บทที่ 209 - ท่านอาจารย์ทราบเรื่องแล้ว! พวกเจ้า... มันเศษสวะ!

บทที่ 209 - ท่านอาจารย์ทราบเรื่องแล้ว! พวกเจ้า... มันเศษสวะ!

เมืองปราบมารทั่วสารทิศเช่าหุ่นเชิดวิญญาณระดับ 5 และค่ายกลไปไม่น้อย หวังไห่ยังขายยันต์ระดับ 5 ไปอีกบ้าง พวกเขาเพิ่งยกระดับเสร็จ ต้องใช้เวลาปรับตัว

การเพิ่มความแข็งแกร่งให้เจ้าสำนักทั้งหลาย ต้องค่อยเป็นค่อยไป จะรีบร้อนชิงสุกก่อนห่ามไม่ได้

ด้วยทรัพยากรระดับ 5 เหล่านี้ ประสิทธิภาพการล่ามารของเมืองต่างๆ จะค่อยๆ เพิ่มขึ้น

ผลึกมารทารก (Demon Infant) ที่จะได้รับในช่วงต่อจากนี้ ก็คงจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

นี่คือแหล่งผลึกพลังหลักที่หวังไห่ใช้เลี้ยงหุ่นเชิด

แต่ว่า... มันยังช้าไปหน่อย

การปั้นหุ่นเชิดระดับ 6 ต้องใช้ผลึกพลังมหาศาล ลำพังแค่ล่ามารทารก มันไม่พอใช้

ตอนนี้ในเขตเมืองปราบมารส่วนใหญ่ยังมีแต่มารระดับไวส์เคานต์ มารทารกที่ได้คุณภาพก็งั้นๆ ไม่ถึงระดับ 5 นานๆ ทีจะมีเอิร์ลมารกดพลังโผล่มาให้ล่า ถึงจะมีโอกาสได้มารทารกกายจิต (Spirit Body Demon Infant)

แต่การจะปั้นหุ่นเชิดระดับ 6 ถ้าใช้แค่มารทารกระดับ 4 ต้องใช้จำนวนมหาศาล

ที่ดีที่สุดคือ 'ทารกวิญญาณ' (Spirit Infant - ของผู้ฝึกตนมนุษย์) ระดับ 5

หาจากเผ่ามารยาก งั้นหาจาก 'สมาพันธ์ตลาด' (Market Alliance) ล่ะ?

ในแดนเซียนเฉียนหยวน มีผู้ฝึกตนระดับชูเชี่ยว (Out of Body) อยู่ไม่น้อย คนพวกนี้แหละคือแหล่งผลิตทารกวิญญาณชั้นดี

"ช่วงนี้สมาพันธ์ตลาดดูเงียบผิดปกติแฮะ"

สถานการณ์มันแปลกๆ

หลิวเต๋อและมหาผู้คุ้มกฎระดับชูเชี่ยวขั้นสมบูรณ์คนอื่นๆ ถูกสังหาร หน่วยคุ้มกฎถูกกวาดล้างไปตั้งเยอะ สมาพันธ์ตลาดจะยอมกลืนเลือดแค้นนี้ลงคอเหรอ?

เหตุการณ์ที่ตลาดกุยหยวน แม้คนที่ถูกฆ่าส่วนใหญ่จะเป็นระดับชูเชี่ยวจากตระกูลหรือสำนักในเขตปกครอง แต่เคอชิวซานและถ่านเฟิ่งที่เป็นคนของสมาพันธ์ก็ตายไปด้วย สมาพันธ์ตลาดยอมได้เหรอ?

หรือว่าโดนกู่เหอและพรรคพวกระดับเหอถี่สามคนนั้นขู่จนกลัวหัวหด?

คิดได้ดังนั้น หวังไห่ก็ไปที่ตลาดสือชิง

ฉีฮุ่ยหงไม่อยู่ ไปคุมงานก่อสร้างที่สำนักหุ่นเชิด เขาเลยตรงเข้าจวนเจ้าตลาด ไปหาเซี่ยเยี่ยน

"ติดต่อจงลู่ ให้ช่วยสืบข่าวความเคลื่อนไหวของตลาดกุยหยวนและสมาคมอมตะช่วงนี้ แล้วสรุปมาให้ข้า"

"เจ้าค่ะท่านผู้ใหญ่ ข้าจะรีบรวบรวมข้อมูลเดี๋ยวนี้"

เมื่อสั่งงานเสร็จ หวังไห่ก็เข้าหอฝึกตนในจวนเจ้าตลาดเพื่อเพิ่มระดับพลัง

...

ชายขอบเทือกเขาจ้านฮวง (War Wasteland Mountain Range)

กู่เหอมองดูคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่น่าเกรงขาม

"ช่วงนี้ติดต่ออวี๋หลางได้บ้างไหม?"

"ท่านประธาน พวกเราลองทุกช่องทางที่เคยติดต่อ ไปเฝ้าจุดนัดพบเดิมตลอด แต่ก็ไม่เจอแม้แต่เงาของท่านอวี๋หลางเลย"

กู่เหอขมวดคิ้ว เริ่มหงุดหงิด

ช่วงนี้เขาเรียกตัวรองประธานสมาคมอมตะหลายคนมาพบ พบว่าแต่ละคน... ไร้ประโยชน์สิ้นดี

คนพวกนี้ไม่รู้เลยว่าอวี๋หลางเอายาเลื่อนระดับจำนวนมากมาจากไหน ไม่เคยติดต่อกับหวังไห่ ไร้ความกล้า ไร้สมอง มีดีแค่วิชาหลบซ่อนตัวที่แพรวพราวใช้ได้

กว่ากู่เหอจะตามตัวเจอ ก็เสียเวลาไปโข

ถึงอยากจะตบพวกนี้ให้ตายคามือ แต่กู่เหอก็ต้องอดทน

ในเขตเป่ยฮวง เขามีคนแค่กลุ่มนี้ ยังต้องใช้งานอยู่

ตราบใดที่ไม่เจออวี๋หลาง เขาก็หาข้อมูลของไอ้หนุ่มนั่นไม่ได้ ไม่รู้เบาะแสเรื่องหุ่นเชิดวิญญาณ มันน่าหงุดหงิดจริงๆ

แต่ทว่า... โบราณสถาน (Legacy Site) ที่กำลังจะปรากฏขึ้น อาจเป็นวาสนาที่แท้จริงของเขา ต้องเตรียมตัวล่วงหน้า

กู่เหอหยิบยาออกมา 4 เม็ด โยนให้ทั้ง 4 คน

"ช่วงนี้ลำบากพวกเจ้าแล้ว นี่คือยาทำลายทารกระดับสูง 4 เม็ด รีบทะลวงสู่ระดับชูเชี่ยวซะ"

ได้รับยา ทั้ง 4 คนตาลุกวาว รีบตอบรับด้วยความยินดี "ขอบพระคุณท่านประธาน! พวกเราพร้อมบุกน้ำลุยไฟถวายชีวิตเพื่อท่าน!"

กู่เหอทำหน้าบอกบุญไม่รับ

พูดซะสวยหรู แต่ผลงานห่วยแตก

"รีบเลื่อนระดับ แล้วไปรวบรวมคนของสมาคมอมตะทั้งหมดมา คัดเฉพาะพวกหัวกะทิ ให้มาที่นี่" เขาตั้งใจใช้ชายขอบเทือกเขาจ้านฮวงเป็นฐานชั่วคราว รวบรวมคนของสมาคม

ที่นี่ค่อนข้างปลอดภัยและไม่สะดุดตา หากคนของสมาพันธ์ตลาดมา ก็หนีเข้าเทือกเขาไปถ่วงเวลาได้ มีพวกเขาระดับเหอถี่อยู่สามคน สะสมยันต์สุริยันไว้อีกหน่อย ก็ไม่มีปัญหา

รองประธานทั้งสี่ตบ อกรับคำมั่นสัญญาเป็นมั่นเหมาะว่าจะทำให้สำเร็จ

พอมองพวกนั้นเดินจากไป ฮ่วนเจินเฮ่อที่รักษาอาการบาดเจ็บเสร็จแล้ว เดินทำหน้าเจ้าเล่ห์เข้ามา "ไอ้สวะพวกนี้ เก็บไว้ทำไม"

"เอาน่า ยังมีประโยชน์ วางใจเถอะ หุ่นเชิดวิญญาณตัวนั้นต้องตกเป็นของเราไม่ช้าก็เร็ว"

"ไอ้เด็กนั่นมันซ่อนตัวเก่งชะมัด สืบมาตั้งนาน ไม่ได้ข่าวอะไรเลย"

กู่เหอไม่อยากคุยเรื่องนี้ ยิ่งมีเฉาเจิ้งชิงและโจวอ้าวอยู่ข้างกายเด็กนั่น ต่อให้เจอตัว ก็ใช่ว่าจะแย่งหุ่นเชิดมาได้ง่ายๆ

ที่เขายังสืบอยู่ ส่วนหนึ่งก็หวังฟลุ๊คเผื่อได้มา อีกส่วนก็เพื่อแสดงท่าที รั้งตัวฮ่วนเจินเฮ่อและเหมียวฉี่ไว้

ต้องใช้หุ่นเชิดล่อ สองคนนี้ถึงจะยอมเชื่อฟังและอยู่ต่อ

แบบนี้เขาถึงจะปกปิดความลับที่แท้จริงของการมาเขตเป่ยฮวงได้

"เหมียวฉี่ล่ะ? หายหัวไปไหนอีกแล้ว?"

"รายนั้นน่ะเหรอ ยังฝันอยากเป็นแม่ทัพอยู่ ตั้งแต่เจอโจวอ้าวคราวนั้น ก็เหมือนคนเสียสติ สงสัยออกไปตามหาโจวอ้าวอีกแล้วมั้ง"

"ถ้าหาโจวอ้าวเจอ ก็เท่ากับหา..."

กู่เหอยังพูดไม่ทันจบ เหมียวฉี่ก็เหาะลงมาจากฟ้า มายืนข้างๆ ด้วยสีหน้าตื่นเต้น

"แม่ทัพกู่ แม่ทัพฮ่วน ข้ารู้แล้วว่าโจวอ้าวอยู่ที่ไหน"

หาเจอจริงดิ?

"ที่ไหน?"

"อยู่ในเขตตลาดเล็กๆ ใต้สังกัดตลาดกุยหยวน ที่เราเคยเจอกันครั้งก่อนนั่นแหละ"

"ใกล้ขนาดนั้นเลย?" ฮ่วนเจินเฮ่อไม่อยากจะเชื่อ

ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด?

ตัวต้นเหตุที่ฆ่าเจ้าตลาดกุยหยวน ดันซ่อนตัวอยู่ในเขตตลาดกุยหยวนเนี่ยนะ?

เรื่องแบบนี้มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ?

เหมียวฉี่มั่นใจเต็มร้อย "ข้าเดาเอา"

"..."

ไปเล่นตรงนู้นไป๊!

กู่เหอกับฮ่วนเจินเฮ่อทำหน้าเซ็ง หันหลังเตรียมจะเดินหนี

แต่เหมียวฉี่กลับร้อนรน

"เชื่อข้าสิ ข้าไปสืบเรื่องราวในเป่ยฮวงช่วงนี้มา เขตตลาดสือชิงมีพิรุธ โจวอ้าวกับพวกต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ"

กู่เหอชะงักฝีเท้า นึกถึงเหมียวฉี่ที่เป็นคนซื่อๆ จิตใจบริสุทธิ์ ไม่ค่อยยุ่งทางโลก บางทีสัญชาตญาณอาจจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้

เขาขมวดคิ้ว "เจ้ามั่นใจกี่ส่วน?"

"สิบส่วน!"

นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง กู่เหอก็พยักหน้า "ได้ เราจะเชื่อเจ้าสักครั้ง"

...

ตลาดกุยหยวน, จวนเจ้าตลาด

เซิ่งฟู่ไฉ (Sheng Fucai) ผู้อาวุโสพิทักษ์สำนักหลอมศพ ที่เข้ามารักษาการดูแลตลาดกุยหยวน หลังจากใช้เวลาจัดระเบียบ ศึกษาข้อมูล และรวบรวมกำลังเสริมระดับชูเชี่ยวจากขุมกำลังต่างๆ จนเป็นปึกแผ่น

ในที่สุดก็ได้รับคำตอบจากสำนักงานใหญ่สมาพันธ์ตลาดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ตลาดกุยหยวน

สำนักงานใหญ่ส่งคนมาหนึ่งคน

เซิ่งฟู่ไฉและพวก ยืนอยู่ในโถงจวนเจ้าตลาด แสดงความเคารพต่อบุคคลที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน

คนผู้นี้คือศิษย์สายตรงของผู้อาวุโสหยางเหยียนเลี่ย... ผู้ฝึกตนระดับเหอถี่

"ท่านอาจารย์ทราบเรื่องหมดแล้ว พวกเจ้า... มันเศษสวะ!"