ตอนที่ 11: ตุ๊กตาโฮมุ

"สวัสดีครับ ผมชื่อเยว่เซิงอวี่ หัวหน้าหน่วยเหยากวงที่ 3 ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!"

เยว่เซิงอวี่ต้องการดึงตัวซีลอซมาร่วมทีม ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สุภาพกับเธอขนาดนี้

เหตุผลง่ายๆ ผู้มีความสามารถอย่างซีลอซ ไม่ว่าจะไปที่ไหน ทุกหน่วยต่างก็ต้องการตัว

กว่าเยว่เซิงอวี่จะดึงซากุระมาร่วมทีมได้ เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาล

ถ้าเขาสามารถดึงซีลอซมาร่วมทีมได้อีกคน ตำแหน่งหน่วยเหยากวงอันดับ 1 คงไม่หนีไปไหนแน่

"เอ่อ..."

บอกตามตรง ซีลอซไม่ค่อยถนัดเรื่องการเข้าสังคมแบบนี้เท่าไหร่ ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่ยืนเงียบรอให้เยว่เซิงอวี่พูดต่อ

"ขอถามหน่อยนะครับ ตอนนี้คุณสังกัดอยู่หน่วยเหยากวงที่ 8 หรือเปล่าครับ?"

เยว่เซิงอวี่ต้องการยืนยันว่าซีลอซเป็นคนของแคทเธอรีนหรือไม่

เพราะจากคำพูดของผู้หญิงคนนั้นก่อนหน้านี้ ดูเหมือนแคทเธอรีนจะรู้จักซีลอซ

"คุณหมายถึงทีมของแคทเธอรีนเหรอ?"

ซีลอซเอียงคอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนทีมของแคทเธอรีนจะชื่อนั้นจริงๆ

"ยังไม่ใช่หรอก แต่ถ้าเธอชวน ฉันก็คงจะเข้าร่วมทีมเธอนั่นแหละ"

ยังไงซะ แคทเธอรีนก็เป็นคนแรกที่ซีลอซได้รู้จักในโลกนี้

ถ้าอีกฝ่ายเอ่ยปากชวนจริงๆ เธอก็คงตอบตกลง

"ถ้าอย่างนั้น ผมไม่รบกวนแล้วครับ แต่ถ้าหลังจากนี้คุณยังไม่มีที่ไป จะมาหาผมก็ได้นะครับ"

พูดจบ เขาก็ยื่นนามบัตรที่มีที่อยู่และช่องทางติดต่อให้

"โอเค"

รับนามบัตรมาแล้ว ซีลอซก็เดินตรงไปที่ยานรบของแคทเธอรีน

"ขอโทษนะคะ... หัวหน้าสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้าตอนนี้ค่ะ"

"..."

ทำอะไรไม่ได้ ซีลอซได้แต่มองไปทางเยว่เซิงอวี่ที่อยู่ไกลออกไป

"มากับผมสิ"

ราวกับสังเกตเห็นสายตาของซีลอซ เยว่เซิงอวี่ตอบกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา

หลังจากเดินตามเยว่เซิงอวี่ขึ้นยานรบ ซีลอซมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ขึ้นยานรบ ไม่แปลกที่จะตื่นเต้น

"หมีไปแล้ว ซากุระอยากได้หมี เอาตัวสีขาว"

ในตอนนั้น ซากุระก็เดินออกมาจากห้องนักบินและกอดขาเยว่เซิงอวี่ไว้

"เด็กน้อยน่ารักจัง... จะว่าไป หมอนี่เป็นโลลิคอนรึเปล่าเนี่ย?"

ความเป็นไปได้นี้ตัดทิ้งไม่ได้เลย

ไม่งั้นทำไมหมอนี่ถึงพาเด็กผู้หญิงน่ารักขนาดนี้ขึ้นมาบนยานรบด้วยล่ะ?

"เยว่หรูจี? หมีของซากุระล่ะ?"

เยว่เซิงอวี่รื้อค้นในกล่องเก็บของอย่างชำนาญ แต่ไม่มีตุ๊กตาหมีเหลืออยู่เลย

"หมดเกลี้ยงแล้ว มีตุ๊กตาหมีในกล่องอยู่แค่ไม่กี่ตัว จะไปทนมือทนเท้าเธอได้ยังไง?"

เยว่หรูจีตอบอย่างหงุดหงิด แล้วเดินเข้าไปในห้องนักบิน

"คงต้องรอคุยกันตอนกลับไปแล้วล่ะ..."

มองดูซากุระข้างกาย เยว่เซิงอวี่ทำได้เพียงลูบหัวเธออย่างจนใจ

"ไม่รู้ว่าซากุระจะชอบอันนี้ไหม?"

พูดจบ ซีลอซก็หยิบ 'ตุ๊กตาโฮมุ' ออกมาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วยื่นให้ซากุระ

(รูปภาพตุ๊กตาโฮมุ)

"ซากุระชอบมาก ขอบคุณค่ะพี่สาว"

มือเล็กๆ ของซากุระที่เกาะขาเยว่เซิงอวี่แน่นค่อยๆ คลายออก เธอมองหน้าเยว่เซิงอวี่ เมื่อเห็นเขาพยักหน้าอนุญาต

เธอถึงได้ยื่นมือออกไปรับตุ๊กตาโฮมุที่ซีลอซส่งให้อย่างทะนุถนอม

สมกับเป็นตุ๊กตาโฮมุของโปรดของโบรเนีย ดูเหมือนซากุระจะชอบมันมากเหมือนกัน

ซีลอซเพิ่งค้นพบตุ๊กตาโฮมุตัวนี้ในห้วงจิตสำนึกของเธอเมื่อไม่นานมานี้ ดูเหมือนเธอจะสามารถเรียกมันออกมาได้ง่ายๆ เพียงแค่คิด

ในห้วงจิตสำนึก ไม่ได้มีแค่ปืน Desert Eagle เท่านั้น

นอกจากนั้นยังมีอาวุธสารพัดชนิด แม้แต่กุญแจแห่งมิติขององค์ราชินีก็ยังมี

รวมถึงตุ๊กตาโฮมุและเครื่องเกมพกพาของโบรเนียด้วย

แม้จะไม่รู้ว่าของสองชิ้นที่ไม่เข้าพวกนี้มาได้ยังไง แต่ในเมื่อมันอยู่กับซีลอซ มันก็ต้องเป็นของเธอโดยปริยาย

"ฉันขอกอดซากุระหน่อยได้ไหม?"

พูดจบ ซีลอซก็ทำท่าจะเข้าไปกอดซากุระ เด็กน้อยน่ารักขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว?

"ตามสบายครับ..."

ซากุระเป็นเพียงเครื่องมือที่เยว่เซิงอวี่ใช้เพื่อรักษาตำแหน่งหน่วยที่ 3 เท่านั้น

ถ้าเขาสามารถใช้ความเอ็นดูที่ซีลอซมีต่อซากุระเพื่อดึงเธอเข้าพวกได้ ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี

ในความรู้สึกของซีลอซ ดูเหมือนซากุระจะแคร์ความรู้สึกของเยว่เซิงอวี่มาก นี่เป็นเหตุผลที่ซีลอซขออนุญาตเยว่เซิงอวี่แทนที่จะถามซากุระ

หลังจากได้รับอนุญาตจากเยว่เซิงอวี่ ซีลอซก็อุ้มซากุระเดินไปที่ดาดฟ้าชมวิว

ก่อนหน้านี้ ซากุระก็ยืนดูหมีสู้กับฟิลธ์จากตรงนี้

เยว่เซิงอวี่ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ หลังจากเห็นซีลอซเดินออกไป เขาก็เข้าไปในห้องนักบิน

"กลับกันเถอะ ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ได้เวลากลับ"

"เราไม่รอหน่วยที่ 8 กับหน่วยที่ 9 กลับพร้อมกันเหรอ?"

"จะไปรอพวกนั้นทำไม? ไปเถอะ ผมไม่มีเวลามานั่งรอพวกนั้นที่นี่หรอก"

สั่งการเสร็จ เยว่เซิงอวี่ก็กลับไปที่ห้องพักผ่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันหลังจากกลับไปถึง

ยานรบเคลื่อนที่เร็วมาก เพียงชั่วโมงนิดๆ ก็มาถึงจุดหมาย — 'เมืองจิ่วโจว'

เมืองจิ่วโจว — เมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของมนุษยชาติในปัจจุบัน และเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นและปลอดภัยที่สุด ตั้งอยู่ใจกลางเมืองของมนุษย์ทั้งหมด

ซีลอซจูงมือเล็กๆ ของซากุระ ค่อยๆ เดินลงจากยานรบตามการนำของเยว่เซิงอวี่

ที่นี่เป็นสถานที่สำหรับจอดเทียบยานรบโดยเฉพาะในเมืองจิ่วโจว ผู้คนจึงไม่พลุกพล่านนัก

เมื่อมาถึงเมืองจิ่วโจว เยว่เซิงอวี่ลงจากยานรบ สั่งงานเยว่หรูจีสองสามคำ แล้วขอตัวกลับไปก่อน

ไม่นานนัก ลูกน้องของเยว่เซิงอวี่ก็ทยอยแยกย้ายกลับบ้าน สำหรับพวกเขา การกำจัดฟิลธ์ก็เป็นแค่งานงานหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะค่าตอบแทนที่สูงลิ่วและได้เงินเร็วของงานนี้ นอกเหนือจากความเสี่ยงที่ไม่มีหลักประกันความปลอดภัยแล้ว ด้านอื่นๆ ก็ถือว่าดีกว่างานส่วนใหญ่มาก

ไม่อย่างนั้น ต่อให้เอามีดมาจ่อคอหอย พวกเขาก็คงไม่อยากมาเสี่ยงตายแบบนี้หรอก

อย่างที่โบราณว่า 'รางวัลล่อใจ ย่อมมีผู้กล้ามาอาสา' ซึ่งอธิบายหลักการนี้ได้ดีที่สุด

"คุณมีที่พักในเมืองจิ่วโจวหรือยังคะ?"

ราคาบ้านในเมืองจิ่วโจวนั้นแพงหูฉี่ ถ้าเยว่หรูจีไม่ได้ทำอาชีพกำจัดฟิลธ์ เธอคงไม่มีปัญญาซื้อบ้านในเมืองจิ่วโจวแน่ๆ

ยังไงซะ เมืองจิ่วโจวก็เป็นเมืองที่ปลอดภัยที่สุดในตอนนี้ ราคาบ้านแพงจึงเป็นเรื่องปกติ

แม้ว่าราคาบ้านในเมืองจิ่วโจวจะสูงอยู่แล้วก่อนที่ฟิลธ์จะปรากฏตัว แต่มันก็ไม่ได้แพงเวอร์วังขนาดนี้

แพงแค่ไหนน่ะเหรอ? ห้องขนาดเท่าห้องน้ำห้องเดียวในตอนนี้ ราคาแพงกว่าห้องขนาดร้อยตารางเมตรในสมัยก่อนหลายเท่าตัว

"ไม่มี..."

ตอนแรกซีลอซกะว่าจะใช้อมุกความจำเสื่อมเพื่อปฏิเสธอย่างสุภาพ

แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อสบสายตาที่นิ่งสงบของเยว่หรูจี เธอก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

"งั้นมาพักที่บ้านฉันไหมคะ? บ้านฉันค่อนข้างใหญ่ มีที่ให้ซากุระอยู่ด้วยนะ"

อาจเพราะกลัวซีลอซจะปฏิเสธ เยว่หรูจีจึงเผลอรวมซากุระเข้าไปในประโยคด้วย

"โอเค ฉันกำลังกลุ้มใจเรื่องที่พักอยู่พอดีเลย"

ซีลอซยิ้มและตอบรับคำเชิญของเยว่หรูจีด้วยความยินดี

เธอกำลังกังวลเรื่องที่ซุกหัวนอนอยู่พอดี แล้วจู่ๆ ก็มีคนยื่นข้อเสนอมาให้ถึงที่

อันที่จริง เหตุผลหลักที่ซีลอซตามหาแคทเธอรีนก็เพื่อหาที่พักชั่วคราวนั่นแหละ

นอกจากเรื่องอื่นแล้ว ตอนนี้ซีลอซถังแตกสุดๆ ไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว จะซื้อบะหมี่สักชามยังไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ซีลอซแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกนี้เลย

เมื่อเจอกับคำเชิญจากสาวสวยอย่างเยว่หรูจี มีหรือที่ซีลอซจะปฏิเสธลง?