บทที่ 27 - การมาถึงของอันหรานและความจนใจของฟ่านเทียนเหลย

บทที่ 27 - การมาถึงของอันหรานและความจนใจของฟ่านเทียนเหลย

ในขณะที่ถังซินอี๋เอ่ยปากถาม

ทันใดนั้น

เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้น

"ติ๊ง! โฮสต์ผ่านการทดสอบทั้งหมด ได้รับค่าประสบการณ์ 100 แต้ม"

หน้าต่างสถานะส่วนตัวอัปเดตทันที

ทหาร: จางลู่ อาชีพ: ทหาร เลเวล: 3 สถานะ: กระดูกและเส้นเอ็น 4, ความเข้าใจ 4, สภาพร่างกาย 4, พลังกาย 4, ความเร็ว 4 (คนทั่วไป: 1) สกิล: การรับรู้ด้วยการสังเคราะห์แสง, เมล็ดพันธุ์ต้นหลิว (เงาหลิวไหวระเริง), เมล็ดพันธุ์กระบองเพชร (การเดินลมปราณต้านแล้ง) ค่าประสบการณ์: 100/400

ฟิน!

ขาดอีก 300 แต้มประสบการณ์ก็จะอัปเลเวล

ความสามารถที่กระบองเพชรแสดงออกมา ทำให้จางลู่ดีใจมาก

ต้านแล้งแถมยังกันไฟได้ด้วย โคตรเจ๋ง!

ความสามารถของเมล็ดพันธุ์ช่างมหัศจรรย์ จางลู่ยิ่งตั้งตารอคอยการอัปเลเวลเข้าไปใหญ่

เพราะหลังจากอัปเลเวล ก็จะมีสกิลใหม่ที่เทพพอๆ กับกระบองเพชรโผล่ออกมา พอได้รับความสามารถวิเศษของเมล็ดพันธุ์ ตัวเองก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

อีกนิดเดียวค่าสถานะก็จะถึง 5 แล้ว ก็จะเลือกสกิลต้นเลือดมังกรได้

เสริมสร้างร่างกายให้แกร่งขึ้นไปอีก วิ่งทางไกลไม่มีหมด ตัวเขาจะกลายเป็นมนุษย์เหล็กที่วิ่งไม่รู้จักเหนื่อย ซึ่งในสนามรบ ในเงื่อนไขเฉพาะบางอย่าง มันสามารถพลิกสถานการณ์การรบได้เลย!

"จางลู่ ตอบคำถามฉัน" ถังซินอี๋เห็นจางลู่ยืนยิ้มแป้นแล้น ก็ขมวดคิ้วเตือน

คำถามของถังซินอี๋ ปลุกทหารหญิงให้ตื่นจากความตะลึง

ต้องมีพลังพิเศษบางอย่างแน่ๆ ไม่งั้นทหารใหม่คนหนึ่งจะเก่งกว่าพวกเธอที่เป็นทหารเก่า มองแวบเดียวก็รู้ตำแหน่งกับดักได้ยังไง

ทหารที่มีความสามารถพิเศษ นั่นมันทหารประเภทที่หกเชียวนะ!

ส่วนพวกเธอหน่วยรบพิเศษ เป็นแค่ทหารประเภทที่ห้า

พวกเธอรู้ว่ามีทหารประเภทที่หกอยู่จริง แต่ไม่เคยสัมผัส ว่าจะเก่งกาจขนาดไหน ไม่เคยเจอกับตัว

ทุกคน แววตาเริ่มร้อนแรงขึ้นมานิดๆ รอคอยคำตอบจากจางลู่

สถานการณ์แบบนี้ถ้าไม่พูด สาวๆ คงยิ่งเข้าใจผิดไปกันใหญ่

แต่เรื่องระบบ บอกใครไม่ได้เด็ดขาด

จางลู่ครุ่นคิดสักพัก ตอบเลี่ยงๆ ว่า "ผมมีความสามารถในการสัมผัสถึงอันตรายมาแต่เกิดครับ จะว่าเป็นยังไง ผมก็อธิบายไม่ถูก เหมือนกับว่าผมจะไวต่อความรู้สึกอันตรายน่ะครับ"

"ความสามารถนี้ติดตัวมาแต่เกิด โตมาผมถึงเพิ่งรู้ แต่ตอนนี้ผมยังใช้ไม่ค่อยคล่อง บางทีก็แม่น บางทีก็ไม่แม่น"

จางลู่ถ่อมตัวไว้หน่อย ไม่กล้าพูดให้ดูเวอร์เกินไป

ปวดหัวจริง เรื่องระบบบอกไม่ได้ ไม่รู้จะตบตาพวกสาวๆ ได้หรือเปล่า

เหล่าทหารหญิงมองจางลู่ด้วยสายตาแปลกๆ

กวาดตามองขึ้นลงซ้ายขวา ดวงตาคู่สวยเหมือนเรดาร์สแกนร่างจางลู่ไปมา

มองด้วยตาเปล่า ก็ไม่เห็นว่าจางลู่จะต่างจากคนอื่นตรงไหน

แต่แววตาของพวกเธอค่อยๆ เป็นประกายขึ้นมา แฝงความเร่าร้อน ราวกับเห็นไข่มุกเม็ดงามที่เจิดจรัส

ความสามารถพิเศษในการสัมผัสอันตราย!

ความสามารถนี้สำคัญอย่างยิ่งสำหรับทหารรบพิเศษ

ทหารรบพิเศษหลายคนมีสัมผัสพิเศษต่ออันตราย ต่างกันแค่มากหรือน้อย

อย่างสไนเปอร์เช่นเยี่ยชุ่นซิน ที่วนเวียนอยู่กับความเป็นความตายในสนามรบมานาน ถ้าถูกปืนของศัตรูล็อกเป้า จะเกิดความรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันที

แต่สัมผัสอันตรายของจางลู่ ดันเอามาใช้กับกับดักได้ด้วย บอกตามตรงว่ามันออกจะโกงไปหน่อย

ดวงตาสาวๆ เป็นประกายวิบวับ คาดหวังถึงผลงานของความสามารถพิเศษนี้ในสนามรบ

ไม่ต้องสงสัยเลย ในสนามรบที่เต็มไปด้วยอันตราย สัมผัสพิเศษของจางลู่ เท่ากับมีเรดาร์เคลื่อนที่ติดตัว

นี่หมายความว่ายังไง?

หมายความว่าจะหลีกเลี่ยงอันตรายล่วงหน้าในสนามรบได้ โอกาสรอดชีวิตสูงขึ้นมหาศาล เพิ่มสกิลเอาตัวรอดขั้นเทพมาอีกหนึ่งอย่าง

เก็บของดีได้แล้ว!

สายตาสาวๆ ร้อนแรง พร้อมใจกันหันไปมองถานเสี่ยวหลิน

ถานเสี่ยวหลินจะไม่เข้าใจความหมายของทุกคนได้ยังไง หน้าบานด้วยความดีใจ ประกาศว่า "ฉันขอประกาศ ณ ที่นี้ จางลู่ผ่านการทดสอบของอัคคีฟีนิกซ์ เป็นสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์อย่างเป็นทางการ"

แปะๆๆ...

เหล่าทหารหญิงปรบมือต้อนรับ ผลงานของจางลู่ชนะใจทุกคนแล้ว

ห่วงไฟ 12 ด่าน กับดัก 24 จุด ผ่านแบบไร้รอยขีดข่วน อย่าว่าแต่พวกเธอเลย แม้แต่ตอนหน่วยสายฟ้าฟาดสอบเข้าทีม ก็ยังไม่เวอร์วังขนาดนี้

ถ้าพวกเธอกล้าบอกว่าไม่เอา ฟ่านเทียนเหลยคงกระโดดออกมาคนแรก ลากจางลู่เข้าหน่วยเม็ดเลือดแดงที่เพิ่งตั้งขึ้นแน่

ถึงทุกคนจะยังกังวลเรื่องทหารชายอยู่บ้าง แต่หัวหน้าทีมก็พูดถูก ทุกเดือนพวกเธอจะมีช่วงที่ไม่สบายตัวจริงๆ จำเป็นต้องมีคนมาช่วยแบ่งเบาภาระในช่วงวิกฤตแบบนั้น!

ท่ามกลางทหารหญิง เยี่ยชุ่นซินไม่ได้ปรบมือ เธอไม่อยากให้จางลู่เข้าอัคคีฟีนิกซ์ ย่นจมูก ยกมือขึ้น "รายงานหัวหน้า เรายังต้องถามความเห็นพี่อันหรานด้วยนะคะ"

พูดจบ เยี่ยชุ่นซินก็ปรายตามองจางลู่ เหมือนจะบอกว่า ไอ้หนูอย่าเพิ่งได้ใจไป ถ้าพี่อันหรานไม่เห็นด้วย ต่อให้สอบผ่าน นายก็เข้าอัคคีฟีนิกซ์ไม่ได้

ยัยเด็กนี่...

ถานเสี่ยวหลินส่ายหน้าเงียบๆ แต่เยี่ยชุ่นซินพูดไม่ผิด พวกเธอต้องให้ทุกคนในอัคคีฟีนิกซ์พยักหน้ายอมรับถึงจะได้

ถานเสี่ยวหลินหันมาอธิบายกับจางลู่ "จางลู่ เรื่องนี้ฉันสะเพร่าไปหน่อย อัคคีฟีนิกซ์เป็นหนึ่งเดียว กรณีของนายค่อนข้างพิเศษ ถ้านายเป้นทหารหญิง ฉันตัดสินใจได้เดี๋ยวนั้นเลย"

"แต่นายจะเป็นทหารชายเพียงคนเดียวของอัคคีฟีนิกซ์ เรื่องนี้ เรายังต้องขอความเห็นอันหราน อัคคีฟีนิกซ์เราไม่เผด็จการ เคารพความเห็นสมาชิกทุกคน"

"รับทราบครับ หัวหน้า"

เรื่องนี้จางลู่ไม่ค่อยใส่ใจ ยังไงจู่ๆ มีผู้ชายเข้ามาคนหนึ่ง ก็ต้องถามความเห็นทุกคนอยู่แล้ว

แต่พอพูดถึงอันหราน จางลู่ที่ข้ามมิติมา ในใจก็รู้สึกเสียดายและอาลัยอาวรณ์แปลกๆ

อันหรานเป็นทหารหญิงคนเดียวในอัคคีฟีนิกซ์ที่เสียสละชีวิต

และการเสียสละของอันหราน ก็เกิดขึ้นในภารกิจสายลับครั้งหนึ่ง

และตอนนี้ อันหรานกำลังปฏิบัติภารกิจสายลับอยู่!

ส่วนอันหรานจะตายในภารกิจนี้หรือไม่ จางลู่ก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ ก็มีแค่ภาวนาเงียบๆ ให้อันหรานกลับมาอย่างปลอดภัย

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของถานเสี่ยวหลินก็ดังขึ้น

"อะไรนะ กลับมาแล้ว เยี่ยมไปเลย พวกเราจะไปรับเธอ!"

ถานเสี่ยวหลินวางสาย พูดด้วยความตื่นเต้นว่า "อันหรานพวกเขากลับมาแล้ว ไป ออกรถ"

ถังซินอี๋ขับรถ รถทหารอัดแน่นไปด้วยคน

จางลู่สัมผัสสวัสดิการของการเข้าทีมทหารหญิงล่วงหน้า รอบตัวถูกล้อมรอบบีบอัดด้วยทหารหญิง

ความรู้สึกนี้ จะว่ายังไงดีล่ะ ถูกกลุ่มสาวสวยสุดโหดเบียดอัดอยู่ที่มุมรถ ทั้งทรมานและมีความสุขไปพร้อมกัน!

เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ดังกระหึ่ม

จุดดำบนขอบฟ้าค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น ปรากฏร่างของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธลำหนึ่ง

พวกทหารหญิงไม่รู้สถานการณ์ของอันหราน สีหน้าฉายแววกังวล แหงนหน้ามองเฮลิคอปเตอร์ที่ค่อยๆ ร่อนลงจอดด้วยความไม่สบายใจ

วูมๆ...

ใบพัดยังหมุนอยู่ แต่ประตูห้องโดยสารเปิดออกแล้ว กลุ่มทหารหน้าตาเคร่งขรึมทยอยกระโดดลงมา

ทหารรบพิเศษอาวุธครบมือสองทีม หน่วยสายฟ้าฟาดนำโดยเหลยจ้าน และหน่วยเขี้ยวหมาป่านำโดยฟ่านเทียนเหลย

"นี่แหละทหารรบพิเศษ!"

แต่ละคนท่าทางดุดัน รังสีสังหารแผ่ซ่าน หน้าตาไม่รับแขก

จางลู่เริ่มเข้าใจแล้วว่าคำว่าทหารรบพิเศษหมายถึงอะไร

นี่คือทหารอาชีพที่แท้จริง กองทหารเสือพยัคฆ์แห่งกองทัพจีน ยอดฝีมือในหมู่ทหาร เทียบกับทหารธรรมดาในกรม 128 ไม่ได้เลย

ร่างระหงร่างสุดท้าย กระโดดตามลงมา

อันหราน!

สาวๆ อัคคีฟีนิกซ์รีบกรูเข้าไปหา เยี่ยชุ่นซินที่เป็นห่วงอันหราน ถามเป็นคนแรกว่า "พี่อันหราน บาดเจ็บหรือเปล่าคะ"

อันหรานตอบเรียบๆ "เจออันตรายนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร"

ขอแค่อันหรานปลอดภัย ทุกอย่างก็สดใส สาวๆ ถอนหายใจโล่งอก

อันหรานปลอดภัย ในทีมอัคคีฟีนิกซ์กำลังจะมีเด็กใหม่ฝีมือดีเข้ามา ดูเหมือนจะไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบไปกว่านี้อีกแล้ว

แต่ถานเสี่ยวหลินจู่ๆ ก็ขมวดคิ้ว เยี่ยชุ่นซินเข้าไปหาแบบนั้น ต้องมีแผนอะไรแน่ๆ

แต่เยี่ยชุ่นซินเข้าไปแล้ว จะห้ามก็ไม่ทัน

"ยัยเด็กนี่ อยู่นิ่งๆ ไม่เป็นหรือไงนะ" ถานเสี่ยวหลินส่ายหน้าอย่างจนใจ

เป็นอย่างที่ถานเสี่ยวหลินคาด

พอเยี่ยชุ่นซินเข้าไปถึง ก็ควงแขนอันหราน ทำหน้าเศร้าออดอ้อน "พี่อันหราน ครั้งนี้พี่ต้องช่วยฉันนะ มีคนรังแกฉัน?"

"เอ๊ะ ใครจะมารังแกเธอได้ เบื่อชีวิตแล้วเหรอ?" อันหรานเริ่มสนใจ หัวเราะแซว

เยี่ยชุ่นซินทำหน้ายู่ "พี่อันหราน พี่ก็แกล้งฉัน จริงสิ อัคคีฟีนิกซ์เราเกิดเรื่องใหญ่แล้ว หัวหน้าคิดยังไงไม่รู้ รับทหารชายเข้ามาในอัคคีฟีนิกซ์คนหนึ่ง"

"อัคคีฟีนิกซ์เราเป็นหน่วยรบพิเศษหญิง จะรับทหารชายได้ไง! พี่อันหราน พี่ช่วยฉันปฏิเสธหมอนี่ที"

อันหรานฟังออกแล้ว ประโยคสุดท้ายคือกุญแจสำคัญ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ ก้าวเท้าเดินไปหาทหารชายที่อยู่ข้างถังซินอี๋ เธอเองก็สนใจในตัวจางลู่

จู่ๆ รับทหารชายเข้ามาคนหนึ่ง ถานเสี่ยวหลินไม่ทำเรื่องบุ่มบ่ามแบบนี้แน่ ต้องผ่านการไตร่ตรองมาแล้ว

คำอธิบายเดียวคือ ฝีมือของทหารชายคนนี้ ทำให้ถานเสี่ยวหลินถูกใจเป็นพิเศษ!

เห็นอันหรานเดินไปหาจางลู่ เยี่ยชุ่นซินก็ยิ้มแก้มปริที่แผนสำเร็จ ราวกับจิ้งจอกน้อยเจ้าเล่ห์

อันหรานเดินเข้าไปใกล้ ยิ้มแซวว่า "อุ๊ย พ่อหนุ่มหล่อซะด้วย"

ได้ยินคำนี้ เหลยจ้านหันขวับมามองทันที พอเห็นจางลู่อยู่ด้วย ก็ชะงักไป จากนั้นเพราะคำพูดของอันหราน หน้าก็ดำคล้ำลง

"ไอ้หนูนั่นเลือกอัคคีฟีนิกซ์!" ฟ่านเทียนเหลยพูดประโยคนี้ด้วยความขมขื่น

เขาเคยรายงานเรื่องนี้กับเหอจื้อจวินแล้ว แต่ถานเสี่ยวหลินแห่งอัคคีฟีนิกซ์ก็ชี้แจงเหตุผลที่เลือกจางลู่กับเหอจื้อจวินเหมือนกัน

สุดท้ายเหอจื้อจวินสนับสนุนถานเสี่ยวหลิน หน่วยเม็ดเลือดแดงจึงต้องเสียใจที่พลาดเด็กใหม่ที่มีศักยภาพระดับราชาแห่งทหารไป

ฟ่านเทียนเหลยในตอนนี้ ทั้งจนใจและรู้สึกซับซ้อน!!

(จบแล้ว)