บทที่ 263 - ฉันจะไปที่ไหนก็ได้ (5) [17-01-2020]

บทที่ 263 - ฉันจะไปที่ไหนก็ได้ (5)”

[สิ่งที่เราต้องการคือประตูวาป ยูอิลฮาน ในระหว่างนั้นเราก็อยากจะให้คุณปกป้องคังมิเรย์ด้วย]

"นั่นฟังดูน่าสงสัยจังเลยนะ"

[เรื่องนอกจากนั้นมันอันตรายเกินไปที่จะพูดในโลกระดับต่ำ]

เขาไม่ได้หวังที่จะให้ทูตสวรรค์ซื่อสัตย์อยู่แล้ว เธออาจจะบอกว่าพวกเขาจะไม่อาจหนีไปได้อีกเมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องราวแล้ว และหากพวกเขาอยากจะได้รับอาร์ติแฟคระดับเทพเจ้า พวกเจ้าก็จะต้องทำตามคำขอของกองทัพสวรรค์... ยูอิลฮานได้คิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ในท้ายที่สุดเขาก็หยักหน้าออกมา คังมิเรย์ได้บอกว่าเธอยินดีทำดังนั้นก็ไม่มีเหตุผลให้เขาต้องปฏิเสธอยู่แล้ว

"โอเค ถ้างั้นก็จ่ายเงินล่วงหน้ามาซะสิ"

[ฉะ ฉันจะต้องรายงานให้เบื้องบนก่อน]

ทิเทร่าได้ยืนขึ้นมาอย่างหมดพลังจนเหมือนกับจะล้มลง

เคะดุต้ากำลังคิดจะเข้าไปช่วยเธอแต่แล้วเขาก็ถูกจ้องและต้องถอยกลับไป แน่นอนว่าสายตานั้นมาจากทิเทร่า เธอได้มองมาที่เขาเหมือนกับจะบอกว่า 'ถ้านายเร็วกว่านี้อีกนิดเราก็ได้ตัวคิงมิเรย์มาแล้ว!' หรือคำพูดอะไรทำนองนี้

"ช่วยเลือกอาร์ติแฟคที่เหมาะสมมาให้เราด้วยนะ หนึ่งอันจะถูกมิเรย์ใช้ดังนั้นต้องมีหนึ่งอันที่เกี่ยวกับเวทมนต์"

[...เข้าใจแล้ว]

จากนั้นทิเทร่ากได้จากไป หลังจากได้ส่งเธอออกไปแล้วยูอิลฮานก็ถอนหายใจออกมา

"นี่มันน่าเจ็บปวดจังเลยแหะ ฉันคิดว่าเราจะได้พักกันไปซักพักซะอีกนะเนี้ย"

"ถ้าแบบนั้นทำไมนายไม่ปฏิเสธคำขอของพวกนั้นไปเลยล่ะ คนที่มีนั้นต้องการแต่แรกมีแค่ฉันนี่..."

"ฉันไม่ไว้ใจพวกนั้น ฉันจะส่งเธอไปคนเดียวไม่ได้มิเรย์"

"..."

แม้ว่ายูอิลฮานจะพูดไปเพราะแค่ความเป็นห่วงอย่างเดียว แต่นี่ก็คือสิ่งที่ทำให้คังมิเรย์ต้องใจเต้นแรงอีกครั้ง ยังไงก็ตามยูอิลฮานไม่ได้สนคังมิเรย์ที่บิดตัวพร้อมหน้าแดงอยู่เลยสักนิด

"เหลือเวลาอยู่อีกไม่มากแล้ว ถ้าแบบนี้เราจะต้องสร้างไพ่ตายเตรียมเอาไว้ ถ้าฉันใช้นาฬิการทรายแห่งกาลเวลาได้อีกล่ะก็ ฉันจะทำให้ป้อมปราการลอยฟ้าข้ามขีดจำกัดได้แน่"

"ไพ่ตาย?"

เลียร่าได้เอียงหัวออกมา ยูอิลฮานได้ผงกหัวเบาๆและเสริมขึ้น

"ฉันอาจจะต้องการพลังของพีท"

"พีท...? อย่าบอกนะว่า?"

สายตาของเลียร่าได้สั่นขึ้นมา สิ่งที่เธอกำลังคิดถึงอยู่ในตอนนี้ก็คือร่างของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจำนวนมากที่อยู่ในช่องเก็บของของยูอิลฮาน

"นายกำลังจะเข้าไปสู่เส้นทางเนโครแมนเซอร์งั้นหรอ? ถ้านายไม่ได้มีคลาสแบบพีทมันจะเป็นไปได้ยากมากเลยนะ"

"ไม่หรอก ฉันคิดว่าฉันจะทำมันเป็นตุ๊กตามีชีวิตมากกว่า... ฉันจะต้องทำอะไรกับพวกจิตวิญญาณน่ารำคาญพวกนั้น"

[ที่รักว่าใครว่าน่ารำคาญกัน?]

จิตวิญญาณได้ตอบยูอิลฮานกลับมาอย่างมีชีวิตชีวา จิตวิญญาณนี้ไม่ใช่จิตวิญญาณของใครอื่นนอกไปเสียจากราชินีซัคคิวบัสเฮเรียน่า

[ฉันก็แค่อยากจะบอกให้ที่รักได้รับรู้ถึงความรักที่ไม่สิ้นสุดของฉันเท่านั้นเอง]

"ไม่ล่ะ นั่นไม่ใช่ซักนิด"

เขาได้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา เลียร่าก็ยังถามเขาด้วยความกังวล

"อิลฮาน เราจะเชื่อใจเฮเรียน่าได้หรอ?"

"เหตุผลที่ฉันไม่ยอมรับเฮเรียน่าไม่ใช่แค่เพราะฉันไม่ไว้ใจเธอหรอกนะ แต่ว่ามันยังเป็นเพราะว่าฉันไม่อาจจะยอมรับในการมีอยู่ของเธอได้มากๆเลย ยังไงก็ตามตอนนี้ปัญหาทั้งสองอย่างนั้นได้ถูกจัดการไปแล้ว"

เมื่อเลียร่ากำลังสับสนอยู่ ยูอิลฮานก็ได้อธิบายต่อ

"ทั้งจิตวิญญาณของเฮเรียน่าและร่างกายของเธอต่างก็ตายไปแล้ว ตอนนี้เธอไม่ใช่เฮเรียน่าคนก่อนอีกแล้ว แล้วก็ถ้าเป็นจิตวิญญาณฉันก็จะเชื่อใจได้สุดๆไปเลยล่ะ"

[ฉันเคบบอกไปแล้วนะว่าแม้แต่ตอนฉันไม่ใช่จิตวิญญาณที่รักก็ไว้ใจฉันได้เหมือนกัน! ที่รักนี่ชอบความแน่นอนจริงๆเลยนะ แล้วฉันควรจะทำยังไงดีล่ะ? ฉันดันไปชอบส่วนนี้ของที่รักซะแล้ว ที่รักรู้สึกได้ถึงความรักของฉันไหม?]

"ฮึ่ม"

ยูอิลฮานได้แต่ส่งเสียงฮึ่มสั้นๆกับการรุกของเฮเรียน่า จากนั้นเขาก็มองไปที่คนอื่นๆและปรบมือเรียกความสนใจมาที่ตัวเขา

"ในการต่อสู้ครั้งนี้กองทัพมังกรกับคนที่ยังไม่ได้คลาส 4 จะถุกทิ้งเอาไว้ที่โลกนี้ การต่อสู้ในครั้งนี้มันยากเกินไปสำหรับคนที่มีคลาสต่ำกว่า 4 ส่วนคนที่เหลือก็ช่วยเตรียมตัวต่อสู้ไว้ด้วยนะ โอ้ เอิลต้า เธอช่วยไปพาพีทมาที"

คิมเญซอลได้ตาเป็นประกายขึ้นมาเมื่อได้เห็นลูกชายเธอทำในสิ่งที่น่าทึ่ง นี่สิ่งนะคือช่วงเวลาที่เธอจะได้เห็นความสามารถนับไม่ถ้วนที่ลูกชายเธอมีอยู่

"นี่มันน่าสนใจจังเลยน้า แม่อยากจะดูด้วยจัง นี่มันเป็นความลับหรือป่าวล่ะ?"

"ถ้าแม่อยากจะดูก็ไม่มีปัญหาครับ"

ยูอิลฮานได้อนุญาตแม่ของเขาอย่างร่าเริง และเพราะแบบนี้ทำให้มีคนมารวมกันที่ที่ทำงานของยูอิลฮานถึง 17 คน คือยูอิลฮาน ยูมิล คังมิเรย์ นายูนา คิมเยซอล พีท จิล มิไรย์ เอริเซีย เลียร่าและเอิลต้า

"มากันทำไมเนี้ย? ฉันบอกให้คนที่เหลือไปเตรียมตัวไง!"

"พวกเราก็สงสัยเหมือนกันนะ..."

จริงๆแล้วสิ่งที่เธอตั้งใจจริงๆเลยก็คือเธออยากจะดูว่ายูอิลฮานกำลังจะทำอะไรแย่ๆหรือป่าว แต่ว่าเธอก็ไม่ได้พูดแบบนั้นออกไป จากนั้นสายตาของยูอิลฮานก็หันไปบอกคนอื่นๆ

"เตรียมตัวต่อสู้หรอ?"

"เราพร้อมแล้วล่ะท่านจักรพรรดิ!"

"ฉันก็อยากดูเหมือนกันค่ะ นายท่าน"

"อ๊าา เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน ยูนา เธอช่วยร่ายเวทย์บาเรียป้องกันเสน่ห์ให้คนในกลุ่มทีนะ"

"โอเค ท่านหญิงเรย์น่าช่วยทีน้าาาา"

หลังจากทุกๆคนได้รับเวทย์ป้องกันเสน่ห์แล้วยูอิลฮานก็ได้เริ่มงานของเขา สิ่งแรกที่เขาเอาออกมาเลยก็คืออ่างแห่งปาฏิหาริย์ ภายในอ่างเขาได้เทเลือดของอิชจาร์ลงไปและเอาร่างของเฮเรียน่าใส่ตามลงไปในนั้น

"โอ้..."

"สวยมาก"

"ท่านจักรพรรดิแทงผู้หญิงคนนี้ลงได้ยังไงกัน?"

"...ให้ตายสิ"

แม้ว่าผิวของเธอจะซีดไปแล้ว แต่ว่าส่วนต่างๆของเธอยังสมบูรณ์ดีอยู่ยกเว้นก็แต่ส่วนหัวใจที่ยูอิลฮานแทงลงไปเท่านั้น หากว่าอยู่ๆร่างนี้ลุกขึ้นมายืนก็คงจะไม่มีใครตกใจเลย และเมื่อได้เห็นแบบนี้พีทก็ได้แสดงสีหน้าสิ้นหวังออกมาและพูดกับยูอิลฮาน

"ท่านจักรพรรดิ สำหรับผมมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำอันเดตจากร่างที่ทรงพลังนี่ได้"

"ฉันรู้น่า ฉันแค่ให้นายมาช่วยชี้นำความคิดฉันเฉยๆ"

การทำงานตามปกติของยูอิลฮานมักจะมีสามขั้นต่อเสมอ

อย่างแรกเลยก็คือการสร้างไอเทม - ตีเหล็ก นี่คือสิ่งที่ยูอิลฮานมั่นใจที่สุดแล้ว และนี่ก็ยังเป็นพื้นฐานสำหรับการสร้างอาร์ติแฟคจำนวนนับไม่ถ้วนอีกด้วย

อย่างที่สองแน่นอนวาก็คือหัตถกรรมมานา ยูอิลฮานก็มีพรสวรรค์ในด้านนี้เช่นกัน หลังจากเขาได้ดูดซับแก่นแท้ของวิศวกรรมเวทย์ไปและได้ลองใช้มันกับไอเทมทุกชนิด ทำให้ในเวลานี้เขาทำการหัตถกรรมมานาได้ไม่ด้อยกว่าการตีเหล็กเลย

อย่างที่สามก็คือเอนชานท์วิญญาณ นี่คือพลังของยมทูตที่เขาได้รับมันมาจากเรต้าคาร์อิฮาห์ ในด้านนี้ยูอิลฮานก็มั่นใจไม่แพ้สองอันก่อนหน้านี้ เนื่องจากเขาได้พัฒนามันมาตลอดการเป็นคลาสยมทูตของเขา

ในเวลานี้เขาไม่จำเป็นจะต้องทำขั้นตอนแรก

"นี่มันสำเร็จในตัวเองอยู่แล้ว ฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไรเพิ่มเลย"

[โอ้... คุณตาถึงนะเนี้ยที่รัก]

เขาได้เมินเสียงจากจิตวิญยาณและวางมือลงไปบนอกของเฮเรียจาก จุดนั้นคือจุดที่หอกของเขาได้แทกลงไป

"วัตถุดิบสำหรับการทำหัตถกรรมมานาก็มีอยู่แล้วภายในศพนี่"

"หินพลังเวทย์คลาส 7 นี่มันเป็นอาร์ติแฟคที่น่าทึ่งมาก"

"แล้วก็นอกจากนี้..."

เขาได้กรีดฝ่ามือตัวเองและปล่อยให้เลือดไหลลงไป เมื่อเลือดของยูอิลฮานได้ไหลลงไปในจุดที่หัวใจถูกเจาะ อ่างแห่งปาฏิหาริย์ก็ได้มีปฏิกิริยากลับมา รวมไปถึงเลือดของอิชจาร์ที่อยู่ในอ่างก็เป็นเช่นเดียวกัน

"พีท จับมือฉันไว้ แล้วก็ดึงพลังออร่าของนายออกมาเต็มที่เลยนะ"

"ครับท่านจักรพรรดิ!"

พีทที่มีใบหน้าสวยงามกว่าเอลฟ์ผู้หญิงส่วนใหญ่ซะอีกทั้งๆที่เป็นผู้ชายได้เข้ามาจับมือของยูอิลฮานด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เขาได้ดึงพลังของนักธนูแห่งโชคชะตาออกมาและส่งมันไปให้กับยูอิลฮาน!

ยูอิลฮานได้รับเอาพลังของพีทไว้อย่างสงบ เขาได้เก็บข้อมูลบันทึกเอาไว้และทำการวิเคราะห์ในพลังนี้ ในระหว่างนี้การหัตถกรรมมานาก็ได้ถูกเริ่มขึ้นมาแล้ว

พลังของพีทคือพลังที่ทำให้เขาสามารถทำลายกฏเกณฑ์และชุบชีวิตคนที่ตายขึ้นมาขยับได้ตามที่ต้องการ สิ่งนี้แหละคือส่วนที่ยูอิลฮานต้องการ เขาแค่ต้องการจะทำให้ร่างกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เขาไม่ได้จะทำเป็นอันเดต แต่ว่าเขาต้องการร่างเปล่าๆเท่านั้น

หินพลังเวทย์คลาส 7 ภายในร่างเฮเรียน่าได้ตอบรับกับเลือดของยูอิลฮาน มันได้ส่งแสงที่สว่างจ้าออกมาพร้อมๆกับมานาจำนวนมหาศาลที่ระเบิดขึ้นมาราวเขื่อนแตก แต่ว่าเอิลต้ากับคิมเญซอลที่ได้เตรียมตัวไว้ก็ได้ใช้เวทย์ของพวกเธอทำให้มานานี้ไหลกลับลงไปในร่างนั้น คังมิเรย์ก็ยังเข้ามาช่วยด้วย

"นี่มันน่าทึ่งจริงๆ...! นี่ลูกต่อสู้กับคนแบบนี้จริงๆงั้นหรอ!?"

"อืมม นั่นมันจะเรียกว่าสู้ก็ไม่ถูกหรอกครับ... แต่ก็คล้ายๆกันนั่นแหละ"

เขาได้จับมานาให้เป็นเส้นเดียวและทำให้มันไหลเวียนภายในร่างเฮเรียน่า นี่คือการรักษาบาดแผลด้วยการควบคุมมานา เขากำลังจะทำให้หัวใจเต้นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

[ที่รัก... น่าทึ่งมาก คุณรู้จักฉันดีกว่าตัวฉันอีก...? ฉันมีความสุขจัง!]

จิตวิญญาณเฮเรียน่าได้อุทานออกมา หลังจากนั้นก็ได้มีมานาพวยพุ่งกลับมาราวกับเวลาถูกย้อนกลับ ผิวที่ซีดในร่างก็ดูจะเปล่งปลังขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมามีสีเป็นปกติ

"อ๊า"

"พลังชีวิตกำลังกลับคืนมาแล้ว"

เลือดของอิชจาร์ได้ช่วยทำให้ร่างรอยขึ้นขึ้นมาส่งระลอกคลื่นเป็นระยะๆตามจังหวะการเต้นของหัวใจเฮเรียน่า

"ท่านจักรพรรดิ!"

"มันยังไม่จบ"

ในตอนนี้ที่มานาได้เข้มข้นขึ้นแล้วคือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด หากมีความผิดพลาดใดเกิดขึ้นก็จะทำให้มานาปั่นป่วนไปจนทำให้ร่างกายระเบิดไปพร้อมทั้งป้อมปราการลอยฟ้านี้! ยูอิลฮานได้พยายามควบคุมการไหลของมานาด้วยสมาธทั้งหมดที่เขามีอยู่

และเมื่อเวลาได้ผ่านไปเรื่อยๆจนไม่มีใครรู้ตัวก็ได้มีข้อความปรากฏขึ้นมาเงียบๆ

[คุณได้เชี่ยวชาญหัตถกรรมมานา คุณได้ครอบครองในพรสวรรค์ที่จะยืมมานามาสร้างเป็นไอเทมที่ไม่มีใครเทียบเทียมได้อีก นี่คือจุดสิ้นสุดของเทคนิคการสร้างนี้แล้ว เส้นทางในอนาคตนับต่อจากนี้คุณจะต้องสร้างมันขึ้นมาเอง]

เลือดของอิชจาร์ได้ผสานเข้ากับไปการเต้นของหัวใจและถูกร่างกายเธอดูดเข้าไปอย่างช้าๆ ยิ่งเวลาผ่านไปสีผิวของเธอก็ได้ฟื้นคืนชีวิตชีวากลับมา และหลังจากผ่านไประยะหนึ่งในที่สุดแม้กระทั่งลมหายใจมานาก็เริ่มขึ้น ตอนนี้หากเป็นคนนอกมองมาก็คงจะคิดแค่ว่าคนๆนี้หลับลงไปเท่านั้นเอง คิมเยซอลกับคนอื่นๆก็ได้แต่ตกตะลึงกับปาฏิหาริย์ครั้งนี้

"ฟู่"

"อิลฮาน!"

เลียร่าได้รีบเข้าไปรับยูอิลฮานที่ล้มลงจากการทำงานเสร็จเอาไว้ได้ในทันที

"ฟู่ ยังเหลืออีกขั้นตอนนึง ถ้าเราไม่รีบทำมันเดี๋ยวนี้มันจะมีตัวแปรอื่นเกิดขึ้นแน่ จิตสำนึกใหม่จะเกิดขึ้นมาในร่างนี้"

"ถ้าเป็นชั่วคราวล่ะก็ แม่สามารถจะชะลอการไหลของเวลาที่ร่างกายนี้รับรู้เอาไว้ได้นะ"

"ช่วยทีครับแม่"

เขาไม่เคยรู้เลยว่าแม่ของเขาจะสุดยอดแบบนี้! จากการช่วยของแม่เขานี้ได้ทำให้ยูอิลฮานได้มีเวลาพักหายใจอีกนิดหนึ่ง และเขาได้เข้าไปเริ่มทำขั้นตอนต่อไปทันที

ขั้นตอนนี้ก็คือการเอนชานท์วิญญาณที่เป็นส่วนสำคัญมากๆ

"ตอนนี้ฉันจะยอมรับให้เธอมาเป็นหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของฉันนะ"

[ในที่สุดที่รักก็รับรักฉันแล้ว!]

"ถ้าฉันจะรับรักเธอ ฉันก็คงจะไม่ทำอะไรลำบากแบบนี้แน่นอน เธอก็น่าจะรู้สิที่ฉันคิดนะ เธอในตอนนี้ไม่ใช่เฮเรียน่าคนเดิมอีกต่อไปแล้ว และฉันกำลังจะใช้เธอที่เป็นจิตวิญญาณที่ซื่อสัตย์กับร่างเดิมที่เหลืออยู่ของเฮเรียน่าเท่านั้นเอง"

ใช่แล้ว เรื่องนี้แหละที่ทำให้ยูอิลฮานไม่ลังเลที่จะทำแบบนี้ ยังไงก็ตามจิตวิญญาณของเฮเรียน่าได้ปฏิเสธเขาอย่างชัดเจน

[ยังไงก็ตามที่รักน่าจะรู้ดีนะว่าพลังของที่รักได้ทลายขีดจำกัดมานานแล้ว และเพราะแบบนีทำให้ฉันในตอนนี้มีสตินึกคิดของตัวเอง จิตสำนึกของตัวฉันตอนนี้ชัดเจนมากๆ แต่ว่าฉันก็ไม่คิดว่ามันครบถ้วนหรอกนะ ยังไงก็ตามฉันก็คิดว่าอย่างน้อยจิตสำนึกที่มีอยู่ของฉันก็ไม่น้อยกว่า 60% เพราะแบบนี้การที่ที่รักฆ่าเฮเรียน่าไปก็เป็นแค่การแยกวิญญาณออกมาครึ่งหนึ่งเท่านั้นเอง อ๊า ฉันเสียดายวิญญาณที่หายไปอีกครึ่งหนึ่งแบบตลอดกาลจังเลยน้า]

"...ทำไมเธอถึงได้บอกเรื่องทั้งหมดนี้กับฉันล่ะ?"

คำพูดนี้ของเฮเรียน่าที่พูดออกมาได้ทำให้ยูอิลฮานตกตะลึงอย่างมาก

[ก็เพราะว่าถ้าที่รักมารู้เอาทีหลังที่รักก็คงจะผิดหวังเอามากๆไงล่ะ ฉันไม่อยากจะถูกที่รักเกลียดหรอกนะ...]

"นี่เธอ..."

[ทีนี้ที่รักก็รู้แล้วสินะว่าฉันไม่ได้ซ่อนอะไรจากที่รักเลยแม้แต่อย่างเดียว ที่รักรู้หรือยังว่าที่รักทำพลาดไปน่ะ?]

ยูอิลฮานได้เงียบลงไป ก่อนที่จะพูดขึ้นมาหลังผ่านไปครู่หนึ่ง

"...โอเค ถ้างั้น"

เขาได้กัดริมฝีปากพูดขึ้น

"พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่าฉันได้ทำพลาดไป"

[ฉันกำลังรอคำๆนี้จากที่รักอยู่เลย]

หากพันธะได้ถูกเชื่อมต่อแล้วจะไม่มีวันถูกตัดขาดอีก นี่ก็คือสกิลปกครองที่ยูอิลฮานกำลังใช้งาน

[คุณได้เชี่ยวชาญสกิลปกครองแล้ว เมื่่อคุณได้เติมเต็มเงื่อนไขที่จำเป็น คุณจะสามารถจะวิวัฒนาการสกิลนี้ได้]

"ชื่อของเธอ..."

[ที่รัก ฉันชื่อเฮเรียน่า ฉันยังเป็นคนเดิม และจะเป็นคนแบบนี้ตลอดไป]

"ได้เลย เธอชื่อเฮเรียน่า"

[คุณได้รับ 'เฮเรียน่า' มาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณ]

ยูอิลฮานได้ตัดสินใจที่จะยอมรับในตัวเธอ จากนั้นเขาก็ทำการเอนชานท์วิญญาณของเธอเขาไปในร่างเดิมของเธอเอง

นี่เป็นขั้นตอนที่เงียบอย่างมาก และยังไม่มีการปะทุของมานาที่รุนแรงเหมือนกับหัตถกรรมมานาอีกด้วย

แต่ยังไงก็ตามในภายภาคหน้านี่คือการเริ่มต้นของเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่จะสั้นคลอนทุกๆกองกำลัง