น

โฮโจ มิโยโกะสูดหายใจลึก น้ำเสียงตื่นเต้นปิดไม่มิด

"อาจารย์คะ หนูตั้งตารอสุดๆ เลยค่ะ ว่าเมนูปลาดิบของอาจารย์ จะสร้างความฮือฮาในตลาดกลางคืนขนาดไหน"

เซี่ยอันหัวเราะ

"ดูท่ามิโยโกะเธอก็เป็นคนชอบเรื่องสนุกเหมือนกันนะ คืนนี้พวกเราต้องเป็นดาวเด่นที่สุดในตลาดกลางคืนแน่นอน"

หลานเสี่ยวซีกระโดดขึ้นไปนั่งบนที่นั่งคนขับรถสามล้อ เอาตูดจุ่มปุ๊ ยิ้มร่าตบมือแปะๆ

"ออกร้าน ออกร้านไปเที่ยวกัน"

เซี่ยอันถลึงตาใส่

"เราเกี่ยวก้อยสัญญากันแล้วนะ เสี่ยวซีถ้าลูกกล้าวิ่งซน พ่อจะโทรให้แม่มารับกลับเซี่ยงไฮ้เลยนะ"

เสี่ยวซีเบะปาก พูดเสียงอ่อย "เสี่ยวซีจะเชื่อฟังค่ะ"

โฮโจ มิโยโกะเห็นว่าเซี่ยอันยังไม่ค่อยวางใจ เพราะตลาดกลางคืนคนร้อยพ่อพันแม่ เลยพูดว่า

"อาจารย์คะ หนูช่วยดูเสี่ยวซีให้ได้ค่ะ"

ก่อนออกเดินทาง เซี่ยอันเปิดกลุ่มวีแชท ส่งประกาศออกร้านลงในกลุ่มลูกค้าเก่า

【เถ้าแก่เซี่ย: วันนี้ออกร้านตามปกติ】

ทันใดนั้น กลุ่มก็แตกตื่น

【เยี่ยมไปเลย】

【เถ้าแก่เซี่ย วันนี้ทำไก่แช่ซอสหม่าล่าไม้ยักษ์มาเท่าไหร่】

【ฮ่าๆๆ วันนี้วันเสาร์ ผมว่างไปเฝ้าที่ตลาดพอดี ออกเดินทางเดี๋ยวนี้แหละ】

【เถ้าแก่เซี่ยที่ฉันเฝ้ารอ ฉันคิดถึงคุณจะตายอยู่แล้ว】

【ถ้าฉันซื้อเนื้อย่างไม้ยักษ์ได้นะ จะกินไม้ทิ้งไม้ หึหึ ป๋ารวยซะอย่าง...】

【เพื่อนเอ๋ย เอาให้ซื้อเนื้อย่างให้ได้ก่อนค่อยมาคุยเรื่องกินไม้ทิ้งไม้】

【เถ้าแก่เซี่ย: ขอโทษที วันนี้ออกร้านไม่ได้ทำไก่แช่ซอสหม่าล่า และก็ไม่ขายไก่แช่ซอสหม่าล่าด้วย ส่วนจะขายเมนูอะไร ทุกคนเป็นลูกค้าเก่ากันหมด บอกได้แค่ว่า รีบมาแย่ง ช้าหมดอดนะ ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน】

【งั้นต้องเชื่อเถ้าแก่เซี่ยอยู่แล้ว ผมเป็นเอฟซีรุ่นเดอะตั้งแต่เถ้าแก่สุ่มตั้งแผงหน้าประตูเขตท่องเที่ยวแล้ว】

【น้อยนักจะเห็นเถ้าแก่เซี่ยทำตัวลึกลับ ปิดบังเมนูออกร้านแบบนี้】

【นั่นสิ ไม่คุยกับพวกนายแล้ว ฉันได้กลิ่นเรื่องใหญ่ ไปช้าเดี๋ยวได้กินลมกินแล้ง】

...

ในขณะเดียวกัน

หลานชิงหย่าและผู้ช่วยหลานเซวียน นั่งรถมินิบัสประจำตำแหน่ง มาถึงตลาดกลางคืนเขตเจ็ดดาว

"เจ๊ เติมหน้าหน่อย" หลานเซวียนวุ่นวายดูแลความเรียบร้อย

ทีมงานถ่ายทำโปรโมตการท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งเตรียมพร้อมแล้ว

ครั้งนี้ราชินีวงการอาหารหลานชิงหย่าอุตส่าห์มาเยือนเมืองลี่เจียง บวกกับกระแสการแข่งขันโปรโมตการท่องเที่ยวระหว่างเมืองในแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นอย่างโต่วอินกำลังมาแรง

ดังนั้นการท่องเที่ยวเมืองลี่เจียงจึงยอมทุ่มทุน เชิญหลานชิงหย่ามาร่วมงาน ถ่ายทำวิดีโอโปรโมตเกี่ยวกับ "สีสันวิถีชาวบ้าน" และ "แผนที่ตลาดกลางคืน" ของเมืองลี่เจียง

จุดถ่ายทำแรก คือตลาดกลางคืนเขตเจ็ดดาว

แน่นอน นี่เป็นเพียงหนึ่งในตลาดกลางคืนมากมายของเมืองลี่เจียง

สองทุ่มกว่า

เป็นช่วงเวลาทองของยามค่ำคืน

ตลาดกลางคืนเขตเจ็ดดาวเรียกได้ว่าคนแน่นขนัด

...

โซนแผงลอย

เซี่ยอันและโฮโจ มิโยโกะช่วยกันขนของลงจากรถสามล้อ บนรถเหลือไว้น้ำแข็งยักษ์ก้อนหนึ่งที่เพิ่งแกะบรรจุภัณฑ์ออก

เห็นน้ำแข็งยักษ์ที่แผ่ไอเย็นออกมานี้

ไทยมุงขี้สงสัยจำนวนมากก็เริ่มล้อมวงเข้ามา วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

[จบแล้ว]