บทที่ 26 - แลกเปลี่ยนทรัพยากร รัวกาชาห้าตาติด

บทที่ 26 - แลกเปลี่ยนทรัพยากร รัวกาชาห้าตาติด

"ฮ่าๆๆๆ ผู้กำกับเมิ่งเข้าใจผิดแล้ว ผมจะมีน้ำหน้าไปกล้าขู่คุณได้ยังไง"

"ความหมายของผมคือ นอกจากจะส่งศิษย์พี่ฟางเจี้ยนไปร่วมรายการแล้ว"

"ทางเล่ออวี่มีเดียยินดีจะมอบทรัพยากรอื่นๆ ที่ผู้กำกับเมิ่งน่าจะสนใจแถมให้อีกไม่อั้น..."

สวีจื้อซุ่นแอบด่าตาแก่เจ้าเล่ห์ในใจ

จะมาทำเป็นวางมาดตึงใส่อะไรกัน ที่แท้ก็แค่อยากโก่งราคาเรียกผลประโยชน์เพิ่ม

ไม่อย่างนั้น

คนที่มีประวัติเน่าเฟะไปทั้งตัวอย่างลู่เย่ที่รายการอื่นหนีกันกระเจิง จะโผล่หัวเข้าไปในรายการระดับนี้ได้ยังไง

ถ้าไม่ใช่เพราะซิงไห่เอนเตอร์เทนเมนต์ยอมทุ่มไม่อั้นเพื่อหาที่ทิ้งขยะชิ้นนี้

...

หลังจากกลับจากอัดรายการเมื่อคืน

ลู่เย่แวะกินมื้อดึกจนอิ่มหนำแล้วก็หลับเป็นตาย

กว่าจะงัวเงียตื่นขึ้นมาก็ปาเข้าไปเกือบสิบโมงเช้า เขาบิดขี้เกียจจนตัวลั่นกร็อบแกร็บแล้วโทรไปแจ้งฟรอนต์ขอต่อห้องพักอีกหนึ่งสัปดาห์

เขาไม่คิดจะกลับไปเซี่ยงไฮ้

ในเมื่อบ้านช่องโดนยึดขายทอดตลาดไปหมดแล้ว กลับไปก็ต้องนอนโรงแรมอยู่ดี สู้ปักหลักอยู่ที่นี่รออัดรายการรอบหน้าวันพฤหัสบดีเลยดีกว่า

สมบัติทั้งหมดที่มีก็อยู่บนหลังนี่แล้ว จะอยู่ที่ไหนก็คือบ้านทั้งนั้น

ถือโอกาสเที่ยวจินหลิงไปด้วยเลย อยากรู้เหมือนกันว่าเมืองหลวงเก่าในโลกนี้จะต่างจากโลกเดิมมากน้อยแค่ไหน

หลังจากล้างหน้าแปรงฟัน

เขาสั่งอาหารเช้าขึ้นมาทานบนห้องพร้อมกับไถมือถือเช็กข่าวสาร

"สกิล 'เสียงฮัมระดับพระเจ้า' นี่ของจริงแฮะ กลบจุดอ่อนเรื่องเทคนิคการร้องของร่างเดิมไปได้จนหมดจด"

บัญชีเวยป๋อของร่างเดิมถูกแบนถาวรไปแล้ว

ลู่เย่ก็ขี้เกียจสมัครใหม่ เลยใช้บัญชีผู้เยี่ยมชมส่องดูความเคลื่อนไหวแทน

แฮชแท็กเกี่ยวกับเขายังคงครองพื้นที่บนเทรนด์ร้อนแรงถึงสามหัวข้อ

เขากดเข้าไปดูแฮชแท็ก #ทายซิใครคือหน้ากากตัวตลก ไล่อ่านคอมเมนต์ที่มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นหลายแสนรายการอย่างเพลิดเพลิน

"ตลกชะมัด ชาวเน็ตขยันสร้างตึกสร้างคอนโดเดากันไปเรื่อย แต่ไม่มีใครเฉียดชื่อปู่เลยสักคน"

ลู่เย่มองดูรายชื่อนักร้องที่ชาวเน็ตขุดมาทาย

กระทั่งนักร้องเกรดซีหรือเน็ตไอดอลปลายแถวยังมีคนทาย

แต่ไม่มีใครเอ่ยชื่อลู่เย่ออกมาแม้แต่คนเดียว

เยี่ยม นี่แหละคือผลลัพธ์ที่ต้องการ

"ยิ่งไม่มีใครทายถูก ความลึกลับก็ยิ่งเพิ่มมูลค่า สะสมความสงสัยไปเรื่อยๆ พอถึงเวลาเปิดหน้ากาก แรงระเบิดจะยิ่งรุนแรงมหาศาล"

หลังจากท่องโลกโซเชียลจนหนำใจและจัดการมื้อเช้าจนเกลี้ยง

"จริงสิ เมื่อวานช่วงเช้าพวกหลี่เสี่ยวเฟยกับหวงลี่เจ๋อยังอุตส่าห์ทำบุญบริจาคแต้มให้ตั้งสามสิบคะแนน"

"มัวแต่ยุ่งกับการซ้อมเลยลืมไปสนิท จังหวะนี้แหละเหมาะสุด"

เขารีบโทรเรียกพนักงานมาเก็บจาน

จากนั้นก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา "ระบบ เปิดแผงสุ่มรางวัล"

[ทักษะภาษากวางตุ้งระดับสูง]

[ส่วนเสริมบุคลิกภาพ - จริตชาเขียว]

[แพ็กเกจเพลง 'สายลมพัดผ่านทุ่งข้าวสาลี']

[แพ็กเกจเพลง 'เซียวโฉว (ดับทุกข์)']

[ทักษะกีตาร์ระดับปรมาจารย์]

หน้าจอสีฟ้าน้ำทะเลปรากฏรายการสุ่มห้ารายการที่ยั่วยวนใจสุดๆ

ถ้าได้ภาษากวางตุ้ง

ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องสำเนียงหากสุ่มได้เพลงภาษากวางตุ้งในอนาคต

สกิลจริตชาเขียว... ถึงผู้ชายแมนๆ อย่างเขาใช้แล้วจะดู... เอิ่ม แต่ถ้ามันช่วยปั่นแต้มได้ก็ถือว่าเป็นของดี

ส่วนเพลง 'สายลมพัดผ่านทุ่งข้าวสาลี' กับ 'เซียวโฉว' นี่คือเพลงระดับตำนานจากโลกเดิม ได้มาก็เหมือนถูกหวย

สุดท้ายคือสกิลกีตาร์ระดับปรมาจารย์ ความรู้ประดับกายมีไว้ไม่เสียหาย

ลู่เย่เพ่งสมาธิไปที่ปุ่ม [สุ่มรางวัล] แล้วกดลงไปหนักๆ ในใจ

กรอบสีขาววิ่งวนไปบนของรางวัลเหมือนเกมปาเป้า

...

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับแพ็กเกจเพลง 'เซียวโฉว']

[ลิขสิทธิ์เพลงอยู่ระหว่างการจดทะเบียนคุ้มครอง ข้อมูลทั้งหมดในแพ็กเกจถูกส่งออกมาแล้ว กรุณาตรวจสอบ]

สิ้นเสียงระบบ

ปึกกระดาษ A4 ก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะกาแฟ

มันคือเพลงที่เคยเรียกน้ำตาและกระแทกใจคนฟังมาแล้วนับล้านคน... 'เซียวโฉว'

เช่นเดียวกับตอนได้เพลง 'ปลาใหญ่'

เอกสารปึกนี้บรรจุข้อมูลละเอียดยิบตั้งแต่แรงบันดาลใจ เนื้อร้อง ทำนอง ไปจนถึงการเรียบเรียงดนตรี

แจ่มเลย เพลงที่จะใช้รอบหน้าก็มีแล้ว

"ระบบ จัดมาอีกที"

ลู่เย่เครื่องกำลังร้อน

[ดวงตาดอกท้อ]

[สุรเสียงร้อยลักษณ์]

[แพ็กเกจเพลง 'เสียดายไม่ใช่เธอ']

[แพ็กเกจอัลบั้ม 'จิตวิทยานิยม']

[เสียงแหบเสน่ห์]

โอ้โห...

อัลบั้ม 'จิตวิทยานิยม' นี่มันผลงานมาสเตอร์พีซของลาล่าสวี (สวีเจียอิ๋ง) ปี 2017 เลยนะ ทั้งอัลบั้มสิบเอ็ดเพลงคุณภาพคับแก้ว

ระบบชักจะป๋าเกินไปแล้ว

จากที่เคยคายออกมาทีละเพลง เดี๋ยวนี้เล่นเหมามาทั้งอัลบั้ม

"เฮ้ย!"

"ไอ้สกิลสุรเสียงร้อยลักษณ์นี่มันโกงชัดๆ"

"ใช้แล้วนอกจากจะก๊อปปี้เสียง เนื้อเสียง และสไตล์การร้องของคนอื่นได้เหมือนเป๊ะร้อยเปอร์เซ็นต์ ยังบวกค่าพลังการร้องเพิ่มให้อีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์บนพื้นฐานของต้นฉบับด้วย!"

ลู่เย่อ่านคำอธิบายสกิล [สุรเสียงร้อยลักษณ์] แล้วตาโตเท่าไข่ห่าน

นี่มันโปรแกรมโกงที่สร้างมาเพื่อรายการ 'ศึกราชาหน้ากากนักร้อง' ชัดๆ

ถ้าได้สกิลนี้มาครอง

แค่เปลี่ยนเสียงร้องเลียนแบบนักร้องคนอื่นสัปดาห์ละคน

ต่อให้กรรมการหกคนรวมหัวกับชาวเน็ตทั้งประเทศก็ไม่มีทางทายถูกว่าเขาคือใคร เว้นเสียแต่ว่าจะมีพรายกระซิบ

"ฮ่าๆ แกเสร็จฉันแน่"

ลู่เย่กระโดดผลุงไปที่อ่างล้างหน้า ฟอกสบู่ล้างมือถึงสามรอบเพื่อความเป็นสิริมงคล

จากนั้นก็ตั้งจิตอธิษฐานแล้วกดปุ่ม [สุ่มรางวัล] อีกครั้ง

หนึ่งนาทีผ่านไป

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับสกิล 'สุรเสียงร้อยลักษณ์' รางวัลถูกติดตั้งเรียบร้อย พร้อมใช้งานทันที]

กรอบสีขาวหยุดนิ่งพร้อมเสียงสวรรค์

"ระบบเพื่อนยาก นายมันรู้ใจจริงๆ"

ลู่เย่ถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น ปากก็พร่ำชมระบบไม่หยุด

"หึหึ รู้ก็ดีแล้ว"

ระบบตอบกลับด้วยน้ำเสียงเชิดๆ

"ในเมื่อดวงกำลังขึ้น ก็อย่าให้ขาดตอน"

ลู่เย่ยิ้มกริ่ม "ระบบ ขออีกรอบ!"

ฉับพลัน

หน้าจอสีฟ้าก็รีเซ็ตรางวัลชุดใหม่ขึ้นมา

[ทักษะสตรีตแดนซ์ระดับปรมาจารย์]

[แพ็กเกจเพลง 'หนึ่งชีวิตถวิลหา']

[แพ็กเกจเพลง 'แค่เพียงธรรมดา']

[แพ็กเกจอัลบั้ม 'หมายเลข 89757']

[รางวัลพิเศษ: ทักษะเปียโนระดับ อาร์เธอร์ รูบินสไตน์]

อุ๊ยตาย...

รางวัลพิเศษโผล่มาอีกแล้ว

อาร์เธอร์ รูบินสไตน์ คือตำนานที่โลกยอมรับว่าเป็นนักเปียโนที่เก่งกาจที่สุด

เขาสามารถเปลี่ยนตัวโน้ตธรรมดาให้กลายเป็นบทกวีที่อบอุ่นและลึกซึ้งด้วยเทคนิคที่ไร้ที่ติ จนได้รับยกย่องให้เป็นนักเปียโนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20

"ถ้าฉันได้สกิลนี้ ก็เท่ากับเป็นหลางหล่างคนที่สองเลยสิ"

ถ้าอย่างนั้นวงการบันเทิงก็ช่างหัวมันเถอะ

ดีดเปียโนเพลงเดียวสะเทือนเลื่อนลั่น ดังไกลไปทั่วโลก ได้แต่งงานกับเจ้าหญิง

ชีวิตวินเนอร์เห็นๆ

พวกซิงไห่หรือเล่ออวี่อะไรนั่นก็กลายเป็นขยะเปียกไปเลย

ลู่เย่กดปุ่ม [สุ่มรางวัล] ด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรง

...

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับแพ็กเกจเพลง 'แค่เพียงธรรมดา' ลิขสิทธิ์เพลงอยู่ระหว่างการจดทะเบียนคุ้มครอง...]

เดี๋ยวนะ

"ระบบเพื่อนยาก เมื่อกี้ฉันชมแกฟรีใช่ไหม"

"เจ้าหญิงของฉันหลุดลอยไปแล้ว เจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน"

ลู่เย่ทุบอกชกตัวทำท่าทางเจ็บปวด

ระบบทำตาปริบๆ ใส่ เงียบกริบไม่ต่อความยาวสาวความยืด

"ลูกผู้ชายตัวจริงไม่ง้อเมีย... เอ้ย ไม่ย่อท้อ"

ลู่เย่สูดหายใจลึก "มา... เอาใหม่ สุ่มอีก!"

[จบแล้ว]