บทที่ 6 งานมงคลสมรสอันยิ่งใหญ่

บทที่ 6 งานมงคลสมรสอันยิ่งใหญ่

เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหวไม่ขาดสาย

ความปิติยินดีและความคึกคักแห่งการเฉลิมฉลองแผ่ซ่านไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองหลวงต้ากาน

ขบวนแห่ขันหมากเคลื่อนออกจากวังรัชทายาท มุ่งหน้าสู่จวนอัครมหาเสนาบดี

ผู้นำขบวนคือจ้าวอวี้เซียว สวมชุดเจ้าบ่าวที่ถักทอจาก 'ไหมแสงดารา' ขี่สัตว์มงคล

สัตว์มงคลเหยียบย่างไปบนก้อนเมฆ ลอยตัวอยู่กลางอากาศขณะเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

เบื้องหลังของเขา ขบวนแห่ขันหมากบรรทุกของหมั้นจำนวนมหาศาล

แม้ของหมั้นจะถูกบรรจุอยู่ในหีบ แต่รัศมีแห่งความล้ำค่าก็ไม่อาจปิดซ่อนได้มิด

ผู้บำเพ็ญเพียรและชาวบ้านนับไม่ถ้วนต่างเฝ้ามองจากสองฝากฝั่งถนน

"องค์รัชทายาททรงสง่างามเหลือเกิน!!!"

ชาวบ้านร้านตลาดที่ได้เห็นจ้าวอวี้เซียวบนสัตว์มงคล ต่างตกตะลึงในรูปโฉมของพระองค์ทันที

เหล่าดรุณีแรกรุ่นต่างพากันหน้าแดงด้วยความขวยเขิน

"นั่นใช่ชุดไหมแสงดาราหรือเปล่า?! นั่นมันทอจากเศษเสี้ยวละอองดาว สามารถชักนำพลังแห่งดวงดาว ทำให้การเดินทางยามค่ำคืนสว่างไสวราวกับกลางวัน ทั้งยังให้การคุ้มครองจากดวงดาวและต้านทานคาถาอาคมได้ทุกชนิด!!"

"ไหมแสงดาราที่ว่านี้ ต้องใช้วัตถุดิบที่รวบรวมโดยยอดฝีมือขอบเขตที่ 11 (ขอบเขตสูงสุด) เท่านั้นถึงจะถักทอได้! ไม่น่าเชื่อเลยว่าแค่ชุดเจ้าบ่าวชุดเดียวจะล้ำค่าขนาดนี้!"

ผู้บำเพ็ญเพียรตาเหยี่ยวจดจำเครื่องแต่งกายของจ้าวอวี้เซียวได้ทันที

"ไม่ใช่แค่นั้น รองเท้าที่องค์รัชทายาทสวมคือรองเท้าเกล็ดมังกร และบนหมวกเจ้าบ่าวก็ประดับด้วยขนนกฟีนิกซ์..."

ยิ่งดู เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรก็ยิ่งอิจฉาตาร้อน สมบัติระดับสูงสุดที่พวกเขาไม่มีวันเอื้อมถึง กลับกลายเป็นเพียงเครื่องแต่งกายที่คนอื่นใส่แค่แค่วันเดียว

ยอดฝีมือขอบเขตที่ 12 (ขอบเขตกึ่งนักบุญ) จ้องมองไปที่หีบใส่ของหมั้นด้วยสายตาคมกริบ "นั่นมันกลิ่นอายของบัวทองคำคู่!"

"แถมยังมีผลเมฆาวารี, เห็ดหลินจืออายุวัฒนะ และหัวใจโพธิสัตว์อีกด้วย!!"

ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่าปีศาจที่อยู่ใกล้ๆ ขยับจมูกฟุดฟิด ดมกลิ่นของที่อยู่ในหีบของหมั้นได้อย่างแม่นยำ

ดวงตาของผู้บำเพ็ญเพียรโดยรอบพลันแดงก่ำด้วยความริษยา

"บัวทองคำคู่เป็นดอกไม้แฝดหายากที่ช่วยเสริมพลังวิญญาณ และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการฝึกฝนคาถาอาคมทางจิตวิญญาณ"

"เป็นของหายากที่หมื่นปีจะพบเห็นสักครั้ง"

"ไม่น่าเชื่อว่าจะเอามาเป็นของหมั้นง่ายๆ แบบนี้เลยรึ?!!"

สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไป บัวทองคำคู่เพียงดอกเดียวก็ถือเป็นสมบัติประจำตระกูลได้แล้ว!

"เห็ดหลินจืออายุวัฒนะสามารถต่ออายุขัยและเพิ่มพูนพลัง ได้ผลดีเยี่ยมแม้แต่กับระดับนักบุญ หากพวกตาเฒ่าระดับนักบุญที่ซ่อนตัวอยู่ในหลุมศพรู้เรื่องนี้เข้า คงได้ออกมาแย่งชิงกันแทบคลั่งแน่?!"

ผู้บำเพ็ญเพียรที่เฝ้ามองดูเครื่องแต่งกายและของหมั้นของจ้าวอวี้เซียว แทบจะคลั่งตายด้วยความอิจฉา

พวกเขาปรารถนาเหลือเกินว่าคนที่ได้แต่งงานจะเป็นตัวเอง

ถ้าเป็นเช่นนั้น ของหมั้นทั้งหมดนี้ก็จะตกเป็นของพวกเขา... "หลีกทาง! ทุกคนหลีกทาง!"

ทหารสวมเกราะวิญญาณถือหอกยาวคอยกันผู้บำเพ็ญเพียรและชาวบ้านที่ขวางทางออกไป เปิดทางให้ขบวนแห่ขันหมาก

ที่ด้านหลังขบวน เซวียนหวงในชุดเกราะเกล็ดมังกรขี่นกฟีนิกซ์ สั่งการหน่วยฟีนิกซ์ให้เฝ้าระวังความผิดปกติและรับรองความปลอดภัยของขบวนแห่

ขบวนแห่ขันหมากเดินทางมาถึงหน้าจวนอัครมหาเสนาบดีอย่างปลอดภัย

"รับตัวเจ้าสาว!! ได้เวลารับตัวเจ้าสาวแล้ว!!!"

เด็กๆ ที่ได้รับแจก 'ลูกอมแก่นวิญญาณ' ซึ่งทำจากผลแก่นวิญญาณที่ช่วยเสริมสร้างร่างกายมาตลอดทาง ต่างพากันวิ่งตามและโห่ร้องด้วยความยินดี

ประตูจวนอัครมหาเสนาบดีค่อยๆ เปิดออก อัครมหาเสนาบดีเสิ่นหลุนและฮูหยินฝืนยิ้มขณะพยุงตัวเสิ่นเยว่ที่สวมมงกุฎหงส์และชุดเจ้าสาวลายหงส์ที่ตัดเย็บจากไหมแสงดาราออกมา

ดวงตาของจ้าวอวี้เซียวเป็นประกายทันทีเมื่อได้เห็นเสิ่นเยว่

สมกับเป็นสาวงามระดับ 98 คะแนนจริงๆ

เมื่อได้เห็นตัวจริงตอนนี้ นางช่างงดงามยิ่งกว่าในรูปเสียอีก

มงกุฎหงส์สีแดงสดและชุดเจ้าสาวขับผิวของนางให้ดูขาวผ่องยิ่งขึ้น นางแต่งหน้าบางๆ ขนตางอนยาว ดวงตาสุกสกาวดั่งดวงดาว ทำให้หัวใจของผู้พบเห็นเต้นไม่เป็นจังหวะ

นางดูราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาจากสวรรค์

ผู้บำเพ็ญเพียรและชาวบ้านที่เฝ้ามองต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นเสิ่นเยว่

สำหรับคนส่วนใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเสิ่นเยว่ตัวจริง

การได้ยลโฉมเพียงครั้งเดียวนี้ เป็นสิ่งที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต

ในหัวของทุกคนมีความคิดเพียงหนึ่งเดียว:

สมกับเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้ากานจริงๆ

"องค์รัชทายาท จากนี้ไปหม่อมฉันขอฝากลูกสาวไว้ในความดูแลของพระองค์ด้วยเพคะ" ฮูหยินอัครมหาเสนาบดีประคองเสิ่นเยว่และวางมือของนางลงบนมือของจ้าวอวี้เซียว ขอบตาของนางแดงระเรื่อเล็กน้อย

"ท่านแม่ยาย โปรดวางใจเถิด ลูกเขยคนนี้จะดูแลเยว่เอ๋อร์เป็นอย่างดีในอนาคตแน่นอน" จ้าวอวี้เซียวเกาะกุมมือที่นุ่มนวลและบอบบางของเสิ่นเยว่ไว้ รอยยิ้มของเขาสว่างไสวเป็นพิเศษ

ในตอนนั้นเอง จ้าวอวี้เซียวรู้สึกว่ามือเล็กๆ ในมือของเขาขยับเล็กน้อย เขามองไปอย่างสงสัย แต่เสิ่นเยว่ไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติใดๆ

เยว่เอ๋อร์... เสิ่นเยว่รู้สึกแปลกประหลาดในใจ นอกจากพ่อแม่แล้ว ไม่เคยมีใครเรียกนางด้วยความสนิทสนมเช่นนี้มาก่อน

นางชำเลืองมองชายหนุ่มรูปงามผู้มีรอยยิ้มเจิดจ้านี้ด้วยหางตา หน้าตาของเขาก็ไม่ได้ดูแย่อะไรนัก

"ฮูหยิน เชิญขึ้นเกี้ยวเถิด"

จ้าวอวี้เซียวประคองเสิ่นเยว่ขึ้นเกี้ยว จากนั้นนกฟีนิกซ์หลายตัวก็กระพือปีก ยกเกี้ยวลอยขึ้นอย่างช้าๆ ขณะบิน

"ออกเดินทาง!"

จ้าวอวี้เซียวขึ้นขี่สัตว์มงคล จับบังเหียนและตะโกนสั่ง ขบวนแห่ขันหมากเริ่มเดินทางกลับสู่วังรัชทายาท

นักดนตรีในขบวนเริ่มบรรเลงดนตรี

เสียงดนตรีแห่งการเฉลิมฉลองลอยล่องไปในอากาศ... เรือวิญญาณลอยลำอยู่เหนือวังรัชทายาท ปกคลุมด้วยแสงเซียนและกลิ่นอายอันล้ำค่า

ขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ส่งสมบัติสวรรค์และปฐพีนับไม่ถ้วนมาแสดงความยินดีในงานอภิเษกสมรสของจ้าวอวี้เซียว

"ศาลาหลิงเซียว มอบบัวเขียวชำระโลก, ลูกแก้วเพลิงพิภพ, ดาบสังหารฟ้า... ผลึกแก่นแท้ระดับสูงสุดหนึ่งหมื่นก้อน, หินวิญญาณระดับสูงสุดสิบล้านก้อน... เพื่อแสดงความยินดีกับองค์รัชทายาทในวันมงคล!"

"โถงเซินหลัว มอบธงหมื่นวิญญาณ, แส้ลงทัณฑ์นักบุญ, แผนที่ฟ้าดินจักรพรรดิ... ผลึกแก่นแท้ระดับสูงสุดหนึ่งหมื่นก้อน, หินวิญญาณระดับสูงสุดสิบล้านก้อน..."

"หอเด็ดดารา มอบแผนที่จักรพรรดิดาราสรรพสิ่ง, ถุงฟ้าดินเก้าหมุนวน, ผลนำทางสุริยันจันทรา... ผลึกแก่นแท้ระดับสูงสุดหนึ่งหมื่นก้อน, หินวิญญาณระดับสูงสุดสิบล้านก้อน..."

"ตระกูลหลี่แห่งบัวเขียว มอบ..."

"..."

สมบัติล้ำค่าที่น่าตื่นตะลึงชิ้นแล้วชิ้นเล่า พร้อมด้วยผลึกแก่นแท้และหินวิญญาณระดับสูงสุดจำนวนมหาศาล ถูกลำเลียงเข้าสู่วังรัชทายาท ของขวัญแต่ละชิ้นจากขุมกำลังเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปไม่อาจไขว่คว้ามาได้แม้จะใช้เวลาทั้งชีวิตก็ตาม

พ่อบ้านของวังรัชทายาทมีใบหน้าเปื้อนยิ้ม ขณะนำทางเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรจากขุมกำลังต่างๆ เข้าไปด้านใน

"เชิญขอรับ เชิญขอรับ! ท่านผู้อาวุโส เชิญด้านในขอรับ!"

เฉพาะขุนนางชั้นสูงของราชวงศ์เซียนเท่านั้นที่มีสิทธิ์ส่งของขวัญและเข้าร่วมงานเลี้ยงมงคลในวังรัชทายาทครั้งนี้

ขุนนางระดับสูง เช่น หัวหน้าผู้ตรวจการและสมุหพระกลาโหม ทยอยเดินเข้างานมาตามลำดับ

ภายใต้สายตาของทุกคน จ้าวอวี้เซียวเริ่มพิธีการแต่งงาน

มหาจักรพรรดิต้ากานทรงเป็นประธานในพิธีด้วยพระองค์เอง

"หนึ่ง... คำนับฟ้าดิน!!"

พิธีกรประกาศเสียงดังกึกก้อง

จ้าวอวี้เซียวจับมือเสิ่นเยว่ และก้มคำนับฟ้าดินพร้อมกัน

"สอง... คำนับบิดามารดา!!"

ทั้งสองหันกลับมาและก้มคำนับมหาจักรพรรดิที่ประทับอยู่ ณ ที่นั่งประธานพร้อมกัน

"สาม... คำนับกันและกัน!!!!!"

จ้าวอวี้เซียวและเสิ่นเยว่หันหน้าเข้าหากันและก้มคำนับ ผ่านพู่ห้อยระย้าจากมงกุฎหงส์ของเสิ่นเยว่ จ้าวอวี้เซียวมองเห็นใบหน้าที่ชวนให้ใจสั่นสะท้านนั้นแวบหนึ่ง หัวใจของเขาพลันร้อนรุ่มขึ้นมาทันที

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาเป็นชายที่มีภรรยาแล้ว!

และในอนาคต เขาจะมีภรรยาอีกมากมาย

"เสร็จสิ้นพิธี!!"

"ส่งตัวเข้าหอ!!"

ท่ามกลางความอิจฉาริษยาของฝูงชน จ้าวอวี้เซียวถูกส่งตัวกลับไปยังห้องหอพร้อมกับเสิ่นเยว่

ห้องหอถูกตกแต่งด้วยสีแดงทั้งห้อง มีตัวอักษร 'มงคลคู่' ขนาดใหญ่ติดอยู่ที่หน้าต่าง เทียนมังกรหงส์สีแดงสว่างไสว พรมสีแดงสดปูลาดไปทั่ว เตียงและผ้าห่มปักลายมังกร หงส์ และนกยวนยาง...

ในอีกด้านหนึ่ง หวังอวี้ บุตรชายหัวหน้าผู้ตรวจการ ได้ทำลายผนึกการบำเพ็ญเพียรและใช้ชื่อของบิดาเป็นข้ออ้าง ลอบเข้ามาในวังรัชทายาทอย่างลับๆ

หวังอวี้คลำทางมุ่งหน้าไปยังห้องหอ

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

เขากับเสิ่นเยว่คือคู่สร้างคู่สมที่สวรรค์ประทานมาให้ ไอ้ขยะจ้าวอวี้เซียวนั่นบังอาจมาแย่งชิงคนรักของเขาไป!

เขาจะไปช่วยเสิ่นเยว่ แล้วพานางหนีไปที่ศาลาหลิงเซียว!

ด้วยการคุ้มครองจากท่านเจ้าศาลาและคนอื่นๆ เขากับเสิ่นเยว่จะต้องปลอดภัยแน่นอน

และคนธรรมดาอย่างจ้าวอวี้เซียว ไม่มีทางสู้ยอดฝีมือขอบเขตที่ 9 (ขอบเขตกฎเกณฑ์) อย่างเขาได้แน่!

เคร้ง!

แสงเย็นวาบสาดส่องกระทบใบหน้าที่บิดเบี้ยวเล็กน้อยของหวังอวี้

หวังอวี้ชะงักกึก

เขาก้มลงมอง เห็นกระบี่คมกริบจ่ออยู่ที่คอหอยของตน

จบบท