บทที่ 26 - ยิ่งเปรียบเทียบยิ่งช้ำใจ

บทที่ 26 - ยิ่งเปรียบเทียบยิ่งช้ำใจ

"พวกเธอดูผิวของจางลู่สิ!" เถียนกว่อเบิกตาโพลง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและไม่เข้าใจ ร้องอุทานออกมา

เหล่าทหารหญิงเพ่งมองดู ต่างก็อ้าปากค้างไปตามๆ กัน

พวกเธอเห็นอะไรกันนี่!

จางลู่กระโดดข้ามห่วงไฟอย่างช้าๆ ด้วยความเร็วระดับนี้ในการผ่านห่วงไฟ ผิวหนังต้องรับไม่ไหวแน่ๆ

พุพองนั่นยังถือเป็นเรื่องเล็ก เกรงว่าจะไหม้เกรียมเอาน่ะสิ!

แต่ผิวของจางลู่กลับแค่แดงระเรื่อ ไม่มีตุ่มพองเลยสักเม็ด!

เป็นไปได้ยังไง!

ใครจะไปเชื่อ อย่าว่าแต่ถอดเสื้อเลย ต่อให้ใส่ชุดฝึกรบ อุณหภูมิสูงขนาดนี้ก็ยังเผาจนเป็นรูได้

จางลู่กลับไม่เป็นอะไรเลย

"เขาเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ?"

เหล่าทหารหญิงมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

หลังจากหลบกับดักพ้น จางลู่ก็เร่งความเร็วขึ้น พอเข้าใกล้ห่วงไฟ ความเร็วก็ลดลง

เขาผ่านห่วงไฟด่านที่สองด้วยความเร็วที่ไม่ช้าไม่เร็ว

ห่วงไฟแต่ละด่านห่างกันประมาณสิบเมตร

"ไม่มีเสียงวิ้งๆ?"

ไม่มีสัญญาณเตือนดังขึ้น จางลู่ก้าวเท้าฉับๆ ไปข้างหน้า

โอวหยางเชี่ยนและคนอื่นๆ หายตกใจแล้ว พอเห็นจางลู่ไม่ทันระวังกับดักใต้เท้า รีบก้าวเท้าเข้าไป ต่างก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างผู้มีชัย

ยังไงก็ยังเด็กเกินไป!

ไม่ใช่ว่าผ่านด่านกับดักแรกได้ แล้วจะลำพองใจได้นะ

ในจังหวะที่เหล่าทหารหญิงเตรียมจะสอนบทเรียนให้จางลู่รู้สำนึก!

จางลู่ที่ก้าวเท้าออกไป จู่ๆ ร่างกายก็นิ่งค้าง เท้าขวาไม่ยอมเหยียบลงไป

จางลู่หันกลับมามองพวกทหารหญิง เผยรอยยิ้มที่มีความนัยลึกซึ้ง จากนั้นก้าวข้ามกับดักไปในก้าวเดียว

ระหว่างห่วงไฟด่านที่สองกับด่านที่สาม มีกับดักต่อเนื่องกันถึงสองจุด

พอยืนมั่นคงแล้ว ก็ก้าวเท้าที่สองออกไป

ก้าวนี้น้ำหนักพอดิบพอดี ก้าวข้ามกับดักที่สองไปได้อย่างงดงาม

สบายๆ ชิลๆ จางลู่เดินหน้าต่อไป ผ่านห่วงไฟด่านที่สาม

การรับรู้ด้วยการสังเคราะห์แสง มันเทพแบบนี้แหละ

กับดักตรงหน้า สำหรับจางลู่แล้ว ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ไม่ใช่ว่ากับดักทุกชนิดจะรอดพ้นการรับรู้ด้วยการสังเคราะห์แสงไปไม่ได้ แต่มันขึ้นอยู่กับฝีมือคนวางกับดักด้วย

ถ้าสามารถเข้าถึงวิถีธรรมชาติ กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมขั้นสุดยอด จนแม้แต่พืชพันธุ์ยังไม่ส่งสัญญาณเตือน จางลู่ก็คงหากับดักระดับเทพแบบนั้นไม่เจอเหมือนกัน

สายตาหลายคู่จ้องมองแผ่นหลังของจางลู่ที่เดินหน้าต่อไปอย่างโง่งม สมองตื้อไปหมด

ชัดเจนมาก จางลู่มองเห็นตำแหน่งของกับดัก!

"พวกเธอแอบปล่อยน้ำหรือเปล่า?" เยี่ยชุ่นซินไม่พอใจ โวยวายขึ้นมา

แม้แต่ถานเสี่ยวหลินยังรู้สึกว่าลูกทีมอาจจะแอบปล่อยน้ำ เพราะจางลู่เป็นทหารใหม่ จะไปรู้วิธีดูกับดักได้ยังไง

มีแต่พวกเธอที่ไม่ตั้งใจวางกับดักให้ดี ถึงทำให้จางลู่มองเห็นพิรุธได้ง่ายขนาดนี้

เสิ่นหลานนีทำหน้าตาตื่น "ปล่อยน้ำเหรอ พูดออกมาได้ กับดัก 24 จุด พวกเรายังรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมกับเขาเลยนะ"

"พวกเราไม่ได้ปล่อยน้ำจริงๆ" เหอลู่ยืนยัน "ฉันยังดุถังเสี้ยวเสี้ยวอยู่เลย ให้เธอพรางกับดักให้ดีๆ"

"ถ้าไม่ปล่อยน้ำ จางลู่จะผ่านไปได้ยังไง อย่าบอกนะว่าเขาดูออกว่าตรงไหนเป็นกับดักที่พรางไว้" เยี่ยชุ่นซินแค่นเสียง

"เขาดูออกหรือไม่ออกฉันไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้แน่ๆ คือ ถ้าเป็นพวกเรา จะผ่านห่วงไฟสามด่าน อย่างน้อยต้องใช้เวลาสิบนาที" โอวหยางเชี่ยนกล่าว

"คุณพระ จางลู่ใช้เวลาแค่ห้านาที เรื่องนี้จะอธิบายยังไง?" เถียนกว่อตะโกนอย่างตื่นเต้น

เหล่าทหารหญิงเริ่มเคร่งเครียด มือใหม่คนหนึ่งจะรู้จักกับดักได้ยังไง กองร้อยปกติทั่วไปไม่ฝึกเรื่องพวกนี้หรอก ผู้หมวดหรือจ่ากองร้อยก็ไม่น่าจะรู้

โดยทั่วไปมีแค่กองร้อยลาดตระเวนและหน่วยรบพิเศษ ถึงจะเปิดสอนหลักสูตรนี้โดยเฉพาะ

คนธรรมดาไม่มีโอกาสได้สัมผัส ตามหลักแล้วไม่น่าจะรู้วิธีจำแนกกับดักสิ!

สาวๆ ที่กำลังตกตะลึง ต่างก็มึนงงไปตามๆ กัน

เหอลู่จ้องจางลู่เขม็ง เธอพบว่าจางลู่มีสีหน้ามั่นใจ เหมือนมีแผนในใจอยู่แล้ว

"กับดักของพวกเรา น่าจะถูกเขามองออกแล้วล่ะ" เหอลู่กล่าว "ไม่งั้นเขาคงไม่มั่นใจขนาดนี้"

"เป็นไปไม่ได้น่า กับดักที่แม้แต่ทหารรับจ้างยังดูไม่ออก เขาที่เป็นทหารใหม่จะดูออกเหรอ?"

"ใช่ เหอลู่ เธอประเมินจางลู่เด็กใหม่คนนี้สูงไปหรือเปล่า"

"เขาไม่เคยเรียนกู้กับดัก ฉันว่าดวงดีมากกว่า เดาถูกน่ะ"

เหอลู่ไม่ได้เถียงกับเพื่อนๆ พูดเรียบๆ ว่า "รอดูก็แล้วกัน ผลลัพธ์คงออกมาในไม่ช้า"

......

ห่วงไฟด่านที่ 10

ห่วงไฟด่านที่ 12

ห่วงไฟด่านที่ 16

จางลู่เดินชมสวน ข้ามห่วงไฟไปอย่างต่อเนื่อง

ณ ตอนนี้ เขายังมี 9 ชีวิต ไม่เคยเหยียบโดนกับดักแม้แต่ครั้งเดียว

เหล่าทหารหญิงตกตะลึงพรึงเพริด

ถ้าเป็นพวกเธอ เดินมาถึงจุดนี้ อย่างน้อยต้องเสียไปแล้ว 3 ชีวิต

ด้วยเหตุนี้ สีหน้าของพวกเธอจึงเริ่มเคร่งเครียดขึ้นมา

จางลู่มองเห็นกับดักพวกนี้ได้ยังไง ราวกับเป็นปริศนา!

ต่อมา ระหว่างด่านที่ 21, 22 และ 23 มีกับดักต่อเนื่องกันถึงสามจุด

ทางเดินในป่ากว้างแค่เมตรเดียว โดยพื้นฐานแล้วกับดักทั้งสามกินพื้นที่ทางเดินไปเกือบหมด

กติกาของเกม ห้ามเดินอ้อมทางเดิน เว้นแต่จะยอมแลกหนึ่งชีวิต

จางลู่เร่งความเร็ว กระโดดข้ามไป เหมือนรู้ว่าตรงนี้มีกับดักสามอัน

จางลู่ก็ไม่อยากกระโดดหรอก แต่พวกทหารหญิงโหดเกินไป ยื่นเท้าไปตรงไหนก็ไม่มีที่ลง เสียงวิ้งๆ ในหัวดังไม่หยุด

ข้ามกับดักสุดท้าย

จางลู่ตบขากางเกง เพราะขากางเกงโดนความร้อนเผาจนติดไฟ มีควันลอยออกมานิดหน่อย

ถ้าจะบอกว่าบังเอิญ หรือเดามั่ว ไม่มีใครกล้าเชื่ออีกแล้ว

ตอนนี้ทหารหญิงเริ่มเชื่อแล้วว่า ที่เหอลู่พูดถูก ไอ้หมอนี่จางลู่มองเห็นกับดักที่พวกเธอวางไว้จริงๆ

แต่พวกเธอคิดไม่ออก ทำไมทักษะการลาดตระเวนของจางลู่ถึงสูงส่งขนาดนี้ ผ่านมา 23 ด่านแล้ว

เขตสุดท้าย ทหารหญิงไม่ได้ตั้งความหวังอะไรแล้ว

พวกเธอไม่คาดคิดเลยว่าจางลู่จะเดินมาถึงจุดนี้ได้ ดังนั้นกับดักอันสุดท้าย จึงโยนให้ถังเสี้ยวเสี้ยวรับผิดชอบคนเดียว

เหล่าทหารหญิงเดินตามหลังจางลู่มาตลอด แน่นอน พวกเธอเดินอ้อมทางเดินในป่า

ถังเสี้ยวเสี้ยวเห็นเถียนกว่อกำลังจะเหยียบเข้าไปในเขตนั้น ก็นึกขึ้นได้ กำลังจะตะโกนบอกเถียนกว่อ

จางลู่ที่อยู่ข้างหน้ากลับชิงพูดขึ้นก่อน เตือนว่า "เถียนกว่อ ระวังเท้าด้วย มีกับดัก?"

มีกับดัก?

เถียนกว่อชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เหยียบลงไปเต็มแรง

แกร๊ก

กับดักสัตว์ดีดตัวขึ้นมา หนีบเข้าที่เท้าเถียนกว่อ

แค่การทดสอบ ฟันของกับดักสัตว์ถูกลบคมออกหมดแล้ว ต่อให้โดนหนีบ ก็ไม่เป็นไร

ถานเสี่ยวหลินขมวดคิ้ว "ทำไมมาวางไว้ตรงนี้!"

ถังเสี้ยวเสี้ยวตอบว่า "เรียนหัวหน้า คือว่า ฉันคิดว่าจางลู่คงถอดใจไปแล้ว ก็เลยวางกับดักไว้ตรงนี้ เพื่อเตือนเขาว่าในสนามรบ ห้ามประมาทเด็ดขาด ไม่มีที่ไหนปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์"

ทหารหญิงพูดไม่ออก จางลู่ไม่ติดกับดัก แต่ดันทำพวกเดียวกันตกหลุมพรางซะเอง แถมจางลู่ยังเป็นฝ่ายหันมาเตือนอีก!

จางลู่เดินผ่านกับดักทั้งหมด ข้ามห่วงไฟครบทุกด่าน ใช้เวลาไปแค่ครึ่งชั่วโมงพอดี

การทดสอบเวอร์ชันอัปเกรดสุดโหดของทหารหญิง จางลู่ผ่านฉลุยด้วยสถิติไม่เสียชีวิตเลยสักครั้ง

จางลู่ยิ้มถามว่า "ผมผ่านการทดสอบแล้วใช่ไหมครับ"

จะไม่ผ่านได้ยังไง?

กับดัก 24 จุด ไม่แตะโดนสักนิด

เหล่าทหารหญิงเงียบกริบ เพราะต่อให้พวกเธอมาทดสอบเอง อย่างน้อยต้องเหยียบกับดักสักสองสามอัน

ของเทียบของต้องทิ้ง คนเทียบคนต้องตายจริงๆ! (เปรียบเทียบกันแล้วเจ็บปวดใจ)

เยี่ยชุ่นซินโกรธจนกัดฟันกรอด แพ้หมดรูปจริงๆ ทหารใหม่คนหนึ่ง ทำให้พวกเธอที่เป็นทหารเก่าต้องอับอายขายขี้หน้า!

ถังซินอี๋เก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่ เดินเข้าไปถามว่า "จางลู่ นายมีพลังพิเศษอะไรรึเปล่า?"

(จบแล้ว)