บทที่ 47: ฝีมือที่ทัดเทียมเครื่องจักร! ไม่ด้อยไปกว่าหุ่นยนต์ดาวินชี

การผ่าตัดซ่อมแซมภาวะหลอดอาหารทะลุเชื่อมหลอดลม นี่คือการผ่าตัดระดับสี่ซึ่งเป็นระดับสูงสุด! กระบวนการซับซ้อน, ความยากทางเทคนิคสูง, และความเสี่ยงก็สูงมากเช่นกัน และการผ่าตัดระดับนี้ อย่างน้อยต้องเป็นรองหัวหน้าแผนกอาวุโส และหัวหน้าแพทย์ ถึงจะมีคุณสมบัติในการดำเนินการ!

สวี่ชิวยังเป็นเพียงแพทย์ประจำบ้าน! ใครจะมาค้ำประกันให้เขา?

“สวี่ชิว ฉันค้ำประกันให้เธอได้ แต่... ฉันไม่กล้า!” หัวหน้าแผนกพูดความจริงออกมา เขาใกล้จะห้าสิบแล้ว รากฐานทางเศรษฐกิจของทั้งครอบครัวขึ้นอยู่กับเขาคนเดียว ไม่กล้าเอาหน้าที่การงานของตัวเองไปเสี่ยงจริงๆ!

สวี่ชิวเข้าใจในจุดนี้ เขากล่าวขอบคุณ แล้วโทรศัพท์หาหวังผิง “ไอ้หนู อยากจะทำการผ่าตัดอะไรอีกแล้วล่ะ?” หวังผิงคุ้นเคยกับการเป็นเครื่องมือไปแล้ว สวี่ชิวกล่าว “หัวหน้าหวังครับ ผมจะทำการผ่าตัดซ่อมแซมภาวะหลอดอาหารทะลุเชื่อมหลอดลมครับ”

“หา? การผ่าตัดระดับสี่?!”

หวังผิงที่กำลังจิบชาอยู่ เกือบจะสำลักออกมา เขาไออยู่สองสามครั้งถึงจะหายดี แล้วกล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นี่เธอไปเหมาการผ่าตัดระดับสี่มาเป็นโหลๆ เพื่อมาโชว์ฝีมือที่โรงพยาบาลเรารึไง?” สวี่ชิวยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

หวังผิง: “ได้ ไปทำเถอะ แจ้งเวลาผ่าตัดให้ฉันด้วย ฉันก็จะตามไปดูเหมือนกัน” เขาอยากรู้จริงๆ อยากจะไปเห็นกับตา!

สวี่ชิวยิ้มบางๆ “ได้ครับ ขอบคุณครับหัวหน้า” หลังจากวางสาย หัวหน้าแผนกโรคระบบทางเดินหายใจถึงกับตาค้าง หวังผิงคนนั้นบ้าไปแล้วเหรอ? การผ่าตัดระดับสี่ กล้าค้ำประกันให้แพทย์ประจำบ้านทำเนี่ยนะ?!

...

การผ่าตัดครั้งนี้ ก็ได้ถูกกำหนดลงเช่นนี้ ต่อมา ก็คือการเตรียมตัวก่อนการผ่าตัดของคนไข้ วันแรก ทำการตรวจต่างๆ ให้ครบถ้วน เพื่อยืนยันชนิด, ตำแหน่งที่แน่นอน, ความรุนแรง และอื่นๆ ของภาวะหลอดอาหารทะลุเชื่อมหลอดลม ฉีดวิตามินเคและวิตามินซีตามปกติ ดูดของเหลวในหลอดอาหารส่วนบนที่ตันเป็นประจำ, พลิกตัวตะแคงข้างเคาะหลังทุกชั่วโมง ให้ยาปฏิชีวนะตามปกติ...

วันที่สาม วันสุดท้ายก่อนการผ่าตัด งดอาหาร, เริ่มให้สารอาหารทางหลอดเลือดดำ ฉีดกลูโคส, อิเล็กโทรไลต์, พลาสมา และอื่นๆ เข้าทางหลอดเลือดดำ

วันที่สี่ เก้าโมงครึ่ง สวี่ชิวสั่งตรวจให้คนไข้ในสองสามคนเสร็จ ก็ลุกขึ้นเตรียมจะไปห้องผ่าตัด เฉินเฉี่ยวไพล่มือไว้ข้างหลัง ค่อยๆ ย่องมาข้างๆ “อาจารย์คะ ให้... ให้หนูขึ้นไปดูด้วยได้ไหมคะ?” สวี่ชิวกล่าวโดยไม่หันกลับมา “ตามมาสิ”

“ได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะอาจารย์!”

เฉินเฉี่ยวเดินตามหลังสวี่ชิว แม้แต่ฝีเท้าก็ยังเบาหวิว ในห้องเรียน นักศึกษาแพทย์ฝึกหัดและแพทย์ประจำบ้านนับไม่ถ้วนต่างก็มองมาด้วยสายตาอิจฉา เป็นนักศึกษาแพทย์ฝึกหัดเหมือนกันแท้ๆ เฉินเฉี่ยวกลับจะได้ดูการผ่าตัดระดับสี่แล้ว! ส่วนพวกเขา ทุกวันโดนอาจารย์พี่เลี้ยงด่าว่าสมองหมู นอกจากจะส่งยาให้คนไข้, วิ่งเอาใบสั่งตรวจไปส่ง และอื่นๆ แล้ว อย่าว่าแต่การผ่าตัดเลย แค่การเย็บแผลที่แผนกผู้ป่วยนอกก็ยังไม่ได้แตะ...

“ฉันก็อยากให้คุณหมอสวี่เป็นอาจารย์เหมือนกัน!”

“ฮือๆๆๆ นี่แหละนะที่เรียกว่าโชคชะตา!”

“ฉันอยากเป็นลูกศิษย์ของคุณหมอสวี่ ให้ฉันเขียนเวชระเบียนทุกวันก็ยอม!”

“ฝันไปเถอะแก เวชระเบียนของคุณหมอสวี่น่ะ ต้องเป็นแพทย์เฉพาะทางอย่างหมอหวังถึงจะมีคุณสมบัติเขียนได้ พวกเรานักศึกษาฝึกหัดน่ะอย่าไปคิดเลย!”

“เศร้ากว่าเดิมอีก ฉันไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะเขียนเวชระเบียนของคุณหมอสวี่ ฮือๆๆๆ...”

หน้าประตูห้องเรียน หวังฝานอุ้มเวชระเบียนกองใหญ่เดินผ่านมา หวังฝาน: “???”

...

ห้องผ่าตัด, ห้องล้างมือ เฉินเฉี่ยวเข้ามาข้างในก่อน ปะปนอยู่ท่ามกลางกลุ่มหัวหน้าแผนก, รองหัวหน้าแผนก รู้สึกประหม่าอย่างยิ่ง มีคนสังเกตเห็นเฉินเฉี่ยว ขมวดคิ้วกล่าว “ทำไมมีนักศึกษาแพทย์ฝึกหัดอยู่ด้วย?” หัวหน้าแผนกโรคระบบทางเดินหายใจก็มองมาเช่นกัน กล่าวอย่างไม่พอใจ “ใครให้เธอเข้ามา การผ่าตัดระดับสี่ เธอขึ้นไปก็ดูไม่รู้เรื่อง จะมาดูอะไรกัน?”

เฉินเฉี่ยวก้มหน้าลง รู้สึกน้อยใจอย่างยิ่ง ความเร็วในการล้างมือก็ช้าลง ที่แท้เพื่อนนักศึกษาฝึกงานคนอื่นๆ ไม่ได้โกหก อาจารย์พี่เลี้ยงทุกคนดุเป็นพิเศษ... เพียงแต่ตัวเองบังเอิญได้มาอยู่กับสวี่ชิวเท่านั้นเอง!

“ขอโทษ...” เฉินเฉี่ยวกำลังจะขอโทษ ตั้งใจจะเดินออกไปเอง

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงเรียบๆ ดังออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า สวี่ชิวเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ผมเป็นคนเรียกเธอมาเอง” ในวินาทีนี้ สีหน้าที่ตำหนิบนใบหน้าของทุกคนก็หายไป หัวหน้าแผนกโรคระบบทางเดินหายใจหัวเราะอย่างร่าเริง “ลูกศิษย์ของคุณหมอสวี่เหรอ? ฮ่าๆ งั้นก็ดีเลย ให้คนหนุ่มสาวมาหาความรู้เพิ่มเติม ต่อไปจะได้ก้าวหน้าเร็วยิ่งขึ้น!” คนอื่นๆ ก็เออออตามไปด้วย “ใช่ๆ!”

“คุณหมอสวี่เป็นอาจารย์พี่เลี้ยงที่รับผิดชอบจริงๆ!”

เฉินเฉี่ยวถูกทัศนคติที่พลิกกลับตาลปัตรนี้ทำเอางุนงง ยืนนิ่งอยู่กับที่ สวี่ชิวเดินผ่านข้างๆ เธอไป กระซิบเบาๆ “ยังไม่รีบล้างมืออีก?”

“อ้อๆ ค่ะ รับทราบค่ะอาจารย์!” เฉินเฉี่ยวรีบวิ่งไปอยู่ข้างๆ สวี่ชิว กัดริมฝีปาก แอบเหลือบมองสวี่ชิวเป็นครั้งคราว ในวินาทีนี้ ในใจของเธอรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

...

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หวังผิง, หัวหน้าแผนกโรคระบบทางเดินหายใจ ต่างก็มาถึงแล้ว และผู้ที่รับผิดชอบการให้ยาสลบในครั้งนี้ คือหัวหน้าแผนกวิสัญญีวิทยา การผ่าตัดทำที่หลอดลม และให้ยาสลบแบบทั่วร่างกายผ่านท่อช่วยหายใจ ดังนั้น การผ่าตัดครั้งนี้จึงต้องควบคุมความดันในทางเดินหายใจอย่างเข้มงวด ต้องเป็นหัวหน้าแผนกวิสัญญีเท่านั้นที่ทำได้

ในไม่ช้า การให้ยาสลบในท่าตะแคงซ้ายก็เสร็จสิ้น “เริ่มการผ่าตัด” สวี่ชิวออกคำสั่ง หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา ในวินาทีนี้ แววตาที่สงบนิ่งแต่เดิมของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา แผ่รังสีอำนาจออกมา ราวกับมีดที่คมกริบ

ฉัวะ— มีดผ่าตัดกรีดเปิดชั้นกล้ามเนื้อ เข้าสู่ช่องอกทางซี่โครงที่สี่ ผู้ช่วยมือหนึ่งรีบกดขอเกี่ยว ดึงปอดขวามาข้างหน้าและเข้าด้านใน เผยให้เห็นพื้นที่ผ่าตัด ใส่เครื่องถ่างทรวงอก... ในวินาทีที่ขั้วปอดถูกแหวกออก มีดของสวี่ชิวก็ได้ตวัดลงแล้ว กรีดเปิดเยื่อหุ้มช่องอกส่วนหลังอย่างมั่นคง หลังจากนั้น คีมหนีบหลอดเลือดห้ามเลือด, การผูก หลอดเลือดดำเอไซกอสถูกตัดขาดสำเร็จ!

สวี่ชิวไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย กรีดขยายแผลเยื่อหุ้มช่องอกต่อไป ในที่สุดก็เข้าสู่ช่องอกส่วนหลัง

...

ข้างเตียงผ่าตัด ทุกคนต่างมองดูอย่างเคลิบเคลิ้ม ในตอนนี้ มีดผ่าตัดราวกับกลายเป็นมือที่สามของสวี่ชิว ใช้ได้อย่างอิสระ การเคลื่อนไหวลื่นไหล ราวกับโปรแกรมที่ตั้งค่าไว้!

หัวหน้าแผนกโรคระบบทางเดินหายใจเบิกตากว้าง กล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ “มือของเขา นิ่งจนไม่น่าเชื่อ!” แพทย์คนอื่นๆ ก็ส่งเสียงชื่นชมเช่นกัน “เก่งเกินไปแล้ว ผมยังไม่ทันจะตั้งตัว ก็กรีดเปิดเสร็จแล้ว!”

“กลับไปต้องดูวิดีโอดีๆ แล้ว ไม่เร่งความเร็ว 0.5 เท่าดูไม่ทันแน่!”

“ไม่ด้อยไปกว่าการผ่าตัดด้วยดาวินชีเลยจริงๆ!”

“...”

...

ท่ามกลางเสียงชื่นชม สวี่ชิวไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย ยังคงรักษาความเร็วในการผ่าตัดที่รวดเร็วอย่างยิ่งไว้ได้ ตามจังหวะการหายใจ มองหาท่อทะลุที่โป่งพอง... การเลาะ, การตัด... การกำจัดไดเวอร์ติคูลัม ปลายที่ตัดทำการเย็บปิดด้วยไหมเบอร์ 6-0...

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เครื่องวัดสัญญาณชีพ ส่งเสียงดังเป็นจังหวะคงที่ นี่คือเสียงรบกวนที่ดังตลอดการผ่าตัด น่ารำคาญมาก แต่แม้ว่าอาการของคนไข้จะปกติทุกอย่าง ก็ยังคงปิดไม่ได้ เพราะเคยมีคนไข้บางรายเกิดภาวะขาดอากาศหายใจระหว่างผ่าตัด แต่เครื่องวัดสัญญาณชีพกลับเสียพอดี ไม่ได้ส่งเสียงเตือน จนกระทั่งในระหว่างการผ่าตัด แพทย์รู้สึกว่าลำไส้ของคนไข้เย็นลงเรื่อยๆ ถึงได้พบว่าคนไข้เสียชีวิตไปแล้ว... หลังจากนั้นเป็นต้นมา อุปกรณ์ทุกชิ้นในห้องผ่าตัด ทันทีที่เปิดใช้งาน จะถูกบังคับให้ส่งเสียงออกมา นี่คือการเตือน ยิ่งไปกว่านั้น คือความเคารพและความขอโทษที่ไม่มีวันลืมเลือนต่อผู้ป่วยนับไม่ถ้วนที่ต้องสละชีวิตไปเพื่อสิ่งนี้

ปัง— ทันใดนั้น บนเตียงผ่าตัดก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น! สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปพร้อมกัน หัวใจแทบจะหยุดเต้น!