บทที่ 245 - แกน่ะตายไปแล้ว (8) [12-12-2019]

บทที่ 245 - แกน่ะตายไปแล้ว (8)”

[อ๊ากกกกกกก! ไอ้พวกหนอนแมลง! แกมันสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำโสโครกขี้ขลาด!]

อิชจาร์รู้ตัวได้ทันทีว่ากกำลังเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง มันรู้สึกได้ถึงมานาที่ไม่คุ้ยเคยที่อยู่รอบตัวได้ในทันทีที่ถูกข้ามมิติมา ยังไงก็ตามในตอนนี้มันไม่อาจจะทำอะไรได้เลย เพราะแบบนี้ทำให้มันถูกส่งข้ามมิติมาโดยที่ไม่มีเวลาแม้แต่จะยกเลิกเวทย์ของตัวเองที่กำลังโจมตียูอิลฮานกับเลียร่าอยู่ และก็เป็นธรรมดาที่จะทำให้มันถููกถอดคุณสมบัติของสมาชิกกองทัพปีศาจวิบัติออกไป

[อ๊ากกกกกกก!]

[นี่มันอะไร...]

"เยี่ยม สมบูรณ์แบบ"

"วิธีขี้ขลาดนี่คือวิธีที่นายพูดถึง? ขี้ขลาดสุดๆไปเลย..."

"ฉันก็ไม่ได้บอกนี่ว่ามันจะเป็นวิธีกล้าหาญอะไรแบนั้น?"

และในตอนนี้เขาก็ทำประสบผลสำเร็จอย่างมาก ในตอนนี้เจ้านี่กำลังกระอักเลือดออกมาและมีมานารั่วไหลออกมาทั้งตัว!

[ฆ่า ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฆ่าแก แกต้องตายยย!!!]

แน่นอนว่าด้วยระดับพลังที่สูงมากของมันทำให้มันไม่ได้ตกลงมาสู่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำในทันที แต่ถึงแบบนั้นระดับพลังของมันก็ลดลงมาอย่างต่อเนื่อง มานารั่วไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง และมีบาดแผลที่น่ากลัวและเจ็บแสนสาหัสปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ

ยังไงก็ตามถึงแบบนั้นสิ่งที่น่าโมโหที่สุดสำหรับมันเลยก็คือ ยูอิลฮานกับเลียร่าแค่โดนความเสียหายจากเวทย์ของมันเท่านั้น พวกยูอิลฮานไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรตรงๆกับมันเลยทำให้การซ่อนตัวของพวกเขายังไม่หายไป

[ออกมา! ฉันบอกให้แกออกมา!!!]

[ถ้าแกได้ยินแบบนั้นแกคงจะออกมาหรอก? นี่มันน่าขำสุดๆไปเลย ไม่สิขู่ได้น่ากลัวจัง...]

ระหว่างที่มานาของมังกรกำลังกระจายออกมาทุกทิศทางพร้อมๆกับเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด สเปียร่าที่ฟื้นตัวมาได้เล็กน้อยก็จับหอกสีขาวบริสุทธิ์ของเธอเอาไว้และหัวเราะออกมา หลังจากมาถึงที่โลกสเปียร่าก็ยังถูกมังกรนี่โจมตีทำให้หากเธอโจมตีกลับไปเธอก็จะไม่ต้องเสียคุณสมบัติอะไรทั้งนั้น

[ชายคนนี้น่าสนใจจริงๆ]

การคิดและทำแบบนี้จะมีใครบ้างที่จินตนาการแบบนี้ได้? เธอไม่ต้องกลัวศัตรูอีกต่อไปแล้ว ถึงตัวเธอจะล้าสุดขีด แต่ว่าเธอก็ไม่ได้อยู่ที่นี่เพียงลำพัง

[เอาล่ะตอนนี้คนเดียวที่อยู่ต่อหน้าแกก็คือฉันเจ้ามังกร ฉันไม่คิดว่าแกจะรอดไปจากความตายได้หรอกนะ]

[แกกล้าหัวเราะฉันงั้นเรอะ?]

อิชจาร์ได้คำรามออกมา คลาส 7 ยังไงก็ยังคงเป็นคลาส 7 อยู่ดี เวทย์ที่หลุดจากการควบคุมได้ไหลกลับเข้าไปในปากมันชั่วคราวและในเวลาต่อมามานานั่นก็ถูกเปลื่ยนเป็นลำแสงเพลิงสีดำทมิฬ

[อั๊ก!?]

"กรี๊ดด!"

"บ้าไปแล้ว...!?"

นี่คือเวทย์ทำลายล้างขนาดใหญ่ทำให้ไม่เพียงแต่สเปียร่าที่ต้องกลัวเท่านั้น แต่ยูอิลฮานกับเลียร่าที่ซ่อนตัวอยู่ก็ยังต้องตัวสั่นด้วยความกลัวจากการที่ลำแสงนี่ได้ทำลายทุกๆอย่างในเส้นทางหายไปจนเหลือแต่หลุมขนาดยักษ์บนพื้น

และมันยังไม่ได้จบแค่นี้ มานาที่น่ากลัวได้สร้างคำสาปขึ้นมาปกคลุมไปทั่วพื้นที่รอบๆและแพร่กระจายต่อไปอีกในทันที!

[กรรรรรรรรรรรรรรร!]

เสียงคำรามนี้เต็มได้ด้วยมานาจำนวนมหาศาลจนไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นเสียงคำรามของคนที่พลังกำลังลดอย่างต่อเนื่อง

[ฉันไม่ได้แข็งแกร่งเพราะฉันอยู่คลาส 7! แต่ฉันมาอยู่คลาส 7 ก็เพราะฉันแข็งแกร่ง!!!]

[ฮึ่ม]

ในเวลาเดียวกันสเปปียร่าก็ได้กางปีกบินหลบการโจมตีของมังกร และเธอได้ใช้มานารอบตัวของเธอโจมตีกลับไป คริสตัลมานาได้ปรากฏขึ้นบนหอกของเธอทีละนิดและเริ่มหมุนรอบตัวเธอ

[คิดจะใช้มานาของฉันจัดการฉันงั้นหรอ? โง่เขลา!]

[ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่สิ จากการที่แกควบคุมมานาไม่ได้ ฉันคิดว่ามันได้ผลแน่ๆ!]

คลาส 7 ที่กำลังสูญเสียพลังได้ปะทะกับคลาส 6 ที่บาดเจ็บสาหัส ยังไงก็ตามอิชจาร์ก็ยังแกร่งกว่าสเปียร่ามาก ดูได้จากลำแสงทำลายล้างก่อนหน้านี้ มันไม่ได้ปล่อยให้มานารั่วไหลออกไปเฉยๆแต่มันกลับใช้มาโจมตีสเปียร่าแทน

[ย๊ากกกกกกก!]

[ฟุฟุฟุ... แค่กๆ ทูตสวรรค์แบบแกตะโกนออกมามันดูอวดดีสุดๆ!]

[ฮ่าห์ แกมันก็เหมือนกันแหละ...!]

เลือดสีรุ้งได้พุ่งออกมาจากร่างของสเปียร่าไปทั่วท้องฟ้า แน่นอนว่ามังกรก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนะ แต่ว่าอาการบาดเจ็บมันไม่ได้เกิดจากสเปียร่า แต่เป็นเพราะการที่มันพยาามจะควบคุมร่างกายและมานาของมันทำให้การพังทลายของร่างมันเร็วขึ้นไปอีก

"อ๊าาาาา การมองใครสักคนตกมาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำมันน่ากลัวจริงๆ ฉันจำตอนนั้นได้เลย"

ในเวลาเดียวกันยูอิลฮานก็กำลังประเมินหาโอกาสในการเข้าไปโจมตีเจ้านั่นอยู่เช่นกัน ถึงเขาจะคิดไว้แล้วว่าศัตรูจะไม่อ่อนแอไปในทันที แต่ว่าเขาก็ไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าเจ้านี่จะทนได้นานขนาดนี้! ยังไงก็ตามเพราะแบบนี้ทำให้ความหวังอีกหนึ่งอย่างของเขาสำเร็จขึ้น

"บางทีฉันอาจจะได้ร่างของคลาส 7 ที่สมบูรณ์แบบมาก็ได้ ถึงต่อให้โลกของฉันจะพังไปก็เถอะนะ"

"อิลฮาน พี่สาวคนนี้ชอบนิสัยที่ไม่เปลื่ยนไปของนายจริงๆเลย"

และแบบนี้ยูอิลฮานก็กำลังเล็งสิ่งหนึ่งอยู่ นั่นคือโอกาสที่มังกรนี่จะอ่อนแอมากจนไม่อาจจะป้องกันการโจมตีของยูอิลฮานได้ โดยที่มันต้องยังคงมีคุณค่าในฐานะของคลาส 7 อยู่อีกด้วยเช่นกัน!

'มันเป็นของฉัน ฉันจะไม่ยกให้กับสเปียร่าหรือกองทัพสวรรค์แน่'

จริงๆสเปียร่าก็ไม่ได้สร้างบาดแผลให้กับมังกรมากนักเลย ทำให้หากการโจมตีของยูอิลฮานสำเร็จขึ้นมามันก็จะเป็นเรื่องยุติธรรมที่เขาจะได้ซากไป แต่ว่าก็มีเรื่องหนึ่งที่กวนใจเขาอยู่ นั่นคือความเป็นไปได้ที่มังกรเตรียมเอาไว้จัดการกับการลอบโจมตีของเขา

"แต่ถึงแบบนั้น ฉันก็จำเป็นต้องจัดการมันก่อนจะสายเกินไป"

หอกของเขาได้ลอยออกไปฆ่ามอนสเตอร์สามตัวใกล้ๆบนพื้นและสกิลยมทูตได้ถูกเปิดใช้งานเสริมพลังของยูอิลฮาน

หลังจากนั้นเขาก็โยนหอกออกไปจัดการมอนสเตอร์อีกจนความสามารถของเขาเพิ่มขึ้นมาถึง 100% และตรวจดูว่าพรของนายูนายังคงมีผลอยู่ ในเวลาเดียวกันนี้เลียร่าก็เอาหอกของเธอออกมาสูดลมหายใจลึกๆเพื่อสงบจิตใจตัวเองลง

"ฉันจะตามนายไป"

"มังกรนี่อาจจะมีการป้องกันตัวเองอยู่ ถึงฉันจะไม่มันใจว่าตอนนี้ที่มันตกมาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำจะใช้ได้ไหม... แต่ว่าแทนที่จะรับความเสียหาย ช่วยสะท้อนกลับไปให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ทีนะ"

"เข้าใจแล้ว"

แม้แต่ในตอนนี้สเปียร่าก็ยังคงสู้กับศัตรูอย่างยากลำบาก ยูอิลฮานไม่มีอะไรให้ต้องลังเลแล้วทำให้เขาพุ่งตัวออกไป หากว่ายูอิลฮานต้องการให้สเปียร่าตายเขาก็คงจะไม่พาเธอมาที่นี่

ประกายเพลิง เพลิงม่วง เพลิงนิรันดร์ และโลหิตมังกร! นี่คือเพลิงที่ทรงพลังที่สุดของยูอิลฮานแล้วหากเขาไม่ใช้สกิลร่วงหล่น เพลิงพวกนี้ได้รวมกันกลายเป็นบอลเพลิงโปร่งแสงอยู่ที่ปลายหอกของเขา

'ฟู่วววว'

ในวินาทีที่เขาพุ่งตัวออกมา ภาพสเปียร่าที่ใช้หอกสะบั้นจักรวาลได้เล่นย้อนเข้ามาภายในหัวของเขา

'แน่นอนว่าแค่การเห็นครั้งเดียวมันไม่มีทางที่ฉันจะทำได้เลย'

แม้ว่ามันจะน่าเสียใจที่ต้องยอมรับ แต่ว่าในเวลานี้เขาสงสัยว่าปัญหานอยู่ที่พรสวรรค์เขาหรือป่าว สกิลนี้มันไม่ได้เรียนรู้ง่ายๆแค่เพราะมีคนสอนหรือแค่มีคุณสมบัติที่จะเรียนรู้มันเท่านั้น

ยังไงก็ตามถ้าเขาพยายามมากกว่านี้อีก สักวันเขาจะต้องไปถึงระดับนั้นได้ เส้นทางที่ยูอิลฮานเลือกเดินเป็นแบบนี้เสมอมา

ยูอิลฮานได้เก็บความคิดพวกนี้เอาไว้และหยิบหอกขึ้นมา ในตอนนี้ร่างขนาดยักษ์ของอิชจาร์ได้อยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว

'ความคมของดาบ ความเร็วของแส้ พละกำลังของอาวุธไร้คม และศิลปะการต่อสู้ รวมมันทั้งหมดลงไปในหอก!'

และหลังจากรวมทั้งหมดนั่นเข้าด้วยกันก็โจมตีรัวๆด้วยหอกไร้วิถี...!

"ฮ่าาาาาาาาห์!"

[ได้ตัวแล้ว!]

'อึ๊ก!?'

ยังไงก็ตามเมื่อหอกของยูอิลฮานแทงลึกเข้าไปในร่างขนาดยักษ์ มังกรก็จับตำแหน่งของยูอิลฮานได้ด้วยการตอบสนองที่น่ากลัวและรวมมานาทั้งหมดไว้ที่ส่วนแผลนั่น

[ยูอิลฮาน!?]

คลื่นเลือดได้ระเบิดออกมาจากแผลในทันที! จากออร่าแห่งความตายที่น่ากลัวภายในเลือดทำให้รู้ได้ทันทีว่าเลือดนั่นมีคำสาปโหดร้ายที่ยูอิลฮานไม่เคยเจอกับมันมาก่อน ด้วยการสังเวยตัวเองมันได้ใช้เลือดเป็นสื่อกลางสร้างคำสาปที่อันตรายขึ้นมา

แม้ว่ายูอิลฮานจะไม่รู้ว่ามันจะโจมตีกลับมาแบบนี้ แต่เขาก็เดาเอาไว้แล้วว่ามันต้องโจมตีสวนกลับมาแน่ ยูอิลฮานได้รียหลบออกจากที่ตรงนี้ในทันทีและส่งไม้ต่อให้กับเลียร่าและสเปียร่าจัดการ แต่แล้ว...

"อั๊ก!? อ๊าาาา!"

"ฮ่าาาาห์ นี่มัน!"

มันไม่เป็นไปตามที่ยูอิลฮานต้องการ เขาขยับไม่ได้ และหอกของเลียร่าก็ตัดเลือดนี่ไม่ได้เช่นกัน

[ความต้านทานคำสาปสูงมาก ถ้าเวลาผ่านไปนานกว่านี้อีก ฉันจะต้องแพ้แน่...!]

มังกรยักษ์ได้พึมพัมออกมาทั้งๆมีเลือดสีดำออกมาทั่วร่าง เลือดทั้งหมดที่ไหลออกมาจากร่างของมังกรก็คือคำสาปที่เป็นการโจมตีสุดท้ายที่จะจัดการกับยูอิลฮาน

[ถึงฉันจะกำลังพลังร่วงลง แต่การที่แกต้านทานคำสาปที่ฉันใช้เลือดกับมานาสร้างขึ้นมาได้นี่่มัน... แกเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำจริงๆงั้นหรอ?]

"นะ นี่มะ มัน อะ ไร กัน..."

ยูอิลฮานได้พึมพัมออกมาอย่างตกใจ แต่ว่าเลือดได้ปกคลุมทั่วร่างเขาแล้วทำให้เขาพูดออกมาไม่ได้เลย มังกรก็ยังคงปล่อยเลือดออกมาอย่างไม่สิ้นสุดราวกับต้องการทับถมยูอิลฮานให้จมเลือดตายไป!

"ฮ่าาาาห์! ฉันโจมตีเลือดนี่ไม่ได้เลย! อิลฮานนนนนนนน!"

[ละ เลียร่า! หยุด! คำสาปนั่นมันได้เชื่อมต่อยูอิลฮานกับอิชจาร์เข้าด้วยกันแล้ว ถ้าเธอโจมตีอิชจาร์ตอนนี้ เธอก็จะสร้างความเสียหายให้กับยูอิลฮานเหมือนกัน!]

เลียร่าได้พยายามใช้หอกของเธอทำลายคำสาป แต่ก็อย่างที่สเปียร่าบอก คำสาปของมังกรนี่มีโครงสร้างทางวิญญาณที่ซับซ้อนและหากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมานั่นยิ่งมีแต่จะทำให้ยูอิลฮานต้องลำบากกว่าเดิม

ถึงยูอิลฮานเขาจะเตรียมตัวรับการโดนโต้กลับไว้แล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดเลยว่ามังกรนี่จะเตรียมคำสาปที่แม้แต่ต้านทานคำสาประดับสูงของเขาก็ยังป้องกันไม่ได้เขาได้แต่กัดฟันทนเอาไว้ในโลกแห่งเลือดนี้

เมื่อเห็นสภาพยูอิลฮานแบบนี้ อิชจาร์ได้หัวเราะขึ้นอย่างสุขใจทั้งๆที่ร่างกายและวิญญาณกำลังอ่อนแอลงตลอดเวลา

[แหล่งพลังของฉันน่ะคือความสิ้นหวังกับความกลัว ยิ่งแกสิ้นหวังฉันก็จะยิ่งแกร่งขึ้น]

"ถึงแม้ว่าแกจะอ่อนแอแล้ว...!"

ยังไงก็ตามพอนึกดีๆแล้ว ในตอนที่เลียร่าถูกถอดถอนคุณสมบัติทูตสวรรค์ออกมาก็ยังมีเวลานานเช่นเดียวกัน สำหรับอิชจาร์ที่อยู่ในคลาส 7 ที่สูงกว่าเลียร่านี่ก็ไม่น่าแปลกใจเลย

ยิ่งพอดูจากคำสาปที่แทรกซึมเข้าไปในร่างของยูอิลฮานแล้ว มันดูเหมือนว่าความตายของยูอิลฮานจะต้องมาเร็วกว่าการตายของมังกรแน่

'ฟู่ ฟู่ววว....'

เกราะร่างมังกรเพลิงไม่มีออฟชั่นต้านทานคำสาป เพราะแบบนี้เกราะนี่จึงทำอะไรกับคำสาปไม่ได้เลย และที่เกราะตัวนี้ไม่มีออฟชั่นต้านทานคำสาปก็เพราะเขาไปมั่นใจกับความสามารถในการต้านทานคำสาปของตัวเอง

ในตอนนี้เขาได้คิดว่าตัวเขาโง่มากที่ไปคิดแบบนั้น และเพราะแบบนี้เองจึงทำให้เขาไม่มีโอกาสต้านทานคำสาปของคลาส 7 ได้เลย! แต่ถึงเขาจะรู้แบบนี้เขาก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันสายเกินไปแล้ว

"อิลฮาน"

[ให้ตายสิ ฉันเคยได้ยินมาว่าแกเป็นมังกรที่ชั่วร้ายเลวทรามที่สุด แต่ว่า...!]

[อยากพูดอะไรก็พูดไป ใช้แล้ว ถ้าฉันฆ่าเจ้ามนุษย์นี่และดูดบันทึกมันมาได้ ถ้างั้นฉันก็จะกลับไปที่ดาเรย์ได้! จากนั้นก็จะมีแต่พวกแกเท่านั้นที่ต้องอยู่ในโลกที่ถูกปิดนี่...หือ?]

เมื่อยูอิลฮานรู้สึกว่าแค่ร่างกายเขาไม่อาจจะต้านคำสาปได้แล้วทำให้เขาดึงพลังทั้งหมดที่มีออกมา

อย่างแรกก็คือสกิลร่วงหล่น สกิลที่เห็นได้ชัดว่ามีการต้านทานคำสาปในระดับที่สูงกว่าสกิลต้านทานคำสาประดับสูง! ในพื้นที่ของสกิลร่วงหล่นนี้การฟื้นตัวของเขาจะเพิ่มขึ้นมาเป็น 5 เท่าอีกด้วย หากว่าเขาได้ดึงพลังการฟื้นฟูเหนือมนุษย์ขึ้นมาถึงขีดสุดอีกบางทีก็อาจจะเป็นไปได้ที่จะรอด!

[แกไม่ใช่มนุษย์ปกติแน่ๆ... ฉันจะต้องฆ่าแกที่นี่ให้ได้]

แรงกดดันจากคำสาปได้รุนแรงมากยิ่งขึ้นไปอีก เลือดได้แทรกซึมเข้าไปในทุกๆรูขุมขนของเขาอย่างน่ากลัว

ยูอิลฮานได้พยายามจะรวบรวมพลังไฟของสกิลร่วงหล่นเผาเลือดนี้ทิ้งไป แต่ว่าแทนที่เลือดจะหายไป เลือดกลับการเป็นไอและเกาะติดเขายิ่งกว่าเดิมจนทำให้เขากังวลหันกขึ้นอีก เพลิงใช้ไม่ได้เลย!

'ถ้างั้น...!'

เมื่อตะกี้มังกรได้พูดออกมาชัดๆว่าคำสาปจะไม่มีทางหายไปเว้นแต่จะมีใครคนใดคนหนึ่งในพวกเขาตายไป ไม่ยูอิลฮานก็มังกรนี่ต้องตาย นี่มันหมายความว่าหากยูอิลฮานจะเอาตัวรอดจากคำสาปนี้ มังกรนั่นจะต้องตายไป

"ทั้งๆที่แกควรจะตกลงมาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำทำอะไรไม่ได้แล้ว แต่แกกลับมาโจมตีฉันงั้นหรอ...? ได้ เรามาดูกัน!"

ยูอิลฮานได้กัดฟันได้สกิลโลหิตมังกร แน่นอนว่าสิ่งที่เขาเลือดใช้โลหิตมังกรเสริมพลังก็คือสกิลการฟื้นฟูเหนือมนุษย์! ภายใต้สกิลร่วงหล่นนี้ หากเขายังเอาชนะคำสาปไม่ได้ทั้งๆที่ใช้โลหิตมังกรเสริมสกิลการฟื้นฟูเหนือมนุษย์แล้ว เขาก็ยินดียอมตาย

ยังไงก็ตามเมื่อเขาได้เปิดใช้โลหิตมังกรก็ได้มีสิ่งที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นในตัวของเขา

มันก็คืออร่ามังกรที่ได้แทรกซึมเข้ามาในร่างยูอิลฮานตั้งแต่ที่เขาได้ทำพันธสัญญากับยูมิล