บทที่ 20 - บุรุษผู้มอบน้ำตาหลังกรงขัง

บทที่ 20 - บุรุษผู้มอบน้ำตาหลังกรงขัง

"จะปั๊มคะแนนให้ไว ก็ต้องสายส่งเข้าคุกนี่แหละเวิร์คสุด"

"รอบเดียวฟันไปตั้ง 30 คะแนน สุ่มรางวัลได้ตั้งหกรอบ!"

"ถ้าดวงเฮง ๆ หน่อย เผลอ ๆ อาจจะสุ่มได้เพลงครบทั้งซีซั่นเลยก็ได้"

ลู่เย่ร้องอุทานในใจด้วยความฟิน

นี่มันดีงามกว่าการแกล้งบีบน้ำตาทำตัวเจ้าเล่ห์ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ

เยี่ยมไปเลย

ต่อไปถ้าคะแนนขาดมือ ก็แค่ไปจิ้มเลือกพวกแอนตี้แฟนหรือพวกปล่อยข่าวลือมั่วซั่วในเน็ต ส่งเข้าไปกินข้าวแดงสักหน่อย

ฮ่า ๆ ๆ

มองไปทางไหนก็เห็นแต่ 'ต้นหอม' รอให้เก็บเกี่ยวเต็มไปหมด

ถามหน่อยเถอะว่าใครจะโชคดีเท่าต้นหอมของลู่เย่

ผมคือผู้ชายที่จะมอบชามข้าวเหล็ก...เอ้ย ไม่ใช่ มอบน้ำตาหลังกรงขังให้พวกคุณเชียวนะ!

ลู่เย่รู้สึกว่าตัวเองในตอนนี้ ช่างแข็งแกร่งจนน่ากลัว

...

หนึ่งวันแห่งการฝึกซ้อมผ่านไปไวเหมือนโกหก

ลู่เย่ปรับปรุงแก้ไขจุดบกพร่องจนเจอจุดที่ลงตัวที่สุด

สองทุ่มตรง

แขกรับเชิญทุกคนสวมหน้ากากและแต่งกายพร้อมสรรพ รายการกำลังจะเริ่มขึ้น

"ว้าว มาแล้ว ๆ รายการมาแล้ว"

"หน้ากากนกยูงสีน้ำเงินคนนั้นสรุปเป็นใครกันแน่ ร้องมาสามอีพีแล้ว นอกจากรู้ว่าเป็นผู้หญิง ฉันก็เดาอะไรไม่ออกเลย"

"หน้ากากหมาป่าสีเทานั่นก็เทพพอกัน ร้องสองอีพี เสียงเหมือนคนละคน ใครจะไปทายถูก"

"นี่แหละเสน่ห์ของรายการนี้ ยิ่งเดายากยิ่งสนุก ตัวจริงเสียงจริงทั้งนั้น"

"ใช่ ๆ ไม่รู้ว่าคืนนี้จะมีตัวพ่อตัวแม่คนไหนโผล่มาอีก"

"ตื่นเต้น ๆ!"

"..."

ทันทีที่สัญญาณถ่ายทอดสดเริ่มขึ้น

ชาวเน็ตก็แห่กันเข้ามาดูจนยอดคนดูพุ่งกระฉูด

ความฮอตของ "ศึกราชาหน้ากากนักร้อง" ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

"สวัสดีค่ะท่านผู้ชมในสตูดิโอและทางบ้านทุกท่าน"

"ขอต้อนรับเข้าสู่ 'ศึกราชาหน้ากากนักร้อง' ซีซั่นสาม อีพีห้า อย่างเป็นทางการค่ะ"

พิธีกรสาวสวยในชุดราตรีเปิดไหล่สีขาว เดินยิ้มหวานขึ้นมาบนเวที

หลังจากแนะนำคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิทั้งหกท่านแล้ว

"คืนนี้เรายังมีผู้เข้าแข่งขันแปดท่าน จับคู่ดวลกันเหมือนเดิมค่ะ"

"กติกาการคัดออกของเรายังคงเข้มข้นเช่นเคย"

"ข้อแรก"

"ถ้าในคู่ดวล มีใครถูกทายชื่อจริงออก คนนั้นต้องเปิดหน้ากากและตกรอบทันที ส่วนอีกคนจะได้เข้ารอบ"

"ถ้าถูกทายถูกทั้งคู่ ก็ต้องเปิดหน้ากากและตกรอบทั้งคู่ค่ะ"

"ข้อสอง"

"ถ้าไม่มีใครถูกทายชื่อถูกเลย คณะกรรมการจะลงคะแนนตัดสิน คนที่คะแนนน้อยกว่าจะต้องเปิดหน้ากากและตกรอบ ส่วนคนที่คะแนนมากกว่าจะได้ไปต่อค่ะ!"

พิธีกรทวนกติกาอีกครั้ง ก่อนจะประกาศเสียงดัง

"ผู้ที่ผ่านเข้ารอบจากสัปดาห์ที่แล้วได้แก่ หน้ากากนกยูงสีน้ำเงิน หน้ากากหมาป่าสีเทา และหน้ากากกระต่ายขาว คืนนี้พวกเขาจะยังรักษาความลับไว้ได้หรือไม่"

"และผู้ท้าชิงหน้าใหม่อีกห้าท่าน จะเป็นใครกันบ้าง"

"ค่ำคืนแห่งความตื่นเต้น เริ่มต้น ณ บัดนี้!"

"คู่แรกของเราคือ หน้ากากนกยูงสีน้ำเงิน ปะทะ หน้ากากเจ้าชายกบ"

"ขอเชิญหน้ากากนกยูงสีน้ำเงินขึ้นเวทีค่า"

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว

ไฟบนเวทีหรี่ลง พิธีกรถอยฉากออกไป

นักร้องหญิงในชุดราตรียาวสีน้ำเงินเข้ม สวมหน้ากากนกยูงประดับขนนกสุดอลังการ เดินออกมากลางเวที

เพื่อป้องกันข้อมูลรั่วไหล

นักร้องในรายการนี้จะพยายามไม่พูดอะไรเลยถ้าไม่จำเป็น

ขึ้นมาถึงก็ร้องเลย

เสียงดนตรีดังขึ้น

หน้ากากนกยูงร้องเพลง "มธุรสผิดพลั้ง" ในเวอร์ชันเรียบเรียงใหม่ ได้อย่างไพเราะจับใจ

"เฮ้อ..."

"จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมที่มีต่อวงการเพลงโลกนี้ ฉันเดาไม่ออกเลยว่าเธอเป็นใคร"

"แต่รอดสายตากรรมการมาได้ตั้งสามอีพี ไม่ธรรมดาจริง ๆ"

ต้องบอกก่อนว่า

กรรมการทั้งหกท่านนี้

ไม่ใช่พวกไก่กาอาราเล่ที่จ้างมานั่งประดับรายการเหมือนวาไรตี้ทั่วไป

ทุกคนคือตัวจริงเสียงจริง

คนที่นั่งตรงกลางคือ 'ถานจื้อ' อายุเกือบเจ็ดสิบแล้ว

ปูชนียบุคคลแห่งวงการเพลง ศิลปินรุ่นใหม่ค่อนวงการล้วนเคยผ่านการชี้แนะจากเขามาแล้วทั้งนั้น

คนทางซ้ายมือ อายุน้อยกว่าถานจื้อสิบกว่าปี

คือ 'หลี่ลี่ซาน' อัจฉริยะนักแต่งเพลงที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์ เพลงของเขาส่งอิทธิพลต่อคนหลายรุ่น

คนทางขวามือ อายุสามสิบกว่า ๆ ชื่อ 'หลินรุ่ยต๋า' ราชาเพลงป๊อปตัวจริงเสียงจริง

อีกสามคนก็ไม่ธรรมดา

'อีเหอ' นักร้องหญิงแถวหน้า

ส่วน 'จางเวินหยาง' และ 'หลี่จวินต๋า' คือนักวิจารณ์เพลงชื่อดัง

ใครออกเพลงใหม่ สองคนนี้วิจารณ์ทีไรสะเทือนทั้งวงการ ยอดผู้ติดตามในเวยป๋อไม่ต่ำกว่าหกล้านคน

"จำได้ว่าสองอีพีที่ผ่านมา นักร้องส่วนใหญ่ไม่ได้ตกรอบเพราะแพ้โหวต แต่ตกรอบเพราะโดนทายชื่อถูกทั้งนั้น"

ก็เพราะเป็นนักร้องอาชีพ

เทคนิคการร้องมักจะมีลายเซ็นเฉพาะตัว จะเอาชนะกันด้วยคะแนนโหวตนั้นยาก

ส่วนใหญ่มักจะคะแนนสูสี กินกันไม่ลง

ลู่เย่ลูบจมูกตัวเองเบา ๆ

วินาทีนี้ เขารู้สึกโชคดีนิด ๆ ที่ซิงไห่เอนเตอร์เทนเมนต์หน้าเลือดเกินไป จนไม่ได้ขัดเกลาเสียงของเจ้าของร่างเดิม

พอเขาขึ้นไปร้อง

ต่อให้กรรมการทั้งหกท่านคิดจนหัวระเบิด ก็ไม่มีทางเดาถูกว่าเป็นลู่เย่!

หนทางเดียวที่เขาจะตกรอบคือ...แพ้คะแนนโหวต

"แต่ผมมีของดี!"

ในห้องพักรับรอง ลู่เย่มองหน้าคู่แข่งของตัวเองคืนนี้ หน้ากากกระต่ายขาว ผู้ชนะจากสัปดาห์ที่แล้ว แล้วยิ้มมุมปาก

ไม่นาน

นักร้องคนที่สองของคู่แรก หน้ากากนกฮูก ก็ขึ้นเวที

เขาเลือกเพลงของผู้หญิงมาร้อง

แถมยังพยายามดัดเสียงให้แหลมเล็ก เพื่อลวงหูกรรมการให้สับสน

"ฮ่า ๆ ๆ หน้ากากนกฮูกนี่ฉลาดแฮะ รู้จักปลอมเสียงด้วย"

"แต่คงหนีไม่พ้นหูทิพย์ของกรรมการหรอกมั้ง"

"ไอ้ลูกเอื้อนเมื่อกี้ คุ้นหูชะมัด เหมือนหลี่เจียอวี้เลย"

"ไม่ ๆ ๆ ท่อนฮุคเมื่อกี้ ฉันว่าเหมือนเจี่ยจิ่งฮุยมากกว่า"

"..."

รายการนี้ดังระเบิดก็เพราะเหตุนี้แหละ

การหลอกล่อให้คนดูสงสัย การถกเถียงอย่างออกรส และความภาคภูมิใจเมื่อทายถูก มันคือยาเสพติดชั้นดี

ดูสิ

คู่แรกยังแข่งไม่ทันจบ

ยอดคนดูในไลฟ์สดก็พุ่งทะลุแปดแสนคนไปแล้ว

นี่มันตัวเลขระดับปรากฏการณ์ชัด ๆ

"ขอบคุณการแสดงอันยอดเยี่ยมของทั้งสองท่านค่ะ"

พิธีกรเดินกลับขึ้นมาบนเวที "ต่อไปคือช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุด ช่วงกรรมการทายชื่อค่ะ"

กล้องตัดไปที่โต๊ะกรรมการ

"หน้ากากนกยูงนี่ใครกันนะ"

อีเหอตบหน้าขาตัวเองด้วยความขัดใจ เอียงคอคิดหนัก "อาทิตย์นี้ฉันแทบไม่ได้เลี้ยงลูกเลยนะ มัวแต่นั่งไล่ฟังเพลงนักร้องหญิงทุกคน ทำไมยังหาไม่เจออีกเนี่ย"

หลินรุ่ยต๋า ราชาเพลงป๊อปยักไหล่อย่างยอมแพ้ "ผมเลิกเดาหน้ากากนกยูงแล้ว"

เขาหันไปจ้องหน้ากากนกฮูก พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "แต่ผมรู้แล้วว่านกฮูกเป็นใคร"

[จบแล้ว]