บทที่ 10  ผู้นำพันธมิตรเงิน!

บทที่ 10  ผู้นำพันธมิตรเงิน!

ในค่ำคืนวันชาติ เมืองมัวตูสว่างไสวเจิดจ้า

จัตุรัสกลางของทั้งสี่เขตเต็มไปด้วยผู้คนและการจราจรที่คับคั่ง

ท้องถนนคึกคักเป็นพิเศษ ธงหลากสีโบกสะบัดสองข้างทาง ลูกโป่งสีแดงลอยเด่นอยู่กลางอากาศ สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น รื่นเริง กลมเกลียว และสงบสุขไปทั่วทุกหนแห่ง

การแสดงแสงสีที่ 'เดอะ บันด์' (หาดไว่ทาน) กำลังจะเริ่มขึ้น และในขณะนี้ ทั่วทั้งหาดก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน มองจากระยะไกลเห็นเป็นมวลสีดำขนาดมหึมา

ตั้งแต่ช่วงกลางวัน ถนนรอบๆ หาดไว่ทานถูกปิดการจราจรและมีการควบคุมการจราจร โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกว่า 8,000 นายประจำการ เพราะจำนวนนักท่องเที่ยวมีมากเกินไปจนทำให้การจราจรบนถนนเป็นอัมพาตอย่างหนัก

อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวกับหยุนเฟิง

ตอนนี้เขาอยู่ในห้องหอพัก ไม่ได้ออกจากมหาวิทยาลัยเลยทั้งวัน

การออกไปเที่ยวในวันหยุด โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ หมายถึงการจมอยู่ในคลื่นฝูงชน "คน คน คน" ในตอนกลางวัน และ "คน คน คน" ในตอนกลางคืน ไม่เห็นทิวทัศน์อะไรเลยนอกจากศีรษะคนอื่น

ในชาติก่อนบนโลก เขาคงไม่เอาตัวเองไปลำบากแบบนั้น และตอนนี้ก็ยิ่งไม่มีทาง

หยุนเฟิงอยู่คนเดียวในห้องหอพัก หลี่จวินอี้มีแฟนและออกไปตั้งแต่บ่ายวานนี้ ส่วนเซียวเทียนเผิงและเซี่ยต้าชวนไปดูการแสดงแสงสีที่หาดไว่ทานด้วยกัน

"ฮ้าว..."

หลังจากหาววอดยาว หยุนเฟิงชำเลืองมองข้อมูลเอกสาร ผลงานวันนี้ของเขาคือ 50,000 คำ

เขาพิมพ์ไม่ไหวแล้ว นิ้วมือปวดระบมไปหมด

ท้องร้องโครกครากด้วยความหิว หยุนเฟิงจึงหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยหนึ่งออกมาจากตู้ นี่จะเป็นมื้อเย็นของเขา

เขาฉีกซองบะหมี่อย่างชำนาญ หยิบเครื่องปรุงและส้อมออกมา เทเครื่องปรุงทั้งหมดลงไป ยกกระติกน้ำร้อนมา เทน้ำร้อนลงไปเกินครึ่งถ้วย ปิดฝากระดาษ และที่เหลือก็แค่รออย่างอดทน

"รู้สึกเหมือนกลับไปใช้ชีวิตบนโลกในชาติก่อนเลย รันทดพอกัน"

หยุนเฟิงหาความสุขจากความทุกข์

อย่างไรก็ตาม วันดีๆ จะมาถึงเร็วๆ นี้ แม้หนังสือจะเพิ่งปล่อยออกมาได้เพียงสิบเอ็ดวันสั้นๆ แต่ผลตอบแทนที่ได้รับก็นับว่ามากโข

"เกือบลืมไปเลย ดูเหมือนว่าการแนะนำหมวดหมู่บนแอปพลิเคชันเว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้าจะเริ่มตอนเที่ยงวันนี้"

ระหว่างรอบะหมี่สุก เขาเปิดหลังบ้าน 'ผู้ช่วยนักเขียน' เพื่อเช็คข้อมูลปัจจุบันของ จูเซียน

ยอดคนอ่านพุ่งไปถึง 66,521 แล้ว ทั้งที่ตอนเช้าที่เขาเช็คมีแค่ 41,337 สมกับเป็นการแนะนำบนแอปมือถือ ยอดคนอ่านเพิ่มขึ้นกว่า 20,000 คนในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

จำนวนคนที่เพิ่มเข้าชั้นหนังสือคือ 48,089 และอัตราส่วนการเก็บเข้าชั้นหนังสือยังคงสูงเกิน 50% อย่างต่อเนื่อง

ที่น่ากลัวที่สุดคือคะแนนโหวตแนะนำ ซึ่งพุ่งไปถึง 150,146 ในช่วงสองวันที่ผ่านมา มีบัญชีใหญ่ๆ จำนวนมากโผล่มาเทคะแนนโหวตทีละหลายสิบ และยังมีคนใหญ่คนโตคนหนึ่งที่โหวตให้ถึงหกสิบสี่คะแนน

ตอนนี้ การเพิ่มขึ้นของข้อมูล จูเซียน ในแต่ละวันได้แซงหน้าข้อมูลรวมทั้งหมดของนิยายที่หยุนเฟิงเขียนในชาติก่อนไปแล้ว

ถึงตอนนี้ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็พร้อมทาน เขาเปิดฝา หยิบส้อม และกินไปพลางอ่านไปพลาง

"นักอ่าน 【มือเด็ดตะวันจันทรา เท้าเหยียบดารา】 ทิป จูเซียน 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【จูเซียนแฟนพันธุ์แท้ 9527】 ทิป จูเซียน 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【กางเกงในสีชมพูของราชันข้ามแดน】 ทิป จูเซียน 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【ไมค์】 ทิป จูเซียน 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【อเล็กซานเดอร์】 ทิป จูเซียน 100,000 เหรียญแพนด้า!"

...แบนเนอร์ทิปสีแดงเยอะมาก หยุนเฟิงเห็นไอดีที่คุ้นเคยหลายชื่อ และวันนี้พวกเขาทุกคนทิปในระดับผู้นำพันธมิตร

ท่ามกลางแบนเนอร์ทิปสีแดงเหล่านี้ มีแบนเนอร์ทิปสีเงินอันหนึ่งปรากฏขึ้น

"ดอกไม้สวรรค์โปรยปราย น้ำตาแห่งความซาบซึ้งไหลริน พรสวรรค์เช่นนี้คู่ควรกับรางวัลนี้ นักอ่าน 【ถ้าไม่ขยันก็ต้องกลับไปสืบทอดฟาร์มเลี้ยงสัตว์】 ทิป จูเซียน 1,000,000 เหรียญแพนด้า!"

นี่มัน... ศูนย์เยอะมาก!

เขายืนยันยอดทิปอีกครั้งหลายรอบ

ใช่แล้ว ผู้นำพันธมิตรเงิน!

นี่คือผู้นำพันธมิตรเงินคนแรกของ จูเซียน และเป็นผู้นำพันธมิตรเงินคนแรกในชีวิตของหยุนเฟิงด้วย

หัวใจของเขาเต้นแรง ไม่สามารถสงบลงได้ราวกับน้ำในทะเลสาบที่ปั่นป่วน

ในขณะนี้ ไม่อาจระงับความปิติยินดีในใจได้ เขาเปิดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกถ้วยมาแช่น้ำร้อน

ถ้าเพิ่มไข่ต้มใบชาหรือผักกาดดองไม่ได้ งั้นก็เพิ่มบะหมี่อีกถ้วยแล้วกัน

น่าเสียดายที่เว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้าของบลูสตาร์ต่างจากเว็บไซต์วรรณกรรมจีนฉีเตี่ยนของโลก การทิปผู้นำพันธมิตรเงินหรือทองคำไม่มีการประกาศไปทั่วทั้งเว็บ ทำให้พลาดการโฆษณาครั้งใหญ่ไป

"เอิ๊ก อิ่มจัง"

ไม่นาน หยุนเฟิงก็กินอิ่มดื่มเสร็จ และเก็บกวาดขยะ

เขามองดูข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และรู้สึกว่าเขาควรแสดงความขอบคุณต่อนักอ่าน

"เอาล่ะ งั้นฉันจะเพิ่มให้อีกห้าตอน"

หลังจากตัดสินใจแล้ว หยุนเฟิงก็ไปที่ระบบหลังบ้านเพื่อปรับเวลาการปล่อยตอน

เขายังเขียนไว้ท้ายบทของตอนที่เพิ่มล่าสุดด้วยว่า: "ขอบคุณนักอ่านทุกท่านสำหรับการเก็บเข้าชั้น คะแนนโหวตแนะนำ และทิป และขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับ 'ถ้าไม่ขยันก็ต้องกลับไปสืบทอดฟาร์มเลี้ยงสัตว์' ที่มาเป็นผู้นำพันธมิตรเงิน มันทำให้ผมตกใจมากจริงๆ การสนับสนุนของพวกคุณคือแรงบันดาลใจในการเขียนของผม ดังนั้นผมจึงเพิ่มให้อีกห้าตอนเพื่อแสดงความขอบคุณครับ"

เมื่อทำเสร็จแล้ว หยุนเฟิงก็ยิ้มด้วยความพอใจ นี่เป็นวิธีตอบแทนนักอ่านที่ชอบและสนับสนุน จูเซียน

จากนั้น เขาเปิดช่องคอมเมนต์ เตรียมจะเข้าไปจัดระเบียบสักหน่อย

ตอนที่เขาเขียนนิยายบนโลกในชาติก่อน เขาเคยได้ยินรุ่นพี่บอกว่าการจัดการช่องคอมเมนต์ให้ดีจะช่วยนิยายได้มาก

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาคลิกเปิด เขาก็ถูกถล่มด้วยคอมเมนต์ใหม่นับไม่ถ้วน

"【ราชาแห่งจักรพรรดิผู้โชคดี】: นักเขียน คุณทำงานล่วงเวลาแถมเพิ่มตอนให้เวลานี้ รักตายเลย รักตายเลย"

"【นักกินอึมืออาชีพ】: สุดยอด เพิ่มอีกห้าตอนโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ตั้งเวลาปล่อยผิดรึเปล่าเนี่ย?"

"【ผมขาวตรงกลาง】: นี่เป็นของขวัญวันชาติที่ดีที่สุดที่ฉันได้รับเลย"

"【เนื้อในเนื้อ เนื้อชนเนื้อ】: นี่หรือคือพลังของเงินตรา? พี่นู่ลี่จงเจริญ! ท่านนักเขียนจงเจริญ!"

"【ลู่เสวี่ยฉีเป็นของฉัน】: โชคดีที่ฉันชินกับการส่องช่องคอมเมนต์ตอนดึก ไม่งั้นคงพลาดอัปเดตนี้ไปแล้ว... ดูจากทรงแล้ว คงไม่หยุดแค่นี้แน่ๆ"

หยุนเฟิงยิ้มและถอนหายใจ "ไม่คิดเลยว่าจะมีคนรอนิยายอัปเดตเยอะขนาดนี้แม้จะเป็นวันหยุด"

นี่เป็นการเพิ่มตอนครั้งแรกของ จูเซียน และเป็นการเพิ่มถึงห้าตอน โดยไม่มีการลดจำนวนคำต่อตอนลงเลย

สำหรับนักอ่าน มันแสดงถึงความจริงใจอย่างยิ่ง และพวกเขาทุกคนต่างคอมเมนต์ชื่นชม

เห็นคอมเมนต์เหล่านี้ อารมณ์ดีๆ ของหยุนเฟิงก็ตามมา ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่เขาชอบเขียนนิยาย

ใครบ้างจะไม่ชอบให้คนชื่นชม?

อย่างไรก็ตาม จะมีการเพิ่มตอนพิเศษนี้เพียงครั้งเดียวก่อนวางขาย

ทันใดนั้น ข้อความเวยแชทก็มาถึง เป็นข้อความจากบรรณาธิการฮันนี่บี

"ราชันข้ามแดน ห้าตอนที่คุณเพิ่งเพิ่มไปนั่นเป็นการอัปเดตพิเศษ หรือคุณตั้งเวลาปล่อยผิดคะ?"

หยุนเฟิงตอบกลับ "วันนี้บังเอิญเป็นวันหยุด แถมผมได้รับทิปผู้นำพันธมิตรเงินด้วย ก็เลยเพิ่มให้อีกห้าตอนครับ"

"นั่นก็สมเหตุสมผลค่ะ แต่ จูเซียน ได้จำนวนคำสำหรับวางขายแล้ว ฉันแนะนำให้คุณหยุดเพิ่มตอนไปก่อนนะคะ /"

"รับทราบครับ"

"ฉันมีข่าวดีมาบอกคุณอีกเรื่องค่ะ"

"ข่าวดีอะไรครับ?"

"เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ จูเซียน จะได้รับการโปรโมตผ่านทุกช่องทางของ 'ฮวาเซี่ยแพนด้ากรุ๊ป' เป็นเวลาทั้งหมดสามวันค่ะ"

นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

หยุนเฟิงงงไปหมด

ฮันนี่บีบอกว่า "ทุกช่องทางของฮวาเซี่ยแพนด้ากรุ๊ป" ไม่ใช่ "ทุกช่องทางของเว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้า" สองอย่างนี้มันคนละเรื่องกันเลย

ทำไมหนังสือใหม่ที่ยังไม่ได้วางขายถึงได้รับการโปรโมตขนาดนี้?

"คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมครับ?"

"แน่นอนว่าไม่ล้อเล่นค่ะ นี่เป็นการสนับสนุนการโปรโมตจากทางกรุ๊ปสำหรับเว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้าของเรา และนิยายเรื่องนี้ก็ถูกเลือกโดยหัวหน้าบรรณาธิการเองกับมือเลยนะคะ"

งั้นก็คงเป็นเรื่องจริงสินะ

แต่หยุนเฟิงขมวดคิ้ว

การแนะนำระดับซูเปอร์แบบนี้ย่อมเป็นเรื่องดี แต่การเอามันไปลงให้กับหนังสือใหม่ของนักเขียนหน้าใหม่ย่อมต้องเชิญชวนเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมายแน่นอน

ช่างเถอะ เป็นเรื่องดี จะคิดมากไปทำไม?

"ต้องให้ผมร่วมมือทำอะไรไหมครับ?"

"ไม่ต้องค่ะ แค่อัปเดตตามปกติ เรื่องนี้ทางบริษัทโฆษณาในเครือของกรุ๊ปจะเป็นคนจัดการเอง"

"ตกลงครับ ขอบคุณครับ"

เจ็ดผู้นำพันธมิตร หนึ่งผู้นำพันธมิตรเงิน บวกกับการแนะนำระดับซูเปอร์นี้

หยุนเฟิงรู้สึกมีแรงจูงใจในการเขียนเต็มเปี่ยมทันที หลังจากบอกฮันนี่บีว่า "สุขสันต์วันหยุดครับ" เขาก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ

เมืองหางโจว ทะเลสาบตะวันตก (ซีหู)

ในฐานะสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดในเจียงซูและเจ้อเจียง ทะเลสาบตะวันตกย่อมแออัดไปด้วยผู้คนในวันชาติ

หวังเต๋อฟาและหม่าซืออวี่ติดแหง็กอยู่ตรงนี้มากว่าชั่วโมงแล้ว

"เอาจริงดิ ไม่ขยับเลย"

"มองไม่เห็นปลายแถวข้างหน้าด้วยซ้ำ คงออกไปไม่ได้อีกสักสองสามชั่วโมงแหละ"

หม่าซืออวี่ลูบหน้าผากเบาๆ แล้วถอนหายใจ "หายนะชัดๆ"

หวังเต๋อฟาไถโทรศัพท์ในพื้นที่ว่างเพียงน้อยนิด เมื่อเขาเปิดแอปพลิเคชันเว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้าและเห็นว่า จูเซียน ในชั้นหนังสือแสดงว่ามีห้าตอนที่ยังไม่ได้อ่าน

เกิดอะไรขึ้น?

ฉันอ่านห้าตอนที่ปล่อยตอนเที่ยงวันไปทันทีที่มันออกมาแล้วนี่นา?

แอปแสดงผลผิดพลาดรึเปล่า?

ด้วยความสงสัยเต็มหัว เขาคลิกที่สารบัญตอนของ จูเซียน

"เชี่ย ตาเฒ่าหม่า รีบเปิดแอปเว็บแพนด้าเร็ว"

"มีอะไร?"

"ราชันข้ามแดนเพิ่มตอน! เขาอัปเดต จูเซียน มาใหม่อีกห้าตอน!"

"จริงดิ?" หม่าซืออวี่รีบควักโทรศัพท์ออกมา เปิดแอปเว็บแพนด้า และก็มีตอนเพิ่มมาจริงๆ

วัยรุ่นสองสามคนที่อยู่ข้างหลังพวกเขาชะโงกหน้ามาถาม "ขอโทษนะครับเพื่อน เมื่อกี้ผมได้ยินไม่ชัด พวกคุณคุยเรื่อง จูเซียน กันอยู่เหรอครับ?"

หวังเต๋อฟาหันไปมองพวกเขาแล้วถาม "แฟนคลับ จูเซียน เหรอ?"

ชายหนุ่มที่เป็นผู้นำตอบ "ใช่ครับ พวกเราทุกคนเลย"

น้ำเสียงของหวังเต๋อฟาเปลี่ยนไป เขาพูดอย่างกระตือรือร้นว่า "จูเซียน เพิ่งเพิ่มตอนมาใหม่ จัดเต็มห้าตอนรวดเลย"

"ว้าว สุดยอดไปเลย"

"ใช่ ปกติก็อัปเดตวันละ 20,000 ตัวอักษรอยู่แล้ว นี่เพิ่มมาอีก 20,000 ตัวอักษร น่ากลัวจริงๆ"

"ด้วยการเติบโตของผลงาน จูเซียน บวกกับปริมาณการอัปเดตนี้ มีสิทธิ์สั่นคลอนบัลลังก์ 'จอมดาบผู้ยิ่งใหญ่' ได้เลยนะเนี่ย"

...ขณะที่คนอื่นคุยกันจ้อ หวังเต๋อฟากับหม่าซืออวี่ก็กำลังอ่านตอนใหม่อยู่แล้ว

เมื่อหม่าซืออวี่เห็นคำขอบคุณถึงเขาที่ท้ายบท รอยยิ้มพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า