บทที่ 9 การประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัย

บทที่ 9 การประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัย

"ผู้นำพันธมิตรเงินเร่งให้อัปเดต เย้ายวนใจเกินไปแล้ว"

หยุนเฟิงรู้สึกหวั่นไหวอย่างมากหลังจากอ่านคอมเมนต์ของหม่าซืออวี่

แม้จะแบ่งคนละครึ่งกับเว็บไซต์ ทิปจากผู้นำพันธมิตรเงินก็ยังทำเงินให้เขาได้ถึง 5,000 หยวน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เป็นช่วงปลายเดือนกันยายน และเขาจะได้รับเงินทิปนี้ภายในวันที่ 5 ของเดือนหน้า

เงิน 5,000 หยวนเต็มเม็ดเต็มหน่วยถือเป็นเงินก้อนโตสำหรับเขา เพียงพอที่จะบรรเทาปัญหาทางการเงินในปัจจุบันได้

เพราะ "หยุนเฟิง" คนเดิมมาจากครอบครัวยากจน มีค่าครองชีพเพียง 1,200 หยวนต่อเดือน คืนนั้นเขาใช้เงินไปเยอะมากกับการดื่มเหล้าย้อมใจ และตอนนี้เขาก็เหลือเงินไม่มากแล้ว

หยุนเฟิงนวดขมับ พลางสงสัยว่าหมอนี่ทิ้งภาระอะไรไว้ให้เขาบ้างเนี่ย

เขาส่ายหัวและถอนหายใจ ความคิดกลับไปที่คอมเมนต์เร่งอัปเดตของผู้นำพันธมิตรเงิน

ด้วยความเร็วในการพิมพ์และต้นฉบับที่มีอยู่ การเพิ่มตอนจึงไม่ใช่ปัญหา

แต่ทว่า... จูเซียน ได้รับการเผยแพร่ไปเกือบ 170,000 ตัวอักษรแล้ว แต่ยังไม่ได้รับคำแนะนำที่สำคัญจริงๆ เลยแม้แต่อย่างเดียว

ที่สำคัญที่สุด จูเซียน มีความยาวเพียง 1.51 ล้านตัวอักษรเศษ หากเขาอัปเดตเร็วเกินไป จำนวนตัวอักษรจะมากเกินไปเมื่อถึงเวลาเปิดขายพรีเมียม ทำให้เหลือตอนที่เก็บเงินได้น้อยลง

"รู้งี้ไม่น่าอัปเดตเยอะเลย"

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน ในที่สุดหยุนเฟิงก็เอาชนะความเย้ายวนใจของผู้นำพันธมิตรเงินได้ และตัดสินใจไม่เพิ่มตอน

เขายังไม่ตอบกลับด้วย แกล้งทำเป็นไม่เห็นคอมเมนต์นั้น

"พิมพ์ พิมพ์"

ด้วยสถิติของ จูเซียน ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและการสนับสนุนอย่างแข็งแกร่งจากแฟนคลับกระเป๋าหนัก หยุนเฟิงจึงมีแรงจูงใจอย่างมากและก้มหน้าก้มตาทำงานบนเตียง

ช่วงนี้ความเร็วในการพิมพ์ของเขาไม่ได้เพิ่มขึ้น อยู่ที่ประมาณ 5,000 ตัวอักษรต่อชั่วโมง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว

ประมาณสี่ทุ่ม มีเสียงเคาะประตูหอพัก

เซี่ยต้าชวนที่กำลังดูรายการโชว์อยู่ชั้นล่างลุกไปเปิดประตู เมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างนอก เขาก็สะดุ้งโหยงและร้องอุทาน "อาจารย์ที่ปรึกษา!"

"อยู่กันครบไหม?"

"ครบครับ ครบครับ" เซี่ยต้าชวนรีบเรียกหยุนเฟิงและหลี่จวินอี้ที่อยู่หลังม่านเตียง "ตรวจหอ เช็คชื่อ! รีบออกมาเร็ว"

หยุนเฟิงและหลี่จวินอี้เปิดม่านและชะโงกหน้าออกมาพร้อมกัน

หลังจากอาจารย์ที่ปรึกษาเช็คชื่อเสร็จ เขายังไม่กลับแต่พูดขึ้นว่า "มีอีกเรื่องที่ครูต้องแจ้งพวกเธอ 'เพนกวินเอนเตอร์เทนเมนต์' ร่วมกับ 'วิทยาลัยดนตรีมัวตู' ของเรา จัดการประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัยทุกสามปี จะเริ่มหลังวันหยุดวันชาติ ผู้ชนะอันดับหนึ่งจะได้รับสัญญาจากเพนกวินเอนเตอร์เทนเมนต์ มีลิงก์ลงทะเบียนในแชทกลุ่มของชั้นเรียน ใครอยากเข้าร่วมก็เข้าไปดูได้"

พวกเขาพยักหน้ารับ "รับทราบครับ"

"อาจารย์ที่ปรึกษา เดินทางปลอดภัยครับ" เซี่ยต้าชวนส่งอาจารย์ที่ปรึกษา ปิดประตู แล้วหันกลับมาถาม "พวกนายจะลงแข่งไหม?"

หลี่จวินอี้พูดช้าๆ "รางวัลของการประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัยครั้งนี้ค่อนข้างดีเลยนะ แม้เพนกวินเอนเตอร์เทนเมนต์จะเสนอสัญญาระยะสั้นแค่หนึ่งปี แต่มันก็เป็นโอกาสที่ดีมากสำหรับนักศึกษาจากวิทยาลัยดนตรีมัวตูของเรา"

เซียวเทียนเผิงขยับแว่นแล้วพูด "ฉันร้องเพลงไม่เก่ง ไม่งั้นคงไม่เลือกคณะวรรณกรรมดนตรีหรอก"

"น้ำตาคือหน้ากากที่เห็นแก่ตัว อารมณ์คืออุปกรณ์ประกอบฉากที่มีเอกลักษณ์..." เซี่ยต้าชวนหยิบขวดน้ำบนโต๊ะขึ้นมาทำเป็นไมโครโฟน และร้องเพลงอย่างออกรสออกชาติ จากนั้นก็ขยิบตาแล้วพูดว่า "ดูเหมือนห้อง 404 ของเราคงต้องส่งฉันแล้วล่ะ!"

หยุนเฟิงปาหมอนใส่เขาพร้อมหัวเราะ "อย่าไปทรมานหูกรรมการเลย คีย์เพลงนายหลุดไปถึงดวงจันทร์แล้ว"

"ฮ่าฮ่า" เซี่ยต้าชวนรับหมอนและปากลับ ไม่โกรธคำพูดของหยุนเฟิง

เขารู้ความสามารถในการร้องเพลงของตัวเองดี เมื่อกี้แค่ล้อเล่นเฉยๆ

เซียวเทียนเผิงยิ้มตามและถามหยุนเฟิงกับหลี่จวินอี้ "แล้วพวกนายสองคนล่ะ?"

หลี่จวินอี้ยักไหล่ พูดว่า "อย่ามองฉัน ฉันร้องเพลงไม่เก่งเหมือนกัน"

ตอนนี้ทั้งสามคนหันมามองหยุนเฟิงที่ยังไม่แสดงจุดยืน

เซี่ยต้าชวนพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง "หยุนเฟิง นายร้อง 'หมัดมังกร' ได้นี่! เนื้อร้องดีขนาดนั้น แถมเป็นเพลงแต่งเองด้วย ได้คะแนนพิเศษแน่นอน!"

"ใช่ๆ" เซียวเทียนเผิงและหลี่จวินอี้พยักหน้าเห็นด้วย

"ฉัน..." แม้หยุนเฟิงจะเคยใช้หนังสือทักษะ 【ทักษะการร้องเพลง: แง้มประตู · ระดับเริ่มต้น】 ไปแล้ว แต่มันก็เป็นแค่ทักษะการร้องเพลงระดับเริ่มต้น เขากำลังจะบอกว่าไม่เข้าร่วม แต่จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัว: "ติ๊งต่อง ตรวจพบกิจกรรมอาชีพข้ามแดน เปิดใช้งานภารกิจรอง"

【ภารกิจรอง: เข้าร่วมการประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัยและติดอันดับหนึ่งในสาม】

【รางวัลภารกิจ: ทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงหนึ่งชิ้น, หนังสือทักษะอาชีพระดับเงินหนึ่งเล่ม】

นี่มัน... ให้รางวัลเป็นหนังสือทักษะถึงสองเล่มโดยตรง

และหนังสือทักษะอาชีพระดับเงินมีโอกาสสูงที่จะเปิดได้หนังสือทักษะ 【ชำนาญ · ระดับมือสมัครเล่น】

สถานการณ์เปลี่ยนไปทันที เขาต้องเข้าร่วมแน่นอน

การติดอันดับหนึ่งในสามจะเป็นกำไรมหาศาล และถ้าตกรอบก็ไม่เสียหายอะไร

ดังนั้น หยุนเฟิงจึงพูดทีเล่นทีจริง "เพื่อศักดิ์ศรีของห้อง 404 เรา ฉันจะลองดู แต่ถ้าฉันตกรอบคัดเลือก ห้ามหัวเราะเยาะฉันนะ"

ได้ยินดังนั้น เซียวเทียนเผิงพูดอย่างจริงจัง "เราจะหัวเราะเยาะนายได้ยังไง?"

เซี่ยต้าชวนพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ใช่ ไม่หัวเราะแน่นอน"

หลี่จวินอี้ชูกำปั้นขึ้น พูดด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น "ไม่ต้องห่วง พวกเราจะสนับสนุนนายทั้งทางใจและทางกาย!"

เจ้าสามคนนี้... ตั้งแต่กินข้าวด้วยกันมื้อนั้น พวกเขาก็พูดจาหยอกล้อและแซวกันเป็นครั้งคราว ความสัมพันธ์ก็สนิทสนมกันมากขึ้นมาก

หยุนเฟิงส่ายหัวด้วยรอยยิ้มและมุดกลับเข้าไปหลังม่าน

เขาเอาหมอนหนุนหลัง เปิดแชทกลุ่มเวยแชทของชั้นเรียน หาลิงก์การประกวดนักร้องในรั้วมหาวิทยาลัยในประกาศ และเข้าไปที่หน้าเว็บเพื่อดูกฎกติกา

การแข่งขันแบ่งออกเป็นรอบคัดเลือกและรอบชิงชนะเลิศ

รอบคัดเลือกจะเริ่มในวันที่ 8 ตุลาคม และใช้เวลาสามวัน กรรมการประกอบด้วยคนจากเพนกวินเอนเตอร์เทนเมนต์และอาจารย์จากวิทยาลัยดนตรีมัวตู

หลังจบรอบคัดเลือก รอบชิงชนะเลิศจะเริ่มทันที รูปแบบของรอบชิงชนะเลิศแตกต่างจากการแข่งขันที่คล้ายกันบนโลก ผู้ที่เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศจะมีเวลาหนึ่งสัปดาห์ในการเตรียมตัว บันทึกเสียง และอัปโหลดเพลงที่ใช้แข่งขัน เพื่อให้ชาวเน็ตโหวตจัดอันดับ

ให้ตลาดเป็นคนตัดสินโดยตรง แทนที่จะเป็นกรรมการ

"การแข่งขันที่น่าสนใจแฮะ"

มหาวิทยาลัยเจียงเจ๋อ หอพักนักศึกษา

หม่าซืออวี่กลับมาจากกินข้าวเย็นกับแฟนสาว ทันทีที่เข้าห้อง เขาก็ถาม "กระทู้เกี่ยวกับ จูเซียน ใน 'วงการนิยายออนไลน์' ยังไม่โดนดันตกไปใช่ไหม?"

ภายใต้อิทธิพลของเขาและหวังเต๋อฟา รูมเมทอีกสองคนของห้อง 369 ก็กลายเป็นแฟนคลับของ จูเซียน เช่นกัน

เมื่อไหร่ที่มีเวลา พวกเขาจะโพสต์คอมเมนต์ในช่องคอมเมนต์ จูเซียน เพื่อเร่งอัปเดตและตั้งกระทู้ใน 'วงการนิยายออนไลน์' เพื่อเพิ่มความนิยมให้ จูเซียน

หวังเต๋อฟาหัวเราะ "ไม่ต้องห่วง ไม่ตกหรอก จริงๆ แล้วตอนนี้หนึ่งในสามของกระทู้บนหน้าแรกเป็นเรื่องเกี่ยวกับ จูเซียน ทั้งนั้น"

รูมเมทคนหนึ่งพูด "ใช่ เหมือนพวกเราเลย พวกเขากำลังสร้างกระแสและความนิยมให้ จูเซียน ด้วยตัวเอง"

รูมเมทอีกคนพูดต่อ "จะว่าไป นายน้อยหวัง คำขอเร่งอัปเดตระดับผู้นำพันธมิตรเงินของนายดูเหมือนจะถูก 'ราชันข้ามแดน' เมินนะ ผ่านไปสองวันแล้ว ยังห้าตอนเท่าเดิม ไม่ขยับเลย"

หม่าซืออวี่ขมวดคิ้ว

พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็หงุดหงิดนิดหน่อย สำหรับหนังสือเล่มอื่น อย่าว่าแต่ผู้นำพันธมิตรเงินเร่งอัปเดตเลย แค่คำขอของผู้นำพันธมิตรธรรมดาก็ทำให้นักเขียนปั่นงานล่วงเวลาแล้ว

ถึงจะหงุดหงิด แต่เขาก็ยังอยากอ่าน จูเซียน เพิ่มอีกสักสองสามตอน

"หรือฉันควรจะทิป 'ผู้นำพันธมิตรทองคำ' ไปเลยดี?"

แต่หวังเต๋อฟากลับพูดว่า "ตาเฒ่าหม่า ฉันว่าทิปผู้นำพันธมิตรทองคำก็ไม่ช่วยหรอก"

หม่าซืออวี่ถาม "ทำไมล่ะ?"

หวังเต๋อฟาพูดด้วยท่าทาง 'ข้ามองทะลุปรุโปร่งแล้ว' อย่างโอ้อวด "ลองคิดดูสิ แม้ จูเซียน จะอัปเดตแค่วันละห้าตอน แต่แต่ละตอนก็ยาวเหยียดราวสี่พันตัวอักษร รวมแล้วก็กว่าสองหมื่นตัวอักษร ซึ่งยังไม่มีหนังสือเล่มไหนบนเว็บไซต์วรรณกรรมจีนแพนด้าทำได้เลยนะ"

"ก็จริง" หม่าซืออวี่พิงราวเตียงแล้วพูด "แถมเพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน จูเซียน ก็ปาเข้าไปเกือบ 200,000 ตัวอักษรแล้ว ถ้าเขาอัปเดตมากกว่านี้ อาจจะถึงล้านตัวอักษรก่อนจะได้เปิดขายพรีเมียมก็ได้"

หวังเต๋อฟาพยักหน้า "ใช่ นิยายออนไลน์ทำเงินหลักๆ ผ่านการสมัครสมาชิก (ซื้อตอนอ่าน) ดังนั้นความเร็วในการอัปเดตปัจจุบันของ จูเซียน ก็ดีพอแล้ว"

หม่าซืออวี่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้ใช้เงิน ถอนหายใจ "ก็ได้ งั้นไว้ค่อยว่ากันทีหลัง"

ถ้าหยุนเฟิงรู้ว่าหวังเต๋อฟาขัดขวางการทิปผู้นำพันธมิตรทองคำให้ จูเซียน เขาคงจะเตะก้นหวังเต๋อฟาแน่ๆ

จริงๆ แล้ว หยุนเฟิงเองนั่นแหละที่เป็นคนผิด ถ้าเขาบอกหวังเต๋อฟาตอนนั้นว่าเขาเป็นคนเขียน จูเซียน ต่อให้หวังเต๋อฟาโดนตีตาย เขาก็จะไม่ห้ามหม่าซืออวี่ทิปผู้นำพันธมิตรทองคำเด็ดขาด

ต่อจากนั้น คนไม่กี่คนในห้อง 369 ก็เริ่มท่องกระทู้ใน 'วงการนิยายออนไลน์' อีกครั้ง

หม่าซืออวี่ส่วนใหญ่จะดูและไม่ค่อยตอบกลับ

แต่หวังเต๋อฟานั้นต่างออกไป เขาจะกดไลก์กระทู้ที่ชม จูเซียน และจะเถียงกับคนที่พูดจาว่าร้าย